Atos 20

urim (URIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mring man angkeng tu wrongkwail a plalplal mainmain wli pa wli pa nurkg atne pa, atom tu anel rak plalng pipa, Pol kil akwe tu watnom a pikekg Sisas kaling plan pa kul kai rka wris, atom kil alken yangkipm ti la ik titnongketel ipma atuwen pa. Kil ak kolpa plalng pipa, kil alken wor a kil wrekg atnurngken la kaino anong kanokg a Masetonia ai.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Kil atn or ya pa eng kaino pa, kil uk yangkipm tu wrong kin kipman eng ak titnongketel ipma atuwen, kolpa kai lkgungkur lkgungkur kolpa kai kaino Masetonia ai, kai kinar palng kinar anong kanokg a Krik ai.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Kil rpma pa a kainil wraur plalng pipa, kil wa numprampen la uwi wan unokgen pa la wa i pa wa kinar kai anong kanokg a Siria. Ari kil atning yangkipm a tu Suta yapon yangkipm la ilmpel imo, kolpa atom kil wa akwonalmpen la kil a wa yaper kaino anong kanokg a Masetonia pa pen, plalng pipa, kil la wa i pa wa kinar Siria pa kul.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Atom tu melnum a anti Pol pati nang a tu pa pati kil: Sopater warim kipman a Pirus, kil melnum a anong Peria, wa Aristarkus nampokgen Sekuntus tuwekg melnum a anong wail Tesalonaika, wa Kaius pa a anong Terpe, a Timoti, nampokgen melnum wekg a anong kanokg Esia pa Tikikus a Tropimus. Tu melnum pa tu anti Pol.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Atom tu melnum pa tu epto kaino kai kinar rpmanto angkinar anong Troas pa.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Pake men tiur a katnunten kil pa, men rpma Pilipai pa rpma a a, wang wail a tu Suta angklon nok tingklak a ak mpim ap mringen ak ntam pa kai plalng pipa, men awi wan unokgen pa atnurng Pilipai pa kai kinar om. Men or unokg pa kol wang wampwomis pa, men kai kinar palng ansil tu a epto kinar rkanto kinar Troas pa. Atom men rka anong pa kol wang wampwomis wampwompwekg.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Wang wail a rpma eng yapm pa kai plalng pa, or kong ti pa, tu melnum a ukipma wa men ti men wli rka or wris rka antokg okipma pa al ngkat nang a Maur Wailen pa kolpa rka pipa, Pol kil lakati yangkipm a Maur Wailen pa naki tu men wrong kin kipman pa. Kil la kil ikga wrekg utnuurngken ik kong pa, kolpa atom kil laron naken yangkipm pa kolpa kaingkai, kai mining kuin.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Wan a men rka pa walop wraur, atom men rka kaino walop wraur ai. Wakg wailet pa la elngkirpma ak alen wan wunen a men rka pa.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Pol kil laron yangkipm pa arkolng itna watin kolpa kai, ari melnum warimpen ur nang akilen pa Yutikus, kil rpma kwa a wanyun ok wusok pa. Kil ikgyokg alel paipm, atom nikgwalpm a kil pa aner kai titnowen kolti, kil taker angko akilka a wanyun ok wusok a wan walop wraur pa elng kinar kanokg ai. Tu kinar ngkatel, ari kil am amo ise.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Ari Pol kil pa angkaino wan kwa pa nar kanokg pa kolti, elng kai okg ele arkul melnum warimpen pa, atom kil lanaki tu pa la, “Ampur kipm ipma kaikut pa, nol rka pa.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Kil lanaken kolpa plalng, kil wa yaper kaino wan kwa pa, antiwen rpma al okipma a oklala kweikwei kolpa rka kaingkai kai akwe, a kil atnuurngken kai.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 A melnum warimpen a wet angko amo pa, am wrekg rpma wor ise. Atom ipma a tu pa wirng no kukula wor om, atom tu ak ayewel kai.