João 4
urim (URIM) vs ACF
1 Wailen Sisas kil atning a tu lakati la tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses atning a kil ti arkolng melnum wailet ai kul katnuntel, atom kil arowonelen, a kil kaluk tu wailet angen Son ai.
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Ake Sisas kil alkil ti kaluk tu pa, kalpis. Pa tu watnom a kil aroaro wonel pa ak pake.
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Sisas atning a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa atning ari kil ti kolpa atom kil la itnuurng anong kanokg Sutia pa a wa la yaper kaino anong kanokg Kalili.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ya a kaino Kalili pa or anong kanokg Samaria pa kaino, atom kil mpa lekgen tu watnom a kil aroaro wonel pa or ya Samaria pa kaino.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Tu or pa kaino palng kaino anong ur a Samaria a tu namput la Sikar. Anong pa ela wreren kanokg a pikekg Sekop uk warim kipman alkilen Sosep, tuwekg yoampei amenen.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Angko wrik pa, u yaur a Sekop akwle pa rka. Tu angkom kaino angko u yaur pa, takgni no pirng. Takgni alel a uwaketel a nepm amowel paipm atom kil rpma pa eng yapm.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 Kil rpma ari kin ur a Samaria pa wli anong u. Atom Sisas kil lanakel la, “Inong u ur pa iye kul eng kupm il!”
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ak wang a kin pa wli anong u pa, Sisas kil alkil wris rpma. Tu watnom alkil pa tu kai armpen okipma kai anong pa.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Kin Samaria pa atning yangkipm a Sisas la pa atom kil wrekg paipm akalmpe la, “Kitn pa a Suta, a kupm ti pa kin a Samaria, ti wa kitn asentopm la kupm lkeitn u pa il eng itna kolai?”
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Atom Sisas akalmpe la, “Kitn ake ariwe kweikwei wor a Maur Wailen la lkeitn kalpmlel pa. Kitn ake ariwe kupm a wet asenteitn la, kitn lkopm u ti il pa. Kol wet kitn riwe pa, kol a kitn pa wa isen kupm ti pa kol a kupm ti lkeitn u a rka yongkyong ti il.”
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ari kin Samaria pa la, “Melnum wailen, u pa rka angkinar watinet paipm ai. Ti kol a wet kitn iye numong ur a angklewe ampei watin pa atom ngkli elng kinar ik inong u pa. Kol kalpis pa, mpa kitn kai inong u a rka yongkyong pa kai a i?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Kitn pa akwonalmpen la kitn pa melnum wail angen yan Sekop yoampei amenen pake? Kil pikekg akwle u ti eng alkilen eng anong al ak antokg kweikwei, a anong uk manto nepm watin a manto walkg malkgu al al. Atom wa elng rka kolpa kulngkul, kul men ti anong anong tike.”
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Ari Sisas akalmpe la, “Melnum a al al u ti pa, kil ikga wa u waketel ntiur.
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 Pake melnum la il u a kupm alkel pa, kil ikgake u waketel ntiur, kalpis. U a kupm alkel pa, pa palng kawor ipma akilen pa kul no kol u yaur a elng kul no antokg melnum pa rpma yongkyong.”
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Kin a Samaria pa asentel la, “Melnum Wailen, pati kitn lkopm u pa eng kupm il, eng kupm ikgake perper kul inong u ti iye kai eng il eng kupm ikgake u waketopm pa.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Atom Sisas lanakel la, “Ti kitn kai ikyakur kipman alkitn pa, atom wa kipmekg wa kul.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Kin Samaria pa la, “Kupm ti kipman kalpisen.”
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Pikekg kitn awi kipman wampwomis. Wa kipman a kitn awi ti pa, ake kipman a kitn pa, pa kitn awi aye rpma kolti. Yangkipm a kitn la pa aklale wrisen.”
