Juízes 6
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs VC
1 Beꞌropʉ tja Israe curuacjãrã apaturi Õꞌacʉ̃ ĩꞌorõpʉ ñaꞌarõ weecãrã niwã. Tojo weegʉ Õꞌacʉ̃ narẽ siete cʉ̃ꞌmarĩ madianita masã dutise doca tojacã weecʉ niwĩ.
1 Os israelitas fizeram o mal aos olhos do Senhor, e o Senhor entregou-os nas mãos dos madianitas durante sete anos.
2 Siapeꞌe meꞌrã madianita masã narẽ ñaꞌarõ daꞌradutipecãrã niwã. Tojo weerã Israe curuacjãrã narẽ uirã, ʉ̃rʉ̃pagʉpʉ, ʉ̃tã tutiripʉ duꞌtise na nisetise uꞌturire weecãrã niwã.
2 A mão de Madiã pesou rudemente contra Israel. Por medo dos madianitas, os filhos de Israel refugiaram-se nas cavernas das montanhas, em cavernas e fortificações.
3 — ausente —
3 Quando Israel semeava, subia Madiã com Amalec e os filhos do oriente para atacá-lo.
4 — ausente —
4 Acampavam defronte deles e devastavam as suas plantações até a vizinhança de Gaza, e não deixavam aos israelitas provisão alguma, nem ovelhas, nem bois, nem jumentos.
5 Ti diꞌta cjasere dojorẽrã aꞌtirã, na yarã cameyoa pãjãrã meꞌrã, na ye wiꞌseri suꞌti meꞌrã weeꞌque wiꞌseri peje meꞌrã aꞌticãrã niwã. Mʉꞌmʉrĩwiꞌia pãjãrã otesere baꞌapeꞌorã aꞌtirã weronojõ aꞌticãrã niwã. Na pãjãrã niyucã, baꞌpaqueota basioticaro niwʉ̃.
5 Subiam com todos os seus rebanhos e tendas, semelhantes a uma nuvem de gafanhotos, e essa multidão inumerável de homens e camelos subia e devastava a terra.
6 Madianita masã tojo weecã, Israe curuacjãrã ʉpʉtʉ piꞌeticãrã niwã. Tojo weerã Õꞌacʉ̃rẽ cʉ̃ weetamusere ʉpʉtʉ sẽrĩcãrã niwã.
6 Os israelitas ficaram desse modo extenuados pelos madianitas, e clamaram ao Senhor.
7 Israe curuacjãrã Õꞌacʉ̃rẽ “Madianita masãrẽ yʉꞌrʉweticã weeya”, ni sẽrĩcã,
7 E, tendo eles clamado ao Senhor, pedindo socorro contra os madianitas, o Senhor mandou-lhes um profeta,
8 Õꞌacʉ̃ narẽ niꞌcʉ̃ cʉ̃ yere weremʉꞌtãrĩ masʉ̃rẽ oꞌócʉ niwĩ. Narẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Õꞌacʉ̃ Israe curuacjãrã wiogʉ mʉsãrẽ aꞌtiro niami: ‘Yʉꞌʉ mʉsã Egiptopʉ níꞌcãrãrẽ miiwijawʉ. Topʉre mʉsã narẽ daꞌracoꞌterã nimiwʉ̃.
8 que lhes disse: Eis o oráculo do Senhor, Deus de Israel: eu vos fiz sair do Egito e vos tirei da servidão;
9 Mʉsã Egiptocjãrã dutise doca níꞌcãrãrẽ yʉꞌrʉweticã weewʉ. Tojo nicã nipeꞌtirã mʉsãrẽ ñaꞌarõ weeꞌcãrãrẽ tojo weewʉ. Na ye diꞌta nimiꞌquere cõꞌaõꞌo, mʉsãrẽ oꞌowʉ.
9 livrei-vos da mão dos egípcios e de vossos opressores; expulsei-os de diante de vós e dei-vos a sua terra.
10 Mʉsãrẽ aꞌtiro nimiwʉ̃: “Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃, mʉsã wiogʉ niꞌi. Mʉsã amorreo masã ya diꞌtapʉ niꞌi. Na ẽjõpeorãrẽ ne ẽjõpeoticãꞌña,” nimiwʉ̃. Yʉꞌʉ tojo nimicã, mʉsã peꞌe yʉꞌʉ tojo dutisere ne yʉꞌtitiwʉ’ ”, ni werecʉ niwĩ Õꞌacʉ̃ yere weremʉꞌtãrĩ masʉ̃.
10 E disse-vos: eu sou o Senhor, vosso Deus: não adorareis os deuses dos amorreus, em cuja terra ides habitar. Mas não ouvistes a minha voz.
