Romanos 9
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NVI
1 Ita fo mana takaesa to Karistus, kokolak hata fo ndoos. De au ta kokolak ombo koson neu ei. Au dale kuru-erong oo nafada au boe nae, Manetualain Dula-dalen koladu au daleng.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 — ausente —
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 — ausente —
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Naa te sira iar, hatahori Israꞌel, ndia hatahori nusak esa fo naua nalan seli. Manetualain soꞌuk nala sara dadi reu Ndia anan nara numa lele uluk mai ena. Ana natudu Ndia koasan ta neni babanggak neu sara. Ana ndara fangga hehelu-bartaak mata-matak kara no sara. Ana fee Ndia Hohoro-lalanen neu sara. Sira ndia bubuluk talo bee fo rakaluku-rakatele ma raono-lalau neu Ndia. Ana helu-bartaa nae natudu Ndia dale susuen neu sara ena.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Ara dadi ruma ita bei-baꞌin nara mai, ndia: baꞌi Abraham, baꞌi Isak, ma baꞌi Yakob (hatahori roke nadek ‘Israꞌel’ numa ndia mai). Ma Karistus fo Manetualain helu-bartaa memak kana fo nae nadenun mai ndia lele uluk naa oo, dadi numa ita hatahori Yahudin bei-baꞌin nara mai boe. Karistus naa oo ndia Manetualain fo mana parenda basa-basan boe. Dadi nandaa mete ma hatahori soꞌuk kokoa-kikiok soa-neun losa doon naa neu. Tebe!
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Leo mae hatahori Israꞌel noꞌuk ka bei ta simbok Karistus, tehuu hatahorir ta bisa kokolak rae, Manetualain hehelu-bartaan naa ta dadi. Boso duꞌa mae, basa hatahorir fo mana dadi numa Israꞌel bei-baꞌin nara mai naa, dadi reu hatahori Israꞌel fo Manetualain here nala sara, dadi reu Ndia hatahorin.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Haꞌi netuduk leo hatahori noꞌuk ka dadi ruma ita baꞌin, baꞌi Abraham mai. Tehuu sira basa sara ta Abraham tititi-nonosin fo Manetualain here nala sara. Sama leo Manetualain nafada Abraham ena nae, “O tititi-nonosim fo Au alelak, kada mana dadi numa o anam Isak mesa kana mai.”
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Naa sosoa-ndandaan nae, numa lele uluk mai losa hatematak ia, ta basa tititi-nonosik kara maruma ai hatahori Yahudir baꞌin Abraham mai, dadi miu Manetualain anan nara. Kada tititi-nonosik manuma Manetualain hehelu-bartaan neu Abraham mesa kana mai, ndia Manetualain reke sara dadi reu Ndia ana teteben nara.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Manetualain ndara fangga hehelu-bartaak no Abraham nae, “Nai rarain, teuk esa bali, Au fali mai. Faik naa, o saom Sara bonggi nala ana tou anak esa ena.”
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Ta talo kada naa. Te ita baꞌin Isak no saon Ribka bonggi rala ana duak.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 — ausente —
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 — ausente —
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Sama leo Manetualain kokolak nai Ndia Susura Malalaon laꞌe-neu ana duak kara raa nae,
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Dadi ita tae kokolak hata bali? Fama te ketuk kokolak rae, “Manetualain naketu-naladi dedeꞌak no mbeu seserik, do?” Ta bisa dadi!
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Lele uluk Manetualain nafada baꞌi Musa nae,
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Dadi hatahori naa ta nameda Manetualain dale kasian, ta huu ndia mesa kana hihii-nanaun, do, ta huu ndia mesa kana tataon. Tehuu no Manetualain mesa kana hihii-nanaun fo nau natudu Ndia dale kasian neu hatahori naa.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Ita bubuluk ia nai Susura Malalaok, Lamatuak kokolak no manek Masir nae, “Au soꞌuk ala o dadi muu manek, nahuu Au ae pake o fo matudu Au koasang neu hatahori noꞌuk kara. No dalak naa, hatahorir marai dae-bafok ia katematuan bisa soꞌu botik Au nadeng.”
