João 11

urim (URIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Melnum wris ur pa nang akilen pa Lasarus, kil numpet paipm rmpa no anong Petani. Petani pa anong a Maria ekg Mata, muikgmayen wekg a Lasarus pa.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Maria pa kin a pikekg alung u yiwa yaprekget pa ak kaluk nepm a Wailen Sisas pa atom kil ak tukgunakg walk alkilen pa ak alo. A Lasarus a numpet rmpa pa kil muinwror a Maria ekg Mata pake.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Atom muikgmayen wekg pa ukwa yangkipm pa kinar kai kaino naki Sisas pa la, “Wailen, melnum a kitn wasrongen pa kil numpet paipm.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Sisas atning kolpa a kil lala, “Numpet pa ikgake lok ngkliwel imo pa, kalpis. Pa tu wrong kin kipman ikga ngkit nang a Maur Wailen, a ikga wa ik plan titnongket a nang wailen a Warim Kipman a Maur Wailen ti wa ngko wunong.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Sisas pa plan ipma wor wasrongen Mata, a paipmen alkil Maria pa wa muinwror alntuwekgen Lasarus pa.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Kil atning a tu lanakel la Lasarus pa numpet paipm, ari ake wa nar kul no atatu, wa kil rpma pa wang wekg a pa pen.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Atom kil lanaki tu watnom alkilen a kil aroaro wonel pa la, “Ti wa tepm yaper kinar anong kanokg Sutia wai!”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Tu akalmpentel la, “Melnum a aroaro wonel men. Ake wang aripm ur angketen a pikekg tu melnum wailen wailen a Suta antokg la ikweseleitn imo ingkinar pa. Ti wa kitn la wa yaper kinar pa eng ntei?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Sisas akalmpe la, “Ti ran wulmpa wail ti! Melnum a atn ak ran ti pa, ake antiwe mpa nilkwok ngko pa, eng takgni ti alen kanokg ti atom kil ari ya ti angkom ti.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Kol melnum itn ik mining pa pati, mpa kil nilkwok ngko pake, eng ntei, kil wakg kalpisen a ak alen ya a angkom atn pa.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Kil la kolpa plalng pipa, wa kil wa lanaken la, “Lasarus melnum wor a mentepmen pa okg rmpa, pake mpa kupm kinar irowel ikgyokg, ti kil mpa wrekg pa.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Tu watnom a kil aroaro wonel pa akalmpe la, “Wailen, kol kil okg rmpi pa, ti kil mpa wrekg numpworen rpmi pa.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Sisas pa wet la kil okg pake kil ariwe la kil am amo ut ise, pake tu watnom alkilen pa akwonalmpen la wet Sisas lanaken la la palpa kil okg kolti.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Atom Sisas lanaken angko wunong ariworwor la, “Lasarus pa am amo ut ise.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Pake kupm atopen eng ake kupm pikekg rpma kinar pa ak wang a kil numpet pa. Ti mpai eng mentepm kinar riwel o! Kweikwei kil ikga kipm ri pa atom ik titnongketel ipma a kipm ukipma kupm ti.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Atom Tomas, nang wompel a kil pa Titimus, kil wrekg itna lanaki tu alntu watnom a Sisas pa la, “Ti wrekg mai eng tepm kimeket kinar imo ikilen kil pa kinar ai!”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Ak wang a Sisas anti tu watnom a kil aroaro wonel pa nar wreren eng a palng no anong Petani pa, kil atning yangkipm a tu lanakel la Lasarus pa am tu alilel rmpa kawor kirk a tu u mlaminel pa wang wikgwikg ise.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Petani pa ela wreren anong wail Serusalem, tu ngkom a Petani ti kaino Serusalem pa wreren kolen wang tiwel waiketn ur kolti (kilomita wraur).
