Atos 22
tyx (TYX) vs ARA
1 «Baana ba taara ya bataara ba me, mu matala ma ligyughu mandagha ma aandyele me be mu okala nyuru a me.»
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Bo bu bagyughu Poole mu okabili kundaa bo mu Eebere, báfirikala pii ku olagha.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 Nde ályele bo ti: «Me ndi mu-Dzwife, wu báburu ku Tarese, mu nsie yi a Silisi, lo me mu bvulu li nkulu, mu Yerusaleme ya me áangyighili ogyighi bwunu a bu ofaana Mikyene mi bataara ba bihi ŋa myili mi Ngamalyele. Me áli aakansalala Nzaami mu mukolo wu áalwulu mu dzyi mu Nzaami ti bu lili mu okasalala be lolo bu.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Me áankamwehẽ baara ba bákanama nzili a Mfumu kimini tee ku lipfu. Me áakankuru babaghala ya bakaha minkana, ya me áakando bo mu manzo ma boloko.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Mukwuru a bangaa ba Nzaami ya mfwunu a bakwuru bali bampughulu mu mi ndi mu okabili me. Me bo báagwi me mikaana mi óyisyimi bandughu mu kana baba ku Damase mu matala ma ángyene me oko. Bo báagwi me litumu lii oyisyimi ya oyabiri baara ku Yerusaleme buulu basyeme bo.»
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 «Me áli mu nzili mu okagye, ku bele a ntaã a minsene, me áambehene ya bvulu lili Damase. Ya ensihibi, otsyeme kuu mpini ófi ku yulu ya ótsehebe ebini ki ándi me.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Me áambwi ŋa nsie ya áangyughu likyi li líkalyele me ti: “Sawule, Sawule, mu emakye we li mu okamwehẽ me kimini?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Me áamfwulu ti: “Mfumu, we na?” Likyi líbvuhulu ti: “Me ndi Yiisu, musi Nadzarete. Me me we li mu okamwehẽ kimini.”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Baara ba báli ya me bámono otsyeme, lo bo ka bágyughu likyi li líkabili kundaa me o.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Mu obo, me áamfwulu bu: “Mfumu, emakye me mfaana osa?” Ya Mfumu ábvuhulu kundaa me ti: “Temene, gye ku Damase, ya oko sa balyele we mandagha mwohono ma faana we osa.”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Buulu musehene a otsyeme oko ádzwi me mihi, baara ba báli ya me bákwara me mu kwogho ya bábiri me ku Damase.»
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 «Oko óli a baghala mutsyini wu a nkwumu Ananyase. Nde áli a enzaami ki ebwe ya ákakebe Mikyene. Ba-Dzwife bwohono ba báli mu Damase báli bampughulu mu bigyighili bi nde bi bibwe.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananyase áyamono me ya ályele ti: “Sawule, mwana a taara a me, nyaã we firimono!” Ya mu matala maana mamo, me áamfirimono ya áamono nde.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Nde ályele kundaa me ti: “Nzaami a bataara ba bihi áli aatswama osuolo we mu kuulu we soolo dzyi li nde, we mono munde wu a Nsumu, ya we gyughu likyi li nde.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 We faana okala mpughulu a nde ŋa nkulu a baara bwohono, mu olyele bo mandagha ma aamono ya ma aagyughu we.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Lo mu matala ma, emakye we li mu ofirikyele? Temene, bagha liboghoro ya gyagha otsehebe ku masumu ma we mu okasamana mu nkwumu a Mfumu.”»
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 «Bu ámbvughuru ku Yerusaleme ya bu ánkansamana munsa nzo a Nzaami, me áambagha limono.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Me áamono Mfumu ya nde ályele me ti: “Saana sa maswa, pala mu Yerusaleme! Mu kuulu baara ba bvulu lilo ka bakihi bumpughulu bu we mu me o.”
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Me áambvuhulu ti: “Mfumu, bo basoolo ti me me áakabulungye mu manzo ma ba-Dzwife mama lisamana mu okabululo mu maboloko ya okabulukaha nswanswa babo ba baakasa kana mu we.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ya ŋa bátsala makili ma Etiene, wu áali mpughulu a we, me áandi oŋo. Me áankihi bitsimi bi ba bákadzwa nde ya me áakankebe binkuru bi bo.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Lo Mfumu ályele kundaa me ti: “Gye, mu kuulu me sa ngweghe we ku la, kundaa baala ka bali ba-Dzwife o.”»
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ba-Dzwife ba bákagyughu Poole tee ŋa ályele nde mandagha mamo, bábwi okabiili bingubu: «Limaha mbwuru wu a bu ŋa yulu a nsie, nde ka afaana ofirikala mweẽ o!»
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Bo bákagyighili ofiribiili bingubu, bákatsili binkuru bi bo ya bákaseene lifufunu mu yulu.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Mukwuru a bambumbulu ágwi litumu basohobo Poole kunsa ekagha ku ookakala bambumbulu, ya bakakubu nde nswanswa ŋa bàagwa nde bifwulu, mpaala basoolo mu nsa ndagha baara bákakehe bingubu bibye mu nde.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Bu bakuru nde minkana mpaala bakaha nde nswanswa, Poole ályele kundaa Mukwuru a ekuru ki bambumbulu nkama wu áli oŋo ti: «Bunu, be lili a muswa wu okaha mu-Romẽ nswanswa, ŋaala be nde nkini muyala osa we?»
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Mukwuru a ekuru ki bambumbulu nkama bu ágyughu obo, nde áyilyele kundaa mukwuru a ekuru ki bambumbulu pfwunu ti: «Bunu-abo we àasa? Mbwuru wu li musi Rome!»
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Mukwuru a ekuru ki bambumbulu pfwunu ágyene ya áyifwulu Poole ti: «Lyele me, mu ngaŋma we li musi Rome?» Nde ákihi: «Heẽ».
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Mukwuru a ekuru ki bambumbulu pfwunu áfirilyele ti: «Me áangyehe nzi yi alagha mu okighiri musi Rome.» Poole ábvuhulu kundaa nde ti: «Me, me ndi musi Rome wu emburu ngughu.»
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Mu matala maana mamo, babo ba bákasagha ogwa nde bifwulu bányaã nde. Lo mukwuru a ekuru ki bambumbulu pfwunu ábagha nzalamweẽ ŋa ábaghala nde ti mu-Romẽ nde átumu bakuru minkana.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Mu etsughu ki ékanama, mukwuru a ekuru ki bambumbulu pfwunu bu áli a nzala ogyighili ogyahaba ndagha yi mubwughu yi ófwunu ba-Dzwife Poole, átumu banyana nde minkana. Ya nde ábvughu bakwuru ba bangaa ba Nzaami ya mfwunu a ekwuru ki ba-Dzwife yohono. Ŋa nseele, nde ápaha Poole, átwulu nde ŋa nkulu a bo, mpaala bo bagyughu nde.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.