João 11

urim (URIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Melnum wris ur pa nang akilen pa Lasarus, kil numpet paipm rmpa no anong Petani. Petani pa anong a Maria ekg Mata, muikgmayen wekg a Lasarus pa.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Maria pa kin a pikekg alung u yiwa yaprekget pa ak kaluk nepm a Wailen Sisas pa atom kil ak tukgunakg walk alkilen pa ak alo. A Lasarus a numpet rmpa pa kil muinwror a Maria ekg Mata pake.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Atom muikgmayen wekg pa ukwa yangkipm pa kinar kai kaino naki Sisas pa la, “Wailen, melnum a kitn wasrongen pa kil numpet paipm.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Sisas atning kolpa a kil lala, “Numpet pa ikgake lok ngkliwel imo pa, kalpis. Pa tu wrong kin kipman ikga ngkit nang a Maur Wailen, a ikga wa ik plan titnongket a nang wailen a Warim Kipman a Maur Wailen ti wa ngko wunong.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Sisas pa plan ipma wor wasrongen Mata, a paipmen alkil Maria pa wa muinwror alntuwekgen Lasarus pa.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Kil atning a tu lanakel la Lasarus pa numpet paipm, ari ake wa nar kul no atatu, wa kil rpma pa wang wekg a pa pen.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Atom kil lanaki tu watnom alkilen a kil aroaro wonel pa la, “Ti wa tepm yaper kinar anong kanokg Sutia wai!”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Tu akalmpentel la, “Melnum a aroaro wonel men. Ake wang aripm ur angketen a pikekg tu melnum wailen wailen a Suta antokg la ikweseleitn imo ingkinar pa. Ti wa kitn la wa yaper kinar pa eng ntei?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Sisas akalmpe la, “Ti ran wulmpa wail ti! Melnum a atn ak ran ti pa, ake antiwe mpa nilkwok ngko pa, eng takgni ti alen kanokg ti atom kil ari ya ti angkom ti.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Kol melnum itn ik mining pa pati, mpa kil nilkwok ngko pake, eng ntei, kil wakg kalpisen a ak alen ya a angkom atn pa.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Kil la kolpa plalng pipa, wa kil wa lanaken la, “Lasarus melnum wor a mentepmen pa okg rmpa, pake mpa kupm kinar irowel ikgyokg, ti kil mpa wrekg pa.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Tu watnom a kil aroaro wonel pa akalmpe la, “Wailen, kol kil okg rmpi pa, ti kil mpa wrekg numpworen rpmi pa.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Sisas pa wet la kil okg pake kil ariwe la kil am amo ut ise, pake tu watnom alkilen pa akwonalmpen la wet Sisas lanaken la la palpa kil okg kolti.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Atom Sisas lanaken angko wunong ariworwor la, “Lasarus pa am amo ut ise.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Pake kupm atopen eng ake kupm pikekg rpma kinar pa ak wang a kil numpet pa. Ti mpai eng mentepm kinar riwel o! Kweikwei kil ikga kipm ri pa atom ik titnongketel ipma a kipm ukipma kupm ti.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Atom Tomas, nang wompel a kil pa Titimus, kil wrekg itna lanaki tu alntu watnom a Sisas pa la, “Ti wrekg mai eng tepm kimeket kinar imo ikilen kil pa kinar ai!”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Ak wang a Sisas anti tu watnom a kil aroaro wonel pa nar wreren eng a palng no anong Petani pa, kil atning yangkipm a tu lanakel la Lasarus pa am tu alilel rmpa kawor kirk a tu u mlaminel pa wang wikgwikg ise.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Petani pa ela wreren anong wail Serusalem, tu ngkom a Petani ti kaino Serusalem pa wreren kolen wang tiwel waiketn ur kolti (kilomita wraur).
