Juízes 11

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jefté, Galaad diꞌtacjʉ̃, aꞌmewẽjẽtutuagʉ nicʉ niwĩ. Cʉ̃ pacʉ Galaad nicʉ niwĩ. Cʉ̃ paco peꞌe ʉmʉa meꞌrã aꞌmetãrãsijari masõ nico niwõ.
1 Jefté, da região de Gileade, era um soldado valente. O seu pai se chamava Gileade, e a sua mãe era uma prostituta.
2 Galaad nʉmo quẽꞌrã ʉmʉarẽ põꞌrãtico niwõ. Na bʉcʉarã, Jeftére na ya wiꞌipʉ nimiꞌcʉre cõꞌawĩrõcãrã niwã. Cʉ̃rẽ aꞌtiro nicãrã niwã: “Mʉꞌʉ apego macʉ̃ niꞌi. Tojo weegʉ marĩ pacʉ cʉ̃ wẽ́rĩ́ca beꞌro cũuatjere ñeꞌesome”, nicãrã niwã.
2 A esposa de Gileade também teve filhos. Quando cresceram, eles expulsaram Jefté, dizendo: — Você não vai herdar nada do nosso pai porque é filho de outra mulher.
3 Na tojo nicã, Jefté cʉ̃ acawererãrẽ duꞌtigʉ, apero Tob wãmetiropʉ macãrĩ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ ʉmʉa noꞌo ʉaro weemaꞌarãrẽ, na tʉꞌomasĩrõ marĩrõ weesetirãrẽ neocũucʉ niwĩ. Cʉ̃ meꞌrã baꞌpatisijacãrã niwã.
3 Jefté fugiu dos seus irmãos e foi morar na terra de Tobe. Lá alguns homens ordinários se juntaram a ele, e andavam juntos.
4 Beꞌropʉ amonita masã Israe curuacjãrã meꞌrã aꞌmewẽjẽcãrã niwã.
4 Algum tempo depois os amonitas foram guerrear contra o povo de Israel.
5 Na tojo weeri cura Galaad wiorã Jefté Tob wãmetiropʉ nigʉ̃rẽ pijirã waꞌacãrã niwã.
5 Quando isso aconteceu, os chefes de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe
6 —Aꞌtia. Marĩ amonita masã meꞌrã aꞌmewẽjẽrã waꞌacã, mʉꞌʉ ʉ̃sã wiogʉ nicã ʉasaꞌa, nicãrã niwã.
6 e disseram: — Venha com a gente e seja o nosso chefe na guerra contra os amonitas.
7 Jefté narẽ nicʉ niwĩ:
7 Jefté respondeu: — Eu sei que vocês me odeiam; e odeiam tanto, que me fizeram sair da casa do meu pai. Como é que vocês vêm me pedir ajuda, agora que estão em dificuldade?
8 Galaacjãrã bʉcʉrã cʉ̃rẽ nicãrã niwã:
8 — Nós viemos falar com você porque queremos que comande todo o povo de Gileade na luta contra os amonitas! — responderam eles.
9 Jefté narẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
9 Jefté disse: — Se me levarem de volta para casa a fim de lutar contra os amonitas, e se o
10 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, Galaacjãrã bʉcʉrã cʉ̃rẽ yʉꞌticãrã niwã:
10 Eles responderam: — Sim. Nós faremos como você diz. O
11 Tojo weegʉ Jefté Galaacjãrã bʉcʉrã meꞌrã waꞌacʉ niwĩ. Nipeꞌtirã masã cʉ̃rẽ na wiogʉ sõrõcãrã niwã. Jefté nipeꞌtise cʉ̃ narẽ níꞌquere apaturi Mizpapʉ Õꞌacʉ̃ tʉꞌoropʉ nicʉ niwĩ tja.
11 Aí Jefté foi com os chefes de Gileade, e o povo o colocou como governador e chefe. E em Mispa, na presença do Senhor , Jefté fez o povo jurar que faria tudo o que havia sido dito.
12 Beꞌro Jefté queti wererãrẽ amonita masã wiogʉ tiro oꞌócʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ aꞌtiro ni sẽrĩtiñaꞌduticʉ niwĩ: “¿Ñeꞌe buꞌiri mʉꞌʉ ʉ̃sã ya diꞌtapʉ sãjãti, ʉ̃sã meꞌrã aꞌmewẽjẽsĩꞌrĩti?” ni queti oꞌócʉ niwĩ.
12 Então Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas. Os mensageiros disseram: — O que é que vocês têm contra mim? Por que invadiram o meu país?
