Juízes 9

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Gedeṍ wẽ́rĩ́ca beꞌro Abimelec Siquẽpʉ cʉ̃ paco acawererãrẽ ĩꞌagʉ̃ waꞌacʉ niwĩ. Narẽ, nipeꞌtirã cʉ̃ paco ya curuacjãrãrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
1 E Abimeleque, filho de Jerubaal, foi-se a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes e a toda a geração da casa do pai de sua mãe, dizendo:
2 —Mʉsã aꞌti macã Siquẽcjãrãrẽ sẽrĩtiñaꞌña:
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Qual é melhor para vós: que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós ou que um homem sobre vós domine? Lembrai-vos também de que sou osso vosso e carne vossa.
3 Cʉ̃ paco acawererã Siquẽcjãrãrẽ Abimelec ye cjasere ucũbosacãrã niwã. Na tojo nicã tʉꞌorã, Siquẽcjãrã Abimelere “Marĩ acaweregʉ nimi. Tojo weerã cʉ̃rẽ siruturãsaꞌa”, nicãrã niwã.
3 Então, os irmãos de sua mãe falaram acerca dele perante os ouvidos de todos os cidadãos de Siquém todas aquelas palavras; e o coração deles se inclinou para Abimeleque, porque disseram: É nosso irmão.
4 Cʉ̃rẽ setenta niyeru cujiri plata meꞌrã weeꞌque cujirire Baal-berire ẽjõpeori wiꞌi cjasere oꞌocãrã niwã. Te niyeru meꞌrã ʉmʉa ñaꞌarãrẽ wapaye, sirutuduticʉ niwĩ.
4 E deram-lhe setenta peças de prata, da casa de Baal-Berite; e com elas alugou Abimeleque uns homens ociosos e levianos, que o seguiram.
5 Beꞌro cʉ̃ pacʉ ya wiꞌi Ofrapʉ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ niꞌcãgã ʉ̃tãgã buꞌipʉ cʉ̃ acawererã setenta Gedeṍ põꞌrãrẽ wẽjẽcãꞌcʉ niwĩ. Gedeṍrẽta Jerubaal pisucãrã niwã. Jotam, dʉꞌsagʉpʉ diaꞌcʉ̃, ãpẽrã ĩꞌatiropʉ duꞌti, yʉꞌrʉcʉ niwĩ.
5 E veio à casa de seu pai, a Ofra, e matou os seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma pedra. Porém Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porque se tinha escondido.
6 Beꞌro nipeꞌtirã Siquẽcjãrã, tojo nicã Bet-milocjãrã yucʉ pajicjʉ encina wãmeticjʉ pʉꞌto, ʉ̃tã meꞌrã wééca tuturo na ẽjõpeori tuturo pʉꞌto nerẽcãrã niwã. Topʉ Abimelere wiogʉ sõrõcãrã niwã.
6 Então, se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda Bete-Milo; e foram e levantaram a Abimeleque como rei, junto ao carvalho alto que está perto de Siquém.
7 Na tojo weecã tʉꞌogʉ, Jotam ʉ̃rʉ̃gʉ̃ Gerizim buꞌipʉ mʉjãa, tocjãrãrẽ ʉpʉtʉ caricũcʉ niwĩ:
7 E, dizendo-o a Jotão, foi este, e pôs-se no cume do monte de Gerizim, e levantou a sua voz, e clamou, e disse-lhes: Ouvi-me a mim, cidadãos de Siquém, e Deus vos ouvirá a vós.
8 — ausente —
8 Foram uma vez as árvores a ungir para si um rei e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 — ausente —
9 Porém a oliveira lhes disse: Deixaria eu a minha gordura, que Deus e os homens em mim prezam, e iria a labutar sobre as árvores?
10 — ausente —
10 Então, disseram as árvores à figueira: Vem tu e reina sobre nós.
11 — ausente —
11 Porém a figueira lhes disse: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto e iria labutar sobre as árvores?
12 — ausente —
12 Então, disseram as árvores à videira: Vem tu e reina sobre nós.
13 — ausente —
13 Porém a videira lhes disse: Deixaria eu o meu mosto, que alegra a Deus e aos homens, e iria labutar sobre as árvores?
14 — ausente —
14 Então, todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu e reina sobre nós.
15 — ausente —
15 E disse o espinheiro às árvores: Se, na verdade, me ungis rei sobre vós, vinde e confiai-vos debaixo da minha sombra; mas, se não, saia fogo do espinheiro que consuma os cedros do Líbano.
