Juízes 6

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Beꞌropʉ tja Israe curuacjãrã apaturi Õꞌacʉ̃ ĩꞌorõpʉ ñaꞌarõ weecãrã niwã. Tojo weegʉ Õꞌacʉ̃ narẽ siete cʉ̃ꞌmarĩ madianita masã dutise doca tojacã weecʉ niwĩ.
1 Os filhos de Israel fizeram o que era mau aos olhos do Senhor e por isso o Senhor os entregou nas mãos dos midianitas durante sete anos.
2 Siapeꞌe meꞌrã madianita masã narẽ ñaꞌarõ daꞌradutipecãrã niwã. Tojo weerã Israe curuacjãrã narẽ uirã, ʉ̃rʉ̃pagʉpʉ, ʉ̃tã tutiripʉ duꞌtise na nisetise uꞌturire weecãrã niwã.
2 Os midianitas prevaleceram contra Israel. E, por causa dos midianitas, os filhos de Israel fizeram para si as covas que estão nos montes, as cavernas e as fortificações.
3 — ausente —
3 Porque, cada vez que os israelitas semeavam, os midianitas, os amalequitas e os povos do Oriente os atacavam.
4 — ausente —
4 Acampavam em Israel, destruindo os produtos da terra até a vizinhança de Gaza, e não deixavam em Israel sustento algum, nem ovelhas, nem bois, nem jumentos.
5 Ti diꞌta cjasere dojorẽrã aꞌtirã, na yarã cameyoa pãjãrã meꞌrã, na ye wiꞌseri suꞌti meꞌrã weeꞌque wiꞌseri peje meꞌrã aꞌticãrã niwã. Mʉꞌmʉrĩwiꞌia pãjãrã otesere baꞌapeꞌorã aꞌtirã weronojõ aꞌticãrã niwã. Na pãjãrã niyucã, baꞌpaqueota basioticaro niwʉ̃.
5 Pois vinham com o seu gado e as suas tendas, como uma nuvem de gafanhotos. Eram tantos, que não se podiam contar, nem a eles nem aos seus camelos; e entravam na terra para a destruir.
6 Madianita masã tojo weecã, Israe curuacjãrã ʉpʉtʉ piꞌeticãrã niwã. Tojo weerã Õꞌacʉ̃rẽ cʉ̃ weetamusere ʉpʉtʉ sẽrĩcãrã niwã.
6 Assim, Israel ficou muito debilitado com a presença dos midianitas. Então os filhos de Israel clamaram ao Senhor .
7 Israe curuacjãrã Õꞌacʉ̃rẽ “Madianita masãrẽ yʉꞌrʉweticã weeya”, ni sẽrĩcã,
7 Quando os filhos de Israel clamaram ao Senhor por causa dos midianitas,
8 Õꞌacʉ̃ narẽ niꞌcʉ̃ cʉ̃ yere weremʉꞌtãrĩ masʉ̃rẽ oꞌócʉ niwĩ. Narẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Õꞌacʉ̃ Israe curuacjãrã wiogʉ mʉsãrẽ aꞌtiro niami: ‘Yʉꞌʉ mʉsã Egiptopʉ níꞌcãrãrẽ miiwijawʉ. Topʉre mʉsã narẽ daꞌracoꞌterã nimiwʉ̃.
8 o Senhor lhes enviou um profeta, que lhes disse: — Assim diz o
9 Mʉsã Egiptocjãrã dutise doca níꞌcãrãrẽ yʉꞌrʉweticã weewʉ. Tojo nicã nipeꞌtirã mʉsãrẽ ñaꞌarõ weeꞌcãrãrẽ tojo weewʉ. Na ye diꞌta nimiꞌquere cõꞌaõꞌo, mʉsãrẽ oꞌowʉ.
9 Eu os livrei das mãos dos egípcios e das mãos de todos os opressores. Eu os expulsei e dei a vocês a terra deles.
10 Mʉsãrẽ aꞌtiro nimiwʉ̃: “Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃, mʉsã wiogʉ niꞌi. Mʉsã amorreo masã ya diꞌtapʉ niꞌi. Na ẽjõpeorãrẽ ne ẽjõpeoticãꞌña,” nimiwʉ̃. Yʉꞌʉ tojo nimicã, mʉsã peꞌe yʉꞌʉ tojo dutisere ne yʉꞌtitiwʉ’ ”, ni werecʉ niwĩ Õꞌacʉ̃ yere weremʉꞌtãrĩ masʉ̃.
10 E disse: ‘Eu sou o Senhor , o Deus de vocês; não adorem os deuses dos amorreus, em cuja terra vocês estão morando.’ Mas vocês não deram ouvidos à minha voz.”
