Atos 20
urim (URIM) vs NVT
1 Mring man angkeng tu wrongkwail a plalplal mainmain wli pa wli pa nurkg atne pa, atom tu anel rak plalng pipa, Pol kil akwe tu watnom a pikekg Sisas kaling plan pa kul kai rka wris, atom kil alken yangkipm ti la ik titnongketel ipma atuwen pa. Kil ak kolpa plalng pipa, kil alken wor a kil wrekg atnurngken la kaino anong kanokg a Masetonia ai.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Kil atn or ya pa eng kaino pa, kil uk yangkipm tu wrong kin kipman eng ak titnongketel ipma atuwen, kolpa kai lkgungkur lkgungkur kolpa kai kaino Masetonia ai, kai kinar palng kinar anong kanokg a Krik ai.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Kil rpma pa a kainil wraur plalng pipa, kil wa numprampen la uwi wan unokgen pa la wa i pa wa kinar kai anong kanokg a Siria. Ari kil atning yangkipm a tu Suta yapon yangkipm la ilmpel imo, kolpa atom kil wa akwonalmpen la kil a wa yaper kaino anong kanokg a Masetonia pa pen, plalng pipa, kil la wa i pa wa kinar Siria pa kul.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Atom tu melnum a anti Pol pati nang a tu pa pati kil: Sopater warim kipman a Pirus, kil melnum a anong Peria, wa Aristarkus nampokgen Sekuntus tuwekg melnum a anong wail Tesalonaika, wa Kaius pa a anong Terpe, a Timoti, nampokgen melnum wekg a anong kanokg Esia pa Tikikus a Tropimus. Tu melnum pa tu anti Pol.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Atom tu melnum pa tu epto kaino kai kinar rpmanto angkinar anong Troas pa.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Pake men tiur a katnunten kil pa, men rpma Pilipai pa rpma a a, wang wail a tu Suta angklon nok tingklak a ak mpim ap mringen ak ntam pa kai plalng pipa, men awi wan unokgen pa atnurng Pilipai pa kai kinar om. Men or unokg pa kol wang wampwomis pa, men kai kinar palng ansil tu a epto kinar rkanto kinar Troas pa. Atom men rka anong pa kol wang wampwomis wampwompwekg.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Wang wail a rpma eng yapm pa kai plalng pa, or kong ti pa, tu melnum a ukipma wa men ti men wli rka or wris rka antokg okipma pa al ngkat nang a Maur Wailen pa kolpa rka pipa, Pol kil lakati yangkipm a Maur Wailen pa naki tu men wrong kin kipman pa. Kil la kil ikga wrekg utnuurngken ik kong pa, kolpa atom kil laron naken yangkipm pa kolpa kaingkai, kai mining kuin.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Wan a men rka pa walop wraur, atom men rka kaino walop wraur ai. Wakg wailet pa la elngkirpma ak alen wan wunen a men rka pa.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Pol kil laron yangkipm pa arkolng itna watin kolpa kai, ari melnum warimpen ur nang akilen pa Yutikus, kil rpma kwa a wanyun ok wusok pa. Kil ikgyokg alel paipm, atom nikgwalpm a kil pa aner kai titnowen kolti, kil taker angko akilka a wanyun ok wusok a wan walop wraur pa elng kinar kanokg ai. Tu kinar ngkatel, ari kil am amo ise.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Ari Pol kil pa angkaino wan kwa pa nar kanokg pa kolti, elng kai okg ele arkul melnum warimpen pa, atom kil lanaki tu pa la, “Ampur kipm ipma kaikut pa, nol rka pa.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Kil lanaken kolpa plalng, kil wa yaper kaino wan kwa pa, antiwen rpma al okipma a oklala kweikwei kolpa rka kaingkai kai akwe, a kil atnuurngken kai.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 A melnum warimpen a wet angko amo pa, am wrekg rpma wor ise. Atom ipma a tu pa wirng no kukula wor om, atom tu ak ayewel kai.