Juízes 6

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Beꞌropʉ tja Israe curuacjãrã apaturi Õꞌacʉ̃ ĩꞌorõpʉ ñaꞌarõ weecãrã niwã. Tojo weegʉ Õꞌacʉ̃ narẽ siete cʉ̃ꞌmarĩ madianita masã dutise doca tojacã weecʉ niwĩ.
1 Porém os filhos de Israel fizeram o que parecia mal aos olhos do Senhor ; e o Senhor os deu na mão dos midianitas por sete anos.
2 Siapeꞌe meꞌrã madianita masã narẽ ñaꞌarõ daꞌradutipecãrã niwã. Tojo weerã Israe curuacjãrã narẽ uirã, ʉ̃rʉ̃pagʉpʉ, ʉ̃tã tutiripʉ duꞌtise na nisetise uꞌturire weecãrã niwã.
2 E, prevalecendo a mão dos midianitas sobre Israel, fizeram os filhos de Israel para si, por causa dos midianitas, as covas que estão nos montes, e as cavernas, e as fortificações.
3 — ausente —
3 Porque sucedia que, semeando Israel, subiam os midianitas e os amalequitas; e também os do Oriente contra ele subiam.
4 — ausente —
4 E punham-se contra eles em campo, e destruíam a novidade da terra, até chegarem a Gaza, e não deixavam mantimento em Israel, nem ovelhas, nem bois, nem jumentos.
5 Ti diꞌta cjasere dojorẽrã aꞌtirã, na yarã cameyoa pãjãrã meꞌrã, na ye wiꞌseri suꞌti meꞌrã weeꞌque wiꞌseri peje meꞌrã aꞌticãrã niwã. Mʉꞌmʉrĩwiꞌia pãjãrã otesere baꞌapeꞌorã aꞌtirã weronojõ aꞌticãrã niwã. Na pãjãrã niyucã, baꞌpaqueota basioticaro niwʉ̃.
5 Porque subiam com os seus gados e tendas; vinham como gafanhotos, em tanta multidão, que não se podiam contar, nem a eles nem aos seus camelos; e entravam na terra para a destruir.
6 Madianita masã tojo weecã, Israe curuacjãrã ʉpʉtʉ piꞌeticãrã niwã. Tojo weerã Õꞌacʉ̃rẽ cʉ̃ weetamusere ʉpʉtʉ sẽrĩcãrã niwã.
6 Assim, Israel empobreceu muito pela presença dos midianitas; então, os filhos de Israel clamaram ao Senhor .
7 Israe curuacjãrã Õꞌacʉ̃rẽ “Madianita masãrẽ yʉꞌrʉweticã weeya”, ni sẽrĩcã,
7 E sucedeu que, clamando os filhos de Israel ao Senhor , por causa dos midianitas,
8 Õꞌacʉ̃ narẽ niꞌcʉ̃ cʉ̃ yere weremʉꞌtãrĩ masʉ̃rẽ oꞌócʉ niwĩ. Narẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Õꞌacʉ̃ Israe curuacjãrã wiogʉ mʉsãrẽ aꞌtiro niami: ‘Yʉꞌʉ mʉsã Egiptopʉ níꞌcãrãrẽ miiwijawʉ. Topʉre mʉsã narẽ daꞌracoꞌterã nimiwʉ̃.
8 enviou o Senhor um profeta aos filhos de Israel, que lhes disse: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Do Egito eu vos fiz subir e vos tirei da casa da servidão;
9 Mʉsã Egiptocjãrã dutise doca níꞌcãrãrẽ yʉꞌrʉweticã weewʉ. Tojo nicã nipeꞌtirã mʉsãrẽ ñaꞌarõ weeꞌcãrãrẽ tojo weewʉ. Na ye diꞌta nimiꞌquere cõꞌaõꞌo, mʉsãrẽ oꞌowʉ.
9 e vos livrei da mão dos egípcios e da mão de todos quantos vos oprimiam; e os expeli de diante de vós e a vós dei a sua terra;
10 Mʉsãrẽ aꞌtiro nimiwʉ̃: “Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃, mʉsã wiogʉ niꞌi. Mʉsã amorreo masã ya diꞌtapʉ niꞌi. Na ẽjõpeorãrẽ ne ẽjõpeoticãꞌña,” nimiwʉ̃. Yʉꞌʉ tojo nimicã, mʉsã peꞌe yʉꞌʉ tojo dutisere ne yʉꞌtitiwʉ’ ”, ni werecʉ niwĩ Õꞌacʉ̃ yere weremʉꞌtãrĩ masʉ̃.