11 Beꞌro Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã aꞌti, Ofra nirõpʉ yucʉ pajicjʉ docapʉ dujicʉ niwĩ. Tigʉ Joás wãmetigʉ yagʉ nicaro niwʉ̃. Joás Abiézer wãmetiri curuacjʉ̃ nicʉ niwĩ. Topʉ cʉ̃ macʉ̃ Gedeṍ trigore doque, sʉꞌaweegʉ weecʉ niwĩ. Madianita masã ĩꞌaticãꞌto nígʉ̃, na vino wéérã ʉꞌsepaga ʉꞌtatĩarõpʉ tere sʉꞌaweegʉ weecʉ niwĩ.
11 Depois veio o anjo do Senhor e sentou-se debaixo do terebinto de Efra, que pertencia a Joás, da família de Abieser. Gedeão, seu filho, estava limpando o trigo no lagar, para escondê-lo dos madianitas.
12 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã Gedeṍrẽ bajua, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
12 O anjo do Senhor apareceu-lhe e disse-lhe: O Senhor está contigo, valente guerreiro!
13 Gedeṍ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
13 Gedeão respondeu: Ah, meu senhor, se o Senhor está conosco, por que nos vieram todos esses males? Onde estão aqueles prodígios que nos contaram nossos pais, dizendo: o Senhor fez-nos verdadeiramente sair do Egito? Agora o Senhor abandonou-nos e entregou-nos nas mãos dos madianitas.
14 Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ majãmiĩꞌa, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
14 Então o Senhor, voltando-se para ele: Vai, disse, com essa força que tens e livra Israel dos madianitas. Porventura não sou eu que te envio?
15 Gedeṍ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
15 Ó Senhor, respondeu Gedeão, com que livrarei eu Israel? Minha família é a última de Manassés, e eu sou o menor na casa de meu pai.
16 Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
16 O Senhor replicou: Eu estarei contigo e tu derrotarás os madianitas como se fossem um só homem.
17 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌogʉ, Gedeṍ nicʉ niwĩ:
17 Prosseguiu Gedeão: Se encontrei graça aos vossos olhos, provai-me por um sinal que sois vós quem me falais.
18 Aꞌtota yucueya yujupʉ. Yʉꞌʉ mʉꞌʉrẽ ẽjõpeosere ĩꞌogʉ̃, apeyenojõ oꞌosĩꞌrĩsaꞌa, nicʉ niwĩ.
18 Não vos afasteis daqui até que eu volte trazendo uma oferta, e a ponha diante de vós. Esperarei, respondeu o Senhor, até que voltes.
19 Cʉ̃ tojo nicã, Gedeṍ waꞌa, niꞌcʉ̃ cabracãrẽ wẽjẽ, doꞌa, tojo nicã pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere apocʉ niwĩ. Tuꞌajanʉꞌcõ, diꞌirore piꞌipʉ miisãa, tecore sʉtʉwʉpʉ piosãacʉ niwĩ. Te nipeꞌtisere cʉ̃ yucʉ doca dujigʉre mia, oꞌocʉ niwĩ.
19 Gedeão entrou em sua casa, preparou um cabrito e fez pães sem fermento com um efá de farinha. Pôs a carne num cesto e o caldo numa panela, levou tudo debaixo do terebinto e ofereceu-lho.
20 Õꞌacʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã, cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
20 O anjo do Senhor disse-lhe: Toma a carne e os pães sem fermento, põe-nos sobre aquela pedra e derrama por cima o caldo. Ele assim o fez.
21 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã cʉ̃ tuacjʉ yapa meꞌrã sĩ́oo, diꞌirore, tojo nicã pã́rẽ ñapeocʉ niwĩ. Tojo weecãta, pecameꞌe ʉ̃tãgãpʉ ʉ̃jʉ̃ñeꞌemajã waꞌacaro niwʉ̃. Ti meꞌe diꞌirore, pã́rẽ ʉ̃jʉ̃apeꞌocãꞌcaro niwʉ̃. Tojo weetoja, Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ bajudutia waꞌacʉ niwĩ.
21 Então o anjo do Senhor estendeu a ponta da vara que tinha na mão, tocou a carne com os pães sem fermento, e imediatamente jorrou fogo da rocha que consumiu a carne e os pães sem fermento; e o anjo do Senhor desapareceu de seus olhos.