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Kin pa la, “Melnum wailen, kupm ari la kitn pa melnum okwripm a Maur Wailen pake.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Tu wapyipmiri walyipmiri a men Samaria pa pikekg kapor kilko alein Maur Wailen, a antiwel oklala kolpa ak ai kulngkul, kul wa men ti am wa ak yat kolpake itna wrik nangen Kerisim ti ikg kinar ari kinar ai. Pake kipm Suta pa la, wrik a kapor kilko alein a anti Maur Wailen oklala itnawe pa itna kinar Serusalem ai. Ti kitn akwonalmpen wrik a i wor?”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Sisas lanakel la, “Kin, kitn ukipma yangkipm kil a kupm la lanikeitn kil: wangkur ikga palng a kipm ikgake kipor kilko ilein Yan ti itni kinar kinar wrik nangen Kerisim pa aki itni kinar kinar Serusalem pa kolti pa. Kipm ikga kipor kilko ileinsel itni yela tutu palpa.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Kipm Samaria pa kipm kapor kilko alein Yan Wailen, pake kipm ake ariwewel worwor. Pake kwap a Yan Wailen pikekg ak eng ak awi tu wrong kin a kipman ti aye yaper kai eng kil alkil ti pa, pikekg ngkaten ep itna men almen Suta tike. Kolpa atom men Suta ti pa men kapor kilko alein Yan Wailen a men ariwewel worwor.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ikga ik wang a wet kupm lala ikga palng pa, tu melnum a wasrongen la kipor kilko ilein Yan Wailen pa ik ipma iklale pa, Maur Wor alkil ikga nar rpmi tu pa, atom ngklinsen eng tu itn a rpmi ikwap kitila nikgwalpm aklale a Yan Wailen pa. Atom tu ikga kipor kilko ilein Yan Wailen pa kolpa. Yan Wailen pa kil wasrongen la tu melnum pa kipor kilko ileinsel kolpake. Wang a ikga palng kolpa, am ngkaten ak wang ti aye kai tike.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Maur Wailen pa kil Maur. Kolpa ti kol melnum ur la kipor kilko ileinsel pa, kil mpa elng Maur Wor pa plantel Maur Wailen pa la kil am aklale kolpake, wa elng Maur Wor pa lokel eng mpa kil kipor kilko ilein Maur Wailen pa iklale.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Atom kin Samaria pa la, “Kupm ariwe la Mesaya kil ikga nar pa. Tu namput la Krais. Kil ikga nar kanokg ti pa, ikga kil laron kimek kimek kweikwei wrongkwail ti niko.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Ari Sisas akalmpe la, “Am kupm tike. Kupm a antiweitn oklala tike.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Tuwekg oklala kolpa itna ari tu watnom a Sisas aroaro wonel pa yaper angkai anong pa kul palng. Tu wrekg paipm eng tu ari Sisas pa anti kin Samaria pa oklala. Ari ake tu ur asentel la, kil wasrongen kuina wai, aki kil antiwel oklala eng kuina wai.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Atom kil elng u kuntuken pa rpma pa, atom kil pirng atatu ruyapm kai lakati naki tu kai anong ai, kil lanaken la,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Kipm pa, kipm kul eng mentepm kai ri melnum ur a kil lanakopm kweikwei wrongkwail ti pikekg kupm antokg pa. Pa mpam Krais pa ur pake?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Tu atning a kil la kolpa atom tu atnuurng anong pa a tu kaingkai eng Sisas.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Kin pa atnuurng kai pa, tu watnom a Sisas pa lanakel la, “Melnum a aroaro wonel men, kitn il okipma wet men kai armpen aye wli ti!”
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Ari Sisas akalmpe la, “Okipma a kupm al pa rmpa pa, pake kipm ti ake ariwe.”
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Atom wa tu watnom alkilen pa anel asen tita la, “Kil ti wet melnum ur wli alkel okipma ur aki?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Sisas naken la, “Okipma akupmen pa la kupm kitila nikgwalpm a kil a pikekg ukwawopm nar pa, a wa ikwap akilen pa kai iro yiprokg.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 Kipm la kolpa la, 'Kainil wikgwikg pa kai plalng pa, wang a angket tuwai pake.' Ari kupm ti la kolkil la, kipm ri wring pa kaino ware a kinar kwak pa ri! Wring pa am tukgun kakir antiwe a angket tuwai tike.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Atom melnum a angket tuwai pa kil am awi kweikwei wor wor akalmpe kwap a kil ak pa itna tike. Kil takwem okipma kweikwei pa aye kawor itna wan okipma pa eng ikga rmpi wor yongkyong. Atom melnum a angket tuwai pa anti melnum a alin pa tuwekg atopen yatenen.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Kolpa ti yangkipm a kipm lala, 'Melnum ur pa alin a melnum ur manet pa angketuwai pa', pa am palng aklale tike.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Kupm ukwawepm la kipm kai ngket tuwai okipma a ake pikekg kipm ti aken kwap eng alin pa. Palpa kipm angket tuwai okipma wunongket a pikekg tu melnum manet ai aken kwap ai.