Atos 20

urim (URIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mring man angkeng tu wrongkwail a plalplal mainmain wli pa wli pa nurkg atne pa, atom tu anel rak plalng pipa, Pol kil akwe tu watnom a pikekg Sisas kaling plan pa kul kai rka wris, atom kil alken yangkipm ti la ik titnongketel ipma atuwen pa. Kil ak kolpa plalng pipa, kil alken wor a kil wrekg atnurngken la kaino anong kanokg a Masetonia ai.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Kil atn or ya pa eng kaino pa, kil uk yangkipm tu wrong kin kipman eng ak titnongketel ipma atuwen, kolpa kai lkgungkur lkgungkur kolpa kai kaino Masetonia ai, kai kinar palng kinar anong kanokg a Krik ai.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Kil rpma pa a kainil wraur plalng pipa, kil wa numprampen la uwi wan unokgen pa la wa i pa wa kinar kai anong kanokg a Siria. Ari kil atning yangkipm a tu Suta yapon yangkipm la ilmpel imo, kolpa atom kil wa akwonalmpen la kil a wa yaper kaino anong kanokg a Masetonia pa pen, plalng pipa, kil la wa i pa wa kinar Siria pa kul.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Atom tu melnum a anti Pol pati nang a tu pa pati kil: Sopater warim kipman a Pirus, kil melnum a anong Peria, wa Aristarkus nampokgen Sekuntus tuwekg melnum a anong wail Tesalonaika, wa Kaius pa a anong Terpe, a Timoti, nampokgen melnum wekg a anong kanokg Esia pa Tikikus a Tropimus. Tu melnum pa tu anti Pol.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Atom tu melnum pa tu epto kaino kai kinar rpmanto angkinar anong Troas pa.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Pake men tiur a katnunten kil pa, men rpma Pilipai pa rpma a a, wang wail a tu Suta angklon nok tingklak a ak mpim ap mringen ak ntam pa kai plalng pipa, men awi wan unokgen pa atnurng Pilipai pa kai kinar om. Men or unokg pa kol wang wampwomis pa, men kai kinar palng ansil tu a epto kinar rkanto kinar Troas pa. Atom men rka anong pa kol wang wampwomis wampwompwekg.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Wang wail a rpma eng yapm pa kai plalng pa, or kong ti pa, tu melnum a ukipma wa men ti men wli rka or wris rka antokg okipma pa al ngkat nang a Maur Wailen pa kolpa rka pipa, Pol kil lakati yangkipm a Maur Wailen pa naki tu men wrong kin kipman pa. Kil la kil ikga wrekg utnuurngken ik kong pa, kolpa atom kil laron naken yangkipm pa kolpa kaingkai, kai mining kuin.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Wan a men rka pa walop wraur, atom men rka kaino walop wraur ai. Wakg wailet pa la elngkirpma ak alen wan wunen a men rka pa.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Pol kil laron yangkipm pa arkolng itna watin kolpa kai, ari melnum warimpen ur nang akilen pa Yutikus, kil rpma kwa a wanyun ok wusok pa. Kil ikgyokg alel paipm, atom nikgwalpm a kil pa aner kai titnowen kolti, kil taker angko akilka a wanyun ok wusok a wan walop wraur pa elng kinar kanokg ai. Tu kinar ngkatel, ari kil am amo ise.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Ari Pol kil pa angkaino wan kwa pa nar kanokg pa kolti, elng kai okg ele arkul melnum warimpen pa, atom kil lanaki tu pa la, “Ampur kipm ipma kaikut pa, nol rka pa.”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Kil lanaken kolpa plalng, kil wa yaper kaino wan kwa pa, antiwen rpma al okipma a oklala kweikwei kolpa rka kaingkai kai akwe, a kil atnuurngken kai.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 A melnum warimpen a wet angko amo pa, am wrekg rpma wor ise. Atom ipma a tu pa wirng no kukula wor om, atom tu ak ayewel kai.