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Atom Pol lanaki men a antiwel atn pa la, men uwi wan unokgen pa kinar anong Asos pawo, a kil mpa ngkom ngket or ya kanokg ti kinar tike. Atom men awi wan unokgen pa kai kapring kinar Asos pa eng la mpa uwi Pol kinar pake, katnun kol ok a pikekg kil alkil la pa.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Kil kinar palng ariwo kolti, wa men awiyel ak wan unokgen a pa kolti, am men kinar anong Mitilini ise.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Wa men wa atnuurng anong pa, wa men kinar kinar, kai mining. Wa men ak mining mining kinar kinar, akwe. Kolpa kinar ak anele anong kanokg Kios a ela unokg pa. Kolpa kai kinar, mining angko ya. Wa ak mining mining kolpa kinar kinar kinar, akwe pa, men kinar palng kinar anong Samos pa rka. Wa men wrekg a pa, wa men wa kinar kinar, mining angko ya. Wa men ak mining mining kolpa kinar kinar, akwe ti pa, men kinar palng kinar anong Miletus pawom.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Men pikekg ake nar rka Epesus pa, kalpis. Men pikekg am aren nar Miletus pake. Pati atnen Pol karken la men kaken wang tiur rka ya ya a anong kanokg Esia pa. Kil ari akwiyen la wang ur itni pati, kil la or yawel itatu kai kinar rpmi kinar Serusalem ai, nti tu itopen ikwonilmpen wang wail a pikekg Maur Wailen kil ukwa Maur Wor kil nar pa.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Men rpma Miletus pa atom Pol uk yangkipm tu pa kaino naki tu melnum wailen wailen a ikgalen tu wrong kin kipman mapming a ukipma Krais a rka kaino Epesus pa la tu kul nar riwel.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Tu kul nar ariwel antiwel rpma pipa, kil lanaken la,
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Kupm arku kupm alkupm ti orngwatneikgen akwap a Wailen kolpa kai. Tu Suta yapon yangkipm ampen ampen la ilmpopm oropm iklewopm, tu aktopm kolpa ak ai kul ai, kolpa atom kupm akg eng tu alkopm kaikuten a wleket kolpa.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Kipm ariwe pa, kupm pikekg ake aye num alkupm ti ngkark eng laron nikgwalpm wor a paipm eng ak angklin kipm pa, kalpis. Kupm pikekg laron a kaling plantepm kimek kimek wan ur wan ur. Wa kupm pikekg laron itna kuin a kipm wrongkwail kimeket atning pa.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Kipm Suta a kipm Krik ti pa, kupm am akangklei akangklei lanakepm la pa aklale, kipm ri kalkuten a wleket a kupm arki kil pa, kol a kipm kul eng Maur Wailen, plelng ipma a ukipma Wailen Sisas Krais amentepmen ti.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Kipm itning, ak wang ti pa wa Maur Wor a Maur Wailen kil tilpopm titnongket la kupm kai kinar Serusalem. Ti kupm ake antiwe mpa rpmi, kupm mpa kai kinar Serusalem pake. Pake kupm ake ariwe kuina ur ikga palngtopm itni kinar pa.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Kupm ariwe kwei ur wris ur a Maur Wor a Maur Wailen lanakopm kil akangklei yela anong wail wail a kupm kai pa pati, la ikga tu uwiyopm iye kai rpmi wan tipmning pa, a wa kaikuten tiur ai am nungkwangentopm itna kolpa kai pake.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Pake kupm ake akwonalmpen kupm alkupm ti la rpmi aki a imo pa, kupm uk num alkupm ti kolti. Kupm la kol a pirng kai ngko kirng kowak a Wailen Sisas ukula pa, wa ikwap a pikekg kil alkopm pa kai plalng pen. Kwap pa pati a arki wleket laron yangkipm wor a la Maur Wailen kil plan ipma wor alkil ak angklin mentepm.