16 ”Mʉsãrẽ sẽrĩtiñaꞌgʉ̃ti. ¿Mʉsã Abimelere wiogʉ sõrõrã, queoro weeati? ¿Mʉsã Gedeṍ, cʉ̃ põꞌrãrẽ queoro weeati? ¿Cʉ̃ mʉsãrẽ añurõ weeꞌcaronojõta weeati?
16 Agora, pois, se é que em verdade e sinceridade procedestes, fazendo rei a Abimeleque, e se bem fizestes para com Jerubaal e para com a sua casa e se com ele usastes conforme o merecimento das suas mãos
17 Yʉꞌʉ pacʉ cʉ̃ catiri ʉmʉcore maꞌitimigʉ̃, mʉsãrẽ aꞌmewẽjẽbosawĩ. Madianita masã doca nirãrẽ yʉꞌrʉogʉ, tojo weecʉ niwĩ.
17 (porque meu pai pelejou por vós, e desprezou a sua vida, e vos livrou da mão dos midianitas;
18 Mʉsã peꞌe niꞌcãcã yʉꞌʉ pacʉ acawererã, cʉ̃ põꞌrã setentare niꞌcãgã ʉ̃tãgã buꞌipʉ narẽ wẽjẽ, yʉꞌrʉnʉꞌcãcãrã niapʉ. Apeyema tja mʉsã Abimelec, yʉꞌʉ pacʉre daꞌracoꞌtego macʉ̃rẽ Siquẽrẽ wiogʉ sõrõcãrã niapʉ. Cʉ̃ mʉsã acaweregʉ niyucã, tojo weecãrã niapʉ.
18 porém vós hoje vos levantastes contra a casa de meu pai, e matastes a seus filhos, setenta homens, sobre uma pedra, e a Abimeleque, filho da sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão);
19 Mʉsã niꞌcãcã Gedeṍ, cʉ̃ acawererãrẽ queoro, diacjʉ̃ nise meꞌrã wéérã, Abimelec meꞌrã eꞌcatiya. Cʉ̃ quẽꞌrã mʉsã meꞌrã eꞌcatiato.
19 se em verdade e sinceridade usastes com Jerubaal e com a sua casa hoje, alegrai-vos com Abimeleque, e também ele se alegre convosco.
20 Mʉsã queoro weeticã pũrĩcãrẽ, pecameꞌe Abimelepʉre wijaa, mʉsã Siquẽcjãrã, tojo nicã Bet-milocjãrãrẽ ʉ̃jʉ̃apeꞌocãꞌto. Mejãrõta pecameꞌe mʉsãpʉre wijaa, Abimelere ʉ̃jʉ̃acõꞌacãꞌto”, nicʉ niwĩ Jotam.
20 Mas, se não, saia fogo de Abimeleque e consuma os cidadãos de Siquém e Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, que consuma a Abimeleque.
21 Tojo nitoja, Jotam Beer wãmetiropʉ duꞌtia waꞌacʉ niwĩ. Cʉ̃ maꞌmi Abimelere uigʉ, topʉ niseticʉ niwĩ.
21 Então, partiu Jotão, e fugiu, e foi-se a Beer; e ali habitou por medo de Abimeleque, seu irmão.
22 Abimelec Israe curuacjãrãrẽ iꞌtia cʉ̃ꞌma duticʉ niwĩ.
22 Havendo, pois, Abimeleque dominado três anos sobre Israel,
23 Beꞌro Õꞌacʉ̃ Abimelere, Siquẽcjãrã meꞌrã na basu aꞌmetuꞌticã weecʉ niwĩ. Tojo weerã Siquẽcjãrã Abimelere yʉꞌrʉnʉꞌcãcãrã niwã.
23 enviou Deus um mau espírito entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e os cidadãos de Siquém se houveram aleivosamente contra Abimeleque;
24 Õꞌacʉ̃ Abimelec Gedeṍ põꞌrã ʉmʉa setentare wẽjẽꞌque wapa tojo weecʉ niwĩ. Tojo nicã Siquẽcjãrã Abimelec cʉ̃ maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽtamuꞌque wapa na quẽꞌrãrẽ buꞌiri daꞌrecʉ niwĩ.
24 para que a violência feita aos setenta filhos de Jerubaal viesse, e o seu sangue caísse sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que lhe corroboraram as mãos, para matar os seus irmãos.
25 — ausente —
25 E os cidadãos de Siquém puseram contra ele quem lhe armasse emboscadas sobre os cumes dos montes; e a todo aquele que passava pelo caminho junto a eles o assaltavam; e contou-se a Abimeleque.
26 — ausente —
26 Veio também Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e passaram para dentro de Siquém; e os cidadãos de Siquém se fiaram nele.
