Romanos 9

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ita fo mana takaesa to Karistus, kokolak hata fo ndoos. De au ta kokolak ombo koson neu ei. Au dale kuru-erong oo nafada au boe nae, Manetualain Dula-dalen koladu au daleng.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 — ausente —
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 — ausente —
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Naa te sira iar, hatahori Israꞌel, ndia hatahori nusak esa fo naua nalan seli. Manetualain soꞌuk nala sara dadi reu Ndia anan nara numa lele uluk mai ena. Ana natudu Ndia koasan ta neni babanggak neu sara. Ana ndara fangga hehelu-bartaak mata-matak kara no sara. Ana fee Ndia Hohoro-lalanen neu sara. Sira ndia bubuluk talo bee fo rakaluku-rakatele ma raono-lalau neu Ndia. Ana helu-bartaa nae natudu Ndia dale susuen neu sara ena.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Ara dadi ruma ita bei-baꞌin nara mai, ndia: baꞌi Abraham, baꞌi Isak, ma baꞌi Yakob (hatahori roke nadek ‘Israꞌel’ numa ndia mai). Ma Karistus fo Manetualain helu-bartaa memak kana fo nae nadenun mai ndia lele uluk naa oo, dadi numa ita hatahori Yahudin bei-baꞌin nara mai boe. Karistus naa oo ndia Manetualain fo mana parenda basa-basan boe. Dadi nandaa mete ma hatahori soꞌuk kokoa-kikiok soa-neun losa doon naa neu. Tebe!
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Leo mae hatahori Israꞌel noꞌuk ka bei ta simbok Karistus, tehuu hatahorir ta bisa kokolak rae, Manetualain hehelu-bartaan naa ta dadi. Boso duꞌa mae, basa hatahorir fo mana dadi numa Israꞌel bei-baꞌin nara mai naa, dadi reu hatahori Israꞌel fo Manetualain here nala sara, dadi reu Ndia hatahorin.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Haꞌi netuduk leo hatahori noꞌuk ka dadi ruma ita baꞌin, baꞌi Abraham mai. Tehuu sira basa sara ta Abraham tititi-nonosin fo Manetualain here nala sara. Sama leo Manetualain nafada Abraham ena nae, “O tititi-nonosim fo Au alelak, kada mana dadi numa o anam Isak mesa kana mai.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Naa sosoa-ndandaan nae, numa lele uluk mai losa hatematak ia, ta basa tititi-nonosik kara maruma ai hatahori Yahudir baꞌin Abraham mai, dadi miu Manetualain anan nara. Kada tititi-nonosik manuma Manetualain hehelu-bartaan neu Abraham mesa kana mai, ndia Manetualain reke sara dadi reu Ndia ana teteben nara.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Manetualain ndara fangga hehelu-bartaak no Abraham nae, “Nai rarain, teuk esa bali, Au fali mai. Faik naa, o saom Sara bonggi nala ana tou anak esa ena.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Ta talo kada naa. Te ita baꞌin Isak no saon Ribka bonggi rala ana duak.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Sama leo Manetualain kokolak nai Ndia Susura Malalaon laꞌe-neu ana duak kara raa nae,
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Dadi ita tae kokolak hata bali? Fama te ketuk kokolak rae, “Manetualain naketu-naladi dedeꞌak no mbeu seserik, do?” Ta bisa dadi!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Lele uluk Manetualain nafada baꞌi Musa nae,