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Wa kipm itning kil: kipm anong a pikekg kupm atn laron yangkipm a la Maur Wailen ikgalen nol nikgwalpm amentepmen pa nakepm pa, ikgake wa wris ur akipmen pa ri ikgokg akupmen ti ntiur pa, kalpis.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Yangkipm wrongkwail am kupm lanakepm ak ai kulngkul, am kul itna kolpake. Atom ti kupm lanakepm aklale wrisen la, kol wris ur akipmen ti ikga kai anong paipm pa, paipm pa am itna kai kipm alkipm pake, kupm ti pa kalpis.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Nikgwalpm wasrongen wrongkwail a Maur Wailen am kupm laron nakepm kulngkul kul am kul itna kolpake. Kupm ake wa aye num alkupm ti ngkark, atom elngen angko wang pa, kalpis. Kupm laron kimek kimek nakepm pake.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Kolpa ti kipm mpa ikglen kipm alkipm ti riworwor. Wa Maur Wor a Maur Wailen kil takwei kipm tike, la kipm ikglen manto walkg malkgu akilen ti, kolpa ti kipm ikglen riworwor. Manto walkg malkgu pa, pa tu wrong kin kipman mapming akilen a pikekg kil akarmpen eng alkilen ak walmpopm alkilen.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Kupm ariwe la ikga kupm utnuurngtepm kai pa, ikga nimpa tilpmingen wrongen wli kul itna kuin akipmen pa. Atom ikgake rein, ikga ntokg paipm kolti manto walkg malkgu a kipm ikgalen pa.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Wa ikga tu melnum tiur a kipm alkipm ti ikga wa kinsil laron yangkipm ur manet ai, eng ik lok kipm tiur a ukipma Krais pa kai kutnun tu tiur a kipm pa.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Kolpa ti kipm rpmi wontrakole ukikg riwe! Kipm ikwonilmpen wring wraur a pikekg kupm atn mining a ran akwap ak ikgakg kalukepm la karkurng kipm wris wris ti.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Ti ak wang ti pa kupm elng kipm ti kai wam a Maur Wailen, eng mpa kipm ikwonilmpen yangkipm wor a la Maur Wailen kil plantepm ipma wor alkil ak angklinsepm. Yangkipm wor pa antiwe titnongket a ak titnongketel kipm pa, a alkepm kweikwei wor wor a Maur Wailen kil elngkitna la uk mentepm wrong kin kipman a kil amprin eng alkilen pa.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Wa kupm ti ake pikekg aringkowe marpm aki apmnung aki kweikwei wor wor a melnum ur pa, kalpis.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Kipm alkipm pikekg ari pa, kupm ti pikekg ake tu ur angklinsopm pa, kalpis. Pikekg kupm alkupm ak wam alkupmen aken kwap eng ak angklin kupm alkupm ti, a wa ak angklin tu melnum a antiwopm atn akwap pa.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Ti kipm ari kweikwei wrongkwail a kupm ak pa pati, pa kupm ak plantepm la mpa kipm ik timplowis kitila kolpa, eng mpa ngklin mlaur a titnongket kalpisen pa. A wa lanakepm la kipm wonirpme yangkipm a pikekg Wailen Sisas la pa la, 'Kitn uk kweikwei ur eng ak angklin melnum ur pa, pa kitn awi atopen wail manten angen kol a melnum ur ai angklinseitn kweikwei ur pa.'”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Pol kil lanaken yangkipm pa plalng pa, kil kapor kilko alein, a kil anti tu melnum wrongkwail a rka pa tu oklala naki Maur Wailen.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Tu oklala naki Maur Wailen pa plalng pa, tu plalngten arkulel nakrontel akgentel wail manten.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Tu ipma kaikut paipm wrisen eng ok ur a kil wet lanaken kolpa la, tu ikgake riwel ikgokg nti ur. Atom wa tu aklakgto kai wan unokgen pa.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.