Atos 10
urim (URIM) vs NVT
1 Melnum ur a rpma kaino anong Sisaria pa, nang akilen pa Kornilius. Kil itna ep ikgalen tu melnum kamel wampwomis a almpwrong a tu mapming ur a tu namput la tu Itali.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Kil ake melnum a Suta pake kil melnum wor a kapor kilko alein katnun Maur Wailen, wa kil nampokgen tu a rka wan akilen pa tu ngkark eng wulmpa a Maur Wailen, atom tu rpma orngwatneikgen kil. Kil angklin tu Suta watipmen a rpma tukwok, a wa kil oklala naki naki Maur Wailen akangklei wang.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Atom wangkur pa takgni plelng kinar ak a tukoryauk angkli om pa kil ari Maur Wailen plantel kolen okgwangket pa kil ari worel kolti maur akwapel a Maur Wailen pa palng orntel wan ti la, “Kornilius!”
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Kornilius pa ikatnentel atom anuren paipm la, “Melnum Wailen, kitn akwewopm eng kuina?” Ari maur akwapel a Maur Wailen pa akalmpe la, “Maur Wailen atning akwen akitnen pa. Kweikwei wrongkwail a kitn antokg eng ak angklin tu melnum a rpma tukwok pa, Maur Wailen ari pa.
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Atom kitn ukwa melnum aripm ur pa kinar anong Sopa pa ikyakur melnum ur, nang akilen pa Saimon pa iye no. Nang wompel akilen pa Pita.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Kil anti nangkur alkil Saimon, melnum a nerner palk a manto nepm watin pa rpma, wan akilen pa ela unokg yamping.”
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Maur akwapel a Maur Wailen pa la oklala pa plalng pa kil atnuurngkel kai pipa, Kornilius pa awi melnum akwapel wekg alkil a akwap itna wan alkil pa, nampokgen melnum a almpwrong pa wris. Melnum a almpwrong pa kil melnum wris ur itna kuin a tunteng melnum a alupmel worwor orngwatneikgen Kornilius pa, a wa kil melnum wor a kapor kilko alein katnun Maur Wailen.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Kil lanaken a wuten maur akwapel a Maur Wailen palngtel lanakel oklala kweikwei pa plalng, atom kil ukwawen la tunteng kinar Sopa pa ik yakur Pita pa iye no.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Tunteng kinar okg rmpa ya pa rmpa, or kong ti pa tunteng wrekg a pa kinar kinar wreren anong Sopa pa, wang a wreren eng a takgni no pirng pa tunteng angkom nar ya ti wreren wreren kai eng a kinar palng ti pa, Pita a rpma kinar Sopa pa am wet kai kaino rpma wan kimpo kwa a wan walop wekg pa oklala naki Maur Wailen pa rpma ise.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Kil oklala naki Maur Wailen kolpa rpma ari nikgalmpel, atom kil la il okipma ur. Atom ak wang a tu numprampen okipma pa, kil rpma ari nol akilen pa aner titnowen ti pa, kil ari Maur Wailen plantel kwei ur.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Kil ari ari kitnong ti rakol kolti, kil ari numong kimpang wail ur a ampei angklin nimpepm wikgwikg alkil pa, atom alekg angkaino kitnong ti nar kanokg kolen apm wail ur pa.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Itna numong kimpang pa wlikgok a ikgur ikgur a tu Suta angklon ake pa. Kolen manto, wampung a kweikwei a lakg tatu kanokg pa kolen ul pa, a wel a or kaino kwa pa.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Ari ok ur pa lanakel la, “Pita, wrekg o, ilmpor wlikgok pa ntokg il o!”
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Ari Pita la, “Wailen, kalpis wrisen! Kupm ake al al kweikwei ur a kalkut kalkut a angklonake kolpa.”
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Ari kalpis, ok pa wa la antiur la, “Kweikwei pa pikekg angklonake pake, ak wang ti pa Maur Wailen kil antokg wor kimeket a al wangkwris kolti, ti ampur kitn la pa ongket ongket aki a angklonake pa.”
