Juízes 6

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Beꞌropʉ tja Israe curuacjãrã apaturi Õꞌacʉ̃ ĩꞌorõpʉ ñaꞌarõ weecãrã niwã. Tojo weegʉ Õꞌacʉ̃ narẽ siete cʉ̃ꞌmarĩ madianita masã dutise doca tojacã weecʉ niwĩ.
1 Fizeram os filhos de Israel o que era mau perante o Senhor ; por isso, o Senhor os entregou nas mãos dos midianitas por sete anos.
2 Siapeꞌe meꞌrã madianita masã narẽ ñaꞌarõ daꞌradutipecãrã niwã. Tojo weerã Israe curuacjãrã narẽ uirã, ʉ̃rʉ̃pagʉpʉ, ʉ̃tã tutiripʉ duꞌtise na nisetise uꞌturire weecãrã niwã.
2 Prevalecendo o domínio dos midianitas sobre Israel, fizeram estes para si, por causa dos midianitas, as covas que estão nos montes, e as cavernas, e as fortificações.
3 — ausente —
3 Porque, cada vez que Israel semeava, os midianitas e os amalequitas, como também os povos do Oriente, subiam contra ele.
4 — ausente —
4 E contra ele se acampavam, destruindo os produtos da terra até à vizinhança de Gaza, e não deixavam em Israel sustento algum, nem ovelhas, nem bois, nem jumentos.
5 Ti diꞌta cjasere dojorẽrã aꞌtirã, na yarã cameyoa pãjãrã meꞌrã, na ye wiꞌseri suꞌti meꞌrã weeꞌque wiꞌseri peje meꞌrã aꞌticãrã niwã. Mʉꞌmʉrĩwiꞌia pãjãrã otesere baꞌapeꞌorã aꞌtirã weronojõ aꞌticãrã niwã. Na pãjãrã niyucã, baꞌpaqueota basioticaro niwʉ̃.
5 Pois subiam com os seus gados e tendas e vinham como gafanhotos, em tanta multidão, que não se podiam contar, nem a eles nem aos seus camelos; e entravam na terra para a destruir.
6 Madianita masã tojo weecã, Israe curuacjãrã ʉpʉtʉ piꞌeticãrã niwã. Tojo weerã Õꞌacʉ̃rẽ cʉ̃ weetamusere ʉpʉtʉ sẽrĩcãrã niwã.
6 Assim, Israel ficou muito debilitado com a presença dos midianitas; então, os filhos de Israel clamavam ao Senhor .
7 Israe curuacjãrã Õꞌacʉ̃rẽ “Madianita masãrẽ yʉꞌrʉweticã weeya”, ni sẽrĩcã,
7 Tendo os filhos de Israel clamado ao Senhor , por causa dos midianitas,
8 Õꞌacʉ̃ narẽ niꞌcʉ̃ cʉ̃ yere weremʉꞌtãrĩ masʉ̃rẽ oꞌócʉ niwĩ. Narẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Õꞌacʉ̃ Israe curuacjãrã wiogʉ mʉsãrẽ aꞌtiro niami: ‘Yʉꞌʉ mʉsã Egiptopʉ níꞌcãrãrẽ miiwijawʉ. Topʉre mʉsã narẽ daꞌracoꞌterã nimiwʉ̃.
8 o Senhor lhes enviou um profeta, que lhes disse: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Eu é que vos fiz subir do Egito e vos tirei da casa da servidão;
9 Mʉsã Egiptocjãrã dutise doca níꞌcãrãrẽ yʉꞌrʉweticã weewʉ. Tojo nicã nipeꞌtirã mʉsãrẽ ñaꞌarõ weeꞌcãrãrẽ tojo weewʉ. Na ye diꞌta nimiꞌquere cõꞌaõꞌo, mʉsãrẽ oꞌowʉ.
9 e vos livrei da mão dos egípcios e da mão de todos quantos vos oprimiam; e os expulsei de diante de vós e vos dei a sua terra;
10 Mʉsãrẽ aꞌtiro nimiwʉ̃: “Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃, mʉsã wiogʉ niꞌi. Mʉsã amorreo masã ya diꞌtapʉ niꞌi. Na ẽjõpeorãrẽ ne ẽjõpeoticãꞌña,” nimiwʉ̃. Yʉꞌʉ tojo nimicã, mʉsã peꞌe yʉꞌʉ tojo dutisere ne yʉꞌtitiwʉ’ ”, ni werecʉ niwĩ Õꞌacʉ̃ yere weremʉꞌtãrĩ masʉ̃.
10 e disse: Eu sou o Senhor , vosso Deus; não temais os deuses dos amorreus, em cuja terra habitais; contudo, não destes ouvidos à minha voz.
