Atos 10

urim (URIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Melnum ur a rpma kaino anong Sisaria pa, nang akilen pa Kornilius. Kil itna ep ikgalen tu melnum kamel wampwomis a almpwrong a tu mapming ur a tu namput la tu Itali.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Kil ake melnum a Suta pake kil melnum wor a kapor kilko alein katnun Maur Wailen, wa kil nampokgen tu a rka wan akilen pa tu ngkark eng wulmpa a Maur Wailen, atom tu rpma orngwatneikgen kil. Kil angklin tu Suta watipmen a rpma tukwok, a wa kil oklala naki naki Maur Wailen akangklei wang.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Atom wangkur pa takgni plelng kinar ak a tukoryauk angkli om pa kil ari Maur Wailen plantel kolen okgwangket pa kil ari worel kolti maur akwapel a Maur Wailen pa palng orntel wan ti la, “Kornilius!”
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Kornilius pa ikatnentel atom anuren paipm la, “Melnum Wailen, kitn akwewopm eng kuina?” Ari maur akwapel a Maur Wailen pa akalmpe la, “Maur Wailen atning akwen akitnen pa. Kweikwei wrongkwail a kitn antokg eng ak angklin tu melnum a rpma tukwok pa, Maur Wailen ari pa.
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Atom kitn ukwa melnum aripm ur pa kinar anong Sopa pa ikyakur melnum ur, nang akilen pa Saimon pa iye no. Nang wompel akilen pa Pita.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Kil anti nangkur alkil Saimon, melnum a nerner palk a manto nepm watin pa rpma, wan akilen pa ela unokg yamping.”
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Maur akwapel a Maur Wailen pa la oklala pa plalng pa kil atnuurngkel kai pipa, Kornilius pa awi melnum akwapel wekg alkil a akwap itna wan alkil pa, nampokgen melnum a almpwrong pa wris. Melnum a almpwrong pa kil melnum wris ur itna kuin a tunteng melnum a alupmel worwor orngwatneikgen Kornilius pa, a wa kil melnum wor a kapor kilko alein katnun Maur Wailen.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Kil lanaken a wuten maur akwapel a Maur Wailen palngtel lanakel oklala kweikwei pa plalng, atom kil ukwawen la tunteng kinar Sopa pa ik yakur Pita pa iye no.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Tunteng kinar okg rmpa ya pa rmpa, or kong ti pa tunteng wrekg a pa kinar kinar wreren anong Sopa pa, wang a wreren eng a takgni no pirng pa tunteng angkom nar ya ti wreren wreren kai eng a kinar palng ti pa, Pita a rpma kinar Sopa pa am wet kai kaino rpma wan kimpo kwa a wan walop wekg pa oklala naki Maur Wailen pa rpma ise.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Kil oklala naki Maur Wailen kolpa rpma ari nikgalmpel, atom kil la il okipma ur. Atom ak wang a tu numprampen okipma pa, kil rpma ari nol akilen pa aner titnowen ti pa, kil ari Maur Wailen plantel kwei ur.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Kil ari ari kitnong ti rakol kolti, kil ari numong kimpang wail ur a ampei angklin nimpepm wikgwikg alkil pa, atom alekg angkaino kitnong ti nar kanokg kolen apm wail ur pa.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Itna numong kimpang pa wlikgok a ikgur ikgur a tu Suta angklon ake pa. Kolen manto, wampung a kweikwei a lakg tatu kanokg pa kolen ul pa, a wel a or kaino kwa pa.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Ari ok ur pa lanakel la, “Pita, wrekg o, ilmpor wlikgok pa ntokg il o!”
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Ari Pita la, “Wailen, kalpis wrisen! Kupm ake al al kweikwei ur a kalkut kalkut a angklonake kolpa.”
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Ari kalpis, ok pa wa la antiur la, “Kweikwei pa pikekg angklonake pake, ak wang ti pa Maur Wailen kil antokg wor kimeket a al wangkwris kolti, ti ampur kitn la pa ongket ongket aki a angklonake pa.”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Ok pa la anti wekg pa kai plalng, wa la anti wraur ti pilpa, wlikgok a itna nimong kimpang pa am wa arkolng aye yaper kaino kitnong ise. Pita oklala naki Maur Wailen atom kil ari nimong kimpang wail ur nar a wlikgok a ikgur ikgur itnawe pa. (Kwap 10:9-12)|alt="Peter's vision: Sheet with animals in it, in front of him" src="GR-lllh09n.tif" size="col" copy="Global Recordings Network, globalrecordings.net." ref="10:9-12"
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Pita pa rpma akwonalmpen watipmen la kil a riwe yiprokgen a kweikwei wuten kil ari pa. Ari kalpis, melnum wraur a pikekg Kornilius ukwa wli la ikyakurel pa, am teng wli palng itna yipmingki yun tike. Wuten tunteng asen rapo kolpa kinar kinar, atom tu planten la wan a Saimon a Pita arpme pa am pake.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Tunteng itna yipmingki yun pa akwe yikakatnen kawor wan pa asenten la, “Oi, Saimon pa antiwepm rpma pake? Nang wompel a kil pa Pita.”
