Deuteronômio 32

Biblica® Wonhia ɛho kwamma nhoma Akuapem Twi Nkwa Asɛm™ (TWI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Monyɛ aso, mo ɔsoro na mɛkasa;
1 Inclinai os ouvidos, ó céus, e falarei; e ouça a terra as palavras da minha boca.
2 Ma me nkyerɛkyerɛ ntɔ sɛ osu;
2 Goteje a minha doutrina como a chuva, destile a minha palavra como o orvalho, como chuvisco sobre a relva e como gotas de água sobre a erva.
3 Mɛbɔ Awurade din.
3 Porque proclamarei o nome do Senhor . Engrandecei o nosso Deus.
4 Ɔne Ɔbotan no, ne nnwuma so nni,
4 Eis a Rocha! Suas obras são perfeitas, porque todos os seus caminhos são juízo; Deus é fidelidade, e não há nele injustiça; é justo e reto.
5 Porɔwee adidi wɔn mu na wɔnyɛ ne mma;
5 Procederam corruptamente contra ele, já não são seus filhos, e sim suas manchas; é geração perversa e deformada.
6 Saa ne ɔkwan a ɛsɛ sɛ mofa so tua Awurade ka ni ana,
6 É assim que recompensas ao Senhor , povo louco e ignorante? Não é ele teu pai, que te adquiriu, te fez e te estabeleceu?
7 Monkae tete nna;
7 Lembra-te dos dias da antiguidade, atenta para os anos de gerações e gerações; pergunta a teu pai, e ele te informará, aos teus anciãos, e eles to dirão.
8 Bere a Ɔsorosoroni no maa amanaman no agyapade,
8 Quando o Altíssimo distribuía as heranças às nações, quando separava os filhos dos homens uns dos outros, fixou os limites dos povos, segundo o número dos filhos de Israel.
9 Efisɛ Israelfo yɛ Awurade kyɛfa;
9 Porque a porção do Senhor é o seu povo; Jacó é a parte da sua herança.
10 Ohuu no wɔ sare asase so,
10 Achou-o numa terra deserta e num ermo solitário povoado de uivos; rodeou-o e cuidou dele, guardou-o como a menina dos olhos.
11 sɛ ɔkɔre a ɔhwanyan ne berebuw mu
11 Como a águia desperta a sua ninhada e voeja sobre os seus filhotes, estende as asas e, tomando-os, os leva sobre elas,
12 Awurade nkutoo na ɔkyerɛɛ no kwan;
12 assim, só o Senhor o guiou, e não havia com ele deus estranho.
13 Ɔma no nantew faa asase no nkoko so;
13 Ele o fez cavalgar sobre os altos da terra, comer as messes do campo, chupar mel da rocha e azeite da dura pederneira,
14 nyɛmmoa mu nufusu ne srade,
14 coalhada de vacas e leite de ovelhas, com a gordura dos cordeiros, dos carneiros que pastam em Basã e dos bodes, com o mais escolhido trigo; e bebeste o sangue das uvas, o mosto.
15 Yeshurun dɔɔ srade na onyaa ahoɔden;
15 Mas, engordando-se o meu amado, deu coices; engordou-se, engrossou-se, ficou nédio e abandonou a Deus, que o fez, desprezou a Rocha da sua salvação.
16 Wɔma ɔtwee ninkunu wɔ wɔn ananafo anyame no ho
16 Com deuses estranhos o provocaram a zelos, com abominações o irritaram.
17 Wɔbɔɔ afɔre maa atoro anyame a wɔnyɛ Onyankopɔn,
17 Sacrifícios ofereceram aos demônios, não a Deus; a deuses que não conheceram, novos deuses que vieram há pouco, dos quais não se estremeceram seus pais.
18 Mopaa Ɔbotan a ɔyɛɛ mo agya no.
18 Olvidaste a Rocha que te gerou; e te esqueceste do Deus que te deu o ser.
19 Awurade huu eyi na ɔpoo wɔn
19 Viu isto o Senhor e os desprezou, por causa da provocação de seus filhos e suas filhas;
20 Ɔkae se, “Mede mʼanim behintaw wɔn
20 e disse: Esconderei deles o rosto, verei qual será o seu fim; porque são raça de perversidade, filhos em quem não há lealdade.
