Atos 22
tyx (TYX) vs NAA
1 «Baana ba taara ya bataara ba me, mu matala ma ligyughu mandagha ma aandyele me be mu okala nyuru a me.»
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Bo bu bagyughu Poole mu okabili kundaa bo mu Eebere, báfirikala pii ku olagha.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Nde ályele bo ti: «Me ndi mu-Dzwife, wu báburu ku Tarese, mu nsie yi a Silisi, lo me mu bvulu li nkulu, mu Yerusaleme ya me áangyighili ogyighi bwunu a bu ofaana Mikyene mi bataara ba bihi ŋa myili mi Ngamalyele. Me áli aakansalala Nzaami mu mukolo wu áalwulu mu dzyi mu Nzaami ti bu lili mu okasalala be lolo bu.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Me áankamwehẽ baara ba bákanama nzili a Mfumu kimini tee ku lipfu. Me áakankuru babaghala ya bakaha minkana, ya me áakando bo mu manzo ma boloko.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Mukwuru a bangaa ba Nzaami ya mfwunu a bakwuru bali bampughulu mu mi ndi mu okabili me. Me bo báagwi me mikaana mi óyisyimi bandughu mu kana baba ku Damase mu matala ma ángyene me oko. Bo báagwi me litumu lii oyisyimi ya oyabiri baara ku Yerusaleme buulu basyeme bo.»
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 «Me áli mu nzili mu okagye, ku bele a ntaã a minsene, me áambehene ya bvulu lili Damase. Ya ensihibi, otsyeme kuu mpini ófi ku yulu ya ótsehebe ebini ki ándi me.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Me áambwi ŋa nsie ya áangyughu likyi li líkalyele me ti: “Sawule, Sawule, mu emakye we li mu okamwehẽ me kimini?”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Me áamfwulu ti: “Mfumu, we na?” Likyi líbvuhulu ti: “Me ndi Yiisu, musi Nadzarete. Me me we li mu okamwehẽ kimini.”
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Baara ba báli ya me bámono otsyeme, lo bo ka bágyughu likyi li líkabili kundaa me o.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Mu obo, me áamfwulu bu: “Mfumu, emakye me mfaana osa?” Ya Mfumu ábvuhulu kundaa me ti: “Temene, gye ku Damase, ya oko sa balyele we mandagha mwohono ma faana we osa.”
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Buulu musehene a otsyeme oko ádzwi me mihi, baara ba báli ya me bákwara me mu kwogho ya bábiri me ku Damase.»
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 «Oko óli a baghala mutsyini wu a nkwumu Ananyase. Nde áli a enzaami ki ebwe ya ákakebe Mikyene. Ba-Dzwife bwohono ba báli mu Damase báli bampughulu mu bigyighili bi nde bi bibwe.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananyase áyamono me ya ályele ti: “Sawule, mwana a taara a me, nyaã we firimono!” Ya mu matala maana mamo, me áamfirimono ya áamono nde.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Nde ályele kundaa me ti: “Nzaami a bataara ba bihi áli aatswama osuolo we mu kuulu we soolo dzyi li nde, we mono munde wu a Nsumu, ya we gyughu likyi li nde.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 We faana okala mpughulu a nde ŋa nkulu a baara bwohono, mu olyele bo mandagha ma aamono ya ma aagyughu we.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Lo mu matala ma, emakye we li mu ofirikyele? Temene, bagha liboghoro ya gyagha otsehebe ku masumu ma we mu okasamana mu nkwumu a Mfumu.”»
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 «Bu ámbvughuru ku Yerusaleme ya bu ánkansamana munsa nzo a Nzaami, me áambagha limono.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Me áamono Mfumu ya nde ályele me ti: “Saana sa maswa, pala mu Yerusaleme! Mu kuulu baara ba bvulu lilo ka bakihi bumpughulu bu we mu me o.”
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Me áambvuhulu ti: “Mfumu, bo basoolo ti me me áakabulungye mu manzo ma ba-Dzwife mama lisamana mu okabululo mu maboloko ya okabulukaha nswanswa babo ba baakasa kana mu we.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ya ŋa bátsala makili ma Etiene, wu áali mpughulu a we, me áandi oŋo. Me áankihi bitsimi bi ba bákadzwa nde ya me áakankebe binkuru bi bo.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Lo Mfumu ályele kundaa me ti: “Gye, mu kuulu me sa ngweghe we ku la, kundaa baala ka bali ba-Dzwife o.”»
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Ba-Dzwife ba bákagyughu Poole tee ŋa ályele nde mandagha mamo, bábwi okabiili bingubu: «Limaha mbwuru wu a bu ŋa yulu a nsie, nde ka afaana ofirikala mweẽ o!»
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Bo bákagyighili ofiribiili bingubu, bákatsili binkuru bi bo ya bákaseene lifufunu mu yulu.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Mukwuru a bambumbulu ágwi litumu basohobo Poole kunsa ekagha ku ookakala bambumbulu, ya bakakubu nde nswanswa ŋa bàagwa nde bifwulu, mpaala basoolo mu nsa ndagha baara bákakehe bingubu bibye mu nde.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Bu bakuru nde minkana mpaala bakaha nde nswanswa, Poole ályele kundaa Mukwuru a ekuru ki bambumbulu nkama wu áli oŋo ti: «Bunu, be lili a muswa wu okaha mu-Romẽ nswanswa, ŋaala be nde nkini muyala osa we?»
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Mukwuru a ekuru ki bambumbulu nkama bu ágyughu obo, nde áyilyele kundaa mukwuru a ekuru ki bambumbulu pfwunu ti: «Bunu-abo we àasa? Mbwuru wu li musi Rome!»
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Mukwuru a ekuru ki bambumbulu pfwunu ágyene ya áyifwulu Poole ti: «Lyele me, mu ngaŋma we li musi Rome?» Nde ákihi: «Heẽ».
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Mukwuru a ekuru ki bambumbulu pfwunu áfirilyele ti: «Me áangyehe nzi yi alagha mu okighiri musi Rome.» Poole ábvuhulu kundaa nde ti: «Me, me ndi musi Rome wu emburu ngughu.»
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Mu matala maana mamo, babo ba bákasagha ogwa nde bifwulu bányaã nde. Lo mukwuru a ekuru ki bambumbulu pfwunu ábagha nzalamweẽ ŋa ábaghala nde ti mu-Romẽ nde átumu bakuru minkana.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Mu etsughu ki ékanama, mukwuru a ekuru ki bambumbulu pfwunu bu áli a nzala ogyighili ogyahaba ndagha yi mubwughu yi ófwunu ba-Dzwife Poole, átumu banyana nde minkana. Ya nde ábvughu bakwuru ba bangaa ba Nzaami ya mfwunu a ekwuru ki ba-Dzwife yohono. Ŋa nseele, nde ápaha Poole, átwulu nde ŋa nkulu a bo, mpaala bo bagyughu nde.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.