Juízes 9

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Gedeṍ wẽ́rĩ́ca beꞌro Abimelec Siquẽpʉ cʉ̃ paco acawererãrẽ ĩꞌagʉ̃ waꞌacʉ niwĩ. Narẽ, nipeꞌtirã cʉ̃ paco ya curuacjãrãrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
1 E Abimeleque, filho de Jerubaal, foi a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes e a toda a geração da casa do pai de sua mãe, dizendo:
2 —Mʉsã aꞌti macã Siquẽcjãrãrẽ sẽrĩtiñaꞌña:
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Qual é melhor para vós, que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós, ou que um homem sobre vós domine? Lembrai-vos também de que sou osso vosso e carne vossa.
3 Cʉ̃ paco acawererã Siquẽcjãrãrẽ Abimelec ye cjasere ucũbosacãrã niwã. Na tojo nicã tʉꞌorã, Siquẽcjãrã Abimelere “Marĩ acaweregʉ nimi. Tojo weerã cʉ̃rẽ siruturãsaꞌa”, nicãrã niwã.
3 Então os irmãos de sua mãe falaram acerca dele perante os ouvidos de todos os cidadãos de Siquém todas aquelas palavras; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque, porque disseram: É nosso irmão.
4 Cʉ̃rẽ setenta niyeru cujiri plata meꞌrã weeꞌque cujirire Baal-berire ẽjõpeori wiꞌi cjasere oꞌocãrã niwã. Te niyeru meꞌrã ʉmʉa ñaꞌarãrẽ wapaye, sirutuduticʉ niwĩ.
4 E deram-lhe setenta peças de prata, da casa de Baal-Berite; e com elas alugou Abimeleque uns homens ociosos e levianos, que o seguiram.
5 Beꞌro cʉ̃ pacʉ ya wiꞌi Ofrapʉ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ niꞌcãgã ʉ̃tãgã buꞌipʉ cʉ̃ acawererã setenta Gedeṍ põꞌrãrẽ wẽjẽcãꞌcʉ niwĩ. Gedeṍrẽta Jerubaal pisucãrã niwã. Jotam, dʉꞌsagʉpʉ diaꞌcʉ̃, ãpẽrã ĩꞌatiropʉ duꞌti, yʉꞌrʉcʉ niwĩ.
5 E veio à casa de seu pai, a Ofra, e matou a seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma pedra. Porém Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porque se tinha escondido.
6 Beꞌro nipeꞌtirã Siquẽcjãrã, tojo nicã Bet-milocjãrã yucʉ pajicjʉ encina wãmeticjʉ pʉꞌto, ʉ̃tã meꞌrã wééca tuturo na ẽjõpeori tuturo pʉꞌto nerẽcãrã niwã. Topʉ Abimelere wiogʉ sõrõcãrã niwã.
6 Então se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém, e toda a casa de Milo; e foram, e constituíram a Abimeleque rei, junto ao carvalho alto que está perto de Siquém.
7 Na tojo weecã tʉꞌogʉ, Jotam ʉ̃rʉ̃gʉ̃ Gerizim buꞌipʉ mʉjãa, tocjãrãrẽ ʉpʉtʉ caricũcʉ niwĩ:
7 E, dizendo-o a Jotão, foi e pôs-se no cume do monte de Gerizim, e levantou a sua voz, e clamou e disse-lhes: Ouvi-me, cidadãos de Siquém, e Deus vos ouvirá a vós;
8 — ausente —
8 Foram uma vez as árvores a ungir para si um rei, e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 — ausente —
9 Porém a oliveira lhes disse: Deixaria eu a minha gordura, que Deus e os homens em mim prezam, e iria pairar sobre as árvores?
10 — ausente —
10 Então disseram as árvores à figueira: Vem tu, e reina sobre nós.
11 — ausente —
11 Porém a figueira lhes disse: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto, e iria pairar sobre as árvores?
12 — ausente —
12 Então disseram as árvores à videira: Vem tu, e reina sobre nós.
13 — ausente —
13 Porém a videira lhes disse: Deixaria eu o meu mosto, que alegra a Deus e aos homens, e iria pairar sobre as árvores?
14 — ausente —
14 Então todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu, e reina sobre nós.
15 — ausente —
15 E disse o espinheiro às árvores: Se, na verdade, me ungis por rei sobre vós, vinde, e confiai-vos debaixo da minha sombra; mas, se não, saia fogo do espinheiro que consuma os cedros do Líbano.
16 ”Mʉsãrẽ sẽrĩtiñaꞌgʉ̃ti. ¿Mʉsã Abimelere wiogʉ sõrõrã, queoro weeati? ¿Mʉsã Gedeṍ, cʉ̃ põꞌrãrẽ queoro weeati? ¿Cʉ̃ mʉsãrẽ añurõ weeꞌcaronojõta weeati?