27 — ausente —
27 E saíram ao campo, e vindimaram as suas vinhas, e pisaram as uvas, e fizeram canções de louvor; e foram à casa de seu Deus, e comeram, e beberam, e amaldiçoaram a Abimeleque.
28 — ausente —
28 E disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que o servíssemos? Não é, porventura, filho de Jerubaal? E não é Zebul o seu mordomo? servi, antes, aos homens de Hamor, pai de Siquém; pois por que razão nós o serviríamos a ele?
29 — ausente —
29 Ah! Se este povo estivera na minha mão, eu expeliria a Abimeleque. E a Abimeleque se disse: Multiplica o teu exército e sai.
30 — ausente —
30 E, ouvindo Zebul, o maioral da cidade, as palavras de Gaal, filho de Ebede, se acendeu a sua ira.
31 — ausente —
31 E enviou astutamente mensageiros a Abimeleque, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém, e eis que eles fortificam esta cidade contra ti.
32 — ausente —
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e põe emboscadas no campo.
33 — ausente —
33 E levanta-te pela manhã, ao sair o sol, e dá de golpe sobre a cidade; e eis que, saindo ele e o povo que tiver com ele contra ti, faze-lhe como alcançar a tua mão.
34 — ausente —
34 Levantou-se, pois, Abimeleque e todo o povo que com ele havia, de noite, e puseram emboscadas contra Siquém, em quatro bandos.
35 — ausente —
35 E Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; e Abimeleque e todo o povo que com ele havia se levantaram das emboscadas.
36 — ausente —
36 E, vendo Gaal aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cumes dos montes. Zebul, ao contrário, lhe disse: As sombras dos montes vês por homens.
37 — ausente —
37 Porém Gaal ainda tornou a falar e disse: Eis ali desce gente do meio da terra, e uma tropa vem do caminho do carvalho de Meonenim.
38 — ausente —
38 Então, lhe disse Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o servíssemos? Não é este, porventura, o povo que desprezaste? Sai, pois, peço-te, e peleja contra ele.
39 — ausente —
39 E saiu Gaal à vista dos cidadãos de Siquém e pelejou contra Abimeleque.
40 — ausente —
40 E Abimeleque o perseguiu, porquanto fugiu de diante dele; e muitos feridos caíram até à entrada da porta da cidade.
41 — ausente —
41 E Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expeliu a Gaal e a seus irmãos, para que não pudessem habitar em Siquém.
42 — ausente —
42 E sucedeu, no dia seguinte, que o povo saiu ao campo, e o disseram a Abimeleque.
43 — ausente —
43 Então, tomou o povo, e o repartiu em três bandos, e pôs emboscadas no campo; e olhou, e eis que o povo saía da cidade, e levantou-se contra eles e os feriu.
44 — ausente —
44 Porque Abimeleque e as tropas que com ele havia deram neles de improviso e pararam à entrada da porta da cidade; e as outras tropas deram de improviso sobre todos quantos estavam no campo e os feriram.
45 Beꞌropʉre Abimelec Siquẽpʉ ti macãcjãrã meꞌrã aꞌmewẽjẽ, wapataꞌacʉ niwĩ. Tocjãrãrẽ wẽjẽpeꞌocʉ niwĩ. Beꞌro ti macã cjasere cõꞌapeꞌocãꞌcʉ niwĩ. Tojo wééca beꞌro topʉre ne apeyenojõ pĩꞌrĩnemoticãꞌto nígʉ̃, moarẽ doquestecũucʉ niwĩ.
45 E Abimeleque pelejou contra a cidade todo aquele dia e tomou a cidade; e matou o povo que nela havia, e assolou a cidade, e a semeou de sal.
46 Ãpẽrã Migdal-Siquẽcjãrã ti macã ʉꞌmʉarĩ wiꞌi, na meꞌrã aꞌmewẽjẽrã aꞌtirãrẽ coꞌtedujiati wiꞌipʉ nicãrã niwã. Abimelec Siquẽcjãrãrẽ wẽjẽcã tʉꞌorã, na ẽjõpeogʉ El-berit ẽjõpeori wiꞌipʉ duꞌtisãjãacãrã niwã. Ti wiꞌi ʉ̃tã tʉꞌrʉ yeecãꞌmotaꞌaca wiꞌi nicaro niwʉ̃.
46 O que, ouvindo todos os cidadãos da torre de Siquém, entraram na fortaleza, em casa do deus Berite.
47 — ausente —
47 E contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos da torre de Siquém se haviam congregado.
48 — ausente —
48 Subiu, pois, Abimeleque ao monte de Salmom, ele e todo o povo que com ele havia; e Abimeleque tomou na sua mão machados, e cortou um ramo das árvores, e o levantou, e pô-lo ao seu ombro, e disse ao povo que com ele havia: O que me vistes fazer, apressai-vos a fazê-lo assim como eu.
