João 11
urim (URIM) vs NTLH
1 Melnum wris ur pa nang akilen pa Lasarus, kil numpet paipm rmpa no anong Petani. Petani pa anong a Maria ekg Mata, muikgmayen wekg a Lasarus pa.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Maria pa kin a pikekg alung u yiwa yaprekget pa ak kaluk nepm a Wailen Sisas pa atom kil ak tukgunakg walk alkilen pa ak alo. A Lasarus a numpet rmpa pa kil muinwror a Maria ekg Mata pake.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Atom muikgmayen wekg pa ukwa yangkipm pa kinar kai kaino naki Sisas pa la, “Wailen, melnum a kitn wasrongen pa kil numpet paipm.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Sisas atning kolpa a kil lala, “Numpet pa ikgake lok ngkliwel imo pa, kalpis. Pa tu wrong kin kipman ikga ngkit nang a Maur Wailen, a ikga wa ik plan titnongket a nang wailen a Warim Kipman a Maur Wailen ti wa ngko wunong.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Sisas pa plan ipma wor wasrongen Mata, a paipmen alkil Maria pa wa muinwror alntuwekgen Lasarus pa.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Kil atning a tu lanakel la Lasarus pa numpet paipm, ari ake wa nar kul no atatu, wa kil rpma pa wang wekg a pa pen.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Atom kil lanaki tu watnom alkilen a kil aroaro wonel pa la, “Ti wa tepm yaper kinar anong kanokg Sutia wai!”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Tu akalmpentel la, “Melnum a aroaro wonel men. Ake wang aripm ur angketen a pikekg tu melnum wailen wailen a Suta antokg la ikweseleitn imo ingkinar pa. Ti wa kitn la wa yaper kinar pa eng ntei?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Sisas akalmpe la, “Ti ran wulmpa wail ti! Melnum a atn ak ran ti pa, ake antiwe mpa nilkwok ngko pa, eng takgni ti alen kanokg ti atom kil ari ya ti angkom ti.
9 Jesus respondeu:
10 Kol melnum itn ik mining pa pati, mpa kil nilkwok ngko pake, eng ntei, kil wakg kalpisen a ak alen ya a angkom atn pa.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Kil la kolpa plalng pipa, wa kil wa lanaken la, “Lasarus melnum wor a mentepmen pa okg rmpa, pake mpa kupm kinar irowel ikgyokg, ti kil mpa wrekg pa.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Tu watnom a kil aroaro wonel pa akalmpe la, “Wailen, kol kil okg rmpi pa, ti kil mpa wrekg numpworen rpmi pa.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Sisas pa wet la kil okg pake kil ariwe la kil am amo ut ise, pake tu watnom alkilen pa akwonalmpen la wet Sisas lanaken la la palpa kil okg kolti.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Atom Sisas lanaken angko wunong ariworwor la, “Lasarus pa am amo ut ise.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Pake kupm atopen eng ake kupm pikekg rpma kinar pa ak wang a kil numpet pa. Ti mpai eng mentepm kinar riwel o! Kweikwei kil ikga kipm ri pa atom ik titnongketel ipma a kipm ukipma kupm ti.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Atom Tomas, nang wompel a kil pa Titimus, kil wrekg itna lanaki tu alntu watnom a Sisas pa la, “Ti wrekg mai eng tepm kimeket kinar imo ikilen kil pa kinar ai!”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Ak wang a Sisas anti tu watnom a kil aroaro wonel pa nar wreren eng a palng no anong Petani pa, kil atning yangkipm a tu lanakel la Lasarus pa am tu alilel rmpa kawor kirk a tu u mlaminel pa wang wikgwikg ise.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Petani pa ela wreren anong wail Serusalem, tu ngkom a Petani ti kaino Serusalem pa wreren kolen wang tiwel waiketn ur kolti (kilomita wraur).