16 Agora, pois, se é que em verdade e sinceridade agistes, fazendo rei a Abimeleque, e se bem fizestes para com Jerubaal e para com a sua casa, e se com ele usastes conforme ao merecimento das suas mãos
17 Yʉꞌʉ pacʉ cʉ̃ catiri ʉmʉcore maꞌitimigʉ̃, mʉsãrẽ aꞌmewẽjẽbosawĩ. Madianita masã doca nirãrẽ yʉꞌrʉogʉ, tojo weecʉ niwĩ.
17 (Porque meu pai pelejou por vós, e desprezou a sua vida, e vos livrou da mão dos midianitas;
18 Mʉsã peꞌe niꞌcãcã yʉꞌʉ pacʉ acawererã, cʉ̃ põꞌrã setentare niꞌcãgã ʉ̃tãgã buꞌipʉ narẽ wẽjẽ, yʉꞌrʉnʉꞌcãcãrã niapʉ. Apeyema tja mʉsã Abimelec, yʉꞌʉ pacʉre daꞌracoꞌtego macʉ̃rẽ Siquẽrẽ wiogʉ sõrõcãrã niapʉ. Cʉ̃ mʉsã acaweregʉ niyucã, tojo weecãrã niapʉ.
18 Porém vós hoje vos levantastes contra a casa de meu pai, e matastes a seus filhos, setenta homens, sobre uma pedra; e a Abimeleque, filho da sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão);
19 Mʉsã niꞌcãcã Gedeṍ, cʉ̃ acawererãrẽ queoro, diacjʉ̃ nise meꞌrã wéérã, Abimelec meꞌrã eꞌcatiya. Cʉ̃ quẽꞌrã mʉsã meꞌrã eꞌcatiato.
19 Pois, se em verdade e sinceridade usastes com Jerubaal e com a sua casa hoje, alegrai-vos com Abimeleque, e também ele se alegre convosco.
20 Mʉsã queoro weeticã pũrĩcãrẽ, pecameꞌe Abimelepʉre wijaa, mʉsã Siquẽcjãrã, tojo nicã Bet-milocjãrãrẽ ʉ̃jʉ̃apeꞌocãꞌto. Mejãrõta pecameꞌe mʉsãpʉre wijaa, Abimelere ʉ̃jʉ̃acõꞌacãꞌto”, nicʉ niwĩ Jotam.
20 Mas, se não, saia fogo de Abimeleque, e consuma aos cidadãos de Siquém, e a casa de Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém, e da casa de Milo, que consuma a Abimeleque.
21 Tojo nitoja, Jotam Beer wãmetiropʉ duꞌtia waꞌacʉ niwĩ. Cʉ̃ maꞌmi Abimelere uigʉ, topʉ niseticʉ niwĩ.
21 Então partiu Jotão, e fugiu e foi para Beer; e ali habitou por medo de Abimeleque, seu irmão.
22 Abimelec Israe curuacjãrãrẽ iꞌtia cʉ̃ꞌma duticʉ niwĩ.
22 Havendo, pois, Abimeleque dominado três anos sobre Israel,
23 Beꞌro Õꞌacʉ̃ Abimelere, Siquẽcjãrã meꞌrã na basu aꞌmetuꞌticã weecʉ niwĩ. Tojo weerã Siquẽcjãrã Abimelere yʉꞌrʉnʉꞌcãcãrã niwã.
23 Enviou Deus um mau espírito entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e estes se houveram aleivosamente contra Abimeleque;
24 Õꞌacʉ̃ Abimelec Gedeṍ põꞌrã ʉmʉa setentare wẽjẽꞌque wapa tojo weecʉ niwĩ. Tojo nicã Siquẽcjãrã Abimelec cʉ̃ maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽtamuꞌque wapa na quẽꞌrãrẽ buꞌiri daꞌrecʉ niwĩ.
24 Para que a violência feita aos setenta filhos de Jerubaal viesse, e o seu sangue caísse sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que fortaleceram as mãos dele para matar a seus irmãos;
25 — ausente —
25 E os cidadãos de Siquém puseram contra ele quem lhe armasse emboscadas sobre os cumes dos montes; e a todo aquele que passava pelo caminho junto a eles o assaltavam; e contou-se isso a Abimeleque.
26 — ausente —
26 Veio também Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e passaram a Siquém; e os cidadãos de Siquém confiaram nele.
27 — ausente —
27 E saíram ao campo, e vindimaram as suas vinhas, e pisaram as uvas, e fizeram festas; e foram à casa de seu deus, e comeram, e beberam, e amaldiçoaram a Abimeleque.