11 Beꞌro Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã aꞌti, Ofra nirõpʉ yucʉ pajicjʉ docapʉ dujicʉ niwĩ. Tigʉ Joás wãmetigʉ yagʉ nicaro niwʉ̃. Joás Abiézer wãmetiri curuacjʉ̃ nicʉ niwĩ. Topʉ cʉ̃ macʉ̃ Gedeṍ trigore doque, sʉꞌaweegʉ weecʉ niwĩ. Madianita masã ĩꞌaticãꞌto nígʉ̃, na vino wéérã ʉꞌsepaga ʉꞌtatĩarõpʉ tere sʉꞌaweegʉ weecʉ niwĩ.
11 Então o Anjo do Senhor veio e sentou-se debaixo do carvalho que está em Ofra, que pertencia a Joás, da família de Abiezer. Gideão, filho de Joás, estava malhando o trigo no lagar, para o pôr a salvo dos midianitas.
12 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã Gedeṍrẽ bajua, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
12 Então o Anjo do Senhor lhe apareceu e lhe disse: — O
13 Gedeṍ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
13 Gideão respondeu: — Ah! Meu senhor! Se o
14 Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ majãmiĩꞌa, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
14 Então o Senhor se virou para Gideão e disse: — Vá nessa força que você tem e livre Israel das mãos dos midianitas. Não é verdade que eu estou enviando você?
15 Gedeṍ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
15 Gideão respondeu: — Ah! Meu Senhor! Como livrarei Israel? Eis que a minha família é a mais pobre em Manassés, e eu sou o menor na casa de meu pai.
16 Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
16 Mas o Senhor disse: — Já que eu estou ao seu lado, você derrotará os midianitas como se fossem um só homem.
17 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌogʉ, Gedeṍ nicʉ niwĩ:
17 Gideão respondeu: — Se de fato encontrei favor aos teus olhos, dá-me um sinal de que és tu,
18 Aꞌtota yucueya yujupʉ. Yʉꞌʉ mʉꞌʉrẽ ẽjõpeosere ĩꞌogʉ̃, apeyenojõ oꞌosĩꞌrĩsaꞌa, nicʉ niwĩ.
18 Peço que não te afastes daqui até que eu volte, traga a minha oferta e a coloque diante de ti. Ele respondeu: — Eu esperarei até que você volte.
19 Cʉ̃ tojo nicã, Gedeṍ waꞌa, niꞌcʉ̃ cabracãrẽ wẽjẽ, doꞌa, tojo nicã pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere apocʉ niwĩ. Tuꞌajanʉꞌcõ, diꞌirore piꞌipʉ miisãa, tecore sʉtʉwʉpʉ piosãacʉ niwĩ. Te nipeꞌtisere cʉ̃ yucʉ doca dujigʉre mia, oꞌocʉ niwĩ.
19 Gideão entrou em casa, preparou um cabrito e fez pães sem fermento com vinte litros de farinha. Pôs a carne num cesto, e o caldo, numa panela. Depois, trouxe tudo até debaixo do carvalho e o entregou ao Anjo.
20 Õꞌacʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã, cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
20 Porém o Anjo de Deus lhe disse: — Pegue a carne e os pães sem fermento e coloque-os sobre esta rocha. Depois, derrame o caldo em cima. Foi o que Gideão fez.
21 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcã cʉ̃ tuacjʉ yapa meꞌrã sĩ́oo, diꞌirore, tojo nicã pã́rẽ ñapeocʉ niwĩ. Tojo weecãta, pecameꞌe ʉ̃tãgãpʉ ʉ̃jʉ̃ñeꞌemajã waꞌacaro niwʉ̃. Ti meꞌe diꞌirore, pã́rẽ ʉ̃jʉ̃apeꞌocãꞌcaro niwʉ̃. Tojo weetoja, Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ bajudutia waꞌacʉ niwĩ.
21 Então o Anjo do Senhor estendeu a ponta do cajado que trazia na mão e tocou a carne e os pães sem fermento. Saiu fogo da rocha e queimou a carne e os pães. E o Anjo do Senhor desapareceu da presença dele.