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Atom tu Suta wailet pa tu anel nar rka ak num kapor Maria ekg Mata eng kalkuten a muinwror alntuwekgen a amo pa.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Tu la Sisas pa yaya wreren eng a palng pake. Atom Mata atning kolpa, kil wrekg kolti atnuurng Maria pa rpma wan pa a kil kinar ansilel angko ya pa akyakurel aye no.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Atom Mata lanaki Sisas pa la, “Wailen! Kol pikekg kitn rpmi ti pa, muinwror a kupm ti kol ake imo.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Pake kupm ariwe la, kuina ur a kitn lanikel ik wang ti pa, Maur Wailen mpa ntokg pa.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Sisas akalmpentel la, “Muinwror akitnen mpa wrekg rpmi malepmen pa.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Mata akalmpe la, “Kupm ariwe pa, kil ikga wa wrekg rpmi ik wang umpuwen nimpokgen tu a amo kaingkai ai pa.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Sisas lanakel la, “Kupm ti pa yiprokgen a la tu melnum wrekg rpma, a kupm yiprokgen a alken yaprekg watin atom tu rpma wor yongkyong. Melnum a kil ukipma kupm ti kil imo pa, kil mpa rkolng yaprekg watin pa kolpa rpmi wor yongkyong.
25 Então Jesus afirmou:
26 Melnum a rpma malepmen rpma ti atom kil ukipma kupm ti pa, kil ikgake imo kai wrisen pa. Ti kitn ukipma kolpa aki?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Mata akalmpe Sisas pa kolpa la, “Wailen! Ei, kupm ukipma pake, kupm ukipma la kitn pa Krais, Warim Kipman a Maur Wailen a pikekg Maur Wailen la la ikga ukwa nar kanokg ti eng ik rmpen men wrong kin kipman.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Mata la kolpa plalng pipa, kil yaper no kawor wan lanaki paipmen alkilen Maria pa meenen kai nungkulkg ai la, “Melnum a Kaling Plan Mentepm pa am wli wreren tike. Kil asen eng la ri kitn pake.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maria atning kolpa, kil wrekg pinterng or en ti kil atatu kinar la riwel.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Sisas pa ake no palng no anong ti pa, kil angko ya wai a pa. Kil itna wrik a wuten Mata kinar ansilel pa.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Tu Suta a ak num kapor Maria rpma wan pa ari Maria wrekg atatu or en ti atom tu katnuntel. Pa tu akwonalmpen la kil kai akgen Lasarus pa ak ok namputen kai kirkap ai.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Maria kil kinar palng ari Sisas pa, kil elngtangko rmpa nepm a kil pa a kil la, “Wailen! Kol kitn pikekg ntiwo rpmi ti pa, muinwror akupmen ti kol ake imo.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Sisas ari Maria pa akg ak ok namputen a wa tu men Suta a antiwel pa wa anel akg ak ok namputen yat. Atom kil arein wail manten paipm.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Kil asenten la, “Ti kipm alilel ermpa kaino a i?” Ari tu akalmpe la, “Ti kitn no eng mentepm kai planteitn wrik a men alilel ermpa wai.”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Atom Sisas akg.
35 Jesus chorou.
36 Atom tu Suta pa lanaki tita la, “Kipm ri o! Kil wasrongen Lasarus pa paipm atom kil akg kolpa.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ari tu tiur pa lala, “Kil melnum a pikekg antokg melnum wulmpa tilmpisen ti palng wor. Ti kol a kil ntokg Lasarus a pikekg numpet paipm la kol a imo ti palng wor eng kol ake kil imo.”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Sisas pa ak won kati Lasarus pa kai paipm atom kil akg arein or ya pa kai kirkap pa. Kirk pa tu u mlamin atom tu ak wes kimplangen wail pa ak ipaarng mlamin ok pa.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Sisas lanaken la, “Tulpul wes pa tukuleikgen o!” Ari Mata muikgmayen a melnum a amo pa la, “Wailen, kil am men alilel ermpa wang wikgwikg ti am yaprekget paipm ise.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Ari Sisas akalmpentel la, “Ti ake kitn wonarpme a wuten kupm lanakeitn pa la, kitn ukipma pa, mpa kitn ri titnongket a nang wailen a Maur Wailen pa.”
