João 11
urim (URIM) vs ARA
1 Melnum wris ur pa nang akilen pa Lasarus, kil numpet paipm rmpa no anong Petani. Petani pa anong a Maria ekg Mata, muikgmayen wekg a Lasarus pa.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria pa kin a pikekg alung u yiwa yaprekget pa ak kaluk nepm a Wailen Sisas pa atom kil ak tukgunakg walk alkilen pa ak alo. A Lasarus a numpet rmpa pa kil muinwror a Maria ekg Mata pake.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Atom muikgmayen wekg pa ukwa yangkipm pa kinar kai kaino naki Sisas pa la, “Wailen, melnum a kitn wasrongen pa kil numpet paipm.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Sisas atning kolpa a kil lala, “Numpet pa ikgake lok ngkliwel imo pa, kalpis. Pa tu wrong kin kipman ikga ngkit nang a Maur Wailen, a ikga wa ik plan titnongket a nang wailen a Warim Kipman a Maur Wailen ti wa ngko wunong.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Sisas pa plan ipma wor wasrongen Mata, a paipmen alkil Maria pa wa muinwror alntuwekgen Lasarus pa.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Kil atning a tu lanakel la Lasarus pa numpet paipm, ari ake wa nar kul no atatu, wa kil rpma pa wang wekg a pa pen.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Atom kil lanaki tu watnom alkilen a kil aroaro wonel pa la, “Ti wa tepm yaper kinar anong kanokg Sutia wai!”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Tu akalmpentel la, “Melnum a aroaro wonel men. Ake wang aripm ur angketen a pikekg tu melnum wailen wailen a Suta antokg la ikweseleitn imo ingkinar pa. Ti wa kitn la wa yaper kinar pa eng ntei?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Sisas akalmpe la, “Ti ran wulmpa wail ti! Melnum a atn ak ran ti pa, ake antiwe mpa nilkwok ngko pa, eng takgni ti alen kanokg ti atom kil ari ya ti angkom ti.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Kol melnum itn ik mining pa pati, mpa kil nilkwok ngko pake, eng ntei, kil wakg kalpisen a ak alen ya a angkom atn pa.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Kil la kolpa plalng pipa, wa kil wa lanaken la, “Lasarus melnum wor a mentepmen pa okg rmpa, pake mpa kupm kinar irowel ikgyokg, ti kil mpa wrekg pa.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Tu watnom a kil aroaro wonel pa akalmpe la, “Wailen, kol kil okg rmpi pa, ti kil mpa wrekg numpworen rpmi pa.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Sisas pa wet la kil okg pake kil ariwe la kil am amo ut ise, pake tu watnom alkilen pa akwonalmpen la wet Sisas lanaken la la palpa kil okg kolti.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Atom Sisas lanaken angko wunong ariworwor la, “Lasarus pa am amo ut ise.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Pake kupm atopen eng ake kupm pikekg rpma kinar pa ak wang a kil numpet pa. Ti mpai eng mentepm kinar riwel o! Kweikwei kil ikga kipm ri pa atom ik titnongketel ipma a kipm ukipma kupm ti.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Atom Tomas, nang wompel a kil pa Titimus, kil wrekg itna lanaki tu alntu watnom a Sisas pa la, “Ti wrekg mai eng tepm kimeket kinar imo ikilen kil pa kinar ai!”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Ak wang a Sisas anti tu watnom a kil aroaro wonel pa nar wreren eng a palng no anong Petani pa, kil atning yangkipm a tu lanakel la Lasarus pa am tu alilel rmpa kawor kirk a tu u mlaminel pa wang wikgwikg ise.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Petani pa ela wreren anong wail Serusalem, tu ngkom a Petani ti kaino Serusalem pa wreren kolen wang tiwel waiketn ur kolti (kilomita wraur).