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Dadi mete ma Manetualain nae natudu Ndia dale kasian neu hatahori esa, na, kada Ana taon leo. Mete ma nae tao hatahori esa dalen natea, na, kada Ana taon leo.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Dadi boso losak hambu hatahorir rasabara au rae, “Mete ma Manetualain here nala hatahori esa, ta tungga hatahori naa tatao-nonoꞌin, tehuu tungga kada hata fo Manetualain naketu nalak, na, tao hata de Ana nau ndae salak neu ita, tungga ita tatao-nonoꞌin? Naa, mbeu seserik, hetu? Mete ma Manetualain memak naketu basa-basan, na, sosoa-ndandaan ita tatao-nonoꞌin sala oo Ndia naketu nalan ena boe!”
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Mete ma hambu ketuk duꞌa talo naa, au aselu ae talo ia: “O duꞌa mae, o ia see?! O mae kokolak laban Manetualain, do?” Boso talo naa! Sama leo neni surak nai Manetualain Susura Malalaon dale nae, “Mete ma hatahori tao buas esa, hambu nai bee buas naa natane falik hatahori fo mana taon naa nae, ‘Tao hata de o tao au talo ia!?’ ”
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Haꞌi netuduk leo mana tao ure dae. Numa dae manu taꞌik bubuak esa, ana naena haak fo tao nala nggusi manggadilak esa fo hatahori koan. Ana oo naena haak pake dae bubuak naa boe, fo tao nala mamana dafuk esa, tungga kada ndia hihiin.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Leo naak oo no Manetualain boe. Ana naena haak fo tao tungga Ndia hihii-nanaun. Ana nau natudu neu basa hatahorir nae, Ana namanasa, ma ta simbok hatahori tatao-nonoꞌi manggarauk hata esa boe na. Ana oo nau hatahori bubuluk boe nae, Ndia koasan ta neni babanggak. Fo hatahori bubuluk talo naa, Ana nakatataka aon no hatahori tatao-nonoꞌi manggaraun mata-matak kara. Tehuu hatahori fo mana tao manggarauk, kada rahani fain fo ara rakalulutu heni sara.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Ana nadale naruk talo naa, fo nae natudu neu hatahori noꞌuk kara nae, Ana nau natudu dale kasian neu hatahori ketuk. Sira iar, ndia Ana here memak kasa ena, fo nae nakadedemak kasa. No dalak naa, Ana nau hatahori bubuluk nae, Ndia mesa kana ta neni babanggak mateꞌen.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Sosoa-ndandaan nae, ita iar ndia Ana here memak kara ena fo dadi teu Ndia hatahorin nara. Ita iar, ketuk ruma hatahori Yahudir mai, ma ketuk ruma hatahori nusa-nusak laen nara mai.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Sama leo lele uluk, Manetualain pake Ndia mana toꞌu dedeꞌan Hosea fo surak laꞌe-neu hatahori ta Yahudir nae,
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Ana oo surak boe nae,
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Manetualain mana toꞌu dedeꞌan laen, ndia Yesaya, eki nita laꞌe-neu hatahori nusak Israꞌel nae,
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Neu ko losa fain,
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Lele uluk Yesaya oo nafada memak laꞌe-neu hatahori Yahudir boe nae,
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Dadi ita tae kokolak hata? Kokolak tae, hatahori ta Yahudir ruma sudi bee mai, fo lele uluk ara ta sangga-sangga fo nau malole ro Manetualain, hatematak ia ara malole roon ena, nahuu ara ramahere neu Yesus Karistus.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Naa te hatahori Israꞌel asa soba tao tungga Musa hohoro-lalanen ena fo ara bisa malole ro Manetualain, tehuu ta dadi nakandoo boe.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 — ausente —
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 — ausente —
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.