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Atom tu Suta wailet pa tu anel nar rka ak num kapor Maria ekg Mata eng kalkuten a muinwror alntuwekgen a amo pa.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Tu la Sisas pa yaya wreren eng a palng pake. Atom Mata atning kolpa, kil wrekg kolti atnuurng Maria pa rpma wan pa a kil kinar ansilel angko ya pa akyakurel aye no.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Atom Mata lanaki Sisas pa la, “Wailen! Kol pikekg kitn rpmi ti pa, muinwror a kupm ti kol ake imo.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Pake kupm ariwe la, kuina ur a kitn lanikel ik wang ti pa, Maur Wailen mpa ntokg pa.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Sisas akalmpentel la, “Muinwror akitnen mpa wrekg rpmi malepmen pa.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Mata akalmpe la, “Kupm ariwe pa, kil ikga wa wrekg rpmi ik wang umpuwen nimpokgen tu a amo kaingkai ai pa.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Sisas lanakel la, “Kupm ti pa yiprokgen a la tu melnum wrekg rpma, a kupm yiprokgen a alken yaprekg watin atom tu rpma wor yongkyong. Melnum a kil ukipma kupm ti kil imo pa, kil mpa rkolng yaprekg watin pa kolpa rpmi wor yongkyong.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Melnum a rpma malepmen rpma ti atom kil ukipma kupm ti pa, kil ikgake imo kai wrisen pa. Ti kitn ukipma kolpa aki?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Mata akalmpe Sisas pa kolpa la, “Wailen! Ei, kupm ukipma pake, kupm ukipma la kitn pa Krais, Warim Kipman a Maur Wailen a pikekg Maur Wailen la la ikga ukwa nar kanokg ti eng ik rmpen men wrong kin kipman.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Mata la kolpa plalng pipa, kil yaper no kawor wan lanaki paipmen alkilen Maria pa meenen kai nungkulkg ai la, “Melnum a Kaling Plan Mentepm pa am wli wreren tike. Kil asen eng la ri kitn pake.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Maria atning kolpa, kil wrekg pinterng or en ti kil atatu kinar la riwel.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Sisas pa ake no palng no anong ti pa, kil angko ya wai a pa. Kil itna wrik a wuten Mata kinar ansilel pa.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Tu Suta a ak num kapor Maria rpma wan pa ari Maria wrekg atatu or en ti atom tu katnuntel. Pa tu akwonalmpen la kil kai akgen Lasarus pa ak ok namputen kai kirkap ai.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Maria kil kinar palng ari Sisas pa, kil elngtangko rmpa nepm a kil pa a kil la, “Wailen! Kol kitn pikekg ntiwo rpmi ti pa, muinwror akupmen ti kol ake imo.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Sisas ari Maria pa akg ak ok namputen a wa tu men Suta a antiwel pa wa anel akg ak ok namputen yat. Atom kil arein wail manten paipm.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Kil asenten la, “Ti kipm alilel ermpa kaino a i?” Ari tu akalmpe la, “Ti kitn no eng mentepm kai planteitn wrik a men alilel ermpa wai.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Atom Sisas akg.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Atom tu Suta pa lanaki tita la, “Kipm ri o! Kil wasrongen Lasarus pa paipm atom kil akg kolpa.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ari tu tiur pa lala, “Kil melnum a pikekg antokg melnum wulmpa tilmpisen ti palng wor. Ti kol a kil ntokg Lasarus a pikekg numpet paipm la kol a imo ti palng wor eng kol ake kil imo.”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Sisas pa ak won kati Lasarus pa kai paipm atom kil akg arein or ya pa kai kirkap pa. Kirk pa tu u mlamin atom tu ak wes kimplangen wail pa ak ipaarng mlamin ok pa.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Sisas lanaken la, “Tulpul wes pa tukuleikgen o!” Ari Mata muikgmayen a melnum a amo pa la, “Wailen, kil am men alilel ermpa wang wikgwikg ti am yaprekget paipm ise.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Ari Sisas akalmpentel la, “Ti ake kitn wonarpme a wuten kupm lanakeitn pa la, kitn ukipma pa, mpa kitn ri titnongket a nang wailen a Maur Wailen pa.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Atom tu talpul wes pa takwleikgen a Sisas ikg kaino kwa pa a kil lanaki Yan alkil pa la, “Alkeitn wor Yayai, eng kitn atning atning oklala akupmen.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Kupm alkupm pa ariwe la akangklei wang kitn atningkopm atningkopm pa, pake kupm la pa eng tu wrong kin a kipman a itna ti mpa tu itning ukipma la kupm ti pa, am kitn alkitn pa ukwawopm nar pake.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Sisas la kolpa plalng pa kil akwe yikakatnen la, “Lasarus, wrekg i kirk pa or o!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Melnum yipmiri pa wrekg ngkaten apm a tu akalmpel nepm a wam a ak yapowel ikgokg pa ngkaten aye or en ti. Kolti, Sisas lanaken la, “Nelkgen apm pa tukuleikgentel eng kil kai o!” Lasarus wrekg a kirk pa or pa, tu wrong kinkipman pa itna ariwel. (Son 11:44)|alt="Lazarus comes out of the tomb, people watching" src="UBSD-14c.TIF" size="col" copy="UBS New Reader Illustrations, © United Bible Societies, 2002." ref="11:44"
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Kolpa atom tu wailet a men Suta a wli ari Maria antiwel rpma pa, anel ari kuina ur a Sisas antokg pa atom tu ukipma Sisas.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ari wa tu tiur pa kai ari tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa atom tu lakati naki tu pa a wet Sisas la Lasarus a amo pa wrekg rpma pa.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Atom tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen nampokgen tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa ukwa yangkipm kai naki tu mring man wailen wailen a antiwen ikgalen men Suta pa wli kimeket takwem rka akor la asen tita kolpa la, “Mpa mentepm ntokg kolai eng ngketen melnum a antokg kla titnongket titnongket wailet kolpa?