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Ok pa la anti wekg pa kai plalng, wa la anti wraur ti pilpa, wlikgok a itna nimong kimpang pa am wa arkolng aye yaper kaino kitnong ise. Pita oklala naki Maur Wailen atom kil ari nimong kimpang wail ur nar a wlikgok a ikgur ikgur itnawe pa. (Kwap 10:9-12)|alt="Peter's vision: Sheet with animals in it, in front of him" src="GR-lllh09n.tif" size="col" copy="Global Recordings Network, globalrecordings.net." ref="10:9-12"
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Pita pa rpma akwonalmpen watipmen la kil a riwe yiprokgen a kweikwei wuten kil ari pa. Ari kalpis, melnum wraur a pikekg Kornilius ukwa wli la ikyakurel pa, am teng wli palng itna yipmingki yun tike. Wuten tunteng asen rapo kolpa kinar kinar, atom tu planten la wan a Saimon a Pita arpme pa am pake.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Tunteng itna yipmingki yun pa akwe yikakatnen kawor wan pa asenten la, “Oi, Saimon pa antiwepm rpma pake? Nang wompel a kil pa Pita.”
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Pita pa rpma kaino kwa pa akwonalmpen kweikwei a wuten palngtel pa, ari Maur Wor a Maur Wailen pa nakel la, “Melnum wraur ur akoreitn wli itna kinar ti.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Kitn wrekg kinar riwen o! Tunteng pa pikekg kupm ti ukwawen nar la ikyakureitn. Ti ake mpa kitn ikwonilmpen watipmen, kitn ntiwen kaino wo!”
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Atom Pita atning nungkulkg kolti wrekg kinar ariwen atom lanaken la, “Kupm a kipm akoropm am tike. Ti kipm akoropm wli eng na?”
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Atom tunteng akalmpe la, “Kornilius melnum ur a ikgalen melnum kamel wampwomis a almpwrong pa ukwawo nar. Kil melnum wor a kapor kilko alein katnun Maur Wailen, wa kil melnum a ngkark eng Maur Wailen. Kil melnum a Rom, pake kil melnum wris anangket a tu Suta ariwewel worwor kaporng yangkipm la pa kil melnum wor. Maur akwapel klalen a Maur Wailen pa pikekg lanakel la kil ukwa minto ti nar ikyakur kitn ti iye kaino wan anong a kil ai, eng kitn lakiti kuina ur a kitn la ikga la ti lanikel kaino ai.”
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Pita atning a tunteng la kolpa nakel plalng pa, kil akyakuren aye kawor wan pa ikgalenten antiwel okg rmpa mining wris. Atom or kong ti pa kil wrekg antiwen kaino. Pa wa tu melnum tiur a ukipma Sisas a rpma anong Sopa ti pa wa wrekg antiwen kaino.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Tu kaino okg rka ya pa mining wris, plalng, wa tu wrekg a pa kaino palng kaino anong Sisaria. Kornilius pa kil awi tu walmpopm wris, a tu melnum wor wor tiur alkil pa wli takwem rka nungkwangenten arkenten rka ise.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Tu kaino palng anong pa kolti, Pita awi erk eng a kawor wan ti pa, Kornilius kil kul elngtangko kapor kilko aleinsel alkel wor.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Ari Pita lanakel la, “Wrekg o! Kupm am melnum kol kitn pake.” Atom kil wamparpmewel aye wrekg.
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Tuwekg oklala kolpa itna wampel kai kawor, ari Pita ari tu wrong wailet am rka ise.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Atom Pita lanaken la, “Kipm ariwe yangkipm titnongket a men Suta pa la ake mpa men kai itn a rki orwris numpokgen kipm yimponen yimponen a ake a Suta pa, kalpis. Ari ak wang ti Maur Wailen pikekg plantopm mrangkum a la ake mpa kupm ukwe melnum ur lala yimponen itna wulmpa a Maur Wailen aki, lala ake mpa kupm ngklon eng itn orwris numpokgen kil pa.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Kolpa atom ake kupm talpulng ok a kitn ukwa tunteng kinar akyakuropm pa. Kupm atning nungkulkg kolti, kupm no. Kolpa ti kupm la wa isenteitn la, kipm la kupm no eng kuina wai?”
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Ari Kornilius akalmpe la, “Wang wraur angketen ise, pikekg kupm rpma wan ti oklala naki Maur Wailen. Ak wang a takgni plelng kinar ak a tukoryauk a angkli om pa. Kupm oklala naki Maur Wailen rpma ari, pinterng kolti melnum ur palng itna ikgokg a kupm ti. Apm pa klalen muinmainet kolti.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Atom namput nang a kupm Kornilius ti a lanakopm la, 'Kupm, Maur Wailen atning asen akitnen pa. Kweikwei a kitn ak angklin tu melnum a rpma tukwok pa kil ari pa.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Kolpa ti kitn ukwa melnum tiur kinar Sopa eng ikyakur Saimon, nang wompel akilen pa Pita. Melnum pa rpma wan a Saimon melnum nangkur alkil a nerner palk a manto nepm watin. Wan pa ela unokg yamping a kinar Sopa.'