28 — ausente —
28 E disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que o sirvamos? Não é porventura filho de Jerubaal? E não é Zebul o seu mordomo? Servi antes aos homens de Hamor, pai de Siquém; pois, por que razão serviríamos nós a ele?
29 — ausente —
29 Ah! se este povo estivera na minha mão, eu expulsaria a Abimeleque. E diria a Abimeleque: Multiplica o teu exército, e sai.
30 — ausente —
30 E, ouvindo Zebul, o maioral da cidade, as palavras de Gaal, filho de Ebede, se acendeu a sua ira;
31 — ausente —
31 E enviou astutamente mensageiros a Abimeleque, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém, e eis que eles estão sublevando esta cidade contra ti.
32 — ausente —
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e põe emboscadas no campo.
33 — ausente —
33 E levanta-te pela manhã ao sair o sol, e dá de golpe sobre a cidade; e eis que, saindo contra ti, ele e o povo que tiver com ele, faze-lhe como puderes.
34 — ausente —
34 Levantou-se, pois, Abimeleque, e todo o povo que com ele havia, de noite, e puseram emboscadas a Siquém, com quatro tropas.
35 — ausente —
35 E Gaal, filho de Ebede, saiu, e pôs-se à entrada da porta da cidade; e Abimeleque, e todo o povo que com ele havia, se levantou das emboscadas.
36 — ausente —
36 E, vendo Gaal aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cumes dos montes. Zebul, ao contrário, lhe disse: As sombras dos montes vês como se fossem homens.
37 — ausente —
37 Porém Gaal ainda tornou a falar, e disse: Eis ali desce gente do meio da terra, e uma tropa vem do caminho do carvalho de Meonenim.
38 — ausente —
38 Então lhe disse Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o sirvamos? Não é este porventura o povo que desprezaste? Sai pois, peço-te, e peleja contra ele.
39 — ausente —
39 E saiu Gaal à vista dos cidadãos de Siquém, e pelejou contra Abimeleque.
40 — ausente —
40 E Abimeleque o perseguiu porquanto fugiu de diante dele; e muitos feridos caíram até à entrada da porta da cidade.
41 — ausente —
41 E Abimeleque ficou em Aruma. E Zebul expulsou a Gaal e a seus irmãos, para que não pudessem habitar em Siquém.
42 — ausente —
42 E sucedeu no dia seguinte que o povo saiu ao campo; disto foi avisado Abimeleque.
43 — ausente —
43 Então tomou o povo, e o repartiu em três tropas, e pôs emboscadas no campo; e olhou, e eis que o povo saía da cidade, e levantou-se contra ele, e o feriu.
44 — ausente —
44 Porque Abimeleque, e as tropas que com ele havia, romperam de improviso, e pararam à entrada da porta da cidade; e as outras duas tropas deram de improviso sobre todos quantos estavam no campo, e os feriram.
45 Beꞌropʉre Abimelec Siquẽpʉ ti macãcjãrã meꞌrã aꞌmewẽjẽ, wapataꞌacʉ niwĩ. Tocjãrãrẽ wẽjẽpeꞌocʉ niwĩ. Beꞌro ti macã cjasere cõꞌapeꞌocãꞌcʉ niwĩ. Tojo wééca beꞌro topʉre ne apeyenojõ pĩꞌrĩnemoticãꞌto nígʉ̃, moarẽ doquestecũucʉ niwĩ.
45 E Abimeleque pelejou contra a cidade todo aquele dia, e tomou a cidade, e matou o povo que nela havia; e assolou a cidade, e a semeou de sal.
46 Ãpẽrã Migdal-Siquẽcjãrã ti macã ʉꞌmʉarĩ wiꞌi, na meꞌrã aꞌmewẽjẽrã aꞌtirãrẽ coꞌtedujiati wiꞌipʉ nicãrã niwã. Abimelec Siquẽcjãrãrẽ wẽjẽcã tʉꞌorã, na ẽjõpeogʉ El-berit ẽjõpeori wiꞌipʉ duꞌtisãjãacãrã niwã. Ti wiꞌi ʉ̃tã tʉꞌrʉ yeecãꞌmotaꞌaca wiꞌi nicaro niwʉ̃.
46 O que ouvindo todos os cidadãos da torre de Siquém, entraram na fortaleza, na casa do deus Berite.
47 — ausente —
47 E contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos da torre de Siquém se haviam congregado.
48 — ausente —
48 Subiu, pois, Abimeleque ao monte Salmom, ele e todo o povo que com ele havia; e Abimeleque tomou na sua mão um machado, e cortou um ramo de árvore, e o levantou, e pô-lo ao seu ombro, e disse ao povo, que com ele havia: O que me vistes fazer apressai-vos a fazê-lo assim como eu.
