Atos 21
tyx (TYX) vs NTLH
1 Bu likaghaba ya bo, bihi líisomo mu bwara ya líigyene nsumu ku elyi kii Kose. Mu etsughu ki énama, bihi líigyene ku elyi kii Rode, ya bu limara oko, líigyene ku bvulu lili Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Oko, bihi líimono bwara bu búkagye ku nkolo yi a nsie yi a Fenisi, bihi líisomo omo ya líigyene.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Bu lito ŋa bele a elyi kii Syipere, bihi líisihi kye ku engbambogho, ya líinama nzili yi a madza ku nto yi a nsie yi a Siri. Bihi líipala mu bwara ŋa mbwuu yi a Tire, mu kuulu me oŋo bákasurulu bilogho bi bíli mu bwara.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Oŋo, bihi líimono binduono ya líiluhu bitsughu nsaama emõ ya bo. Mu litumu li Mufulu, bo bályele kundaa Poole anyaã okumu ku Yerusaleme.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Ŋa mbihi a bitsughu nsaama bibye, bihi líitemene mu ogye. Ya bo bwohono, bakaha ya baana ba bo, báyitwulu bihi tee ku nto a bvulu. Bu lito ŋa mukogho a mubu, bihi bwohono líikunu mabuo ŋa nsie, ya líisamana Nzaami.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Ŋa masini, bu ligwihini a mamboro mama okaghaba, bihi líisomo munsa bwara ya bo bábvughuru ku manzo ma bo.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Bihi líimana dzwe mu mubu, bu libaana ku Tire, líyisughu ŋa Petolemayise. Oŋo bihi líigwi bandughu mu libwunu mamboro, ya líiluhu etsughu etsyini ya bo oŋo.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Mu etsughu ki énama, bihi líigyene ya líiyito ku Sedzare. Oko bihi líigyene ku nzo a Filipe, Muluo a Nsia yi Mbwe. Nde áli mumõ mu babaghala nsaama ba básuolo ku Yerusaleme mu obaha bantumu. Ya bihi líiluhu mana a bitsughu kundaa nde.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Nde áli a batughu bana baba minkyini ya báli mibighili.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Bihi áli limaaluhu bitsughu bilagha oŋo, mu matala ma óyato mubighili mumõ wu áafi ku Yude, nkwumu a nde Angabuse.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Nde bu agyi kundaa bihi, ágwolo muswele a Poole, ákuru myili ya myaã mi ndeme ya ályele ndiri: «Mufulu a Ngili li mu okalyele bu: Ba-Dzwife baba ku Yerusaleme me bu akala baakuru mbwuru nga-a-muswele wu misyi, ya akala baagwa nde ŋa myaã mi baala ka bali ba-Dzwife o.»
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Bihi ya baara baba bvulu lili Sedzare bu ligyughu mandagha mamo, líibuono Poole anyaã okumu ku Yerusaleme.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Lo nde ábvuhulu ti: «Mu emakye be lili mu okalili ya omwehẽ mukolo me mpara? Me aankughu mu ogwa nyuru a me, ka oli yini a mu kuulu bakuru me misyi o, lo ya mu okpa si ku Yerusaleme mu nkooro a nkwumu a Mfumu Yiisu.»
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Buulu bihi ka líkakughu opeene a nde o, bihi líinyaã ya líilyele ti: «Nyaã okala bu oli dzyi li Mfumu!»
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ŋa mbihi a bitsughu bibye, bihi líikuru matsulu ya líikumu ku Yerusaleme.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Binduono bibike bibi ku Sedzare bi bíkagye nzili mõ ya bihi, bíbiri bihi ku nzo a Menasõ, wuulu obaana edzighi áli enduono. Nde áli musi Syipere.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Mu matala ma líto bihi ku Yerusaleme, bandughu mu libwunu bábwana bihi mu esee.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Mu etsughu ki énama, Poole ábiri bihi kundaa Dzake, ku ókabvuŋunu bakwuru ba libwunu bwohono.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Poole ágwi bo mboro, ya ábwi olyele kundaa bo myehene mi ógyighili Nzaami ŋa kara li baala ka bali ba-Dzwife o, mu musala a nde.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Bo bu bamana ogyughu mandagha mamo, bábwi osyighi Nzaami. Ya bo bályele kundaa Poole ti: «Ndughu a bihi mu kana, mono mafwunu ya mafwunu ma ba-Dzwife ma maasi kana, ya bo bwohono bali mu okanama mikyene ya dzyi li lilagha.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ankoho bo baagyughu ti we li mu okaluo ba-Dzwife bwohono baba mansie mama banzyi ti basihi Mikyene mi Moyidze, banyaã ofirikasohobo baana ba bo nzo a mbaa ya banyaã ofirikanama ekulu ki ba-Dzwife.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Lo emakye liisa? Bo sa bagyughu ti we aagyi.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Mu obo, we faana ogyighili mandagha ma liilyele bihi we. Ŋa kara li bihi oli a babaghala bana ba bágwi Nzaami misiini mu bomo.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Gye ya bo, sa mansagha mama otsehebe nyuru a we emõ ya bo, ya we firi nzi mu kuulu basa bo mankulu. Obo, baara bwohono sa basoolo ti mandagha mwohono ma báakabili bo mu nyuru a we mali mama mpya, ya ti wehe si aakasalala Mikyene mi Moyidze.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Lo kundaa baara baala ka bali ba-Dzwife o, ba baasi kana, bihi liisono mukaana mu olyele bo mandagha ma liikuru bihi. Mandagha mamo me ma: Banyaã odza tuo li banyama ba baagwi mukaba kundaa banzaami baba bityeghe. Banyaã oŋma makili ya odza tuo li banyama ba baakpi mbibili ya banyaã osa enkwunu.»
