Juízes 7

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ape nʉmʉ boꞌreacã Gedeṍ, na Jerubaal pisunoꞌgʉ̃, nipeꞌtirã ʉmʉa cʉ̃ meꞌrã nirã́ wãꞌcã, aco wijari pe Harod wãmetiri pepʉ waꞌacãrã niwã. Madianita masã to yʉꞌrʉro eꞌsari pa ʉ̃rʉ̃gʉ̃ More wãmeticjʉ pʉꞌtopʉ nerẽcãrã niwã.
1 Então Jerubaal, isto é, Gideão, se levantou de madrugada, e todo o povo que com ele estava, e acamparam junto à fonte de Harode, de maneira que o arraial dos midianitas ficava ao norte deles, no vale, perto do monte de Moré.
2 Õꞌacʉ̃ Gedeṍrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Mʉꞌʉ meꞌrã nirã́ pãjãrã nima. Na pãjãrã meꞌrã yʉꞌʉ madianita masãrẽ docaqueꞌacã weecã, na ‘Ʉ̃sã tutuase meꞌrã yʉꞌrʉwʉ’, nibosama.
2 O Senhor disse a Gideão: — É demais o povo que está com você, para eu entregar os midianitas nas suas mãos. Israel poderia se gloriar contra mim, dizendo: “A minha própria mão me livrou.”
3 Tojo weegʉ narẽ aꞌtiro niña: ‘Noꞌo ui narãsãrãnojõrẽ, mʉsã ye wiꞌseripʉ dajatojaaya’, niña”, nicʉ niwĩ Õꞌacʉ̃.
3 Portanto, anuncie ao povo o seguinte: “Quem estiver assustado e com medo, saia da região montanhosa de Gileade e volte para casa.” Então vinte e dois mil homens voltaram, e dez mil ficaram.
4 Õꞌacʉ̃ ninemocʉ niwĩ: “Na pãjãrã nima yujupʉ. Tojo weegʉ acore sĩꞌrĩdutigʉ, narẽ aco wijari pepʉ miibuꞌaya. Topʉ yʉꞌʉ beseñaꞌgʉ̃ti. ‘Ãꞌrĩ mʉꞌʉ meꞌrã waꞌagʉsami’ ninoꞌgʉ̃ waꞌagʉsami. Apĩ ‘Ãꞌrĩ waꞌatisami’ ninoꞌgʉ̃ waꞌasome”, nicʉ niwĩ.
4 Então o Senhor disse a Gideão: — Ainda há povo demais. Faça-os descer até as águas, e ali eu os provarei para você. Aquele de quem eu disser: “Este irá com você”, esse de fato irá com você; porém todo aquele de quem eu disser: “Este não irá com você”, esse não irá.
5 Tojo weegʉ Gedeṍ narẽ acore sĩꞌrĩdutigʉ, ti pepʉ pijibuꞌacʉ niwĩ. Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Aꞌtiro dʉcawaaya narẽ. Na omocãrĩ meꞌrã aco waamíí, diayia weronojõ neꞌrẽ, sĩꞌrĩrãrẽ mejẽcã cũuña. Ãpẽrã ejaqueꞌa, muꞌrĩpaꞌa sĩꞌrĩrãrẽ mejẽcã cũuña”, nicʉ niwĩ.
5 Gideão fez com que os homens descessem até as águas. Então o Senhor lhe disse: — Todos os que lamberem a água com a língua, como faz o cachorro, esses você deve pôr à parte, separando-os daqueles que se ajoelharem para beber.
6 Omocã meꞌrã diayia weronojõ neꞌrẽ, sĩꞌrĩrã trescientos nicãrã niwã. Ãpẽrã dʉꞌsarã peꞌe ejaqueꞌa, muꞌrĩpaꞌa sĩꞌrĩcãrã niwã.
6 O número dos que lamberam, levando a mão à boca, foi de trezentos homens. Todos os outros se ajoelharam para beber a água.
7 Na tojo weecã, Õꞌacʉ̃ Gedeṍrẽ nicʉ niwĩ: “Ãꞌrã trescientos ʉmʉa meꞌrã mʉsãrẽ yʉꞌrʉogʉsaꞌa. Na meꞌrã madianita masãrẽ docaqueꞌacã weegʉti. Ãpẽrã peꞌe na ye wiꞌseripʉ tojaarãsama”, nicʉ niwĩ.
7 Então o Senhor disse a Gideão: — Com estes trezentos homens que lamberam a água eu livrarei vocês, e entregarei os midianitas nas suas mãos. Diga a todos os outros que voltem para casa.