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Pita pa rpma kaino kwa pa akwonalmpen kweikwei a wuten palngtel pa, ari Maur Wor a Maur Wailen pa nakel la, “Melnum wraur ur akoreitn wli itna kinar ti.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Kitn wrekg kinar riwen o! Tunteng pa pikekg kupm ti ukwawen nar la ikyakureitn. Ti ake mpa kitn ikwonilmpen watipmen, kitn ntiwen kaino wo!”
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Atom Pita atning nungkulkg kolti wrekg kinar ariwen atom lanaken la, “Kupm a kipm akoropm am tike. Ti kipm akoropm wli eng na?”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Atom tunteng akalmpe la, “Kornilius melnum ur a ikgalen melnum kamel wampwomis a almpwrong pa ukwawo nar. Kil melnum wor a kapor kilko alein katnun Maur Wailen, wa kil melnum a ngkark eng Maur Wailen. Kil melnum a Rom, pake kil melnum wris anangket a tu Suta ariwewel worwor kaporng yangkipm la pa kil melnum wor. Maur akwapel klalen a Maur Wailen pa pikekg lanakel la kil ukwa minto ti nar ikyakur kitn ti iye kaino wan anong a kil ai, eng kitn lakiti kuina ur a kitn la ikga la ti lanikel kaino ai.”
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Pita atning a tunteng la kolpa nakel plalng pa, kil akyakuren aye kawor wan pa ikgalenten antiwel okg rmpa mining wris. Atom or kong ti pa kil wrekg antiwen kaino. Pa wa tu melnum tiur a ukipma Sisas a rpma anong Sopa ti pa wa wrekg antiwen kaino.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Tu kaino okg rka ya pa mining wris, plalng, wa tu wrekg a pa kaino palng kaino anong Sisaria. Kornilius pa kil awi tu walmpopm wris, a tu melnum wor wor tiur alkil pa wli takwem rka nungkwangenten arkenten rka ise.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Tu kaino palng anong pa kolti, Pita awi erk eng a kawor wan ti pa, Kornilius kil kul elngtangko kapor kilko aleinsel alkel wor.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Ari Pita lanakel la, “Wrekg o! Kupm am melnum kol kitn pake.” Atom kil wamparpmewel aye wrekg.
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Tuwekg oklala kolpa itna wampel kai kawor, ari Pita ari tu wrong wailet am rka ise.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Atom Pita lanaken la, “Kipm ariwe yangkipm titnongket a men Suta pa la ake mpa men kai itn a rki orwris numpokgen kipm yimponen yimponen a ake a Suta pa, kalpis. Ari ak wang ti Maur Wailen pikekg plantopm mrangkum a la ake mpa kupm ukwe melnum ur lala yimponen itna wulmpa a Maur Wailen aki, lala ake mpa kupm ngklon eng itn orwris numpokgen kil pa.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Kolpa atom ake kupm talpulng ok a kitn ukwa tunteng kinar akyakuropm pa. Kupm atning nungkulkg kolti, kupm no. Kolpa ti kupm la wa isenteitn la, kipm la kupm no eng kuina wai?”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Ari Kornilius akalmpe la, “Wang wraur angketen ise, pikekg kupm rpma wan ti oklala naki Maur Wailen. Ak wang a takgni plelng kinar ak a tukoryauk a angkli om pa. Kupm oklala naki Maur Wailen rpma ari, pinterng kolti melnum ur palng itna ikgokg a kupm ti. Apm pa klalen muinmainet kolti.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Atom namput nang a kupm Kornilius ti a lanakopm la, 'Kupm, Maur Wailen atning asen akitnen pa. Kweikwei a kitn ak angklin tu melnum a rpma tukwok pa kil ari pa.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Kolpa ti kitn ukwa melnum tiur kinar Sopa eng ikyakur Saimon, nang wompel akilen pa Pita. Melnum pa rpma wan a Saimon melnum nangkur alkil a nerner palk a manto nepm watin. Wan pa ela unokg yamping a kinar Sopa.'