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Mu etsughu ki énama, Poole ágwolo babaghala babo, ási mansagha mama otsehebe manyuru emõ ya bo. Ŋa mbihi oŋo, bo básomo mu nzo a Nzaami mu ogwalagha li baamana bo mansagha mama otsehebe manyuru ya nswe mbwuru mu bo àagwa ekaba.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Ku bele a masini ma bitsughu nsaama bibi mansagha mama otsehebe manyuru, ba-Dzwife ba báfi ku Adzi bámono Poole mu nzo a Nzaami yi nene. Bo bátsiini mpwumu a baara mu osa ngirini ya bo básyimi nde.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Bo bákakehe bingubu ti: «Basi Isarayele, liyabaha bihi! Limono mbwuru me wu li mu okabululuo kundaa baara bwohono ya mu bibini byehene maluo ma mali mu okakabyihi embwuru ki ekaana e bihi-a-be, Mikyene ya ebini ki. Ya mu matala ma, nde aasohobo si baara baala ka bali ba-Dzwife o munsa nzo a Nzaami, ya aatsaala bungili bu ebini kii ngili ki.»
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Buulu bo áli batswama omono nde ya Torofime musi Efedze munsa bvulu, bo bátsimi ti Poole nde aasohobo munsa nzo a Nzaami yi nene.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Mpaatsala yíbwi mu bvulu lwohono ya baara bágyi mu mampwumu. Bo básyimi Poole ya bákwolo nde ku mbala. Ya básaakuru bidzughubu bi nzo a Nzaami.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Mu matala ma bákasagha bo odzwa Poole, nsia yi yíto kundaa mukwuru a pfwunu li bambumbulu (1 000) lili ba-Romẽ ti mpaatsala yiibwi mu bvulu lili Yerusaleme lwohono.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Mu maswa-maswa, nde ábvughu bamfumu ba bikuru bi bambumbulu nkama ya bambumbulu ba bo, ya bágyene ku óli mpwumu a baara. Baara bu bamono mukwuru a bambumbulu ya bambumbulu ba nde, bo bányaã ofirikaha Poole.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Mu obo, mukwuru a pfwunu (1 000) li bambumbulu bu ayabehene, ágwi litumu básyimi Poole ya bakuru nde misyi myele mimi bisyeẽ. Ŋa nseele, nde ásagha ogyahaba baghala munde nande ali, ya nsa ndagha nde aasi?
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Lo kunsa mpwumu a baara, bana bákakehe bingubu mu ndagha yi, babake bákakehe bingubu mu ndagha nkimi. Buulu oli a nkele yi alagha, mukwuru a pfwunu li bambumbulu (1 000) ka áleene osoolo kumu li ndagha o. Mu obo, nde ágwi litumu babiri Poole kunsa ekagha ku ookakala bambumbulu.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Mu matala ma óli Poole ŋa yulu a ekaala kii osomo kunsa ekagha, bambumbulu báseene nde mu kuulu mpwumu a baara yíli a kabala li lilagha.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Baara bwohono bákanama nde ya bákabiili engubu bu: «Nde wu odzwa!»
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Mu matala ma bákasohobo Poole kunsa ekagha ku ookakala bambumbulu, nde ályele kundaa mukwuru a pfwunu li bambumbulu (1 000) ti: «Me nkughu olyele we ndagha nga-mõ?» Mfumu a bambumbulu ábvuhulu ti: «We soolo obili engereke?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 We ka li musi Edzipite wu aayasohobo mpaatsala mu bitsughu bi biiluru bi, ya wu aabiri mapfwunu mana (4 000) ma bantwumu ba baakadzwa baara ku syehe o?»
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Poole ábvuhulu ti: «Me, me ndi mu-Dzwife, musi Tarese, bvulu lili nsia, mu etsulu e nsie kii Silisi. Kolokolo a we, gwa me muswa me mbili kundaa baara ba.»
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Mukwuru a bambumbulu bu agwi nde muswa, Poole átemene ŋa yulu a ekaala, áseene ekee mu olyele kundaa mpwumu a baara yikala pii. Baara bwohono bákala pii ya nde ábili kundaa bo mu ndiĩ yi a Eebere ti:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.