22 Tojo waꞌacã ĩꞌagʉ̃, Gedeṍ Õꞌacʉ̃ cʉ̃ basuta nimigʉ̃, cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ weronojõ upʉsãjãnʉꞌcãsere masĩcʉ niwĩ. Beꞌro ʉcʉa, caricũcʉ niwĩ:
22 Quando Gideão viu que era o Anjo do Senhor , disse: — Ai de mim,
23 Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
23 Mas o Senhor lhe disse: — Que a paz esteja com você! Não tenha medo! Você não morrerá!
24 Beꞌro Gedeṍ topʉ Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeogʉ waꞌicʉrãrẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeorore niꞌcã mesã ʉ̃tã meꞌrã seeneocũucʉ niwĩ. Ti mesãrẽ “Õꞌacʉ̃ wãcũqueꞌtiro marĩrõ, añurõ tʉꞌoñaꞌse oꞌogʉ nimi”, ni wãmepeocʉ niwĩ. Aꞌti mesã Ofra, Abiézer ya curuacjãrã ya macãpʉ nidecotisaꞌa yujupʉ.
24 Então Gideão edificou ali um altar ao Senhor e lhe deu o nome de “O Senhor É Paz”. Até o dia de hoje esse altar está em Ofra, que pertence à família de Abiezer.
25 Ti ñamita Õꞌacʉ̃ Gedeṍrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
25 Naquela mesma noite, o Senhor disse a Gideão: — Leve o touro que pertence a seu pai, a saber, o segundo touro de sete anos, e derrube o altar de Baal que é do seu pai, e corte o poste da deusa Aserá que está junto ao altar.
26 Tere cõꞌatoja, Õꞌacʉ̃ mʉꞌʉ wiogʉre niꞌcãrõ waꞌicʉrãrẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeoatjore niꞌcã mesã ʉ̃tã meꞌrã seeneocũuña tja. Mʉsã duꞌtiro nirĩ buꞌa dʉposãrĩpʉ seeneocũuña. Tuꞌajanʉꞌcõ, wecʉre wẽjẽ, topʉ peca, mʉsã paacõꞌaca tuturo meꞌrã Õꞌacʉ̃rẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeoya, nicʉ niwĩ.
26 No alto desse lugar fortificado faça para o Senhor , seu Deus, um altar em camadas de pedra. Depois, pegue o segundo touro e ofereça-o em holocausto com a lenha do poste da deusa Aserá que você irá cortar.
27 Beꞌro Gedeṍ diez ʉmʉa, cʉ̃rẽ daꞌracoꞌterã meꞌrã Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ weedutiꞌcaronojõta weecʉ niwĩ. Cʉ̃ acawererãrẽ, ti macãcjãrãrẽ uiyugʉ, ʉmʉco ʉ̃jʉ̃amorõpeosĩꞌrĩticʉ niwĩ. Tojo weegʉ ñamipʉ ʉ̃jʉ̃amorõpeocʉ niwĩ.
27 Então Gideão levou dez homens dos seus servos e fez como o Senhor lhe havia falado. Mas, porque teve medo da casa de seu pai e dos homens daquela cidade, não o fez de dia, mas de noite.
28 Ape nʉmʉ boꞌreacã ti macãcjãrã wãꞌcã, Baare ẽjõpeorore paamʉtõdijoꞌcarore, tojo nicã Astarté ẽjõpeori tuturo paacõꞌaca tuturore ĩꞌacãrã niwã. Apeyema tja, apero, maꞌma ʉ̃jʉ̃amorõpeoropʉ wecʉ ʉ̃jʉ̃aꞌcʉre ĩꞌacãrã niwã.
28 De madrugada, quando os homens daquela cidade se levantaram, eis que o altar de Baal estava derrubado, e o poste da deusa Aserá que estava junto dele, cortado; e o referido segundo touro tinha sido oferecido no altar que havia sido edificado.
29 Na aꞌmerĩ sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã: “¿Noanojõ tojo weeapari?” nicãrã niwã.
29 E diziam uns aos outros: — Quem fez isto? E, perguntando e inquirindo, disseram: — Quem fez isso foi Gideão, o filho de Joás.
30 Beꞌro ti macãcjãrã ʉmʉa Joáre aꞌtiro nicãrã niwã:
30 Então os homens daquela cidade disseram a Joás: — Traga o seu filho para fora, para que seja morto, pois derrubou o altar de Baal e cortou o poste da deusa Aserá que estava junto dele.
31 Joás, Gedeṍ pacʉ peꞌe narẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
31 Porém Joás disse a todos os que se puseram contra ele: — Vocês querem defender a causa de Baal? Vocês querem livrá-lo? Quem defender a causa dele será morto ainda esta manhã. Se ele é deus, que defenda a si mesmo; afinal, derrubaram o seu altar.
32 Ti nʉmʉ meꞌrã masã Gedeṍrẽ “Jerubaal” pisunʉꞌcãcãrã niwã. Gedeṍta Baare ẽjõpeorore paamʉtõdijocʉ niwĩ. Tojo weerã “Baal basu aꞌmewẽjẽato” nírã, tojo nicãrã niwã.