8 Tojo weegʉ Gedeṍ narẽ suꞌti caseri meꞌrã weeꞌque wiꞌseripʉ dajatojaaduticʉ niwĩ. Trescientos ʉmʉa cʉ̃ meꞌrã tojacãrã niwã. Ãpẽrã na waꞌase dʉporo na baꞌaboꞌquere, na ye sʉtʉparʉ, na putise oveja ʉmʉa capesaꞌrire cũucãrã niwã. Madianita masã na cãrĩrõ Gedeṍ buꞌaropʉ opa paꞌtiro pajiri papʉ nicãrã niwã. Gedeṍ yarã surara madianita masã meꞌrã aꞌmewẽjẽajãrẽ beseꞌque niꞌi|alt="Men kneeling at Spring Harod" src="CO00913B.TIF" size="col" ref="Jue 7.4-8"
8 Os trezentos homens pegaram as provisões e as trombetas dos outros. Gideão mandou todos os homens de Israel cada um à sua tenda, porém reteve consigo os trezentos homens. O arraial dos midianitas estava abaixo dele, no vale.
9 Ti ñamita Õꞌacʉ̃ Gedeṍrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Wãꞌcãnʉꞌcãña. Madianita masã meꞌrã aꞌmewẽjẽgʉ̃ buꞌaya. Narẽ mʉꞌʉrẽ wiagʉtigʉ weeꞌe.
9 Naquela mesma noite, o Senhor lhe disse: — Levante-se e ataque o arraial, porque o entreguei nas suas mãos.
10 Mʉꞌʉ uigʉ, mʉꞌʉrẽ daꞌracoꞌtegʉ Fura meꞌrã na nirõpʉ buꞌaya.
10 Se você ainda estiver com medo de atacar, desça ao arraial com o seu ajudante Pura
11 Topʉ na ucũsere tʉꞌogʉ waꞌaya. Tojo wééca beꞌro wãcũtutuase meꞌrã aꞌmewẽjẽgʉ̃saꞌa”, nicʉ niwĩ.
11 e ouça o que eles dizem. Então você ganhará coragem e atacará o arraial. Gideão desceu até a vanguarda do arraial com o seu ajudante Pura.
12 Madianita masã, amaleca masã, ãpẽrã mujĩpũ mʉjãtiro peꞌecjãrã pajiri papʉ mʉꞌmʉrĩwiꞌia pãjãrã weronojõ nerẽcãrã niwã. Na yarã cameyoa maa pajiri maa sumutopʉ nucũpori weronojõ pãjãrã waro nicãrã niwã.
12 Os midianitas, os amalequitas e todos os povos do Oriente cobriam o vale como uma nuvem de gafanhotos. Os camelos deles eram uma multidão inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Gedeṍ buꞌa etacã, niꞌcʉ̃ madianita masʉ̃ cʉ̃ quẽꞌesere apĩ cʉ̃ meꞌrãcjʉ̃rẽ weregʉ weecʉ niwĩ. Aꞌtiro nicʉ niwĩ:
13 Quando Gideão se aproximou, eis que certo homem estava contando um sonho ao seu amigo. Ele dizia: — Tive um sonho. Eis que um pão de cevada vinha rolando dentro do arraial dos midianitas. Bateu contra a tenda, de maneira que esta caiu, se virou de cima para baixo e ficou estendida no chão.
14 Cʉ̃ tojo werecã tʉꞌogʉ, cʉ̃ meꞌrãcjʉ̃ aꞌtiro ni yʉꞌticʉ niwĩ:
14 O amigo respondeu: — Isso não é outra coisa a não ser a espada de Gideão, filho de Joás, homem israelita. Deus entregou nas mãos dele os midianitas e todo este arraial.
15 Gedeṍ cʉ̃ quẽꞌesere tʉꞌogʉ, ejaqueꞌa, Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeocʉ niwĩ. Beꞌro Israe curuacjãrã nerẽrõpʉ daja, narẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
15 Quando Gideão ouviu o relato desse sonho e o seu significado, adorou a Deus. Voltou para o arraial de Israel e disse: — Levantem-se, porque o
16 Cʉ̃ tojo níca beꞌro cʉ̃ yarã trescientos ʉmʉarẽ iꞌtia curua dʉcawaacʉ niwĩ. Nanʉcʉ̃rẽ putiatje capesaꞌrire oꞌo, tojo nicã sʉtʉparʉ ope pecameꞌe na sĩꞌaꞌque posetiseparʉre oꞌocʉ niwĩ.
16 Então repartiu os trezentos homens em três companhias e entregou a cada homem uma trombeta e um cântaro vazio, com uma tocha dentro dele.
17 Beꞌro narẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
17 E disse-lhes: — Olhem para mim e façam como eu fizer. Quando eu chegar às imediações do arraial, assim como eu fizer, façam vocês também.
18 Yʉꞌʉ, nipeꞌtirã yʉꞌʉ meꞌrã nirã́ ʉ̃sã capesaꞌrire puticã, mʉsã sumutopʉ nuꞌcũrã niꞌcãrõnojõ putibʉroya. Putitoja, “Õꞌacʉ̃rẽ, tojo nicã Gedeṍrẽ aꞌmewẽjẽbosarã”, ni caricũña, nicʉ niwĩ.
18 Quando eu tocar a trombeta, e todos os que comigo estiverem, então vocês também tocarão a sua trombeta ao redor de todo o arraial e dirão: “Pelo Senhor e por Gideão!”