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Kol mentepm ri wulmpa eng melnum pa kil ikwap pa kolpa iye kai pa, ikga kil ik rkolng tu wailet ikgam wli ukipma kutnun kil pa, la kil melnum a Maur Wailen ukwa nar pake. Atom tu Rom pa ikga ipma wakget wli tikale ntokg paipm yalming a Maur Wailen a ntokg paipm tu wrong kin a kipman a mentepmen ti.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Tu asen tita kolpa, atom melnum wris ur a tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen pa, nang alkilen pa Kaiapas. Melnum pa kil tukgunakgen itna ep eng tu kimeket a ak ak kwap itna wan yalming a Maur Wailen ak wring pa. Kil lala, “Kipm ake ariwe kuina ur!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Kipm ti titnowen ya a ikga ngklinso ti! Ti mpa kupm lanikepm pa: kol wrong kin a kipman amentepmen ti kai paipm plalng pa, pa ake mpa wor. A kol melnum wris ur pa uwi wrik a tu wrong kin a kipman pa imo pati, pa mpa wor pake.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Ake kil alkil ti la ak nikgwalpm a kil alkil ti pa, kalpis. Ak wring ti pa kil itna ep eng tu ipma krakgen kimeket a ak ak kwap itna yalming a Maur Wailen, kolpa atom Maur Wor a Maur Wailen pa ngkat okel kil pa atom kil la ep lala, Sisas pa ikga uwi wrik a men wrong kin a kipman a Suta ti imo.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ake la imo eng men Suta ti wris pa, kil la ikga imo eng ik uwi tu warim a Maur Wailen a rka purngprarng yela kanokg ti iyewen wli itni wris.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Atom tu melnum wailen wailen a ikgalen men Suta pa anel akor la yapon yangkipm la ilm Sisas pa imo. Atom ak wang pa kai pa tu numprampen la ilmpel imo pake.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Kolpa atom Sisas ake wa atn or wunong itna wulmpa a tu wrongkwail Suta pa om. Kil wrekg anti tu watnom a kil aroaro wonel pa kinar kai anong ur a tu namput la Epraim, a ela wreren wrik wes ningkrapm kalpmilel. Atom kil anti tu watnom akilen pa rka pake.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Wang wreren eng a men Suta a kai rki wris eng ikwonilmpen wang wail a pikekg Maur Wailen awiyo angkai Isip pa aye kul wor pa. Atom tu melnum wailet a yela anong kanokg pa anel wli wli anong wail Serusalem pa la kurkuk il wam kipmanen a kurkuk il wam kinen numprampen tu alntu ti ep rpmi kukula wor itni wulmpa a Maur Wailen, plalng pa tu ikga rki wris itopen wang wail pa.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Tu am akor Sisas pake, atom anel asen tita itna kawor yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa la, “Kipm akwonalmpen kolai? Sisas ikga wli ntiwo itopen ngkit nang a Maur Wailen pa ik wang wail ti aki kalpis?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen, a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses, tu pa uk yangkipm titnongket la, kol melnum ur ri Sisas pa wli itni kol ur pa pipa, mpa tu wli laniken eng mpa tu kai rkulel iye kai.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.