49 Nipeꞌtirã yucʉdʉpʉrire dʉte, Siquẽcjãrã na duꞌtiri wiꞌipʉ Abimelere sirutucãrã niwã. Topʉ nipeꞌtise dʉpʉrire seecũu, pecameꞌe wĩjãcãrã niwã. Nipeꞌtirã ti wiꞌipʉre nirã́ mil ʉmʉa, numia ʉ̃jʉ̃peꞌtia waꞌacãrã niwã.
49 Assim, pois, cada um de todo o povo, também cortou o seu ramo e seguiu a Abimeleque; e pondo os ramos junto da fortaleza, queimaram-na a fogo com os que nela estavam, de modo que todos os da torre de Siquém morreram, uns mil homens e mulheres.
50 Tojo wééca beꞌro Abimelec Tebes wãmetiri macãpʉ waꞌa, tocjãrã meꞌrã aꞌmewẽjẽ, narẽ docaqueꞌacã weecʉ niwĩ.
50 Então Abimeleque foi a Tebes e a sitiou, e a tomou.
51 Ti macã poꞌpeapʉ ʉꞌmʉarĩ wiꞌi, surara na coꞌtedujiri wiꞌi nicaro niwʉ̃. Ti wiꞌipʉ nipeꞌtirã ʉmʉa, numia duꞌtisãjãacãrã niwã. Ti wiꞌi sopere biꞌa, ti wiꞌi buꞌipʉ mʉjãcãrã niwã.
51 Havia, porém, no meio da cidade uma torre forte; e todos os homens e mulheres, e todos os cidadãos da cidade se refugiaram nela, e fecharam após si as portas, e subiram ao eirado da torre.
52 Abimelec ti wiꞌi sopepʉ eja, tore tuupãꞌrẽ, ʉ̃jʉ̃agʉ̃tigʉ weecʉ niwĩ.
52 E Abimeleque veio até à torre, e a combateu; e chegou-se até à porta da torre, para a incendiar.
53 Cʉ̃ tojo weegʉti nirĩ cura niꞌcõ numio ti wiꞌi buꞌipʉ nigṍ co trigo tuumʉtõcjare cʉ̃ dʉpoapʉ doquepeoco niwõ. Co tojo weecã, cʉ̃ dʉpoa peꞌtoro bata waꞌacaro niwʉ̃.
53 Porém uma mulher lançou um pedaço de uma mó sobre a cabeça de Abimeleque; e quebrou-lhe o crânio.
54 Maata cʉ̃ wãmorẽ miacoꞌtegʉre piji, cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ: “Mʉꞌʉ ya pjĩ miiwĩrõ, yʉꞌʉre ñosẽwẽjẽcãꞌña. ‘Numio cʉ̃rẽ wẽjẽcãꞌmo’ nicã ʉatigʉ, ‘Tojo weeya’ ”, nicʉ niwĩ. Tojo weegʉ cʉ̃rẽ daꞌracoꞌtegʉ cʉ̃rẽ ñosẽwẽjẽcʉ niwĩ. Tojo wee Abimelec wẽrĩa waꞌacʉ niwĩ.
54 Então chamou logo ao moço, que levava as suas armas, e disse-lhe: Desembainha a tua espada, e mata-me; para que não se diga de mim: Uma mulher o matou. E o moço o atravessou e ele morreu.
55 Cʉ̃ wẽrĩcã ĩꞌarã, Israe curuacjãrã na ye wiꞌseripʉ dajatojaacãrã niwã.
55 Vendo, pois, os homens de Israel que Abimeleque já era morto, foram-se cada um para o seu lugar.
56 Tojo weegʉ Abimelec cʉ̃ acawererã setentare wẽjẽ́gʉ̃, cʉ̃ pacʉre ñaꞌarõ weeꞌque wapare Õꞌacʉ̃ wapaseecʉ niwĩ.
56 Assim Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que tinha feito a seu pai, matando a seus setenta irmãos.
57 Tojo nicã Õꞌacʉ̃ Siquẽcjãrã ʉmʉarẽ na ñaꞌarõ weeꞌque wapare tojo weecʉ niwĩ. Tojo wee Jotam, Gedeṍ macʉ̃ Siquẽcjãrãrẽ “Ñaꞌarõ waꞌarosaꞌa” níꞌque narẽ queoro waꞌacaro niwʉ̃.
57 Como também todo o mal dos homens de Siquém fez tornar sobre a cabeça deles; e a maldição de Jotão, filho de Jerubaal, veio sobre eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.