11 Beꞌro Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã aꞌti, Ofra nirõpʉ yucʉ pajicjʉ docapʉ dujicʉ niwĩ. Tigʉ Joás wãmetigʉ yagʉ nicaro niwʉ̃. Joás Abiézer wãmetiri curuacjʉ̃ nicʉ niwĩ. Topʉ cʉ̃ macʉ̃ Gedeṍ trigore doque, sʉꞌaweegʉ weecʉ niwĩ. Madianita masã ĩꞌaticãꞌto nígʉ̃, na vino wéérã ʉꞌsepaga ʉꞌtatĩarõpʉ tere sʉꞌaweegʉ weecʉ niwĩ.
11 Então, veio o Anjo do Senhor , e assentou-se debaixo do carvalho que está em Ofra, que pertencia a Joás, abiezrita; e Gideão, seu filho, estava malhando o trigo no lagar, para o pôr a salvo dos midianitas.
12 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã Gedeṍrẽ bajua, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
12 Então, o Anjo do Senhor lhe apareceu e lhe disse: O Senhor é contigo, homem valente.
13 Gedeṍ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
13 Respondeu-lhe Gideão: Ai, senhor meu! Se o Senhor é conosco, por que nos sobreveio tudo isto? E que é feito de todas as suas maravilhas que nossos pais nos contaram, dizendo: Não nos fez o Senhor subir do Egito? Porém, agora, o Senhor nos desamparou e nos entregou nas mãos dos midianitas.
14 Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ majãmiĩꞌa, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
14 Então, se virou o Senhor para ele e disse: Vai nessa tua força e livra Israel da mão dos midianitas; porventura, não te enviei eu?
15 Gedeṍ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
15 E ele lhe disse: Ai, Senhor meu! Com que livrarei Israel? Eis que a minha família é a mais pobre em Manassés, e eu, o menor na casa de meu pai.
16 Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
16 Tornou-lhe o Senhor : Já que eu estou contigo, ferirás os midianitas como se fossem um só homem.
17 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌogʉ, Gedeṍ nicʉ niwĩ:
17 Ele respondeu: Se, agora, achei mercê diante dos teus olhos, dá-me um sinal de que és tu, Senhor , que me falas.
18 Aꞌtota yucueya yujupʉ. Yʉꞌʉ mʉꞌʉrẽ ẽjõpeosere ĩꞌogʉ̃, apeyenojõ oꞌosĩꞌrĩsaꞌa, nicʉ niwĩ.
18 Rogo-te que daqui não te apartes até que eu volte, e traga a minha oferta, e a deponha perante ti. Respondeu ele: Esperarei até que voltes.
19 Cʉ̃ tojo nicã, Gedeṍ waꞌa, niꞌcʉ̃ cabracãrẽ wẽjẽ, doꞌa, tojo nicã pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere apocʉ niwĩ. Tuꞌajanʉꞌcõ, diꞌirore piꞌipʉ miisãa, tecore sʉtʉwʉpʉ piosãacʉ niwĩ. Te nipeꞌtisere cʉ̃ yucʉ doca dujigʉre mia, oꞌocʉ niwĩ.
19 Entrou Gideão e preparou um cabrito e bolos asmos de um efa de farinha; a carne pôs num cesto, e o caldo, numa panela; e trouxe-lho até debaixo do carvalho e lho apresentou.
20 Õꞌacʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã, cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
20 Porém o Anjo de Deus lhe disse: Toma a carne e os bolos asmos, põe-nos sobre esta penha e derrama-lhes por cima o caldo. E assim o fez.
21 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã cʉ̃ tuacjʉ yapa meꞌrã sĩ́oo, diꞌirore, tojo nicã pã́rẽ ñapeocʉ niwĩ. Tojo weecãta, pecameꞌe ʉ̃tãgãpʉ ʉ̃jʉ̃ñeꞌemajã waꞌacaro niwʉ̃. Ti meꞌe diꞌirore, pã́rẽ ʉ̃jʉ̃apeꞌocãꞌcaro niwʉ̃. Tojo weetoja, Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ bajudutia waꞌacʉ niwĩ.
21 Estendeu o Anjo do Senhor a ponta do cajado que trazia na mão e tocou a carne e os bolos asmos; então, subiu fogo da penha e consumiu a carne e os bolos; e o Anjo do Senhor desapareceu de sua presença.