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Atom tu Suta wailet pa tu anel nar rka ak num kapor Maria ekg Mata eng kalkuten a muinwror alntuwekgen a amo pa.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Tu la Sisas pa yaya wreren eng a palng pake. Atom Mata atning kolpa, kil wrekg kolti atnuurng Maria pa rpma wan pa a kil kinar ansilel angko ya pa akyakurel aye no.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Atom Mata lanaki Sisas pa la, “Wailen! Kol pikekg kitn rpmi ti pa, muinwror a kupm ti kol ake imo.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pake kupm ariwe la, kuina ur a kitn lanikel ik wang ti pa, Maur Wailen mpa ntokg pa.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Sisas akalmpentel la, “Muinwror akitnen mpa wrekg rpmi malepmen pa.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Mata akalmpe la, “Kupm ariwe pa, kil ikga wa wrekg rpmi ik wang umpuwen nimpokgen tu a amo kaingkai ai pa.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Sisas lanakel la, “Kupm ti pa yiprokgen a la tu melnum wrekg rpma, a kupm yiprokgen a alken yaprekg watin atom tu rpma wor yongkyong. Melnum a kil ukipma kupm ti kil imo pa, kil mpa rkolng yaprekg watin pa kolpa rpmi wor yongkyong.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Melnum a rpma malepmen rpma ti atom kil ukipma kupm ti pa, kil ikgake imo kai wrisen pa. Ti kitn ukipma kolpa aki?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Mata akalmpe Sisas pa kolpa la, “Wailen! Ei, kupm ukipma pake, kupm ukipma la kitn pa Krais, Warim Kipman a Maur Wailen a pikekg Maur Wailen la la ikga ukwa nar kanokg ti eng ik rmpen men wrong kin kipman.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Mata la kolpa plalng pipa, kil yaper no kawor wan lanaki paipmen alkilen Maria pa meenen kai nungkulkg ai la, “Melnum a Kaling Plan Mentepm pa am wli wreren tike. Kil asen eng la ri kitn pake.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Maria atning kolpa, kil wrekg pinterng or en ti kil atatu kinar la riwel.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Sisas pa ake no palng no anong ti pa, kil angko ya wai a pa. Kil itna wrik a wuten Mata kinar ansilel pa.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Tu Suta a ak num kapor Maria rpma wan pa ari Maria wrekg atatu or en ti atom tu katnuntel. Pa tu akwonalmpen la kil kai akgen Lasarus pa ak ok namputen kai kirkap ai.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Maria kil kinar palng ari Sisas pa, kil elngtangko rmpa nepm a kil pa a kil la, “Wailen! Kol kitn pikekg ntiwo rpmi ti pa, muinwror akupmen ti kol ake imo.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Sisas ari Maria pa akg ak ok namputen a wa tu men Suta a antiwel pa wa anel akg ak ok namputen yat. Atom kil arein wail manten paipm.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Kil asenten la, “Ti kipm alilel ermpa kaino a i?” Ari tu akalmpe la, “Ti kitn no eng mentepm kai planteitn wrik a men alilel ermpa wai.”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Atom Sisas akg.
35 Jesus chorou.
36 Atom tu Suta pa lanaki tita la, “Kipm ri o! Kil wasrongen Lasarus pa paipm atom kil akg kolpa.”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Ari tu tiur pa lala, “Kil melnum a pikekg antokg melnum wulmpa tilmpisen ti palng wor. Ti kol a kil ntokg Lasarus a pikekg numpet paipm la kol a imo ti palng wor eng kol ake kil imo.”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Sisas pa ak won kati Lasarus pa kai paipm atom kil akg arein or ya pa kai kirkap pa. Kirk pa tu u mlamin atom tu ak wes kimplangen wail pa ak ipaarng mlamin ok pa.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Sisas lanaken la, “Tulpul wes pa tukuleikgen o!” Ari Mata muikgmayen a melnum a amo pa la, “Wailen, kil am men alilel ermpa wang wikgwikg ti am yaprekget paipm ise.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Ari Sisas akalmpentel la, “Ti ake kitn wonarpme a wuten kupm lanakeitn pa la, kitn ukipma pa, mpa kitn ri titnongket a nang wailen a Maur Wailen pa.”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Atom tu talpul wes pa takwleikgen a Sisas ikg kaino kwa pa a kil lanaki Yan alkil pa la, “Alkeitn wor Yayai, eng kitn atning atning oklala akupmen.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Kupm alkupm pa ariwe la akangklei wang kitn atningkopm atningkopm pa, pake kupm la pa eng tu wrong kin a kipman a itna ti mpa tu itning ukipma la kupm ti pa, am kitn alkitn pa ukwawopm nar pake.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Sisas la kolpa plalng pa kil akwe yikakatnen la, “Lasarus, wrekg i kirk pa or o!”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Melnum yipmiri pa wrekg ngkaten apm a tu akalmpel nepm a wam a ak yapowel ikgokg pa ngkaten aye or en ti. Kolti, Sisas lanaken la, “Nelkgen apm pa tukuleikgentel eng kil kai o!” Lasarus wrekg a kirk pa or pa, tu wrong kinkipman pa itna ariwel. (Son 11:44)|alt="Lazarus comes out of the tomb, people watching" src="UBSD-14c.TIF" size="col" copy="UBS New Reader Illustrations, © United Bible Societies, 2002." ref="11:44"
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Kolpa atom tu wailet a men Suta a wli ari Maria antiwel rpma pa, anel ari kuina ur a Sisas antokg pa atom tu ukipma Sisas.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Ari wa tu tiur pa kai ari tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa atom tu lakati naki tu pa a wet Sisas la Lasarus a amo pa wrekg rpma pa.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Atom tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen nampokgen tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa ukwa yangkipm kai naki tu mring man wailen wailen a antiwen ikgalen men Suta pa wli kimeket takwem rka akor la asen tita kolpa la, “Mpa mentepm ntokg kolai eng ngketen melnum a antokg kla titnongket titnongket wailet kolpa?