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Dadi hatahori naa ta nameda Manetualain dale kasian, ta huu ndia mesa kana hihii-nanaun, do, ta huu ndia mesa kana tataon. Tehuu no Manetualain mesa kana hihii-nanaun fo nau natudu Ndia dale kasian neu hatahori naa.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Ita bubuluk ia nai Susura Malalaok, Lamatuak kokolak no manek Masir nae, “Au soꞌuk ala o dadi muu manek, nahuu Au ae pake o fo matudu Au koasang neu hatahori noꞌuk kara. No dalak naa, hatahorir marai dae-bafok ia katematuan bisa soꞌu botik Au nadeng.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Dadi mete ma Manetualain nae natudu Ndia dale kasian neu hatahori esa, na, kada Ana taon leo. Mete ma nae tao hatahori esa dalen natea, na, kada Ana taon leo.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Dadi boso losak hambu hatahorir rasabara au rae, “Mete ma Manetualain here nala hatahori esa, ta tungga hatahori naa tatao-nonoꞌin, tehuu tungga kada hata fo Manetualain naketu nalak, na, tao hata de Ana nau ndae salak neu ita, tungga ita tatao-nonoꞌin? Naa, mbeu seserik, hetu? Mete ma Manetualain memak naketu basa-basan, na, sosoa-ndandaan ita tatao-nonoꞌin sala oo Ndia naketu nalan ena boe!”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Mete ma hambu ketuk duꞌa talo naa, au aselu ae talo ia: “O duꞌa mae, o ia see?! O mae kokolak laban Manetualain, do?” Boso talo naa! Sama leo neni surak nai Manetualain Susura Malalaon dale nae, “Mete ma hatahori tao buas esa, hambu nai bee buas naa natane falik hatahori fo mana taon naa nae, ‘Tao hata de o tao au talo ia!?’ ”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Haꞌi netuduk leo mana tao ure dae. Numa dae manu taꞌik bubuak esa, ana naena haak fo tao nala nggusi manggadilak esa fo hatahori koan. Ana oo naena haak pake dae bubuak naa boe, fo tao nala mamana dafuk esa, tungga kada ndia hihiin.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Leo naak oo no Manetualain boe. Ana naena haak fo tao tungga Ndia hihii-nanaun. Ana nau natudu neu basa hatahorir nae, Ana namanasa, ma ta simbok hatahori tatao-nonoꞌi manggarauk hata esa boe na. Ana oo nau hatahori bubuluk boe nae, Ndia koasan ta neni babanggak. Fo hatahori bubuluk talo naa, Ana nakatataka aon no hatahori tatao-nonoꞌi manggaraun mata-matak kara. Tehuu hatahori fo mana tao manggarauk, kada rahani fain fo ara rakalulutu heni sara.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Ana nadale naruk talo naa, fo nae natudu neu hatahori noꞌuk kara nae, Ana nau natudu dale kasian neu hatahori ketuk. Sira iar, ndia Ana here memak kasa ena, fo nae nakadedemak kasa. No dalak naa, Ana nau hatahori bubuluk nae, Ndia mesa kana ta neni babanggak mateꞌen.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Sosoa-ndandaan nae, ita iar ndia Ana here memak kara ena fo dadi teu Ndia hatahorin nara. Ita iar, ketuk ruma hatahori Yahudir mai, ma ketuk ruma hatahori nusa-nusak laen nara mai.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Sama leo lele uluk, Manetualain pake Ndia mana toꞌu dedeꞌan Hosea fo surak laꞌe-neu hatahori ta Yahudir nae,
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Ana oo surak boe nae,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Manetualain mana toꞌu dedeꞌan laen, ndia Yesaya, eki nita laꞌe-neu hatahori nusak Israꞌel nae,
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Neu ko losa fain,
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Lele uluk Yesaya oo nafada memak laꞌe-neu hatahori Yahudir boe nae,
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Dadi ita tae kokolak hata? Kokolak tae, hatahori ta Yahudir ruma sudi bee mai, fo lele uluk ara ta sangga-sangga fo nau malole ro Manetualain, hatematak ia ara malole roon ena, nahuu ara ramahere neu Yesus Karistus.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Naa te hatahori Israꞌel asa soba tao tungga Musa hohoro-lalanen ena fo ara bisa malole ro Manetualain, tehuu ta dadi nakandoo boe.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 — ausente —
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 — ausente —
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.