22 Tojo waꞌacã ĩꞌagʉ̃, Gedeṍ Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcãsere masĩcʉ niwĩ. Beꞌro ʉcʉa, caricũcʉ niwĩ:
22 Viu Gideão que era o Anjo do Senhor e disse: Ai de mim, Senhor Deus! Pois vi o Anjo do Senhor face a face.
23 Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
23 Porém o Senhor lhe disse: Paz seja contigo! Não temas! Não morrerás!
24 Beꞌro Gedeṍ topʉ Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeogʉ waꞌicʉrãrẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeorore niꞌcã mesã ʉ̃tã meꞌrã seeneocũucʉ niwĩ. Ti mesãrẽ “Õꞌacʉ̃ wãcũqueꞌtiro marĩrõ, añurõ tʉꞌoñaꞌse oꞌogʉ nimi”, ni wãmepeocʉ niwĩ. Aꞌti mesã Ofra, Abiézer ya curuacjãrã ya macãpʉ nidecotisaꞌa yujupʉ.
24 Então, Gideão edificou ali um altar ao Senhor e lhe chamou de O Senhor É Paz. Ainda até ao dia de hoje está o altar em Ofra, que pertence aos abiezritas.
25 Ti ñamita Õꞌacʉ̃ Gedeṍrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
25 Naquela mesma noite, lhe disse o Senhor : Toma um boi que pertence a teu pai, a saber, o segundo boi de sete anos, e derriba o altar de Baal que é de teu pai, e corta o poste-ídolo que está junto ao altar.
26 Tere cõꞌatoja, Õꞌacʉ̃ mʉꞌʉ wiogʉre niꞌcãrõ waꞌicʉrãrẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeoatjore niꞌcã mesã ʉ̃tã meꞌrã seeneocũuña tja. Mʉsã duꞌtiro nirĩ buꞌa dʉposãrĩpʉ seeneocũuña. Tuꞌajanʉꞌcõ, wecʉre wẽjẽ, topʉ peca, mʉsã paacõꞌaca tuturo meꞌrã Õꞌacʉ̃rẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeoya, nicʉ niwĩ.
26 Edifica ao Senhor , teu Deus, um altar no cimo deste baluarte, em camadas de pedra, e toma o segundo boi, e o oferecerás em holocausto com a lenha do poste-ídolo que vieres a cortar.
27 Beꞌro Gedeṍ diez ʉmʉa, cʉ̃rẽ daꞌracoꞌterã meꞌrã Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ weedutiꞌcaronojõta weecʉ niwĩ. Cʉ̃ acawererãrẽ, ti macãcjãrãrẽ uiyugʉ, ʉmʉco ʉ̃jʉ̃amorõpeosĩꞌrĩticʉ niwĩ. Tojo weegʉ ñamipʉ ʉ̃jʉ̃amorõpeocʉ niwĩ.
27 Então, Gideão tomou dez homens dentre os seus servos e fez como o Senhor lhe dissera; temendo ele, porém, a casa de seu pai e os homens daquela cidade, não o fez de dia, mas de noite.
28 Ape nʉmʉ boꞌreacã ti macãcjãrã wãꞌcã, Baare ẽjõpeorore paamʉtõdijoꞌcarore, tojo nicã Astarté ẽjõpeori tuturo paacõꞌaca tuturore ĩꞌacãrã niwã. Apeyema tja, apero, maꞌma ʉ̃jʉ̃amorõpeoropʉ wecʉ ʉ̃jʉ̃aꞌcʉre ĩꞌacãrã niwã.
28 Levantando-se, pois, de madrugada, os homens daquela cidade, eis que estava o altar de Baal derribado, e o poste-ídolo que estava junto dele, cortado; e o referido segundo boi fora oferecido no altar edificado.
29 Na aꞌmerĩ sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã: “¿Noanojõ tojo weeapari?” nicãrã niwã.
29 E uns aos outros diziam: Quem fez isto? E, perguntando e inquirindo, disseram: Gideão, o filho de Joás, fez esta coisa.
30 Beꞌro ti macãcjãrã ʉmʉa Joáre aꞌtiro nicãrã niwã:
30 Então, os homens daquela cidade disseram a Joás: Leva para fora o teu filho, para que morra; pois derribou o altar de Baal e cortou o poste-ídolo que estava junto dele.
31 Joás, Gedeṍ pacʉ peꞌe narẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
31 Porém Joás disse a todos os que se puseram contra ele: Contendereis vós por Baal? Livrá-lo-eis vós? Qualquer que por ele contender, ainda esta manhã, será morto. Se é deus, que por si mesmo contenda; pois derribaram o seu altar.
32 Ti nʉmʉ meꞌrã masã Gedeṍrẽ “Jerubaal” pisunʉꞌcãcãrã niwã. Gedeṍta Baare ẽjõpeorore paamʉtõdijocʉ niwĩ. Tojo weerã “Baal basu aꞌmewẽjẽato” nírã, tojo nicãrã niwã.