49 Nipeꞌtirã yucʉdʉpʉrire dʉte, Siquẽcjãrã na duꞌtiri wiꞌipʉ Abimelere sirutucãrã niwã. Topʉ nipeꞌtise dʉpʉrire seecũu, pecameꞌe wĩjãcãrã niwã. Nipeꞌtirã ti wiꞌipʉre nirã́ mil ʉmʉa, numia ʉ̃jʉ̃peꞌtia waꞌacãrã niwã.
49 Assim, pois, também todo o povo, cada um cortou o seu ramo, e seguiram a Abimeleque, e os puseram junto da fortaleza, e queimaram a fogo a fortaleza com eles; de maneira que todos os da torre de Siquém morreram, uns mil homens e mulheres.
50 Tojo wééca beꞌro Abimelec Tebes wãmetiri macãpʉ waꞌa, tocjãrã meꞌrã aꞌmewẽjẽ, narẽ docaqueꞌacã weecʉ niwĩ.
50 Então, Abimeleque foi-se a Tebes, e a sitiou, e a tomou.
51 Ti macã poꞌpeapʉ ʉꞌmʉarĩ wiꞌi, surara na coꞌtedujiri wiꞌi nicaro niwʉ̃. Ti wiꞌipʉ nipeꞌtirã ʉmʉa, numia duꞌtisãjãacãrã niwã. Ti wiꞌi sopere biꞌa, ti wiꞌi buꞌipʉ mʉjãcãrã niwã.
51 Havia, porém, no meio da cidade uma torre forte; e todos os homens e mulheres e todos os cidadãos da cidade se acolheram a ela, e fecharam após si as portas, e subiram ao telhado da torre.
52 Abimelec ti wiꞌi sopepʉ eja, tore tuupãꞌrẽ, ʉ̃jʉ̃agʉ̃tigʉ weecʉ niwĩ.
52 E Abimeleque veio até à torre, e a combateu, e chegou-se até à porta da torre, para a queimar.
53 Cʉ̃ tojo weegʉti nirĩ cura niꞌcõ numio ti wiꞌi buꞌipʉ nigṍ co trigo tuumʉtõcjare cʉ̃ dʉpoapʉ doquepeoco niwõ. Co tojo weecã, cʉ̃ dʉpoa peꞌtoro bata waꞌacaro niwʉ̃.
53 Porém uma mulher lançou um pedaço de uma mó sobre a cabeça de Abimeleque e quebrou-lhe o crânio.
54 Maata cʉ̃ wãmorẽ miacoꞌtegʉre piji, cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ: “Mʉꞌʉ ya pjĩ miiwĩrõ, yʉꞌʉre ñosẽwẽjẽcãꞌña. ‘Numio cʉ̃rẽ wẽjẽcãꞌmo’ nicã ʉatigʉ, ‘Tojo weeya’ ”, nicʉ niwĩ. Tojo weegʉ cʉ̃rẽ daꞌracoꞌtegʉ cʉ̃rẽ ñosẽwẽjẽcʉ niwĩ. Tojo wee Abimelec wẽrĩa waꞌacʉ niwĩ.
54 Então, chamou logo ao moço que levava as suas armas e disse-lhe: Desembainha a tua espada e mata-me; para que se não diga de mim: Uma mulher o matou. E seu moço o atravessou, e ele morreu.
55 Cʉ̃ wẽrĩcã ĩꞌarã, Israe curuacjãrã na ye wiꞌseripʉ dajatojaacãrã niwã.
55 Vendo, pois, os homens de Israel que já Abimeleque era morto, foram-se, cada um para o seu lugar.
56 Tojo weegʉ Abimelec cʉ̃ acawererã setentare wẽjẽ́gʉ̃, cʉ̃ pacʉre ñaꞌarõ weeꞌque wapare Õꞌacʉ̃ wapaseecʉ niwĩ.
56 Assim, Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que tinha feito a seu pai, matando os seus setenta irmãos.
57 Tojo nicã Õꞌacʉ̃ Siquẽcjãrã ʉmʉarẽ na ñaꞌarõ weeꞌque wapare tojo weecʉ niwĩ. Tojo wee Jotam, Gedeṍ macʉ̃ Siquẽcjãrãrẽ “Ñaꞌarõ waꞌarosaꞌa” níꞌque narẽ queoro waꞌacaro niwʉ̃.
57 Como também todo o mal dos homens de Siquém fez tornar sobre a cabeça deles; e a maldição de Jotão, filho de Jerubaal, veio sobre eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.