João 11
urim (URIM) vs BKJ
1 Melnum wris ur pa nang akilen pa Lasarus, kil numpet paipm rmpa no anong Petani. Petani pa anong a Maria ekg Mata, muikgmayen wekg a Lasarus pa.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria pa kin a pikekg alung u yiwa yaprekget pa ak kaluk nepm a Wailen Sisas pa atom kil ak tukgunakg walk alkilen pa ak alo. A Lasarus a numpet rmpa pa kil muinwror a Maria ekg Mata pake.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Atom muikgmayen wekg pa ukwa yangkipm pa kinar kai kaino naki Sisas pa la, “Wailen, melnum a kitn wasrongen pa kil numpet paipm.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Sisas atning kolpa a kil lala, “Numpet pa ikgake lok ngkliwel imo pa, kalpis. Pa tu wrong kin kipman ikga ngkit nang a Maur Wailen, a ikga wa ik plan titnongket a nang wailen a Warim Kipman a Maur Wailen ti wa ngko wunong.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Sisas pa plan ipma wor wasrongen Mata, a paipmen alkil Maria pa wa muinwror alntuwekgen Lasarus pa.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Kil atning a tu lanakel la Lasarus pa numpet paipm, ari ake wa nar kul no atatu, wa kil rpma pa wang wekg a pa pen.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Atom kil lanaki tu watnom alkilen a kil aroaro wonel pa la, “Ti wa tepm yaper kinar anong kanokg Sutia wai!”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Tu akalmpentel la, “Melnum a aroaro wonel men. Ake wang aripm ur angketen a pikekg tu melnum wailen wailen a Suta antokg la ikweseleitn imo ingkinar pa. Ti wa kitn la wa yaper kinar pa eng ntei?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Sisas akalmpe la, “Ti ran wulmpa wail ti! Melnum a atn ak ran ti pa, ake antiwe mpa nilkwok ngko pa, eng takgni ti alen kanokg ti atom kil ari ya ti angkom ti.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Kol melnum itn ik mining pa pati, mpa kil nilkwok ngko pake, eng ntei, kil wakg kalpisen a ak alen ya a angkom atn pa.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Kil la kolpa plalng pipa, wa kil wa lanaken la, “Lasarus melnum wor a mentepmen pa okg rmpa, pake mpa kupm kinar irowel ikgyokg, ti kil mpa wrekg pa.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Tu watnom a kil aroaro wonel pa akalmpe la, “Wailen, kol kil okg rmpi pa, ti kil mpa wrekg numpworen rpmi pa.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Sisas pa wet la kil okg pake kil ariwe la kil am amo ut ise, pake tu watnom alkilen pa akwonalmpen la wet Sisas lanaken la la palpa kil okg kolti.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Atom Sisas lanaken angko wunong ariworwor la, “Lasarus pa am amo ut ise.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Pake kupm atopen eng ake kupm pikekg rpma kinar pa ak wang a kil numpet pa. Ti mpai eng mentepm kinar riwel o! Kweikwei kil ikga kipm ri pa atom ik titnongketel ipma a kipm ukipma kupm ti.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Atom Tomas, nang wompel a kil pa Titimus, kil wrekg itna lanaki tu alntu watnom a Sisas pa la, “Ti wrekg mai eng tepm kimeket kinar imo ikilen kil pa kinar ai!”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Ak wang a Sisas anti tu watnom a kil aroaro wonel pa nar wreren eng a palng no anong Petani pa, kil atning yangkipm a tu lanakel la Lasarus pa am tu alilel rmpa kawor kirk a tu u mlaminel pa wang wikgwikg ise.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Petani pa ela wreren anong wail Serusalem, tu ngkom a Petani ti kaino Serusalem pa wreren kolen wang tiwel waiketn ur kolti (kilomita wraur).