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Atom Pol lanaki men a antiwel atn pa la, men uwi wan unokgen pa kinar anong Asos pawo, a kil mpa ngkom ngket or ya kanokg ti kinar tike. Atom men awi wan unokgen pa kai kapring kinar Asos pa eng la mpa uwi Pol kinar pake, katnun kol ok a pikekg kil alkil la pa.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Kil kinar palng ariwo kolti, wa men awiyel ak wan unokgen a pa kolti, am men kinar anong Mitilini ise.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Wa men wa atnuurng anong pa, wa men kinar kinar, kai mining. Wa men ak mining mining kinar kinar, akwe. Kolpa kinar ak anele anong kanokg Kios a ela unokg pa. Kolpa kai kinar, mining angko ya. Wa ak mining mining kolpa kinar kinar kinar, akwe pa, men kinar palng kinar anong Samos pa rka. Wa men wrekg a pa, wa men wa kinar kinar, mining angko ya. Wa men ak mining mining kolpa kinar kinar, akwe ti pa, men kinar palng kinar anong Miletus pawom.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Men pikekg ake nar rka Epesus pa, kalpis. Men pikekg am aren nar Miletus pake. Pati atnen Pol karken la men kaken wang tiur rka ya ya a anong kanokg Esia pa. Kil ari akwiyen la wang ur itni pati, kil la or yawel itatu kai kinar rpmi kinar Serusalem ai, nti tu itopen ikwonilmpen wang wail a pikekg Maur Wailen kil ukwa Maur Wor kil nar pa.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Men rpma Miletus pa atom Pol uk yangkipm tu pa kaino naki tu melnum wailen wailen a ikgalen tu wrong kin kipman mapming a ukipma Krais a rka kaino Epesus pa la tu kul nar riwel.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Tu kul nar ariwel antiwel rpma pipa, kil lanaken la,
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Kupm arku kupm alkupm ti orngwatneikgen akwap a Wailen kolpa kai. Tu Suta yapon yangkipm ampen ampen la ilmpopm oropm iklewopm, tu aktopm kolpa ak ai kul ai, kolpa atom kupm akg eng tu alkopm kaikuten a wleket kolpa.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Kipm ariwe pa, kupm pikekg ake aye num alkupm ti ngkark eng laron nikgwalpm wor a paipm eng ak angklin kipm pa, kalpis. Kupm pikekg laron a kaling plantepm kimek kimek wan ur wan ur. Wa kupm pikekg laron itna kuin a kipm wrongkwail kimeket atning pa.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Kipm Suta a kipm Krik ti pa, kupm am akangklei akangklei lanakepm la pa aklale, kipm ri kalkuten a wleket a kupm arki kil pa, kol a kipm kul eng Maur Wailen, plelng ipma a ukipma Wailen Sisas Krais amentepmen ti.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Kipm itning, ak wang ti pa wa Maur Wor a Maur Wailen kil tilpopm titnongket la kupm kai kinar Serusalem. Ti kupm ake antiwe mpa rpmi, kupm mpa kai kinar Serusalem pake. Pake kupm ake ariwe kuina ur ikga palngtopm itni kinar pa.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Kupm ariwe kwei ur wris ur a Maur Wor a Maur Wailen lanakopm kil akangklei yela anong wail wail a kupm kai pa pati, la ikga tu uwiyopm iye kai rpmi wan tipmning pa, a wa kaikuten tiur ai am nungkwangentopm itna kolpa kai pake.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Pake kupm ake akwonalmpen kupm alkupm ti la rpmi aki a imo pa, kupm uk num alkupm ti kolti. Kupm la kol a pirng kai ngko kirng kowak a Wailen Sisas ukula pa, wa ikwap a pikekg kil alkopm pa kai plalng pen. Kwap pa pati a arki wleket laron yangkipm wor a la Maur Wailen kil plan ipma wor alkil ak angklin mentepm.