2 Coríntios 2
TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs NVT
1 Jech o xal laj jnop ti muꞌyuc chbat jqꞌueloxuc ti mi jaꞌ noꞌox ta xacacꞌoxuc ta at oꞌnton yan veltae.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Yuꞌun ti mi jaꞌ noꞌox ta xcacꞌoxuc ta at oꞌntone, ¿buchꞌu ta spatbun ti coꞌntone? Jaꞌ noꞌox ti voꞌoxuque. ¡Cꞌu stu un! ti mi jaꞌ noꞌox ta xcacꞌoxuc ta at oꞌntone.
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Jech o xal un, laj xa jtsꞌibaboxuc ti baꞌyel jcartae. Yuꞌun mu jcꞌan ta xital ta atojolic ti cꞌalal ta xavaqꞌuicun ta at oꞌntone, ti cꞌalal jaꞌ avabtelic ti ta xapatbeicun ti coꞌnton jechuque. Yuꞌun laj jpat coꞌnton ti ta xachapanic ti cꞌope, yoꞌ jech coꞌol ximuyubajotic ti cꞌalal ta xital ta atojolique.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 Ti cꞌalal laj jtsꞌibaboxuc ti baꞌyel jcartae, oyun ta vul oꞌnton, ta at oꞌnton. Jaꞌ jech xtoc liꞌocꞌ. Pero mu yuꞌunuc laj jtsꞌibaboxuc ti jcartae yoꞌ jech ta xacacꞌoxuc ta at oꞌnton. Jaꞌ noꞌox yoꞌ xanaꞌic ti ep cꞌuxoxuc ta coꞌntone.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Pero mi oy buchꞌu acꞌvan xa ta at oꞌntone, maꞌuc noꞌox laj yacꞌun ta at oꞌnton ti vuꞌune. Laj yacꞌoxuc ta at oꞌnton ec, acꞌo mi mu acotolicuc. Ti jech ta xcal ti mu acotolicuc ti xichie, jaꞌ ti mu acotolicuc laj ataic ta maquiel ti tsots vulele.
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 Ti jech laj atsob abaic ti laj avacꞌbe castigo ta sjipel loqꞌuel ta tsobobbail ti vinic taje, xuꞌ o xa.
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 Avi tana un, acꞌbeic xa perdón, patbeic yoꞌnton, naca mi sten o sba ta jꞌechꞌel yuꞌun ti at oꞌntone.
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 Jech o xal un, ta jcꞌanboxuc vocol, acꞌbeic yil yan velta ti scꞌuxul avoꞌntonique.
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 Ti jech laj jtsꞌibaboxuc ti ta baꞌyel jcarta ti ta xachapanic ti cꞌope, yoꞌ jech ta xvinaj mi jun avoꞌntonic ta xachꞌunic ti cꞌusi laj calboxuque.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Buchꞌuuc noꞌox ti ta xavacꞌbeic perdone, jaꞌ jechun ec ta xcacꞌbe perdón. Manchuc mi laj caꞌi ti muꞌyuc smul ta jtojole, pero ta xcacꞌbe perdón ta sba ta sat ti Cristoe, yoꞌ jech ta xachanic ti ta scꞌan ta xcacꞌbe jbatic perdone.
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 Jech ta scꞌan pasel yoꞌ jech mu xistsalotic ti pucuje. Yuꞌun xcojtiquintic lec ti smañae.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 Cꞌalal livul ta yalel ti lequil achꞌ cꞌop yuꞌun ti Cristo ta jteclum Troase, jamal laj jta ti be ta yabtelanel yabtel ti Cajvaltique.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 Pero mu junuc ti coꞌntone, yuꞌun muꞌyuc tey laj jta ti quermanotic Titoe. Jech o xal un, tey laj jcꞌoponic comel ti jchꞌunolajeletique. Tey libat ta Macedonia banomil.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 Coliyal ti Diose ti scotol cꞌacꞌal jaꞌ jꞌicꞌvanej cuꞌuncutic ti Cristoe, yoꞌ jech xuꞌ cuꞌuncutic ta yalel ti lequil achꞌ cꞌop yuꞌune, ti jun yutsil smuil ta xtanij batel ti buꞌyuc noꞌoxe.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 Ti vuꞌuncutique coꞌol jꞌelancutic jech chac cꞌu chaꞌal smuil pom ti ta xacꞌ ti Cristo Jesús ta stojol ti Diose. Ti smuil taje ta xtanij batel ta stojol ti buchꞌu ta xcolique schiꞌuc ti buchꞌu chꞌayel ta xbatique.
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 Ti smuil ti pom ti ta xcꞌot ta stojol ti buchꞌu chꞌayel ta xbatique, jun toj jmilvanej ta xaꞌiic. Yan ti buchꞌu ta xcolique, jun toj jꞌacꞌ-cuxlejal ta xaꞌiic ti smuile. ¿Buchꞌu xuꞌ yuꞌun ti jech ta spas taje?
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 Jaꞌ noꞌox ti vuꞌuncutique. Yuꞌun maꞌuc jbolomalcutic ti scꞌop Dios ti ta jyanijesbecutic ti smelole jech chac cꞌu chaꞌal ta spas ti yane. Pero ta slequilal coꞌntoncutic ta xcalcutic ti lequil achꞌ cꞌop ta sba ta sat ti Diose. Yuꞌun tacbiluncutic yuꞌun. Jaꞌ jech xtoc yajtuneluncutic ti Cristoe.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.