Juízes 6
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs BKJ
1 Beꞌropʉ tja Israe curuacjãrã apaturi Õꞌacʉ̃ ĩꞌorõpʉ ñaꞌarõ weecãrã niwã. Tojo weegʉ Õꞌacʉ̃ narẽ siete cʉ̃ꞌmarĩ madianita masã dutise doca tojacã weecʉ niwĩ.
1 E os filhos de Israel fizeram o mal aos olhos do SENHOR; e o SENHOR os entregou na mão de Midiã por sete anos.
2 Siapeꞌe meꞌrã madianita masã narẽ ñaꞌarõ daꞌradutipecãrã niwã. Tojo weerã Israe curuacjãrã narẽ uirã, ʉ̃rʉ̃pagʉpʉ, ʉ̃tã tutiripʉ duꞌtise na nisetise uꞌturire weecãrã niwã.
2 E a mão de Midiã prevaleceu contra Israel; e por causa dos midianitas, os filhos de Israel fizeram para si as covas que estão nos montes, e cavernas e fortalezas.
3 — ausente —
3 E assim, quando Israel semeava, os midianitas subiam, e os amalequitas, e os filhos do oriente, até eles subiam contra eles;
4 — ausente —
4 e se acampavam contra eles, e destruíam o produto da terra, até chegarem a Gaza, e não deixavam sustento para Israel: nem ovelha, nem boi, nem jumento.
5 Ti diꞌta cjasere dojorẽrã aꞌtirã, na yarã cameyoa pãjãrã meꞌrã, na ye wiꞌseri suꞌti meꞌrã weeꞌque wiꞌseri peje meꞌrã aꞌticãrã niwã. Mʉꞌmʉrĩwiꞌia pãjãrã otesere baꞌapeꞌorã aꞌtirã weronojõ aꞌticãrã niwã. Na pãjãrã niyucã, baꞌpaqueota basioticaro niwʉ̃.
5 Pois eles subiam com o seu gado e suas tendas, e vinham como locustas em multidão; pois tanto eles quanto os seus camelos eram inumeráveis; e entravam na terra para destruí-la.
6 Madianita masã tojo weecã, Israe curuacjãrã ʉpʉtʉ piꞌeticãrã niwã. Tojo weerã Õꞌacʉ̃rẽ cʉ̃ weetamusere ʉpʉtʉ sẽrĩcãrã niwã.
6 E Israel ficou grandemente empobrecido por causa dos midianitas; e os filhos de Israel clamaram ao SENHOR.
7 Israe curuacjãrã Õꞌacʉ̃rẽ “Madianita masãrẽ yʉꞌrʉweticã weeya”, ni sẽrĩcã,
7 E sucedeu que, quando os filhos de Israel clamaram ao SENHOR por causa dos midianitas,
8 Õꞌacʉ̃ narẽ niꞌcʉ̃ cʉ̃ yere weremʉꞌtãrĩ masʉ̃rẽ oꞌócʉ niwĩ. Narẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Õꞌacʉ̃ Israe curuacjãrã wiogʉ mʉsãrẽ aꞌtiro niami: ‘Yʉꞌʉ mʉsã Egiptopʉ níꞌcãrãrẽ miiwijawʉ. Topʉre mʉsã narẽ daꞌracoꞌterã nimiwʉ̃.
8 o SENHOR enviou um profeta aos filhos de Israel, que lhes disse: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Eu vos fiz subir do Egito, e vos retirei da casa da servidão;
9 Mʉsã Egiptocjãrã dutise doca níꞌcãrãrẽ yʉꞌrʉweticã weewʉ. Tojo nicã nipeꞌtirã mʉsãrẽ ñaꞌarõ weeꞌcãrãrẽ tojo weewʉ. Na ye diꞌta nimiꞌquere cõꞌaõꞌo, mʉsãrẽ oꞌowʉ.
9 e vos libertei da mão dos egípcios, e da mão de todos os que vos oprimiam, e os expulsei de diante de vós, e vos dei a sua terra;
10 Mʉsãrẽ aꞌtiro nimiwʉ̃: “Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃, mʉsã wiogʉ niꞌi. Mʉsã amorreo masã ya diꞌtapʉ niꞌi. Na ẽjõpeorãrẽ ne ẽjõpeoticãꞌña,” nimiwʉ̃. Yʉꞌʉ tojo nimicã, mʉsã peꞌe yʉꞌʉ tojo dutisere ne yʉꞌtitiwʉ’ ”, ni werecʉ niwĩ Õꞌacʉ̃ yere weremʉꞌtãrĩ masʉ̃.
10 e eu vos disse: Eu sou o SENHOR vosso Deus; não temais os deuses dos amorreus, em cuja terra habitais; vós, porém, não obedecestes à minha voz.