32 Naquele dia Gideão passou a ser chamado de Jerubaal, porque foi dito: “Que Baal defenda a sua causa contra ele, pois foi ele quem derrubou o seu altar.”
33 To beꞌro nipeꞌtirã madianita masã, amaleca masã, tojo nicã ãpẽrã mujĩpũ mʉjãtiro peꞌecjãrã nerẽ, dia Jordã́rẽ pẽꞌacãrã niwã. Añurĩ pa Jezreel wãmetiropʉ ejaqueꞌa, cãrĩcãrã niwã.
33 Todos os midianitas, amalequitas e povos do Oriente se ajuntaram, passaram o Jordão e acamparam no vale de Jezreel.
34 Na tojo weecã, Espíritu Santu Gedeṍpʉre sãjãacʉ niwĩ. Sãjãa, Gedeṍ Abiézer ya curuacjãrãrẽ cʉ̃rẽ sirutudutigʉ, oveja capesaꞌrore puticʉ niwĩ.
34 Então o Espírito do Senhor revestiu Gideão, que fez soar o alarme, convocando os homens da família de Abiezer a segui-lo.
35 Ãpẽrã queti wererãrẽ nipeꞌtiro Manasés ya curuacjãrãrẽ nerẽdutigʉ oꞌócʉ niwĩ. Tojo nicã Aser ya curuacjãrã, Zabulṍ ya curuacjãrã, Neftalí ya curuacjãrã cʉ̃ meꞌrã aꞌmewẽjẽtamurã waꞌajãrẽ pijiduticʉ niwĩ. Tojo weerã nipeꞌtirã cʉ̃ meꞌrã nerẽcãrã niwã.
35 Enviou mensageiros por toda a tribo de Manassés, que também foi convocada a segui-lo. Enviou ainda mensageiros a Aser, a Zebulom e a Naftali, que foram se encontrar com ele.
36 Gedeṍ Õꞌacʉ̃rẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Mʉꞌʉ yʉꞌʉ meꞌrã Israe curuacjãrãrẽ yʉꞌrʉogʉsaꞌa níꞌcaronojõta diacjʉ̃ wéégʉ, aꞌtiro weeĩꞌobosaya.
36 Então Gideão se dirigiu a Deus, dizendo: — Se realmente queres livrar Israel por minha mão, como disseste,
37 Oveja casero añurõ poaritiri casero trigo suꞌtiweeropʉ diꞌtapʉ cũugʉ̃ti. Boꞌreacã ñocõa ʉꞌseco ti caseropʉ diaꞌcʉ̃ nicã ĩꞌagʉ̃, mʉꞌʉ yʉꞌʉre níꞌcaronojõta yʉꞌʉ meꞌrã Israe curuacjãrãrẽ yʉꞌrʉosere masĩgʉ̃saꞌa”, nicʉ niwĩ.
37 eis que eu porei uma porção de lã na eira. Se o orvalho estiver somente nela, e a terra ao redor estiver seca, então saberei que irás livrar Israel por meio de mim, como disseste.
38 Tojota waꞌacaro niwʉ̃. Ape nʉmʉ Gedeṍ wãꞌcã, poari añurõ púúca caserore bocacʉ niwĩ. Ti caserore bipecã, niꞌcã pa muꞌmurõ aco wijacaro niwʉ̃.
38 E assim aconteceu. No outro dia, Gideão se levantou de madrugada e, apertando a lã, do orvalho que havia nela espremeu uma taça cheia de água.
39 Beꞌro Gedeṍ Õꞌacʉ̃rẽ nicʉ niwĩ tja: “Yʉꞌʉ meꞌrã uaticãꞌña. Niꞌcãti mʉꞌʉ weeĩꞌosere sẽrĩnemogʉ̃ti. Niꞌcãrõacãma boꞌreacã diꞌtapʉ diaꞌcʉ̃ ñocõa ʉꞌseco niato. Oveja poari peꞌe añurõ bopori casero niato”, nicʉ niwĩ.
39 Gideão se dirigiu a Deus mais uma vez, dizendo: — Não se acenda contra mim a tua ira, se eu falar somente mais esta vez. Peço-te que me deixes fazer mais uma prova com a lã: que desta vez só a lã esteja seca, e que haja orvalho na terra ao redor dela.
40 Ti ñamirẽ Õꞌacʉ̃ mejãrõta weecʉ niwĩ tja. Oveja poari diaꞌcʉ̃ aco marĩcaro niwʉ̃. Diꞌta nipeꞌtiropʉre ñocõa ʉꞌseco acoticaro niwʉ̃.
40 E Deus assim o fez naquela noite, pois só a lã estava seca, e sobre a terra ao redor dela havia orvalho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.