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Atom tu Suta wailet pa tu anel nar rka ak num kapor Maria ekg Mata eng kalkuten a muinwror alntuwekgen a amo pa.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Tu la Sisas pa yaya wreren eng a palng pake. Atom Mata atning kolpa, kil wrekg kolti atnuurng Maria pa rpma wan pa a kil kinar ansilel angko ya pa akyakurel aye no.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Atom Mata lanaki Sisas pa la, “Wailen! Kol pikekg kitn rpmi ti pa, muinwror a kupm ti kol ake imo.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Pake kupm ariwe la, kuina ur a kitn lanikel ik wang ti pa, Maur Wailen mpa ntokg pa.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Sisas akalmpentel la, “Muinwror akitnen mpa wrekg rpmi malepmen pa.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mata akalmpe la, “Kupm ariwe pa, kil ikga wa wrekg rpmi ik wang umpuwen nimpokgen tu a amo kaingkai ai pa.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Sisas lanakel la, “Kupm ti pa yiprokgen a la tu melnum wrekg rpma, a kupm yiprokgen a alken yaprekg watin atom tu rpma wor yongkyong. Melnum a kil ukipma kupm ti kil imo pa, kil mpa rkolng yaprekg watin pa kolpa rpmi wor yongkyong.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Melnum a rpma malepmen rpma ti atom kil ukipma kupm ti pa, kil ikgake imo kai wrisen pa. Ti kitn ukipma kolpa aki?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Mata akalmpe Sisas pa kolpa la, “Wailen! Ei, kupm ukipma pake, kupm ukipma la kitn pa Krais, Warim Kipman a Maur Wailen a pikekg Maur Wailen la la ikga ukwa nar kanokg ti eng ik rmpen men wrong kin kipman.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mata la kolpa plalng pipa, kil yaper no kawor wan lanaki paipmen alkilen Maria pa meenen kai nungkulkg ai la, “Melnum a Kaling Plan Mentepm pa am wli wreren tike. Kil asen eng la ri kitn pake.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Maria atning kolpa, kil wrekg pinterng or en ti kil atatu kinar la riwel.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Sisas pa ake no palng no anong ti pa, kil angko ya wai a pa. Kil itna wrik a wuten Mata kinar ansilel pa.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Tu Suta a ak num kapor Maria rpma wan pa ari Maria wrekg atatu or en ti atom tu katnuntel. Pa tu akwonalmpen la kil kai akgen Lasarus pa ak ok namputen kai kirkap ai.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maria kil kinar palng ari Sisas pa, kil elngtangko rmpa nepm a kil pa a kil la, “Wailen! Kol kitn pikekg ntiwo rpmi ti pa, muinwror akupmen ti kol ake imo.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Sisas ari Maria pa akg ak ok namputen a wa tu men Suta a antiwel pa wa anel akg ak ok namputen yat. Atom kil arein wail manten paipm.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Kil asenten la, “Ti kipm alilel ermpa kaino a i?” Ari tu akalmpe la, “Ti kitn no eng mentepm kai planteitn wrik a men alilel ermpa wai.”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Atom Sisas akg.
35 Jesus chorou.
36 Atom tu Suta pa lanaki tita la, “Kipm ri o! Kil wasrongen Lasarus pa paipm atom kil akg kolpa.”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Ari tu tiur pa lala, “Kil melnum a pikekg antokg melnum wulmpa tilmpisen ti palng wor. Ti kol a kil ntokg Lasarus a pikekg numpet paipm la kol a imo ti palng wor eng kol ake kil imo.”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Sisas pa ak won kati Lasarus pa kai paipm atom kil akg arein or ya pa kai kirkap pa. Kirk pa tu u mlamin atom tu ak wes kimplangen wail pa ak ipaarng mlamin ok pa.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Sisas lanaken la, “Tulpul wes pa tukuleikgen o!” Ari Mata muikgmayen a melnum a amo pa la, “Wailen, kil am men alilel ermpa wang wikgwikg ti am yaprekget paipm ise.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Ari Sisas akalmpentel la, “Ti ake kitn wonarpme a wuten kupm lanakeitn pa la, kitn ukipma pa, mpa kitn ri titnongket a nang wailen a Maur Wailen pa.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Atom tu talpul wes pa takwleikgen a Sisas ikg kaino kwa pa a kil lanaki Yan alkil pa la, “Alkeitn wor Yayai, eng kitn atning atning oklala akupmen.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Kupm alkupm pa ariwe la akangklei wang kitn atningkopm atningkopm pa, pake kupm la pa eng tu wrong kin a kipman a itna ti mpa tu itning ukipma la kupm ti pa, am kitn alkitn pa ukwawopm nar pake.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Sisas la kolpa plalng pa kil akwe yikakatnen la, “Lasarus, wrekg i kirk pa or o!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Melnum yipmiri pa wrekg ngkaten apm a tu akalmpel nepm a wam a ak yapowel ikgokg pa ngkaten aye or en ti. Kolti, Sisas lanaken la, “Nelkgen apm pa tukuleikgentel eng kil kai o!” Lasarus wrekg a kirk pa or pa, tu wrong kinkipman pa itna ariwel. (Son 11:44)|alt="Lazarus comes out of the tomb, people watching" src="UBSD-14c.TIF" size="col" copy="UBS New Reader Illustrations, © United Bible Societies, 2002." ref="11:44"
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Kolpa atom tu wailet a men Suta a wli ari Maria antiwel rpma pa, anel ari kuina ur a Sisas antokg pa atom tu ukipma Sisas.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Ari wa tu tiur pa kai ari tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa atom tu lakati naki tu pa a wet Sisas la Lasarus a amo pa wrekg rpma pa.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Atom tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen nampokgen tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa ukwa yangkipm kai naki tu mring man wailen wailen a antiwen ikgalen men Suta pa wli kimeket takwem rka akor la asen tita kolpa la, “Mpa mentepm ntokg kolai eng ngketen melnum a antokg kla titnongket titnongket wailet kolpa?