11 Beꞌro Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã aꞌti, Ofra nirõpʉ yucʉ pajicjʉ docapʉ dujicʉ niwĩ. Tigʉ Joás wãmetigʉ yagʉ nicaro niwʉ̃. Joás Abiézer wãmetiri curuacjʉ̃ nicʉ niwĩ. Topʉ cʉ̃ macʉ̃ Gedeṍ trigore doque, sʉꞌaweegʉ weecʉ niwĩ. Madianita masã ĩꞌaticãꞌto nígʉ̃, na vino wéérã ʉꞌsepaga ʉꞌtatĩarõpʉ tere sʉꞌaweegʉ weecʉ niwĩ.
11 E veio ali um anjo do SENHOR, e se assentou debaixo de um carvalho que ficava em Ofra, que pertencia a Joás, o abiezrita; e o seu filho, Gideão, debulhava o trigo no lagar, para escondê-lo dos midianitas.
12 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã Gedeṍrẽ bajua, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
12 E o anjo do SENHOR lhe apareceu, e lhe disse: O SENHOR está contigo, homem poderoso e valente.
13 Gedeṍ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
13 E Gideão lhe disse: Ó meu Senhor, se o SENHOR está conosco, então por que tudo isso nos sobreveio? E onde estão todos os milagres os quais os nossos pais nos contaram, dizendo: O SENHOR não nos fez subir do Egito? Agora, porém, o SENHOR nos abandonou e nos entregou nas mãos dos midianitas.
14 Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ majãmiĩꞌa, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
14 E o SENHOR olhou para ele e disse: Vai neste poder, e tu salvarás Israel da mão dos midianitas; não te enviei eu?
15 Gedeṍ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
15 E ele lhe disse: Ó meu Senhor, com que salvarei Israel? Eis que a minha família é pobre em Manassés, e eu sou o menor na casa do meu pai.
16 Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
16 E o SENHOR lhe disse: Certamente estarei contigo, e tu ferirás os midianitas como a um homem.
17 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌogʉ, Gedeṍ nicʉ niwĩ:
17 E ele lhe disse: Se agora tenho achado graça aos teus olhos, então, mostra-me um sinal de que tu falas comigo.
18 Aꞌtota yucueya yujupʉ. Yʉꞌʉ mʉꞌʉrẽ ẽjõpeosere ĩꞌogʉ̃, apeyenojõ oꞌosĩꞌrĩsaꞌa, nicʉ niwĩ.
18 Não partas daqui, rogo-te, até que eu venha a ti, e te traga o meu presente, e o coloque diante de ti. E ele disse: Aguardarei até que tu retornes.
19 Cʉ̃ tojo nicã, Gedeṍ waꞌa, niꞌcʉ̃ cabracãrẽ wẽjẽ, doꞌa, tojo nicã pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere apocʉ niwĩ. Tuꞌajanʉꞌcõ, diꞌirore piꞌipʉ miisãa, tecore sʉtʉwʉpʉ piosãacʉ niwĩ. Te nipeꞌtisere cʉ̃ yucʉ doca dujigʉre mia, oꞌocʉ niwĩ.
19 E Gideão entrou, e preparou um cabrito, e bolos ázimos de um efa de farinha; pôs a carne em um cesto, e ele pôs o caldo em uma panela, e o trouxe para fora, debaixo do carvalho, e o apresentou.
20 Õꞌacʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã, cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
20 E o anjo de Deus lhe disse: Toma a carne e os bolos ázimos e coloca-os sobre esta rocha, e derrama o caldo. E ele assim o fez.
21 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã cʉ̃ tuacjʉ yapa meꞌrã sĩ́oo, diꞌirore, tojo nicã pã́rẽ ñapeocʉ niwĩ. Tojo weecãta, pecameꞌe ʉ̃tãgãpʉ ʉ̃jʉ̃ñeꞌemajã waꞌacaro niwʉ̃. Ti meꞌe diꞌirore, pã́rẽ ʉ̃jʉ̃apeꞌocãꞌcaro niwʉ̃. Tojo weetoja, Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ bajudutia waꞌacʉ niwĩ.
21 Então, o anjo do SENHOR estendeu a ponta da vara que estava na sua mão, e tocou a carne e os bolos ázimos; e subiu fogo da rocha, e consumiu a carne e os bolos ázimos. Então, o anjo do SENHOR retirou-se da sua vista.
22 Tojo waꞌacã ĩꞌagʉ̃, Gedeṍ Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcãsere masĩcʉ niwĩ. Beꞌro ʉcʉa, caricũcʉ niwĩ:
22 E, quando Gideão percebeu que ele era um anjo do SENHOR, Gideão disse: Ai de mim, ó Senhor DEUS! Porque vi um anjo do SENHOR face a face.