10 e vos disse: Eu sou o Senhor , vosso Deus; não temais aos deuses dos amorreus, em cuja terra habitais; mas não destes ouvidos à minha voz.
11 Beꞌro Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã aꞌti, Ofra nirõpʉ yucʉ pajicjʉ docapʉ dujicʉ niwĩ. Tigʉ Joás wãmetigʉ yagʉ nicaro niwʉ̃. Joás Abiézer wãmetiri curuacjʉ̃ nicʉ niwĩ. Topʉ cʉ̃ macʉ̃ Gedeṍ trigore doque, sʉꞌaweegʉ weecʉ niwĩ. Madianita masã ĩꞌaticãꞌto nígʉ̃, na vino wéérã ʉꞌsepaga ʉꞌtatĩarõpʉ tere sʉꞌaweegʉ weecʉ niwĩ.
11 Então, o Anjo do Senhor veio e assentou-se debaixo do carvalho que está em Ofra, que pertencia a Joás, abiezrita; e Gideão, seu filho, estava malhando o trigo no lagar, para o salvar dos midianitas.
12 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã Gedeṍrẽ bajua, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
12 Então, o Anjo do Senhor lhe apareceu e lhe disse: O Senhor é contigo, varão valoroso.
13 Gedeṍ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
13 Mas Gideão lhe respondeu: Ai, senhor meu, se o Senhor é conosco, por que tudo isto nos sobreveio? E que é feito de todas as suas maravilhas que nossos pais nos contaram, dizendo: Não nos fez o Senhor subir do Egito? Porém, agora, o Senhor nos desamparou e nos deu na mão dos midianitas.
14 Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ majãmiĩꞌa, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
14 Então, o Senhor olhou para ele e disse: Vai nesta tua força e livrarás a Israel da mão dos midianitas; porventura, não te enviei eu?
15 Gedeṍ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
15 E ele lhe disse: Ai, Senhor meu, com que livrarei a Israel? Eis que a minha família é a mais pobre em Manassés, e eu, o menor na casa de meu pai.
16 Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
16 E o Senhor lhe disse: Porquanto eu hei de ser contigo, tu ferirás os midianitas como se fossem um só homem.
17 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌogʉ, Gedeṍ nicʉ niwĩ:
17 E ele lhe disse: Se agora tenho achado graça aos teus olhos, dá-me um sinal de que és o que comigo falas.
18 Aꞌtota yucueya yujupʉ. Yʉꞌʉ mʉꞌʉrẽ ẽjõpeosere ĩꞌogʉ̃, apeyenojõ oꞌosĩꞌrĩsaꞌa, nicʉ niwĩ.
18 Rogo-te que daqui te não apartes, até que eu venha a ti, e traga o meu presente, e o ponha perante ti. E disse: Eu esperarei até que voltes.
19 Cʉ̃ tojo nicã, Gedeṍ waꞌa, niꞌcʉ̃ cabracãrẽ wẽjẽ, doꞌa, tojo nicã pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere apocʉ niwĩ. Tuꞌajanʉꞌcõ, diꞌirore piꞌipʉ miisãa, tecore sʉtʉwʉpʉ piosãacʉ niwĩ. Te nipeꞌtisere cʉ̃ yucʉ doca dujigʉre mia, oꞌocʉ niwĩ.
19 E entrou Gideão e preparou um cabrito e bolos asmos de um efa de farinha; a carne pôs num açafate e o caldo pôs numa panela; e trouxe-lho até debaixo do carvalho e lho apresentou.
20 Õꞌacʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã, cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
20 Porém o Anjo de Deus lhe disse: Toma a carne e os bolos asmos, e põe- nos sobre esta penha, e verte o caldo. E assim o fez.
21 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã cʉ̃ tuacjʉ yapa meꞌrã sĩ́oo, diꞌirore, tojo nicã pã́rẽ ñapeocʉ niwĩ. Tojo weecãta, pecameꞌe ʉ̃tãgãpʉ ʉ̃jʉ̃ñeꞌemajã waꞌacaro niwʉ̃. Ti meꞌe diꞌirore, pã́rẽ ʉ̃jʉ̃apeꞌocãꞌcaro niwʉ̃. Tojo weetoja, Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ bajudutia waꞌacʉ niwĩ.
21 E o Anjo do Senhor estendeu a ponta do cajado que estava na sua mão e tocou a carne e os bolos asmos; então, subiu fogo da penha e consumiu a carne e os bolos asmos; e o Anjo do Senhor desapareceu de seus olhos.
22 Tojo waꞌacã ĩꞌagʉ̃, Gedeṍ Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcãsere masĩcʉ niwĩ. Beꞌro ʉcʉa, caricũcʉ niwĩ:
22 Então, viu Gideão que era o Anjo do Senhor ; e disse Gideão: Ah! Senhor Jeová , que eu vi o Anjo do Senhor face a face.