19 Ñami deco nicã, madianita masã surara coꞌterã dʉcayúca beꞌro Gedeṍ cien surara cʉ̃ meꞌrã nirã́ madianita masã surara nerẽrõ ape pãꞌrẽpʉ etacãrã niwã. Topʉ eta, na ye putise capesaꞌrire puti, sʉtʉparʉ na cʉoseparʉre bopecãrã niwã.
19 Gideão e os cem homens que estavam com ele chegaram às imediações do arraial por volta da meia-noite, pouco tempo após a troca das guardas. Tocaram as trombetas e quebraram os cântaros que tinham nas mãos.
20 Na iꞌtia curua niꞌcãrõ meꞌrã puticãrã niwã. Tojo nicã na ye sʉtʉparʉre bopecãrã niwã. Cũpecamocã meꞌrã na sĩꞌaꞌquere sĩomorõ, diacjʉ̃camocã meꞌrã capesaꞌrire cʉocãrã niwã. Niꞌcãrõ meꞌrã “Õꞌacʉ̃rẽ, Gedeṍrẽ aꞌmewẽjẽbosarã”, ni caricũcãrã niwã.
20 Assim, as três companhias tocaram as trombetas e despedaçaram os cântaros. Seguravam a tocha na mão esquerda e a trombeta na mão direita. E gritavam: “Uma espada pelo Senhor e por Gideão!”
21 Israe curuacjãrã madianita masã surara nerẽrõpʉ tojo nuꞌcũbeꞌtoacãrã niwã. Madianita masã narẽ uirã, noꞌo ʉaro caricũ, duꞌtiwãꞌcãcãrã niwã.
21 E cada um permaneceu no seu lugar ao redor do arraial. Todo o exército dos midianitas começou a correr, a gritar e a fugir.
22 Trescientos capesaꞌri bʉsʉcã, Õꞌacʉ̃ na madianita masãrẽ na basu aꞌmerĩ aꞌmewẽjẽcã weecʉ niwĩ. Na surara yʉꞌrʉ̃wetiꞌcãrã yoaropʉ Bet-sita wãmetiri macã, Zerera waꞌari maꞌapʉ, téé Abel-mehola nitʉoro Tabat wãmetiri macã pʉꞌtopʉ omaduꞌticãrã niwã.
22 Ao soar das trezentas trombetas, o Senhor tornou a espada de um contra o outro, e isto em todo o arraial, que fugiu na direção de Zererá, até Bete-Sita, até a divisa de Abel-Meolá, perto de Tabate.
23 Tojo waꞌáca beꞌro Israe curuacjãrã Neftalí, Aser, nipeꞌtirã Manasés ya curuacjãrãrẽ pijicãrã niwã. Tojo weerã na quẽꞌrã madianita masã surarare sirutucãrã niwã.
23 Então os homens de Israel, de Naftali, de Aser e de todo o Manassés foram convocados e perseguiram os midianitas.
24 Gedeṍ quetiwerecoꞌterãrẽ weredutigʉ, Efraĩ́pʉ opa buꞌpa nirõpʉ oꞌócʉ niwĩ. Aꞌtiro ni queti oꞌócʉ niwĩ: “Madianita masã meꞌrã aꞌmewẽjẽrã aꞌtia. Dia Jordã́ pẽꞌarĩ maa ʉ̃ꞌcʉ̃atiropʉ Bet-bara wãmetiropʉ na dʉporo nitojaya. Na pẽꞌarĩ nírã, cãꞌmotaꞌaya”, nicʉ niwĩ. Tojo weerã Efraĩ́ ya curuacjãrã surara Gedeṍ dutiꞌquere weecãrã niwã.
24 Gideão enviou mensageiros a todas as montanhas de Efraim, dizendo: — Desçam para atacar os midianitas e impedir que eles passem pelas águas do Jordão até Bete-Bara. Assim, todos os homens de Efraim foram convocados. E eles cortaram a passagem dos midianitas pelas águas do Jordão, até Bete-Bara.
25 Apeyema tja madianita masã surara wiorã Oreb, Zeeb wãmetirãrẽ ñeꞌecãrã niwã. Orere niꞌcãgã ʉ̃tãgãpʉ wẽjẽcãrã niwã. Tiga aꞌtocaterore “Oreb yaga” wãmetisaꞌa. Zeere cʉ̃ ʉꞌse biperopʉ wẽjẽcãrã niwã. Ãpẽrã madianita masã surarare sirutúca beꞌro Oreb, Zeeb na dʉpopare Gedeṍrẽ, dia Jordã́ ape pãꞌrẽpʉ nigʉ̃́ tiropʉ oꞌorã waꞌarã miacãrã niwã.
25 E prenderam dois príncipes dos midianitas, Orebe e Zeebe. Mataram Orebe no rochedo de Orebe e mataram Zeebe no lagar de Zeebe. Perseguiram os midianitas e trouxeram a cabeça de Orebe e a cabeça de Zeebe a Gideão, do outro lado do Jordão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.