23 Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
23 E o SENHOR lhe disse: Paz seja contigo; não temas; não morrerás.
24 Beꞌro Gedeṍ topʉ Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeogʉ waꞌicʉrãrẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeorore niꞌcã mesã ʉ̃tã meꞌrã seeneocũucʉ niwĩ. Ti mesãrẽ “Õꞌacʉ̃ wãcũqueꞌtiro marĩrõ, añurõ tʉꞌoñaꞌse oꞌogʉ nimi”, ni wãmepeocʉ niwĩ. Aꞌti mesã Ofra, Abiézer ya curuacjãrã ya macãpʉ nidecotisaꞌa yujupʉ.
24 Então Gideão edificou ali um altar ao SENHOR, e o chamou de Jeová-Shalom; e até este dia ainda está em Ofra dos abiezritas.
25 Ti ñamita Õꞌacʉ̃ Gedeṍrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
25 E sucedeu que, na mesma noite, o SENHOR lhe disse: Toma o novilho do teu pai, o segundo novilho de sete anos de idade, e põe abaixo o altar de Baal que o teu pai tem, e corta o arvoredo que está junto a ele;
26 Tere cõꞌatoja, Õꞌacʉ̃ mʉꞌʉ wiogʉre niꞌcãrõ waꞌicʉrãrẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeoatjore niꞌcã mesã ʉ̃tã meꞌrã seeneocũuña tja. Mʉsã duꞌtiro nirĩ buꞌa dʉposãrĩpʉ seeneocũuña. Tuꞌajanʉꞌcõ, wecʉre wẽjẽ, topʉ peca, mʉsã paacõꞌaca tuturo meꞌrã Õꞌacʉ̃rẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeoya, nicʉ niwĩ.
26 e edifica um altar para o SENHOR, teu Deus, no cume dessa rocha, no local ordenado, e toma o segundo novilho, e oferece um sacrifício queimado com a madeira do arvoredo que tu cortares.
27 Beꞌro Gedeṍ diez ʉmʉa, cʉ̃rẽ daꞌracoꞌterã meꞌrã Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ weedutiꞌcaronojõta weecʉ niwĩ. Cʉ̃ acawererãrẽ, ti macãcjãrãrẽ uiyugʉ, ʉmʉco ʉ̃jʉ̃amorõpeosĩꞌrĩticʉ niwĩ. Tojo weegʉ ñamipʉ ʉ̃jʉ̃amorõpeocʉ niwĩ.
27 Então Gideão tomou dez homens dentre os seus servos, e fez segundo o SENHOR lhe disse; e assim foi, porque como temia a casa de seu pai, e os homens da cidade, ele não poderia fazê-lo de dia, mas fê-lo à noite.
28 Ape nʉmʉ boꞌreacã ti macãcjãrã wãꞌcã, Baare ẽjõpeorore paamʉtõdijoꞌcarore, tojo nicã Astarté ẽjõpeori tuturo paacõꞌaca tuturore ĩꞌacãrã niwã. Apeyema tja, apero, maꞌma ʉ̃jʉ̃amorõpeoropʉ wecʉ ʉ̃jʉ̃aꞌcʉre ĩꞌacãrã niwã.
28 E quando os homens da cidade se levantaram de manhã cedo, eis que o altar de Baal estava demolido, e o arvoredo que estava junto a ele estava cortado, e o segundo novilho foi oferecido sobre o altar que foi edificado.
29 Na aꞌmerĩ sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã: “¿Noanojõ tojo weeapari?” nicãrã niwã.
29 E disseram uns aos outros: Quem fez esta coisa? E, quando investigaram e perguntaram, disseram: Gideão, o filho de Joás fez esta coisa.
30 Beꞌro ti macãcjãrã ʉmʉa Joáre aꞌtiro nicãrã niwã:
30 Então, os homens da cidade disseram a Joás: Traz para fora o teu filho, para que morra; porque ele demoliu o altar de Baal, e porque cortou o arvoredo que estava junto dele.
31 Joás, Gedeṍ pacʉ peꞌe narẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
31 E Joás disse a todos os que se levantaram contra ele: Vós rogareis por Baal? Podereis salvá-lo? Que seja levado à morte aquele que roga por ele enquanto ainda é manhã; se ele for um deus, que rogue a si mesmo, já que demoliram o seu altar.
32 Ti nʉmʉ meꞌrã masã Gedeṍrẽ “Jerubaal” pisunʉꞌcãcãrã niwã. Gedeṍta Baare ẽjõpeorore paamʉtõdijocʉ niwĩ. Tojo weerã “Baal basu aꞌmewẽjẽato” nírã, tojo nicãrã niwã.
