1 Улар Худаниң әһдә сандуғини көтирип кирип Давут униңға һазирлап қойған чедирниң оттурисиға қоюп, андин Худаниң алдида көйдүрмә қурбанлиқ билән енақлиқ қурбанлиқлири сунди.
2 Давут көйдүрмә қурбанлиғи билән енақлиқ қурбанлиқлири сунуп болғандин кейин Пәрвәрдигарниң намида хәлиққә бәхит тилиди.
3 У йәнә әр-аял демәй Исраилларниң һәр биригә бирдин нан, бирдин хорма пошкили, бирдин үзүм пошкили үләштүрүп бәрди.
4 Давут бир қисим Лавийларға Пәрвәрдигарниң әһдә сандуғи алдида хизмәттә болуш, йәни дуа-тилавәт оқуш, Исраилниң Худаси Пәрвәрдигарға тәшәккүр-рәхмәт ейтиш вә күй-мунаҗат оқушни буйруди.
5 Уларниң йолбашчиси болса Асаф, андин Зәкәрия еди; башқилири болса Йәийәл, Шемирамот, Йәһийәл, Маттитияһ, Елиаб, Беная, Обәд-Едом вә Йәийәлләр еди. Улар тәмбур-чилтар челишқа қоюлди; Асаф болса җаңларни чалатти.
6 Беная билән Яһазийәлдин ибарәт икки каһин Худаниң әһдә сандуғи алдида һәрдайим канай челишқа қоюлди.
7 Шу күни Давут Асаф вә қериндашлирини Пәрвәрдигарға тәшәккүр-рәхмәт ейтишқа бәлгүләп уларға биринчидин муну күйни тапшурди: —
8 «Пәрвәрдигарға тәшәккүр қилиңлар,
9 Униңға нахшилар ейтип, Уни күйләңлар,
10 Муқәддәс намидин пәхирлинип даңлаңлар,
11 Пәрвәрдигарни вә Униң қудритини издәңлар,
12 Униң яратқан мөҗизилирини,
13 И униң қули Исраилниң нәсли,
14 У, Пәрвәрдигар — Худайимиз,
15 У Өзи түзгән әһдини әбәдий ядиңларда тутуңлар —
16 Ибраһим билән түзгән әһдиси,
17 У буни Яқупқиму низам дәп җәзмләштүрди,
18 «Саңа Қанаан зиминини беримән,
19 У чағда силәр аҗиз едиңлар, адимиңлар аз һәм у йәрдә мусапир едиңлар;
20 Бу әлдин у әлгә, бир қәбилидин йәнә бир қәбилигә көчүп жүргән.
21 Пәрвәрдигар һәр қандақ адәмниң уларни бозәк қилишиға йол қоймиди,
22 «Мән мәсиһ қилғанларға тәгмә,
23 Пүтүн җаһан, Пәрвәрдигарни күйләңлар,
24 Униң җуласини әлләрдә баян қилиңлар,
25 Чүнки Пәрвәрдигаримиз улуқдур,
26 Чүнки барлиқ әлләрниң илаһлири — бутлар халас,
27 Шану-шәвкәт вә һәйвәт Униң алдида,
28 Пәрвәрдигарға тәәллуғини бәргәйсиләр, и әл-қәбилиләр,
29 Пәрвәрдигарниң намиға лайиқ болған шан-шөһрәтни Униңға бәргәйсиләр;
30 Пүткүл йәр-йүзи, Униң алдида титрәңлар!
31 Асманлар шатлансун, вә йәр-җаһан хуш болсун,
32 Деңиз-океан вә униңға толған һәммә чуқан селип җуш урсун!
33 У чағда ормандики пүткүл дәрәқләр Пәрвәрдигар алдида яңритип нахша ейтиду;
34 Пәрвәрдигарға тәшәккүр ейтиңлар!
35 Вә: Бизни қутқузғин, и ниҗатимиз болған Худа!
36 Исраилниң Худаси болған Пәрвәрдигарға,
37 Давут шу йәрдә, йәни Пәрвәрдигарниң әһдә сандуғи алдида һәр күндики вәзипигә мувапиқ, әһдә сандуғи алдидики хизмәттә давамлиқ болушқа Асаф билән униң қериндашлирини қалдуруп қойди;
38 Уларниң ичидә Обәд-Едом билән униң қериндашлиридин атмиш сәккиз киши бар еди; шуниңдәк Йәдутунниң оғли Обәд-Едом билән Хосаһ дәрвазивәнликкә қоюлди.
39 Каһин Задок билән униң каһин қериндашлири Гибеон егизлигидики Пәрвәрдигарниң чедири алдида,
40 Пәрвәрдигарниң Исраилға тапилиған қанун-әһкамлирида барлиқ йезилғини бойичә, һәр күни әтиси-ахшими көйдүрмә қурбанлиқ қурбангаһи үстидә Пәрвәрдигарға атап көйдүрмә қурбанлиқларни сунушқа қоюлди.
41 Улар билән биллә болғанлар, йәни Һеман, Йәдутун вә қалған талланғанлар, шундақла барлиқ исми тизилғанлар Пәрвәрдигарға тәшәккүр-рәхмәт ейтишқа қоюлди (чүнки Униң өзгәрмәс муһәббити әбәткичидур!).
42 Һеман вә Йәдутун болса нәғмичиликкә, җүмлидин канай, җаң-җаң вә барлиқ мәдһийә сазлирини челишқа мәсъул қилинди. Йәдутунниң оғуллири дәрвазиға қарашқа қоюлди.
43 Бу ишлардин кейин барлиқ хәлиқ өз өйлиригә қайтишти; Давутму өз өйидикиләргә бәхит тиләшкә қайтти.