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Atom Pol lanaki men a antiwel atn pa la, men uwi wan unokgen pa kinar anong Asos pawo, a kil mpa ngkom ngket or ya kanokg ti kinar tike. Atom men awi wan unokgen pa kai kapring kinar Asos pa eng la mpa uwi Pol kinar pake, katnun kol ok a pikekg kil alkil la pa.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Kil kinar palng ariwo kolti, wa men awiyel ak wan unokgen a pa kolti, am men kinar anong Mitilini ise.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Wa men wa atnuurng anong pa, wa men kinar kinar, kai mining. Wa men ak mining mining kinar kinar, akwe. Kolpa kinar ak anele anong kanokg Kios a ela unokg pa. Kolpa kai kinar, mining angko ya. Wa ak mining mining kolpa kinar kinar kinar, akwe pa, men kinar palng kinar anong Samos pa rka. Wa men wrekg a pa, wa men wa kinar kinar, mining angko ya. Wa men ak mining mining kolpa kinar kinar, akwe ti pa, men kinar palng kinar anong Miletus pawom.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Men pikekg ake nar rka Epesus pa, kalpis. Men pikekg am aren nar Miletus pake. Pati atnen Pol karken la men kaken wang tiur rka ya ya a anong kanokg Esia pa. Kil ari akwiyen la wang ur itni pati, kil la or yawel itatu kai kinar rpmi kinar Serusalem ai, nti tu itopen ikwonilmpen wang wail a pikekg Maur Wailen kil ukwa Maur Wor kil nar pa.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Men rpma Miletus pa atom Pol uk yangkipm tu pa kaino naki tu melnum wailen wailen a ikgalen tu wrong kin kipman mapming a ukipma Krais a rka kaino Epesus pa la tu kul nar riwel.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Tu kul nar ariwel antiwel rpma pipa, kil lanaken la,
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Kupm arku kupm alkupm ti orngwatneikgen akwap a Wailen kolpa kai. Tu Suta yapon yangkipm ampen ampen la ilmpopm oropm iklewopm, tu aktopm kolpa ak ai kul ai, kolpa atom kupm akg eng tu alkopm kaikuten a wleket kolpa.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Kipm ariwe pa, kupm pikekg ake aye num alkupm ti ngkark eng laron nikgwalpm wor a paipm eng ak angklin kipm pa, kalpis. Kupm pikekg laron a kaling plantepm kimek kimek wan ur wan ur. Wa kupm pikekg laron itna kuin a kipm wrongkwail kimeket atning pa.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Kipm Suta a kipm Krik ti pa, kupm am akangklei akangklei lanakepm la pa aklale, kipm ri kalkuten a wleket a kupm arki kil pa, kol a kipm kul eng Maur Wailen, plelng ipma a ukipma Wailen Sisas Krais amentepmen ti.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Kipm itning, ak wang ti pa wa Maur Wor a Maur Wailen kil tilpopm titnongket la kupm kai kinar Serusalem. Ti kupm ake antiwe mpa rpmi, kupm mpa kai kinar Serusalem pake. Pake kupm ake ariwe kuina ur ikga palngtopm itni kinar pa.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Kupm ariwe kwei ur wris ur a Maur Wor a Maur Wailen lanakopm kil akangklei yela anong wail wail a kupm kai pa pati, la ikga tu uwiyopm iye kai rpmi wan tipmning pa, a wa kaikuten tiur ai am nungkwangentopm itna kolpa kai pake.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Pake kupm ake akwonalmpen kupm alkupm ti la rpmi aki a imo pa, kupm uk num alkupm ti kolti. Kupm la kol a pirng kai ngko kirng kowak a Wailen Sisas ukula pa, wa ikwap a pikekg kil alkopm pa kai plalng pen. Kwap pa pati a arki wleket laron yangkipm wor a la Maur Wailen kil plan ipma wor alkil ak angklin mentepm.