22 Tojo waꞌacã ĩꞌagʉ̃, Gedeṍ Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcãsere masĩcʉ niwĩ. Beꞌro ʉcʉa, caricũcʉ niwĩ:
22 Gedeão reconheceu que era o anjo do Senhor e exclamou: Ai de mim, Senhor Javé, que vi o anjo do Senhor face a face.
23 Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
23 O Senhor disse-lhe: Tranqüiliza-te; não temas, não morrerás.
24 Beꞌro Gedeṍ topʉ Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeogʉ waꞌicʉrãrẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeorore niꞌcã mesã ʉ̃tã meꞌrã seeneocũucʉ niwĩ. Ti mesãrẽ “Õꞌacʉ̃ wãcũqueꞌtiro marĩrõ, añurõ tʉꞌoñaꞌse oꞌogʉ nimi”, ni wãmepeocʉ niwĩ. Aꞌti mesã Ofra, Abiézer ya curuacjãrã ya macãpʉ nidecotisaꞌa yujupʉ.
24 Gedeão edificou ali um altar ao Senhor e chamou-o Javé-Chalom. Esse altar existe ainda hoje em Efra de Abieser.
25 Ti ñamita Õꞌacʉ̃ Gedeṍrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
25 Durante a noite disse-lhe o Senhor: Toma o novilho de teu pai e um segundo touro de sete anos; destrói o altar de Baal de teu pai e faze o mesmo com o ídolo de madeira que está junto dele.
26 Tere cõꞌatoja, Õꞌacʉ̃ mʉꞌʉ wiogʉre niꞌcãrõ waꞌicʉrãrẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeoatjore niꞌcã mesã ʉ̃tã meꞌrã seeneocũuña tja. Mʉsã duꞌtiro nirĩ buꞌa dʉposãrĩpʉ seeneocũuña. Tuꞌajanʉꞌcõ, wecʉre wẽjẽ, topʉ peca, mʉsã paacõꞌaca tuturo meꞌrã Õꞌacʉ̃rẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeoya, nicʉ niwĩ.
26 Edificarás então um altar ao Senhor, teu Deus, em cima dessa pedra, depois de a teres preparado. Tomarás o segundo touro e o oferecerás em holocausto usando a madeira do ídolo que tiveres cortado.
27 Beꞌro Gedeṍ diez ʉmʉa, cʉ̃rẽ daꞌracoꞌterã meꞌrã Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ weedutiꞌcaronojõta weecʉ niwĩ. Cʉ̃ acawererãrẽ, ti macãcjãrãrẽ uiyugʉ, ʉmʉco ʉ̃jʉ̃amorõpeosĩꞌrĩticʉ niwĩ. Tojo weegʉ ñamipʉ ʉ̃jʉ̃amorõpeocʉ niwĩ.
27 Gedeão escolheu dez dos seus servos e fez o que o Senhor lhe tinha ordenado. Temendo, porém, a família de seu pai e os habitantes da cidade, não o quis fazer durante o dia; executou tudo durante a noite.
28 Ape nʉmʉ boꞌreacã ti macãcjãrã wãꞌcã, Baare ẽjõpeorore paamʉtõdijoꞌcarore, tojo nicã Astarté ẽjõpeori tuturo paacõꞌaca tuturore ĩꞌacãrã niwã. Apeyema tja, apero, maꞌma ʉ̃jʉ̃amorõpeoropʉ wecʉ ʉ̃jʉ̃aꞌcʉre ĩꞌacãrã niwã.
28 Chegada a manhã, quando os habitantes da cidade se levantaram, eis que viram o altar de Baal derrubado por terra, o ídolo vizinho cortado, e o segundo touro queimado em holocausto sobre o novo altar.
29 Na aꞌmerĩ sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã: “¿Noanojõ tojo weeapari?” nicãrã niwã.
29 Quem fez isto?, perguntaram uns aos outros. Depois de haverem buscado e investigado cuidadosamente, foi-lhes dito: Foi Gedeão, filho de Joás.
30 Beꞌro ti macãcjãrã ʉmʉa Joáre aꞌtiro nicãrã niwã:
30 Disseram então a Joás: Faze vir aqui o teu filho, para que seja morto, porque ele derrubou o altar de Baal e cortou o ídolo de madeira que estava perto!
31 Joás, Gedeṍ pacʉ peꞌe narẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
31 Joás respondeu a todos os que o interpelavam: Porventura sois vós que deveis tomar o partido de Baal? Sois vós que deveis socorrê-lo? Pois aquele que tomar o partido de Baal será morto hoje mesmo. Se Baal é deus, que defenda ele mesmo a sua causa, pois derrubaram o seu altar!
32 Ti nʉmʉ meꞌrã masã Gedeṍrẽ “Jerubaal” pisunʉꞌcãcãrã niwã. Gedeṍta Baare ẽjõpeorore paamʉtõdijocʉ niwĩ. Tojo weerã “Baal basu aꞌmewẽjẽato” nírã, tojo nicãrã niwã.