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Atom tu Suta wailet pa tu anel nar rka ak num kapor Maria ekg Mata eng kalkuten a muinwror alntuwekgen a amo pa.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Tu la Sisas pa yaya wreren eng a palng pake. Atom Mata atning kolpa, kil wrekg kolti atnuurng Maria pa rpma wan pa a kil kinar ansilel angko ya pa akyakurel aye no.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Atom Mata lanaki Sisas pa la, “Wailen! Kol pikekg kitn rpmi ti pa, muinwror a kupm ti kol ake imo.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pake kupm ariwe la, kuina ur a kitn lanikel ik wang ti pa, Maur Wailen mpa ntokg pa.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Sisas akalmpentel la, “Muinwror akitnen mpa wrekg rpmi malepmen pa.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Mata akalmpe la, “Kupm ariwe pa, kil ikga wa wrekg rpmi ik wang umpuwen nimpokgen tu a amo kaingkai ai pa.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Sisas lanakel la, “Kupm ti pa yiprokgen a la tu melnum wrekg rpma, a kupm yiprokgen a alken yaprekg watin atom tu rpma wor yongkyong. Melnum a kil ukipma kupm ti kil imo pa, kil mpa rkolng yaprekg watin pa kolpa rpmi wor yongkyong.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Melnum a rpma malepmen rpma ti atom kil ukipma kupm ti pa, kil ikgake imo kai wrisen pa. Ti kitn ukipma kolpa aki?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Mata akalmpe Sisas pa kolpa la, “Wailen! Ei, kupm ukipma pake, kupm ukipma la kitn pa Krais, Warim Kipman a Maur Wailen a pikekg Maur Wailen la la ikga ukwa nar kanokg ti eng ik rmpen men wrong kin kipman.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mata la kolpa plalng pipa, kil yaper no kawor wan lanaki paipmen alkilen Maria pa meenen kai nungkulkg ai la, “Melnum a Kaling Plan Mentepm pa am wli wreren tike. Kil asen eng la ri kitn pake.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Maria atning kolpa, kil wrekg pinterng or en ti kil atatu kinar la riwel.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Sisas pa ake no palng no anong ti pa, kil angko ya wai a pa. Kil itna wrik a wuten Mata kinar ansilel pa.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Tu Suta a ak num kapor Maria rpma wan pa ari Maria wrekg atatu or en ti atom tu katnuntel. Pa tu akwonalmpen la kil kai akgen Lasarus pa ak ok namputen kai kirkap ai.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Maria kil kinar palng ari Sisas pa, kil elngtangko rmpa nepm a kil pa a kil la, “Wailen! Kol kitn pikekg ntiwo rpmi ti pa, muinwror akupmen ti kol ake imo.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Sisas ari Maria pa akg ak ok namputen a wa tu men Suta a antiwel pa wa anel akg ak ok namputen yat. Atom kil arein wail manten paipm.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Kil asenten la, “Ti kipm alilel ermpa kaino a i?” Ari tu akalmpe la, “Ti kitn no eng mentepm kai planteitn wrik a men alilel ermpa wai.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Atom Sisas akg.
35 Jesus chorou.
36 Atom tu Suta pa lanaki tita la, “Kipm ri o! Kil wasrongen Lasarus pa paipm atom kil akg kolpa.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ari tu tiur pa lala, “Kil melnum a pikekg antokg melnum wulmpa tilmpisen ti palng wor. Ti kol a kil ntokg Lasarus a pikekg numpet paipm la kol a imo ti palng wor eng kol ake kil imo.”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Sisas pa ak won kati Lasarus pa kai paipm atom kil akg arein or ya pa kai kirkap pa. Kirk pa tu u mlamin atom tu ak wes kimplangen wail pa ak ipaarng mlamin ok pa.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Sisas lanaken la, “Tulpul wes pa tukuleikgen o!” Ari Mata muikgmayen a melnum a amo pa la, “Wailen, kil am men alilel ermpa wang wikgwikg ti am yaprekget paipm ise.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Ari Sisas akalmpentel la, “Ti ake kitn wonarpme a wuten kupm lanakeitn pa la, kitn ukipma pa, mpa kitn ri titnongket a nang wailen a Maur Wailen pa.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Atom tu talpul wes pa takwleikgen a Sisas ikg kaino kwa pa a kil lanaki Yan alkil pa la, “Alkeitn wor Yayai, eng kitn atning atning oklala akupmen.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Kupm alkupm pa ariwe la akangklei wang kitn atningkopm atningkopm pa, pake kupm la pa eng tu wrong kin a kipman a itna ti mpa tu itning ukipma la kupm ti pa, am kitn alkitn pa ukwawopm nar pake.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Sisas la kolpa plalng pa kil akwe yikakatnen la, “Lasarus, wrekg i kirk pa or o!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Melnum yipmiri pa wrekg ngkaten apm a tu akalmpel nepm a wam a ak yapowel ikgokg pa ngkaten aye or en ti. Kolti, Sisas lanaken la, “Nelkgen apm pa tukuleikgentel eng kil kai o!” Lasarus wrekg a kirk pa or pa, tu wrong kinkipman pa itna ariwel. (Son 11:44)|alt="Lazarus comes out of the tomb, people watching" src="UBSD-14c.TIF" size="col" copy="UBS New Reader Illustrations, © United Bible Societies, 2002." ref="11:44"
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Kolpa atom tu wailet a men Suta a wli ari Maria antiwel rpma pa, anel ari kuina ur a Sisas antokg pa atom tu ukipma Sisas.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Ari wa tu tiur pa kai ari tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa atom tu lakati naki tu pa a wet Sisas la Lasarus a amo pa wrekg rpma pa.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Atom tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen nampokgen tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa ukwa yangkipm kai naki tu mring man wailen wailen a antiwen ikgalen men Suta pa wli kimeket takwem rka akor la asen tita kolpa la, “Mpa mentepm ntokg kolai eng ngketen melnum a antokg kla titnongket titnongket wailet kolpa?