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 Wa kipm itning kil: kipm anong a pikekg kupm atn laron yangkipm a la Maur Wailen ikgalen nol nikgwalpm amentepmen pa nakepm pa, ikgake wa wris ur akipmen pa ri ikgokg akupmen ti ntiur pa, kalpis.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Yangkipm wrongkwail am kupm lanakepm ak ai kulngkul, am kul itna kolpake. Atom ti kupm lanakepm aklale wrisen la, kol wris ur akipmen ti ikga kai anong paipm pa, paipm pa am itna kai kipm alkipm pake, kupm ti pa kalpis.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Nikgwalpm wasrongen wrongkwail a Maur Wailen am kupm laron nakepm kulngkul kul am kul itna kolpake. Kupm ake wa aye num alkupm ti ngkark, atom elngen angko wang pa, kalpis. Kupm laron kimek kimek nakepm pake.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Kolpa ti kipm mpa ikglen kipm alkipm ti riworwor. Wa Maur Wor a Maur Wailen kil takwei kipm tike, la kipm ikglen manto walkg malkgu akilen ti, kolpa ti kipm ikglen riworwor. Manto walkg malkgu pa, pa tu wrong kin kipman mapming akilen a pikekg kil akarmpen eng alkilen ak walmpopm alkilen.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Kupm ariwe la ikga kupm utnuurngtepm kai pa, ikga nimpa tilpmingen wrongen wli kul itna kuin akipmen pa. Atom ikgake rein, ikga ntokg paipm kolti manto walkg malkgu a kipm ikgalen pa.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Wa ikga tu melnum tiur a kipm alkipm ti ikga wa kinsil laron yangkipm ur manet ai, eng ik lok kipm tiur a ukipma Krais pa kai kutnun tu tiur a kipm pa.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Kolpa ti kipm rpmi wontrakole ukikg riwe! Kipm ikwonilmpen wring wraur a pikekg kupm atn mining a ran akwap ak ikgakg kalukepm la karkurng kipm wris wris ti.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 Ti ak wang ti pa kupm elng kipm ti kai wam a Maur Wailen, eng mpa kipm ikwonilmpen yangkipm wor a la Maur Wailen kil plantepm ipma wor alkil ak angklinsepm. Yangkipm wor pa antiwe titnongket a ak titnongketel kipm pa, a alkepm kweikwei wor wor a Maur Wailen kil elngkitna la uk mentepm wrong kin kipman a kil amprin eng alkilen pa.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Wa kupm ti ake pikekg aringkowe marpm aki apmnung aki kweikwei wor wor a melnum ur pa, kalpis.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Kipm alkipm pikekg ari pa, kupm ti pikekg ake tu ur angklinsopm pa, kalpis. Pikekg kupm alkupm ak wam alkupmen aken kwap eng ak angklin kupm alkupm ti, a wa ak angklin tu melnum a antiwopm atn akwap pa.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Ti kipm ari kweikwei wrongkwail a kupm ak pa pati, pa kupm ak plantepm la mpa kipm ik timplowis kitila kolpa, eng mpa ngklin mlaur a titnongket kalpisen pa. A wa lanakepm la kipm wonirpme yangkipm a pikekg Wailen Sisas la pa la, 'Kitn uk kweikwei ur eng ak angklin melnum ur pa, pa kitn awi atopen wail manten angen kol a melnum ur ai angklinseitn kweikwei ur pa.'”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Pol kil lanaken yangkipm pa plalng pa, kil kapor kilko alein, a kil anti tu melnum wrongkwail a rka pa tu oklala naki Maur Wailen.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Tu oklala naki Maur Wailen pa plalng pa, tu plalngten arkulel nakrontel akgentel wail manten.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Tu ipma kaikut paipm wrisen eng ok ur a kil wet lanaken kolpa la, tu ikgake riwel ikgokg nti ur. Atom wa tu aklakgto kai wan unokgen pa.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.