32 Por isso, naquele dia, ele o chamou de Jerubaal, dizendo: Que Baal defenda-se contra ele, porque ele pôs abaixo o seu altar.
33 To beꞌro nipeꞌtirã madianita masã, amaleca masã, tojo nicã ãpẽrã mujĩpũ mʉjãtiro peꞌecjãrã nerẽ, dia Jordã́rẽ pẽꞌacãrã niwã. Añurĩ pa Jezreel wãmetiropʉ ejaqueꞌa, cãrĩcãrã niwã.
33 Então, todos os midianitas e os amalequitas e os filhos do oriente se reuniram, e atravessaram, e acamparam no vale de Jezreel.
34 Na tojo weecã, Espíritu Santu Gedeṍpʉre sãjãacʉ niwĩ. Sãjãa, Gedeṍ Abiézer ya curuacjãrãrẽ cʉ̃rẽ sirutudutigʉ, oveja capesaꞌrore puticʉ niwĩ.
34 Porém, o Espírito do SENHOR veio sobre Gideão, e ele soprou uma trombeta; e Abiezer foi reunido após ele.
35 Ãpẽrã queti wererãrẽ nipeꞌtiro Manasés ya curuacjãrãrẽ nerẽdutigʉ oꞌócʉ niwĩ. Tojo nicã Aser ya curuacjãrã, Zabulṍ ya curuacjãrã, Neftalí ya curuacjãrã cʉ̃ meꞌrã aꞌmewẽjẽtamurã waꞌajãrẽ pijiduticʉ niwĩ. Tojo weerã nipeꞌtirã cʉ̃ meꞌrã nerẽcãrã niwã.
35 E ele enviou mensageiros por todo Manassés; que também foi reunido após ele; e enviou mensageiros a Aser, e a Zebulom, e a Naftali; e eles subiram para encontrá-los.
36 Gedeṍ Õꞌacʉ̃rẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Mʉꞌʉ yʉꞌʉ meꞌrã Israe curuacjãrãrẽ yʉꞌrʉogʉsaꞌa níꞌcaronojõta diacjʉ̃ wéégʉ, aꞌtiro weeĩꞌobosaya.
36 E Gideão disse a Deus: Se tu queres salvar Israel pela minha mão, como disseste,
37 Oveja casero añurõ poaritiri casero trigo suꞌtiweeropʉ diꞌtapʉ cũugʉ̃ti. Boꞌreacã ñocõa ʉꞌseco ti caseropʉ diaꞌcʉ̃ nicã ĩꞌagʉ̃, mʉꞌʉ yʉꞌʉre níꞌcaronojõta yʉꞌʉ meꞌrã Israe curuacjãrãrẽ yʉꞌrʉosere masĩgʉ̃saꞌa”, nicʉ niwĩ.
37 eis que colocarei um velo de lã no chão; e se o orvalho estiver somente sobre o velo, e a terra ao redor estiver seca, então saberei que queres salvar Israel pela minha mão, conforme disseste.
38 Tojota waꞌacaro niwʉ̃. Ape nʉmʉ Gedeṍ wãꞌcã, poari añurõ púúca caserore bocacʉ niwĩ. Ti caserore bipecã, niꞌcã pa muꞌmurõ aco wijacaro niwʉ̃.
38 E assim foi; pois levantou-se ele de manhã cedo, e espremeu o velo e, torcendo-o, removeu o orvalho do velo: uma tigela cheia de água.
39 Beꞌro Gedeṍ Õꞌacʉ̃rẽ nicʉ niwĩ tja: “Yʉꞌʉ meꞌrã uaticãꞌña. Niꞌcãti mʉꞌʉ weeĩꞌosere sẽrĩnemogʉ̃ti. Niꞌcãrõacãma boꞌreacã diꞌtapʉ diaꞌcʉ̃ ñocõa ʉꞌseco niato. Oveja poari peꞌe añurõ bopori casero niato”, nicʉ niwĩ.
39 E Gideão disse a Deus: Não se acenda a tua ira contra mim, e falarei só mais esta vez; permita-me provar, rogo-te, só mais esta vez com o velo; que agora esteja seco somente sobre o velo, e sobre todo o solo haja orvalho.
40 Ti ñamirẽ Õꞌacʉ̃ mejãrõta weecʉ niwĩ tja. Oveja poari diaꞌcʉ̃ aco marĩcaro niwʉ̃. Diꞌta nipeꞌtiropʉre ñocõa ʉꞌseco acoticaro niwʉ̃.
40 E Deus assim o fez naquela noite; pois apenas sobre o velo estava seco, e havia orvalho sobre todo o solo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.