21 Wɔde nea ɛnyɛ Onyame ahyɛ me ninkutwe
21 A zelos me provocaram com aquilo que não é Deus; com seus ídolos me provocaram à ira; portanto, eu os provocarei a zelos com aquele que não é povo; com louca nação os despertarei à ira.
22 Efisɛ mʼabufuwhyew befita ogya mu,
22 Porque um fogo se acendeu no meu furor e arderá até ao mais profundo do inferno, consumirá a terra e suas messes e abrasará os fundamentos dos montes.
23 “Mɛhɔre amanehunu ahorow no siw wɔ wɔn so
23 Amontoarei males sobre eles; as minhas setas esgotarei contra eles.
24 Mede ɔkɔm kɛse,
24 Consumidos serão pela fome, devorados pela febre e peste violenta; e contra eles enviarei dentes de feras e ardente peçonha de serpentes do pó.
25 Afoa bɛma wɔahwere wɔn mma wɔ abɔnten so;
25 Fora devastará a espada, em casa, o pavor, tanto ao jovem como à virgem, tanto à criança de peito como ao homem encanecido.
26 Mekae se mɛbɔ wɔn ahwete
26 Eu teria dito: Por todos os cantos os espalharei e farei cessar a sua memória dentre os homens,
27 Nanso misuroo ɔtamfo fɛwdi,
27 se eu não tivesse receado a provocação do inimigo, para que os seus adversários não se iludam, para que não digam: A nossa mão tem prevalecido, e não foi o
28 Israel yɛ ɔman a wonni adwene.
28 Porque o meu povo é gente falta de conselhos, e neles não há entendimento.
29 Sɛ anka wɔyɛ anyansafo na wɔbɛte eyi ase,
29 Tomara fossem eles sábios! Então, entenderiam isto e atentariam para o seu fim.
30 Ɛbɛyɛ dɛn na onipa baako ataa nnipa apem,
30 Como poderia um só perseguir mil, e dois fazerem fugir dez mil, se a sua Rocha lhos não vendera, e o
31 Efisɛ wɔn botan nte sɛ yɛn Botan,
31 Porque a rocha deles não é como a nossa Rocha; e os próprios inimigos o atestam.
32 Wɔn bobe fi Sodom bobe mu
32 Porque a sua vinha é da vinha de Sodoma e dos campos de Gomorra; as suas uvas são uvas de veneno, seus cachos, amargos;
33 Wɔn bobesa yɛ awɔ ano bɔre;
33 o seu vinho é ardente veneno de répteis e peçonha terrível de víboras.
34 “So menkoraa eyi mmoroso,
34 Não está isto guardado comigo, selado nos meus tesouros?
35 Mɛtɔ were; metua so ka.
35 A mim me pertence a vingança, a retribuição, a seu tempo, quando resvalar o seu pé; porque o dia da sua calamidade está próximo, e o seu destino se apressa em chegar.
36 Awurade bebu ne nkurɔfo atɛn
36 Porque o Senhor fará justiça ao seu povo e se compadecerá dos seus servos, quando vir que o seu poder se foi, e já não há nem escravo nem livre.
37 Obebisa se, “Afei wɔn anyame no wɔ he,
37 Então, dirá: Onde estão os seus deuses? E a rocha em quem confiavam?
38 anyame a wodii wɔn afɔrebɔde mu srade
38 Deuses que comiam a gordura de seus sacrifícios e bebiam o vinho de suas libações? Levantem-se eles e vos ajudem, para que haja esconderijo para vós outros!
39 “Afei, munhu sɛ, me ara me ne no!
39 Vede, agora, que Eu Sou, Eu somente, e mais nenhum deus além de mim; eu mato e eu faço viver; eu firo e eu saro; e não há quem possa livrar alguém da minha mão.