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Kol mentepm ri wulmpa eng melnum pa kil ikwap pa kolpa iye kai pa, ikga kil ik rkolng tu wailet ikgam wli ukipma kutnun kil pa, la kil melnum a Maur Wailen ukwa nar pake. Atom tu Rom pa ikga ipma wakget wli tikale ntokg paipm yalming a Maur Wailen a ntokg paipm tu wrong kin a kipman a mentepmen ti.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Tu asen tita kolpa, atom melnum wris ur a tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen pa, nang alkilen pa Kaiapas. Melnum pa kil tukgunakgen itna ep eng tu kimeket a ak ak kwap itna wan yalming a Maur Wailen ak wring pa. Kil lala, “Kipm ake ariwe kuina ur!
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Kipm ti titnowen ya a ikga ngklinso ti! Ti mpa kupm lanikepm pa: kol wrong kin a kipman amentepmen ti kai paipm plalng pa, pa ake mpa wor. A kol melnum wris ur pa uwi wrik a tu wrong kin a kipman pa imo pati, pa mpa wor pake.”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Ake kil alkil ti la ak nikgwalpm a kil alkil ti pa, kalpis. Ak wring ti pa kil itna ep eng tu ipma krakgen kimeket a ak ak kwap itna yalming a Maur Wailen, kolpa atom Maur Wor a Maur Wailen pa ngkat okel kil pa atom kil la ep lala, Sisas pa ikga uwi wrik a men wrong kin a kipman a Suta ti imo.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Ake la imo eng men Suta ti wris pa, kil la ikga imo eng ik uwi tu warim a Maur Wailen a rka purngprarng yela kanokg ti iyewen wli itni wris.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Atom tu melnum wailen wailen a ikgalen men Suta pa anel akor la yapon yangkipm la ilm Sisas pa imo. Atom ak wang pa kai pa tu numprampen la ilmpel imo pake.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Kolpa atom Sisas ake wa atn or wunong itna wulmpa a tu wrongkwail Suta pa om. Kil wrekg anti tu watnom a kil aroaro wonel pa kinar kai anong ur a tu namput la Epraim, a ela wreren wrik wes ningkrapm kalpmilel. Atom kil anti tu watnom akilen pa rka pake.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Wang wreren eng a men Suta a kai rki wris eng ikwonilmpen wang wail a pikekg Maur Wailen awiyo angkai Isip pa aye kul wor pa. Atom tu melnum wailet a yela anong kanokg pa anel wli wli anong wail Serusalem pa la kurkuk il wam kipmanen a kurkuk il wam kinen numprampen tu alntu ti ep rpmi kukula wor itni wulmpa a Maur Wailen, plalng pa tu ikga rki wris itopen wang wail pa.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Tu am akor Sisas pake, atom anel asen tita itna kawor yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa la, “Kipm akwonalmpen kolai? Sisas ikga wli ntiwo itopen ngkit nang a Maur Wailen pa ik wang wail ti aki kalpis?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen, a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses, tu pa uk yangkipm titnongket la, kol melnum ur ri Sisas pa wli itni kol ur pa pipa, mpa tu wli laniken eng mpa tu kai rkulel iye kai.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.