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Wa kipm itning kil: kipm anong a pikekg kupm atn laron yangkipm a la Maur Wailen ikgalen nol nikgwalpm amentepmen pa nakepm pa, ikgake wa wris ur akipmen pa ri ikgokg akupmen ti ntiur pa, kalpis.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Yangkipm wrongkwail am kupm lanakepm ak ai kulngkul, am kul itna kolpake. Atom ti kupm lanakepm aklale wrisen la, kol wris ur akipmen ti ikga kai anong paipm pa, paipm pa am itna kai kipm alkipm pake, kupm ti pa kalpis.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Nikgwalpm wasrongen wrongkwail a Maur Wailen am kupm laron nakepm kulngkul kul am kul itna kolpake. Kupm ake wa aye num alkupm ti ngkark, atom elngen angko wang pa, kalpis. Kupm laron kimek kimek nakepm pake.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Kolpa ti kipm mpa ikglen kipm alkipm ti riworwor. Wa Maur Wor a Maur Wailen kil takwei kipm tike, la kipm ikglen manto walkg malkgu akilen ti, kolpa ti kipm ikglen riworwor. Manto walkg malkgu pa, pa tu wrong kin kipman mapming akilen a pikekg kil akarmpen eng alkilen ak walmpopm alkilen.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Kupm ariwe la ikga kupm utnuurngtepm kai pa, ikga nimpa tilpmingen wrongen wli kul itna kuin akipmen pa. Atom ikgake rein, ikga ntokg paipm kolti manto walkg malkgu a kipm ikgalen pa.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Wa ikga tu melnum tiur a kipm alkipm ti ikga wa kinsil laron yangkipm ur manet ai, eng ik lok kipm tiur a ukipma Krais pa kai kutnun tu tiur a kipm pa.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Kolpa ti kipm rpmi wontrakole ukikg riwe! Kipm ikwonilmpen wring wraur a pikekg kupm atn mining a ran akwap ak ikgakg kalukepm la karkurng kipm wris wris ti.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Ti ak wang ti pa kupm elng kipm ti kai wam a Maur Wailen, eng mpa kipm ikwonilmpen yangkipm wor a la Maur Wailen kil plantepm ipma wor alkil ak angklinsepm. Yangkipm wor pa antiwe titnongket a ak titnongketel kipm pa, a alkepm kweikwei wor wor a Maur Wailen kil elngkitna la uk mentepm wrong kin kipman a kil amprin eng alkilen pa.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Wa kupm ti ake pikekg aringkowe marpm aki apmnung aki kweikwei wor wor a melnum ur pa, kalpis.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Kipm alkipm pikekg ari pa, kupm ti pikekg ake tu ur angklinsopm pa, kalpis. Pikekg kupm alkupm ak wam alkupmen aken kwap eng ak angklin kupm alkupm ti, a wa ak angklin tu melnum a antiwopm atn akwap pa.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ti kipm ari kweikwei wrongkwail a kupm ak pa pati, pa kupm ak plantepm la mpa kipm ik timplowis kitila kolpa, eng mpa ngklin mlaur a titnongket kalpisen pa. A wa lanakepm la kipm wonirpme yangkipm a pikekg Wailen Sisas la pa la, 'Kitn uk kweikwei ur eng ak angklin melnum ur pa, pa kitn awi atopen wail manten angen kol a melnum ur ai angklinseitn kweikwei ur pa.'”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Pol kil lanaken yangkipm pa plalng pa, kil kapor kilko alein, a kil anti tu melnum wrongkwail a rka pa tu oklala naki Maur Wailen.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Tu oklala naki Maur Wailen pa plalng pa, tu plalngten arkulel nakrontel akgentel wail manten.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Tu ipma kaikut paipm wrisen eng ok ur a kil wet lanaken kolpa la, tu ikgake riwel ikgokg nti ur. Atom wa tu aklakgto kai wan unokgen pa.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.