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Tu Samaria wailet a rka anong Sikar pa, tu ukipma Sisas. Eng ntei, tu wet atning a kin pa lakati naken Sisas pa la, “Melnum pa kil laron kweikwei wrongkwail a kupm antokg ak ai kulngkul kul ti.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Tu Samaria atning kolpa, atom tu wrekg la kul eng Sisas. Tu kul palng pa tu la titnongket naki Sisas pa la kil kai ntiwen rpmi. Atom kil alekgen tu watnom a kil aroaro wonel pa kai antiwen rpma wang wekg.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Tu atning yangkipm a kil angkli pa, atom tu tiur manet pa wa ukipma kai aken tu wailet ai.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Atom tu lanaki kin pa lala, “Kitn pikekg laron Sisas pa nako, atom men ukipma kil. Pake ak wang ti men alpmen ti atning yangkipm a kil alkil ai la, atom men ariwe la kil pa melnum a ak awi mentepm wrong kin a kipman a rka kanokg ti aye yaper kai eng kil alkil pa am aklale pake.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Sisas pa anti tu watnom alkilen pa rpma anong Sikar pa wang wekg pa plalng, tu wrekg a pa la wa ngkom kolpa kaino anong kanokg yiprokg alkilen Kalili ai.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 Pikekg Sisas kil alkil ari ak wulmpa atom kil pikekg lala, “Melnum okwripm a Maur Wailen pa kil rpma anong kanokg a tu mamikg mamin mansan alkilen pa, tu alkilen pa tu arku nang akilen pa la kil ake melnum okwripm a Maur Wailen pa.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Tu wa kaino kolpa kaino palng kaino anong kanokg yiprokg alkilen Kalili pa, tu wrong kin a kipman a rka pa tu atopentel a awiyel aye kai. Tu wailet pikekg kinar kai kaino anong wail Serusalem ak wang wail a atopen a pikekg Maur Wailen awi tu amenen pa aye kul wor takwleikgen tu Isip pa. Atom tu pa pikekg ari a Sisas kil antokg kweikwei titnongket tiur itna kinar kai kaino Serusalem ak wang wail pa, kolpa atom ari tu atopentel itna no Kalili tike.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Sisas atn kolpa or wrik kanokg a Kalili pa kolpa kai kaino palng kaino anong Kana. Pa anong a pikekg Sisas rpma, atom antokg u pa palng u wain atnewe pa. Ak wang pa warim kipman a mring man ur pa numpet paipm rmpa kai kaino anong Kaperneam. Mring man pa ikgalen tu melnum akwapel a melnum tukgunakg a ikgalen anong kanokg Kalili pa.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Mring man pa kil atning a tu la Sisas pa kil pikekg angkinar anong kanokg Sutia pa no anong kanokg Kalili ti, ti rpma no anong Kana a anong kanokg Kalili ti. Atom mring man pa angkaino Kaperneam pa nar kul anong Kana ti lanakel la kil ntiwel kai kaino Kaperneam pa ntokg warim kipman akilen a wreren eng a imo pa, palng wor.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Atom Sisas lanaki yan a warim numpet pa la, “Kol ake kipm ari kla a kupm elng itna ak plan titnongket a Maur Wailen, a kweikwei a kupm antokg a melnum wrekg paipm eng ari pa, kipm ake la ukipma.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Atom mring man a melnum tukgunakg pa aye uwel Sisas pa la, “Melnum wailen, kitn kul eng mentekg kai kaino itatu ep pen, warim akupmen ti wreren eng a imo tike.”
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ari Sisas akalmpe la, “Kitn kai kaino o! Warim kipman akitnen ake mpa imo, mpa wor pa.” Atom mring man pa kil ukipma yangkipm a Sisas la kolpa, atom kil kai kaino.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Kil angkom kolpa kai kaino pa, tu melnum akwapel tiur alkil pa nar ansilel angko ya pa atom tu lanakel la, “Warim kipman akitnen pa ake amo, am numpworen ti wrekg rpma ise.”
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Kil asenten la, “Kil palng wor ak wang kolai?” Ari tu akalmpe la, “Pikekgkil takgni no pirng plelng pa amo numpwakget a kil pa kupuk wor om.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Yan pa atning kolpa, kil ariwe wang ketn a pikekg Sisas lanakel la, “Warim kitn ake mpa imo, mpa wrekg wor rpmi pa.” Kolpa atom kil alkil ti a tu kin a watnom alkil pa, a wa tu a antiwel rka wan wris pa tu ukipma Sisas pa.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Sisas pikekg atnuurng anong kanokg Sutia no anong kanokg Kalili ti pa, kil elng kla ur itna eng ak plan titnongket a Maur Wailen pa, wa kil yaper kinar, plalng, wa kil no ti pa, kil wa elng kla titnongket ur ti wa itna atom aken tita kil elng kla titnongket wekg alkil pa elng itna anong kanokg Kalili ti ise.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.