23 Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
23 Porém o Senhor lhe disse: Paz seja contigo; não temas, não morrerás.
24 Beꞌro Gedeṍ topʉ Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeogʉ waꞌicʉrãrẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeorore niꞌcã mesã ʉ̃tã meꞌrã seeneocũucʉ niwĩ. Ti mesãrẽ “Õꞌacʉ̃ wãcũqueꞌtiro marĩrõ, añurõ tʉꞌoñaꞌse oꞌogʉ nimi”, ni wãmepeocʉ niwĩ. Aꞌti mesã Ofra, Abiézer ya curuacjãrã ya macãpʉ nidecotisaꞌa yujupʉ.
24 Então, Gideão edificou ali um altar ao Senhor e lhe chamou Senhor É Paz; e ainda até ao dia de hoje está em Ofra dos abiezritas.
25 Ti ñamita Õꞌacʉ̃ Gedeṍrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
25 E aconteceu, naquela mesma noite, que o Senhor lhe disse: Toma o boi de teu pai, a saber, o segundo boi de sete anos, e derriba o altar de Baal, que é de teu pai, e corta o bosque que está ao pé dele.
26 Tere cõꞌatoja, Õꞌacʉ̃ mʉꞌʉ wiogʉre niꞌcãrõ waꞌicʉrãrẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeoatjore niꞌcã mesã ʉ̃tã meꞌrã seeneocũuña tja. Mʉsã duꞌtiro nirĩ buꞌa dʉposãrĩpʉ seeneocũuña. Tuꞌajanʉꞌcõ, wecʉre wẽjẽ, topʉ peca, mʉsã paacõꞌaca tuturo meꞌrã Õꞌacʉ̃rẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeoya, nicʉ niwĩ.
26 E edifica ao Senhor , teu Deus, um altar no cume deste lugar forte, num lugar conveniente; e toma o segundo boi e o oferecerás em holocausto com a lenha que cortares do bosque.
27 Beꞌro Gedeṍ diez ʉmʉa, cʉ̃rẽ daꞌracoꞌterã meꞌrã Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ weedutiꞌcaronojõta weecʉ niwĩ. Cʉ̃ acawererãrẽ, ti macãcjãrãrẽ uiyugʉ, ʉmʉco ʉ̃jʉ̃amorõpeosĩꞌrĩticʉ niwĩ. Tojo weegʉ ñamipʉ ʉ̃jʉ̃amorõpeocʉ niwĩ.
27 Então, Gideão tomou dez homens dentre os seus servos e fez como o Senhor lhe dissera; e sucedeu que, temendo ele a casa de seu pai e os homens daquela cidade, não o fez de dia, mas fê- lo de noite.
28 Ape nʉmʉ boꞌreacã ti macãcjãrã wãꞌcã, Baare ẽjõpeorore paamʉtõdijoꞌcarore, tojo nicã Astarté ẽjõpeori tuturo paacõꞌaca tuturore ĩꞌacãrã niwã. Apeyema tja, apero, maꞌma ʉ̃jʉ̃amorõpeoropʉ wecʉ ʉ̃jʉ̃aꞌcʉre ĩꞌacãrã niwã.
28 Levantando-se, pois, os homens daquela cidade de madrugada, eis que estava o altar de Baal derribado, e o bosque, que estava ao pé dele, cortado; e o segundo boi foi oferecido no altar de novo edificado.
29 Na aꞌmerĩ sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã: “¿Noanojõ tojo weeapari?” nicãrã niwã.
29 E uns aos outros disseram: Quem fez esta coisa? E, esquadrinhando e inquirindo, disseram: Gideão, o filho de Joás, fez esta coisa.
30 Beꞌro ti macãcjãrã ʉmʉa Joáre aꞌtiro nicãrã niwã:
30 Então, os homens daquela cidade disseram a Joás: Tira para fora o teu filho para que morra, pois derribou o altar de Baal e cortou o bosque que estava ao pé dele.
31 Joás, Gedeṍ pacʉ peꞌe narẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
31 Porém Joás disse a todos os que se puseram contra ele: Contendereis vós por Baal? Livrá-lo-eis vós? Qualquer que por ele contender ainda esta manhã será morto; se é deus, por si mesmo contenda; pois derribaram o seu altar.
32 Ti nʉmʉ meꞌrã masã Gedeṍrẽ “Jerubaal” pisunʉꞌcãcãrã niwã. Gedeṍta Baare ẽjõpeorore paamʉtõdijocʉ niwĩ. Tojo weerã “Baal basu aꞌmewẽjẽato” nírã, tojo nicãrã niwã.