40 Jesus respondeu:
41 Atom tu talpul wes pa takwleikgen a Sisas ikg kaino kwa pa a kil lanaki Yan alkil pa la, “Alkeitn wor Yayai, eng kitn atning atning oklala akupmen.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Kupm alkupm pa ariwe la akangklei wang kitn atningkopm atningkopm pa, pake kupm la pa eng tu wrong kin a kipman a itna ti mpa tu itning ukipma la kupm ti pa, am kitn alkitn pa ukwawopm nar pake.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Sisas la kolpa plalng pa kil akwe yikakatnen la, “Lasarus, wrekg i kirk pa or o!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Melnum yipmiri pa wrekg ngkaten apm a tu akalmpel nepm a wam a ak yapowel ikgokg pa ngkaten aye or en ti. Kolti, Sisas lanaken la, “Nelkgen apm pa tukuleikgentel eng kil kai o!” Lasarus wrekg a kirk pa or pa, tu wrong kinkipman pa itna ariwel. (Son 11:44)|alt="Lazarus comes out of the tomb, people watching" src="UBSD-14c.TIF" size="col" copy="UBS New Reader Illustrations, © United Bible Societies, 2002." ref="11:44"
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Kolpa atom tu wailet a men Suta a wli ari Maria antiwel rpma pa, anel ari kuina ur a Sisas antokg pa atom tu ukipma Sisas.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ari wa tu tiur pa kai ari tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa atom tu lakati naki tu pa a wet Sisas la Lasarus a amo pa wrekg rpma pa.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Atom tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen nampokgen tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa ukwa yangkipm kai naki tu mring man wailen wailen a antiwen ikgalen men Suta pa wli kimeket takwem rka akor la asen tita kolpa la, “Mpa mentepm ntokg kolai eng ngketen melnum a antokg kla titnongket titnongket wailet kolpa?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Kol mentepm ri wulmpa eng melnum pa kil ikwap pa kolpa iye kai pa, ikga kil ik rkolng tu wailet ikgam wli ukipma kutnun kil pa, la kil melnum a Maur Wailen ukwa nar pake. Atom tu Rom pa ikga ipma wakget wli tikale ntokg paipm yalming a Maur Wailen a ntokg paipm tu wrong kin a kipman a mentepmen ti.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Tu asen tita kolpa, atom melnum wris ur a tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen pa, nang alkilen pa Kaiapas. Melnum pa kil tukgunakgen itna ep eng tu kimeket a ak ak kwap itna wan yalming a Maur Wailen ak wring pa. Kil lala, “Kipm ake ariwe kuina ur!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Kipm ti titnowen ya a ikga ngklinso ti! Ti mpa kupm lanikepm pa: kol wrong kin a kipman amentepmen ti kai paipm plalng pa, pa ake mpa wor. A kol melnum wris ur pa uwi wrik a tu wrong kin a kipman pa imo pati, pa mpa wor pake.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Ake kil alkil ti la ak nikgwalpm a kil alkil ti pa, kalpis. Ak wring ti pa kil itna ep eng tu ipma krakgen kimeket a ak ak kwap itna yalming a Maur Wailen, kolpa atom Maur Wor a Maur Wailen pa ngkat okel kil pa atom kil la ep lala, Sisas pa ikga uwi wrik a men wrong kin a kipman a Suta ti imo.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Ake la imo eng men Suta ti wris pa, kil la ikga imo eng ik uwi tu warim a Maur Wailen a rka purngprarng yela kanokg ti iyewen wli itni wris.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Atom tu melnum wailen wailen a ikgalen men Suta pa anel akor la yapon yangkipm la ilm Sisas pa imo. Atom ak wang pa kai pa tu numprampen la ilmpel imo pake.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Kolpa atom Sisas ake wa atn or wunong itna wulmpa a tu wrongkwail Suta pa om. Kil wrekg anti tu watnom a kil aroaro wonel pa kinar kai anong ur a tu namput la Epraim, a ela wreren wrik wes ningkrapm kalpmilel. Atom kil anti tu watnom akilen pa rka pake.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Wang wreren eng a men Suta a kai rki wris eng ikwonilmpen wang wail a pikekg Maur Wailen awiyo angkai Isip pa aye kul wor pa. Atom tu melnum wailet a yela anong kanokg pa anel wli wli anong wail Serusalem pa la kurkuk il wam kipmanen a kurkuk il wam kinen numprampen tu alntu ti ep rpmi kukula wor itni wulmpa a Maur Wailen, plalng pa tu ikga rki wris itopen wang wail pa.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Tu am akor Sisas pake, atom anel asen tita itna kawor yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa la, “Kipm akwonalmpen kolai? Sisas ikga wli ntiwo itopen ngkit nang a Maur Wailen pa ik wang wail ti aki kalpis?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen, a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses, tu pa uk yangkipm titnongket la, kol melnum ur ri Sisas pa wli itni kol ur pa pipa, mpa tu wli laniken eng mpa tu kai rkulel iye kai.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.