Romanos 9
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NAA
1 Ita fo mana takaesa to Karistus, kokolak hata fo ndoos. De au ta kokolak ombo koson neu ei. Au dale kuru-erong oo nafada au boe nae, Manetualain Dula-dalen koladu au daleng.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 — ausente —
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 — ausente —
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Naa te sira iar, hatahori Israꞌel, ndia hatahori nusak esa fo naua nalan seli. Manetualain soꞌuk nala sara dadi reu Ndia anan nara numa lele uluk mai ena. Ana natudu Ndia koasan ta neni babanggak neu sara. Ana ndara fangga hehelu-bartaak mata-matak kara no sara. Ana fee Ndia Hohoro-lalanen neu sara. Sira ndia bubuluk talo bee fo rakaluku-rakatele ma raono-lalau neu Ndia. Ana helu-bartaa nae natudu Ndia dale susuen neu sara ena.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Ara dadi ruma ita bei-baꞌin nara mai, ndia: baꞌi Abraham, baꞌi Isak, ma baꞌi Yakob (hatahori roke nadek ‘Israꞌel’ numa ndia mai). Ma Karistus fo Manetualain helu-bartaa memak kana fo nae nadenun mai ndia lele uluk naa oo, dadi numa ita hatahori Yahudin bei-baꞌin nara mai boe. Karistus naa oo ndia Manetualain fo mana parenda basa-basan boe. Dadi nandaa mete ma hatahori soꞌuk kokoa-kikiok soa-neun losa doon naa neu. Tebe!
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Leo mae hatahori Israꞌel noꞌuk ka bei ta simbok Karistus, tehuu hatahorir ta bisa kokolak rae, Manetualain hehelu-bartaan naa ta dadi. Boso duꞌa mae, basa hatahorir fo mana dadi numa Israꞌel bei-baꞌin nara mai naa, dadi reu hatahori Israꞌel fo Manetualain here nala sara, dadi reu Ndia hatahorin.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Haꞌi netuduk leo hatahori noꞌuk ka dadi ruma ita baꞌin, baꞌi Abraham mai. Tehuu sira basa sara ta Abraham tititi-nonosin fo Manetualain here nala sara. Sama leo Manetualain nafada Abraham ena nae, “O tititi-nonosim fo Au alelak, kada mana dadi numa o anam Isak mesa kana mai.”
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Naa sosoa-ndandaan nae, numa lele uluk mai losa hatematak ia, ta basa tititi-nonosik kara maruma ai hatahori Yahudir baꞌin Abraham mai, dadi miu Manetualain anan nara. Kada tititi-nonosik manuma Manetualain hehelu-bartaan neu Abraham mesa kana mai, ndia Manetualain reke sara dadi reu Ndia ana teteben nara.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Manetualain ndara fangga hehelu-bartaak no Abraham nae, “Nai rarain, teuk esa bali, Au fali mai. Faik naa, o saom Sara bonggi nala ana tou anak esa ena.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Ta talo kada naa. Te ita baꞌin Isak no saon Ribka bonggi rala ana duak.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 — ausente —
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 Sama leo Manetualain kokolak nai Ndia Susura Malalaon laꞌe-neu ana duak kara raa nae,
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 Dadi ita tae kokolak hata bali? Fama te ketuk kokolak rae, “Manetualain naketu-naladi dedeꞌak no mbeu seserik, do?” Ta bisa dadi!
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Lele uluk Manetualain nafada baꞌi Musa nae,
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Dadi hatahori naa ta nameda Manetualain dale kasian, ta huu ndia mesa kana hihii-nanaun, do, ta huu ndia mesa kana tataon. Tehuu no Manetualain mesa kana hihii-nanaun fo nau natudu Ndia dale kasian neu hatahori naa.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Ita bubuluk ia nai Susura Malalaok, Lamatuak kokolak no manek Masir nae, “Au soꞌuk ala o dadi muu manek, nahuu Au ae pake o fo matudu Au koasang neu hatahori noꞌuk kara. No dalak naa, hatahorir marai dae-bafok ia katematuan bisa soꞌu botik Au nadeng.”