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Maur klalen a pikekg palngtopm pa lanakopm kolpake. Atom kupm ukwa melnum wraur ti kinarnteitn pinterngen. Ari wa wor eng kitn atning nungkulkg kolti kitn no. Ti men am wli rka ti itna wulmpa a Maur Wailen ti, la itning yangkipmok a pikekg Wailen lanakeitn pa la mpa kitn laniko.”
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Pita la kolpa la, “Aklale wrisen, ak wang ti kupm ariwe worwor la, Maur Wailen ake ari angklowe melnum a i wor, a a i paipm pa, kalpis, kil awi wangkwris kolti.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Melnum yela kanokg ti mla ur a ngkark itna wulmpa a Maur Wailen pa atom antokg kuina ur a Maur Wailen la pa, Maur Wailen kil awi wor la melnum pake.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Kipm ariwe yangkipm a Maur Wailen ukwa nar eng men wrong kin kipman a Isrel pa. Pa yangkipm wor a laron Sisas Krais la kil Wailen a mentepm wrongkwail, a kil pikekg lam kla atom ak antokg ipma a Maur Wailen pa kil kupuk atom mentepm kai orwris nampokgentel pa.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Ti kipm ariwe kuina ur a pikekg palng pa. Pikekg Son kil laron yangkipm la tu plelng ipma atom kil kaluken. Kil ngkaten ak itna kaino anong kanokg Kalili pa, atom wa tu laron kul nar yela tatu anong kanokg Sutia ti.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 A wa kipm ariwe a pikekg Maur Wailen ukwa Maur Wor alkilen kul nar kaluk Sisas a Nasaret, a alkel titnongket wail, atom Maur Wailen antiwel rpma atom kil atn akwap wor ak angklin tu wrong kin a kipman yela, wa ungkwan Satan Maur Paipm takwuleikgen tu tiur a pikekg Satan yapowen pa.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Atom men pikekg nungkulkg a wulmpa eng kwap wrongkwail a pikekg kil ak itna anong kanokg a men Suta, a wa itna kinar anong wail Serusalem pa, atom men laron yela la pa aklale. A wa tu karkurng melnum pa rka yo okgmangki pa atom kil amo.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Pake wang wraur pa kai plalng pipa, Maur Wailen wa la kil wa wrekg, a wa la kil palng ngko wunong eng tu ri.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Maur Wailen ake lala mpa kil kai palng ngko wunong eng tu wrongkwail pa ri pa, kalpis. Kil la mpa kil palng ngko wunong eng tu melnum a pikekg kil takweiyen ep ak ai, pa am men tike. Kil amo wa wrekg kai palngto kolti men ari, men antiwel al u a okipma. Men a pikekg nungkulkg a wulmpa, eng mpa men ti ri tike, atom men laron la pa aklale.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Atom kil lanaki men ti la ikga men laron niki tu wrong kin kipman pa la Maur Wailen kil ngkat kil pa itna eng ikga rpmi itning yangkipm a tu melnum a rpma ti a tu melnum a amo kaingkai ai. Atom men laron la pa aklale.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Tu melnum okwripm wrongkwail a Maur Wailen pikekg ep pa am wa laron kil pa kolpa yat pake la pa aklale la, nang akilen pa titnongket antiwe a ak ungkwan paipmpaipm a melnum ur a ukipma kil pa.”
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Pita angkli yangkipm pa kolpa itna ari Maur Wor a Maur Wailen pa nar rpma tu melnum a rpma atning yangkipm pa.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Tu melnum a angket num pa plan la tu a Maur Wailen, ukipma Sisas a wet anti Pita no pa, tu ari Maur Wor pa kulnar rpma tu melnum yimponen a ake Suta pa yat, atom tu wrekg paipm.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Tu atning oklala ur a palng oklala wli ok a tu melnum a Maur Wor nar rpma pa atom ak ok manet tiur ai oklala, ak ngkat nang a Maur Wailen pa kolpa itna, atom Pita lala,
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 “Ake mpa melnum ur ngkengko, mentepm kuluken o! Kipm riri tu awi Maur Wor irir kolen mentepm ti, ti mpa mentepm kuluken ik u pake.”
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Atom Pita lanaken la, tu mpa naren nang a Sisas Krais kuluken. Atom tu kaluken plalng pa, tu angkengkel la kil ntiwen rpmi wang aripm ur pen.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.