40 Mema me nsa so kyerɛ ɔsoro de nidi sua sɛ:
40 Levanto a mão aos céus e afirmo por minha vida eterna:
41 sɛ mesew me afoa a ɛpa yerɛwyerɛw no
41 se eu afiar a minha espada reluzente, e a minha mão exercitar o juízo, tomarei vingança contra os meus adversários e retribuirei aos que me odeiam.
42 Mɛma me bɛmma anom mogya abow,
42 Embriagarei as minhas setas de sangue (a minha espada comerá carne), do sangue dos mortos e dos prisioneiros, das cabeças cabeludas do inimigo.
43 Mo aman, mo ne ne nkurɔfo nni ahurusi,
43 Louvai, ó nações, o seu povo, porque o tomará vingança dos seus adversários e fará expiação pela terra do seu povo.
44 Mose ne Nun babarima Hosea ba bɛkaa dwom yi mu nsɛm nyinaa kyerɛɛ nnipa no.
44 Veio Moisés e falou todas as palavras deste cântico aos ouvidos do povo, ele e Josué, filho de Num.
45 Mose woroo saa dwom no mu nsɛm no kyerɛɛ Israelfo no wiee no,
45 Tendo Moisés falado todas estas palavras a todo o Israel,
46 ɔka kaa ho se, “Momfa nsɛm a maka akyerɛ mo no nyinaa nsie mo koma mu. Monka nkyerɛ mo mma nso, sɛnea ɛbɛyɛ a wobedi saa mmara yi mu nsɛm nyinaa so pɛpɛɛpɛ.
46 disse-lhes: Aplicai o coração a todas as palavras que, hoje, testifico entre vós, para que ordeneis a vossos filhos que cuidem de cumprir todas as palavras desta lei.
47 Saa nkyerɛkyerɛ yi nyɛ nsɛm bi a wɔde rema mo kwa, ɛyɛ mo nkwa! Sɛ mudi so a, mubenyin akyɛ wɔ asase a moretwa Asubɔnten Yordan akɔfa no so.”
47 Porque esta palavra não é para vós outros coisa vã; antes, é a vossa vida; e, por esta mesma palavra, prolongareis os dias na terra à qual, passando o Jordão, ides para a possuir. O Último Dia da Vida de Moisés
48 Da no ara, Awurade ka kyerɛɛ Mose se,
48 Naquele mesmo dia, falou o Senhor a Moisés, dizendo:
49 “Kɔ Moab, kɔ mmepɔw a ɛwɔ asu no apuei no so, na foro Nebo bepɔw a ɛne Yeriko di nhwɛanim no. To wʼani hwɛ Kanaan asase no, asase a mede rema Israelfo sɛ wɔn agyapade no.
49 Sobe a este monte de Abarim, ao monte Nebo, que está na terra de Moabe, defronte de Jericó, e vê a terra de Canaã, que aos filhos de Israel dou em possessão.
50 Bepɔw a woaforo no so hɔ na wobɛkɔ akɔka wʼagyanom ho, sɛnea wo nua Aaron wuu wɔ Hor bepɔw so kɔkaa nʼagyanom ho no.
50 E morrerás no monte, ao qual terás subido, e te recolherás ao teu povo, como Arão, teu irmão, morreu no monte Hor e se recolheu ao seu povo,
51 Efisɛ mo baanu dii me huammɔ wɔ Israelfo mu wɔ Meriba ne Kades asu ho wɔ Sin sare so. Moanni me kronkronyɛ ho adanse ankyerɛ Israelfo no wɔ hɔ.
51 porquanto prevaricastes contra mim no meio dos filhos de Israel, nas águas de Meribá de Cades, no deserto de Zim, pois me não santificastes no meio dos filhos de Israel.
52 Ɛno nti, mubehu asase no afi akyiri, nanso morenkɔ asase a mede rema Israelfo no so.”
52 Pelo que verás a terra defronte de ti, porém não entrarás nela, na terra que dou aos filhos de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.