32 Naquele dia, Gideão passou a ser chamado Jerubaal, porque foi dito: Baal contenda contra ele, pois ele derribou o seu altar.
33 To beꞌro nipeꞌtirã madianita masã, amaleca masã, tojo nicã ãpẽrã mujĩpũ mʉjãtiro peꞌecjãrã nerẽ, dia Jordã́rẽ pẽꞌacãrã niwã. Añurĩ pa Jezreel wãmetiropʉ ejaqueꞌa, cãrĩcãrã niwã.
33 E todos os midianitas, e amalequitas, e povos do Oriente se ajuntaram, e passaram, e se acamparam no vale de Jezreel.
34 Na tojo weecã, Espíritu Santu Gedeṍpʉre sãjãacʉ niwĩ. Sãjãa, Gedeṍ Abiézer ya curuacjãrãrẽ cʉ̃rẽ sirutudutigʉ, oveja capesaꞌrore puticʉ niwĩ.
34 Então, o Espírito do Senhor revestiu a Gideão, o qual tocou a rebate, e os abiezritas se ajuntaram após dele.
35 Ãpẽrã queti wererãrẽ nipeꞌtiro Manasés ya curuacjãrãrẽ nerẽdutigʉ oꞌócʉ niwĩ. Tojo nicã Aser ya curuacjãrã, Zabulṍ ya curuacjãrã, Neftalí ya curuacjãrã cʉ̃ meꞌrã aꞌmewẽjẽtamurã waꞌajãrẽ pijiduticʉ niwĩ. Tojo weerã nipeꞌtirã cʉ̃ meꞌrã nerẽcãrã niwã.
35 Enviou mensageiros por toda a tribo de Manassés, que também foi convocada para o seguir; enviou ainda mensageiros a Aser, e a Zebulom, e a Naftali, e saíram para encontrar-se com ele.
36 Gedeṍ Õꞌacʉ̃rẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Mʉꞌʉ yʉꞌʉ meꞌrã Israe curuacjãrãrẽ yʉꞌrʉogʉsaꞌa níꞌcaronojõta diacjʉ̃ wéégʉ, aꞌtiro weeĩꞌobosaya.
36 Disse Gideão a Deus: Se hás de livrar a Israel por meu intermédio, como disseste,
37 Oveja casero añurõ poaritiri casero trigo suꞌtiweeropʉ diꞌtapʉ cũugʉ̃ti. Boꞌreacã ñocõa ʉꞌseco ti caseropʉ diaꞌcʉ̃ nicã ĩꞌagʉ̃, mʉꞌʉ yʉꞌʉre níꞌcaronojõta yʉꞌʉ meꞌrã Israe curuacjãrãrẽ yʉꞌrʉosere masĩgʉ̃saꞌa”, nicʉ niwĩ.
37 eis que eu porei uma porção de lã na eira; se o orvalho estiver somente nela, e seca a terra ao redor, então, conhecerei que hás de livrar Israel por meu intermédio, como disseste.
38 Tojota waꞌacaro niwʉ̃. Ape nʉmʉ Gedeṍ wãꞌcã, poari añurõ púúca caserore bocacʉ niwĩ. Ti caserore bipecã, niꞌcã pa muꞌmurõ aco wijacaro niwʉ̃.
38 E assim sucedeu, porque, ao outro dia, se levantou de madrugada e, apertando a lã, do orvalho dela espremeu uma taça cheia de água.
39 Beꞌro Gedeṍ Õꞌacʉ̃rẽ nicʉ niwĩ tja: “Yʉꞌʉ meꞌrã uaticãꞌña. Niꞌcãti mʉꞌʉ weeĩꞌosere sẽrĩnemogʉ̃ti. Niꞌcãrõacãma boꞌreacã diꞌtapʉ diaꞌcʉ̃ ñocõa ʉꞌseco niato. Oveja poari peꞌe añurõ bopori casero niato”, nicʉ niwĩ.
39 Disse mais Gideão: Não se acenda contra mim a tua ira, se ainda falar só esta vez; rogo-te que mais esta vez faça eu a prova com a lã; que só a lã esteja seca, e na terra ao redor haja orvalho.
40 Ti ñamirẽ Õꞌacʉ̃ mejãrõta weecʉ niwĩ tja. Oveja poari diaꞌcʉ̃ aco marĩcaro niwʉ̃. Diꞌta nipeꞌtiropʉre ñocõa ʉꞌseco acoticaro niwʉ̃.
40 E Deus assim o fez naquela noite, pois só a lã estava seca, e sobre a terra ao redor havia orvalho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.