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Maur klalen a pikekg palngtopm pa lanakopm kolpake. Atom kupm ukwa melnum wraur ti kinarnteitn pinterngen. Ari wa wor eng kitn atning nungkulkg kolti kitn no. Ti men am wli rka ti itna wulmpa a Maur Wailen ti, la itning yangkipmok a pikekg Wailen lanakeitn pa la mpa kitn laniko.”
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Pita la kolpa la, “Aklale wrisen, ak wang ti kupm ariwe worwor la, Maur Wailen ake ari angklowe melnum a i wor, a a i paipm pa, kalpis, kil awi wangkwris kolti.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Melnum yela kanokg ti mla ur a ngkark itna wulmpa a Maur Wailen pa atom antokg kuina ur a Maur Wailen la pa, Maur Wailen kil awi wor la melnum pake.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Kipm ariwe yangkipm a Maur Wailen ukwa nar eng men wrong kin kipman a Isrel pa. Pa yangkipm wor a laron Sisas Krais la kil Wailen a mentepm wrongkwail, a kil pikekg lam kla atom ak antokg ipma a Maur Wailen pa kil kupuk atom mentepm kai orwris nampokgentel pa.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Ti kipm ariwe kuina ur a pikekg palng pa. Pikekg Son kil laron yangkipm la tu plelng ipma atom kil kaluken. Kil ngkaten ak itna kaino anong kanokg Kalili pa, atom wa tu laron kul nar yela tatu anong kanokg Sutia ti.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 A wa kipm ariwe a pikekg Maur Wailen ukwa Maur Wor alkilen kul nar kaluk Sisas a Nasaret, a alkel titnongket wail, atom Maur Wailen antiwel rpma atom kil atn akwap wor ak angklin tu wrong kin a kipman yela, wa ungkwan Satan Maur Paipm takwuleikgen tu tiur a pikekg Satan yapowen pa.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Atom men pikekg nungkulkg a wulmpa eng kwap wrongkwail a pikekg kil ak itna anong kanokg a men Suta, a wa itna kinar anong wail Serusalem pa, atom men laron yela la pa aklale. A wa tu karkurng melnum pa rka yo okgmangki pa atom kil amo.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Pake wang wraur pa kai plalng pipa, Maur Wailen wa la kil wa wrekg, a wa la kil palng ngko wunong eng tu ri.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Maur Wailen ake lala mpa kil kai palng ngko wunong eng tu wrongkwail pa ri pa, kalpis. Kil la mpa kil palng ngko wunong eng tu melnum a pikekg kil takweiyen ep ak ai, pa am men tike. Kil amo wa wrekg kai palngto kolti men ari, men antiwel al u a okipma. Men a pikekg nungkulkg a wulmpa, eng mpa men ti ri tike, atom men laron la pa aklale.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Atom kil lanaki men ti la ikga men laron niki tu wrong kin kipman pa la Maur Wailen kil ngkat kil pa itna eng ikga rpmi itning yangkipm a tu melnum a rpma ti a tu melnum a amo kaingkai ai. Atom men laron la pa aklale.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Tu melnum okwripm wrongkwail a Maur Wailen pikekg ep pa am wa laron kil pa kolpa yat pake la pa aklale la, nang akilen pa titnongket antiwe a ak ungkwan paipmpaipm a melnum ur a ukipma kil pa.”
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Pita angkli yangkipm pa kolpa itna ari Maur Wor a Maur Wailen pa nar rpma tu melnum a rpma atning yangkipm pa.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Tu melnum a angket num pa plan la tu a Maur Wailen, ukipma Sisas a wet anti Pita no pa, tu ari Maur Wor pa kulnar rpma tu melnum yimponen a ake Suta pa yat, atom tu wrekg paipm.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Tu atning oklala ur a palng oklala wli ok a tu melnum a Maur Wor nar rpma pa atom ak ok manet tiur ai oklala, ak ngkat nang a Maur Wailen pa kolpa itna, atom Pita lala,
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 “Ake mpa melnum ur ngkengko, mentepm kuluken o! Kipm riri tu awi Maur Wor irir kolen mentepm ti, ti mpa mentepm kuluken ik u pake.”
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Atom Pita lanaken la, tu mpa naren nang a Sisas Krais kuluken. Atom tu kaluken plalng pa, tu angkengkel la kil ntiwen rpmi wang aripm ur pen.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.