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Kol mentepm ri wulmpa eng melnum pa kil ikwap pa kolpa iye kai pa, ikga kil ik rkolng tu wailet ikgam wli ukipma kutnun kil pa, la kil melnum a Maur Wailen ukwa nar pake. Atom tu Rom pa ikga ipma wakget wli tikale ntokg paipm yalming a Maur Wailen a ntokg paipm tu wrong kin a kipman a mentepmen ti.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Tu asen tita kolpa, atom melnum wris ur a tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen pa, nang alkilen pa Kaiapas. Melnum pa kil tukgunakgen itna ep eng tu kimeket a ak ak kwap itna wan yalming a Maur Wailen ak wring pa. Kil lala, “Kipm ake ariwe kuina ur!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Kipm ti titnowen ya a ikga ngklinso ti! Ti mpa kupm lanikepm pa: kol wrong kin a kipman amentepmen ti kai paipm plalng pa, pa ake mpa wor. A kol melnum wris ur pa uwi wrik a tu wrong kin a kipman pa imo pati, pa mpa wor pake.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ake kil alkil ti la ak nikgwalpm a kil alkil ti pa, kalpis. Ak wring ti pa kil itna ep eng tu ipma krakgen kimeket a ak ak kwap itna yalming a Maur Wailen, kolpa atom Maur Wor a Maur Wailen pa ngkat okel kil pa atom kil la ep lala, Sisas pa ikga uwi wrik a men wrong kin a kipman a Suta ti imo.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Ake la imo eng men Suta ti wris pa, kil la ikga imo eng ik uwi tu warim a Maur Wailen a rka purngprarng yela kanokg ti iyewen wli itni wris.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Atom tu melnum wailen wailen a ikgalen men Suta pa anel akor la yapon yangkipm la ilm Sisas pa imo. Atom ak wang pa kai pa tu numprampen la ilmpel imo pake.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Kolpa atom Sisas ake wa atn or wunong itna wulmpa a tu wrongkwail Suta pa om. Kil wrekg anti tu watnom a kil aroaro wonel pa kinar kai anong ur a tu namput la Epraim, a ela wreren wrik wes ningkrapm kalpmilel. Atom kil anti tu watnom akilen pa rka pake.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Wang wreren eng a men Suta a kai rki wris eng ikwonilmpen wang wail a pikekg Maur Wailen awiyo angkai Isip pa aye kul wor pa. Atom tu melnum wailet a yela anong kanokg pa anel wli wli anong wail Serusalem pa la kurkuk il wam kipmanen a kurkuk il wam kinen numprampen tu alntu ti ep rpmi kukula wor itni wulmpa a Maur Wailen, plalng pa tu ikga rki wris itopen wang wail pa.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Tu am akor Sisas pake, atom anel asen tita itna kawor yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa la, “Kipm akwonalmpen kolai? Sisas ikga wli ntiwo itopen ngkit nang a Maur Wailen pa ik wang wail ti aki kalpis?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen, a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses, tu pa uk yangkipm titnongket la, kol melnum ur ri Sisas pa wli itni kol ur pa pipa, mpa tu wli laniken eng mpa tu kai rkulel iye kai.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.