32 Pelo que, naquele dia, lhe chamaram Jerubaal, dizendo: Baal contenda contra ele, pois derribou o seu altar.
33 To beꞌro nipeꞌtirã madianita masã, amaleca masã, tojo nicã ãpẽrã mujĩpũ mʉjãtiro peꞌecjãrã nerẽ, dia Jordã́rẽ pẽꞌacãrã niwã. Añurĩ pa Jezreel wãmetiropʉ ejaqueꞌa, cãrĩcãrã niwã.
33 E todos os midianitas, e amalequitas, e os filhos do Oriente se ajuntaram num corpo, e passaram, e puseram o seu campo no vale de Jezreel.
34 Na tojo weecã, Espíritu Santu Gedeṍpʉre sãjãacʉ niwĩ. Sãjãa, Gedeṍ Abiézer ya curuacjãrãrẽ cʉ̃rẽ sirutudutigʉ, oveja capesaꞌrore puticʉ niwĩ.
34 Então, o Espírito do Senhor revestiu a Gideão, o qual tocou a buzina, e os abiezritas se ajuntaram após ele.
35 Ãpẽrã queti wererãrẽ nipeꞌtiro Manasés ya curuacjãrãrẽ nerẽdutigʉ oꞌócʉ niwĩ. Tojo nicã Aser ya curuacjãrã, Zabulṍ ya curuacjãrã, Neftalí ya curuacjãrã cʉ̃ meꞌrã aꞌmewẽjẽtamurã waꞌajãrẽ pijiduticʉ niwĩ. Tojo weerã nipeꞌtirã cʉ̃ meꞌrã nerẽcãrã niwã.
35 E enviou mensageiros por toda a tribo de Manassés, que também se convocou após ele; também enviou mensageiros a Aser, e a Zebulom, e a Naftali, e saíram-lhe ao encontro.
36 Gedeṍ Õꞌacʉ̃rẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Mʉꞌʉ yʉꞌʉ meꞌrã Israe curuacjãrãrẽ yʉꞌrʉogʉsaꞌa níꞌcaronojõta diacjʉ̃ wéégʉ, aꞌtiro weeĩꞌobosaya.
36 E disse Gideão a Deus: Se hás de livrar Israel por minha mão, como tens dito,
37 Oveja casero añurõ poaritiri casero trigo suꞌtiweeropʉ diꞌtapʉ cũugʉ̃ti. Boꞌreacã ñocõa ʉꞌseco ti caseropʉ diaꞌcʉ̃ nicã ĩꞌagʉ̃, mʉꞌʉ yʉꞌʉre níꞌcaronojõta yʉꞌʉ meꞌrã Israe curuacjãrãrẽ yʉꞌrʉosere masĩgʉ̃saꞌa”, nicʉ niwĩ.
37 eis que eu porei um velo de lã na eira; se o orvalho estiver somente no velo, e secura sobre toda a terra, então, conhecerei que hás de livrar Israel por minha mão, como tens dito.
38 Tojota waꞌacaro niwʉ̃. Ape nʉmʉ Gedeṍ wãꞌcã, poari añurõ púúca caserore bocacʉ niwĩ. Ti caserore bipecã, niꞌcã pa muꞌmurõ aco wijacaro niwʉ̃.
38 E assim sucedeu; porque, ao outro dia, se levantou de madrugada, e apertou o velo, e do orvalho do velo espremeu uma taça cheia de água.
39 Beꞌro Gedeṍ Õꞌacʉ̃rẽ nicʉ niwĩ tja: “Yʉꞌʉ meꞌrã uaticãꞌña. Niꞌcãti mʉꞌʉ weeĩꞌosere sẽrĩnemogʉ̃ti. Niꞌcãrõacãma boꞌreacã diꞌtapʉ diaꞌcʉ̃ ñocõa ʉꞌseco niato. Oveja poari peꞌe añurõ bopori casero niato”, nicʉ niwĩ.
39 E disse Gideão a Deus: Não se acenda contra mim a tua ira, se ainda falar só esta vez; rogo-te que só esta vez faça a prova com o velo; rogo-te que só no velo haja secura, e em toda a terra haja o orvalho.
40 Ti ñamirẽ Õꞌacʉ̃ mejãrõta weecʉ niwĩ tja. Oveja poari diaꞌcʉ̃ aco marĩcaro niwʉ̃. Diꞌta nipeꞌtiropʉre ñocõa ʉꞌseco acoticaro niwʉ̃.
40 E Deus assim o fez naquela noite, pois só no velo havia secura, e sobre toda a terra havia orvalho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.