32 Daquele dia em diante, Gedeão foi chamado Jerobaal, dizendo: Que Baal defenda a sua causa contra ele, pois ele derrubou o seu altar!
33 To beꞌro nipeꞌtirã madianita masã, amaleca masã, tojo nicã ãpẽrã mujĩpũ mʉjãtiro peꞌecjãrã nerẽ, dia Jordã́rẽ pẽꞌacãrã niwã. Añurĩ pa Jezreel wãmetiropʉ ejaqueꞌa, cãrĩcãrã niwã.
33 Todos os madianitas, os amalecitas e os filhos do oriente se tinham coligado e, tendo passado o Jordão, acamparam no vale de Jezrael.
34 Na tojo weecã, Espíritu Santu Gedeṍpʉre sãjãacʉ niwĩ. Sãjãa, Gedeṍ Abiézer ya curuacjãrãrẽ cʉ̃rẽ sirutudutigʉ, oveja capesaꞌrore puticʉ niwĩ.
34 O Espírito do Senhor apoderou-se de Gedeão, o qual, tocando a trombeta, convocou os filhos de Abieser para que o seguissem.
35 Ãpẽrã queti wererãrẽ nipeꞌtiro Manasés ya curuacjãrãrẽ nerẽdutigʉ oꞌócʉ niwĩ. Tojo nicã Aser ya curuacjãrã, Zabulṍ ya curuacjãrã, Neftalí ya curuacjãrã cʉ̃ meꞌrã aꞌmewẽjẽtamurã waꞌajãrẽ pijiduticʉ niwĩ. Tojo weerã nipeꞌtirã cʉ̃ meꞌrã nerẽcãrã niwã.
35 Enviou mensageiros por toda a tribo de Manassés, que se reuniu para segui-lo; e enviou também mensageiros às tribos de Aser, de Zabulon e de Neftali, e todos vieram juntar-se a ele.
36 Gedeṍ Õꞌacʉ̃rẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Mʉꞌʉ yʉꞌʉ meꞌrã Israe curuacjãrãrẽ yʉꞌrʉogʉsaꞌa níꞌcaronojõta diacjʉ̃ wéégʉ, aꞌtiro weeĩꞌobosaya.
36 Gedeão disse a Deus: Se quereis realmente salvar Israel por meio de minha mão, como o dissestes,
37 Oveja casero añurõ poaritiri casero trigo suꞌtiweeropʉ diꞌtapʉ cũugʉ̃ti. Boꞌreacã ñocõa ʉꞌseco ti caseropʉ diaꞌcʉ̃ nicã ĩꞌagʉ̃, mʉꞌʉ yʉꞌʉre níꞌcaronojõta yʉꞌʉ meꞌrã Israe curuacjãrãrẽ yʉꞌrʉosere masĩgʉ̃saꞌa”, nicʉ niwĩ.
37 eis que vou estender um velo de lã na eira: se o orvalho cair só no velo, ficando toda a terra seca, reconhecerei que é por minha mão que livrareis Israel, como o dissestes.
38 Tojota waꞌacaro niwʉ̃. Ape nʉmʉ Gedeṍ wãꞌcã, poari añurõ púúca caserore bocacʉ niwĩ. Ti caserore bipecã, niꞌcã pa muꞌmurõ aco wijacaro niwʉ̃.
38 E assim aconteceu. Levantando-se Gedeão no dia seguinte pela manhã, espremeu a lã e encheu um copo de orvalho.
39 Beꞌro Gedeṍ Õꞌacʉ̃rẽ nicʉ niwĩ tja: “Yʉꞌʉ meꞌrã uaticãꞌña. Niꞌcãti mʉꞌʉ weeĩꞌosere sẽrĩnemogʉ̃ti. Niꞌcãrõacãma boꞌreacã diꞌtapʉ diaꞌcʉ̃ ñocõa ʉꞌseco niato. Oveja poari peꞌe añurõ bopori casero niato”, nicʉ niwĩ.
39 Gedeão disse de novo a Deus: Não se acenda contra mim a vossa cólera se vos falo ainda uma vez! Só quero fazer mais uma prova com o velo: peço que só a lã fique seca, e o orvalho molhe toda a terra em redor.
40 Ti ñamirẽ Õꞌacʉ̃ mejãrõta weecʉ niwĩ tja. Oveja poari diaꞌcʉ̃ aco marĩcaro niwʉ̃. Diꞌta nipeꞌtiropʉre ñocõa ʉꞌseco acoticaro niwʉ̃.
40 E Deus assim o fez naquela noite: só o velo ficou seco, enquanto todo o solo estava coberto de orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.