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Kol mentepm ri wulmpa eng melnum pa kil ikwap pa kolpa iye kai pa, ikga kil ik rkolng tu wailet ikgam wli ukipma kutnun kil pa, la kil melnum a Maur Wailen ukwa nar pake. Atom tu Rom pa ikga ipma wakget wli tikale ntokg paipm yalming a Maur Wailen a ntokg paipm tu wrong kin a kipman a mentepmen ti.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Tu asen tita kolpa, atom melnum wris ur a tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen pa, nang alkilen pa Kaiapas. Melnum pa kil tukgunakgen itna ep eng tu kimeket a ak ak kwap itna wan yalming a Maur Wailen ak wring pa. Kil lala, “Kipm ake ariwe kuina ur!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Kipm ti titnowen ya a ikga ngklinso ti! Ti mpa kupm lanikepm pa: kol wrong kin a kipman amentepmen ti kai paipm plalng pa, pa ake mpa wor. A kol melnum wris ur pa uwi wrik a tu wrong kin a kipman pa imo pati, pa mpa wor pake.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ake kil alkil ti la ak nikgwalpm a kil alkil ti pa, kalpis. Ak wring ti pa kil itna ep eng tu ipma krakgen kimeket a ak ak kwap itna yalming a Maur Wailen, kolpa atom Maur Wor a Maur Wailen pa ngkat okel kil pa atom kil la ep lala, Sisas pa ikga uwi wrik a men wrong kin a kipman a Suta ti imo.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Ake la imo eng men Suta ti wris pa, kil la ikga imo eng ik uwi tu warim a Maur Wailen a rka purngprarng yela kanokg ti iyewen wli itni wris.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Atom tu melnum wailen wailen a ikgalen men Suta pa anel akor la yapon yangkipm la ilm Sisas pa imo. Atom ak wang pa kai pa tu numprampen la ilmpel imo pake.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Kolpa atom Sisas ake wa atn or wunong itna wulmpa a tu wrongkwail Suta pa om. Kil wrekg anti tu watnom a kil aroaro wonel pa kinar kai anong ur a tu namput la Epraim, a ela wreren wrik wes ningkrapm kalpmilel. Atom kil anti tu watnom akilen pa rka pake.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Wang wreren eng a men Suta a kai rki wris eng ikwonilmpen wang wail a pikekg Maur Wailen awiyo angkai Isip pa aye kul wor pa. Atom tu melnum wailet a yela anong kanokg pa anel wli wli anong wail Serusalem pa la kurkuk il wam kipmanen a kurkuk il wam kinen numprampen tu alntu ti ep rpmi kukula wor itni wulmpa a Maur Wailen, plalng pa tu ikga rki wris itopen wang wail pa.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Tu am akor Sisas pake, atom anel asen tita itna kawor yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa la, “Kipm akwonalmpen kolai? Sisas ikga wli ntiwo itopen ngkit nang a Maur Wailen pa ik wang wail ti aki kalpis?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen, a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses, tu pa uk yangkipm titnongket la, kol melnum ur ri Sisas pa wli itni kol ur pa pipa, mpa tu wli laniken eng mpa tu kai rkulel iye kai.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.