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Dadi mete ma Manetualain nae natudu Ndia dale kasian neu hatahori esa, na, kada Ana taon leo. Mete ma nae tao hatahori esa dalen natea, na, kada Ana taon leo.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Dadi boso losak hambu hatahorir rasabara au rae, “Mete ma Manetualain here nala hatahori esa, ta tungga hatahori naa tatao-nonoꞌin, tehuu tungga kada hata fo Manetualain naketu nalak, na, tao hata de Ana nau ndae salak neu ita, tungga ita tatao-nonoꞌin? Naa, mbeu seserik, hetu? Mete ma Manetualain memak naketu basa-basan, na, sosoa-ndandaan ita tatao-nonoꞌin sala oo Ndia naketu nalan ena boe!”
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Mete ma hambu ketuk duꞌa talo naa, au aselu ae talo ia: “O duꞌa mae, o ia see?! O mae kokolak laban Manetualain, do?” Boso talo naa! Sama leo neni surak nai Manetualain Susura Malalaon dale nae, “Mete ma hatahori tao buas esa, hambu nai bee buas naa natane falik hatahori fo mana taon naa nae, ‘Tao hata de o tao au talo ia!?’ ”
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Haꞌi netuduk leo mana tao ure dae. Numa dae manu taꞌik bubuak esa, ana naena haak fo tao nala nggusi manggadilak esa fo hatahori koan. Ana oo naena haak pake dae bubuak naa boe, fo tao nala mamana dafuk esa, tungga kada ndia hihiin.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Leo naak oo no Manetualain boe. Ana naena haak fo tao tungga Ndia hihii-nanaun. Ana nau natudu neu basa hatahorir nae, Ana namanasa, ma ta simbok hatahori tatao-nonoꞌi manggarauk hata esa boe na. Ana oo nau hatahori bubuluk boe nae, Ndia koasan ta neni babanggak. Fo hatahori bubuluk talo naa, Ana nakatataka aon no hatahori tatao-nonoꞌi manggaraun mata-matak kara. Tehuu hatahori fo mana tao manggarauk, kada rahani fain fo ara rakalulutu heni sara.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 Ana nadale naruk talo naa, fo nae natudu neu hatahori noꞌuk kara nae, Ana nau natudu dale kasian neu hatahori ketuk. Sira iar, ndia Ana here memak kasa ena, fo nae nakadedemak kasa. No dalak naa, Ana nau hatahori bubuluk nae, Ndia mesa kana ta neni babanggak mateꞌen.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Sosoa-ndandaan nae, ita iar ndia Ana here memak kara ena fo dadi teu Ndia hatahorin nara. Ita iar, ketuk ruma hatahori Yahudir mai, ma ketuk ruma hatahori nusa-nusak laen nara mai.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Sama leo lele uluk, Manetualain pake Ndia mana toꞌu dedeꞌan Hosea fo surak laꞌe-neu hatahori ta Yahudir nae,
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 Ana oo surak boe nae,
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Manetualain mana toꞌu dedeꞌan laen, ndia Yesaya, eki nita laꞌe-neu hatahori nusak Israꞌel nae,
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Neu ko losa fain,
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Lele uluk Yesaya oo nafada memak laꞌe-neu hatahori Yahudir boe nae,
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 Dadi ita tae kokolak hata? Kokolak tae, hatahori ta Yahudir ruma sudi bee mai, fo lele uluk ara ta sangga-sangga fo nau malole ro Manetualain, hatematak ia ara malole roon ena, nahuu ara ramahere neu Yesus Karistus.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Naa te hatahori Israꞌel asa soba tao tungga Musa hohoro-lalanen ena fo ara bisa malole ro Manetualain, tehuu ta dadi nakandoo boe.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 — ausente —
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 — ausente —
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.