13 Amonita masã wiogʉ Jefté cʉ̃ quetiweredutigʉ oꞌóꞌcãrãrẽ yʉꞌticʉ niwĩ: “Israe curuacjãrã Egiptopʉ níꞌcãrã wijarã, dia Arnón meꞌrã nʉꞌcã, téé Jaboc, Jordã́ wãmetise maarĩ waꞌtero nise diꞌtare ẽꞌmacãrã niwã. Tojo weerã aꞌmewẽjẽse marĩrõ te diꞌtare yʉꞌʉre wiaya”, nicʉ niwĩ.
13 O rei dos amonitas respondeu: — Quando os israelitas saíram do Egito, tomaram a minha terra, desde o rio Arnom até os rios Jaboque e Jordão. Agora, sem luta, vocês devem devolver a minha terra.
14 Tere tʉꞌogʉ, Jefté ãpẽrã queti wererãrẽ amonita masã wiogʉre oꞌócʉ niwĩ tja.
14 Jefté mandou outros mensageiros ao rei dos amonitas
15 Aꞌte quetire cʉ̃rẽ werenemoduticʉ niwĩ: “Jefté mʉꞌʉrẽ aꞌtiro ni weredutiami: ‘Israe curuacjãrã moabita masã ye diꞌta, tojo nicã amonita masã ye diꞌtare ẽꞌmaticãrã niwã.
15 com a seguinte resposta: — O povo de Israel não tomou a terra de Moabe nem a terra de Amom.
16 Na Egiptopʉ níꞌcãrã wijarã, yucʉ marĩrõpʉ waꞌa, yʉꞌrʉacãrã niwã. Téé Maa sõꞌarĩ maajopʉ yʉꞌrʉpẽꞌa waꞌa, beꞌro Cadespʉ ejacãrã niwã.
16 Quando os israelitas saíram do Egito, foram pelo deserto até o golfo de Ácaba e daí até Cades.
17 Topʉ nírã, Israe curuacjãrã edomita masã wiogʉre queti wererãrẽ oꞌócãrã niwã. Cʉ̃rẽ aꞌtiro nicãrã niwã: “Ʉ̃sã mʉsã ya diꞌtapʉ yʉꞌrʉtẽrĩwãꞌcãcã, ‘Añurõsaꞌa’ niña”. Edomita masã wiogʉ peꞌe narẽ yʉꞌrʉtẽrĩcã ʉaticʉ niwĩ. Moabita masã wiogʉ quẽꞌrãrẽ mejãrõta sẽrĩcãrã niwã. Cʉ̃ quẽꞌrã cʉ̃ ya diꞌtare narẽ yʉꞌrʉtẽrĩcã ʉaticʉ niwĩ. Tojo weerã Israe curuacjãrã Cadespʉ tojacãrã niwã.
17 Eles mandaram mensageiros ao rei dos edomitas, pedindo licença para passar pelas suas terras, mas ele não deixou. Então os israelitas pediram a mesma coisa ao rei de Moabe, porém ele também não deixou. Por isso os israelitas ficaram em Cades.
18 ” ’Beꞌro na yucʉ marĩrõpʉ yʉꞌrʉtẽrĩ, Edom, Moab diꞌta sumuto yʉꞌrʉa, Moab diꞌta mujĩpũ mʉjãtiro peꞌe eja, dia Arnón ape pãꞌrẽ peꞌe tojaqueꞌacãrã niwã. Dia Arnón meꞌrã Moab diꞌta nʉꞌcãcaro niwʉ̃. Tojo weerã Moab diꞌta peꞌere sãjãtícãrã niwã.
18 — Eles foram pelo deserto. Rodearam a terra dos edomitas e dos moabitas e chegaram até a parte leste de Moabe, no outro lado do rio Arnom. Acamparam ali, mas não atravessaram o rio porque estava na fronteira de Moabe.
19 ” ’Beꞌro tja Israe curuacjãrã queti wererãrẽ Sehón, amorreo masã wiogʉ, Hesbón wãmetiri macãcjʉ̃ tiropʉ oꞌócãrã niwã. Cʉ̃rẽ “Ʉ̃sã ya diꞌtapʉ waꞌacã, mʉꞌʉ ya diꞌtapʉ yʉꞌrʉtẽrĩwãꞌcãdutiya”, ni sẽrĩcãrã niwã.
19 Aí os israelitas mandaram mensageiros a Seom, o rei amorreu de Hesbom, e pediram licença para atravessar aquele país a fim de poderem chegar à sua terra.
20 Sehón peꞌe Israe curuacjãrã tojo nisere ẽjõpeoticʉ niwĩ. Tojo weegʉ narẽ cʉ̃ ya diꞌtapʉ yʉꞌrʉtẽrĩcã cãꞌmotaꞌacʉ niwĩ. Cʉ̃ yarã surarare neocũu, Jahas tiropʉ tojaqueꞌacã weecʉ niwĩ. Tojo wee Israe curuacjãrã meꞌrã aꞌmewẽjẽcãrã niwã.
20 Mas Seom não deixou. Levou todo o seu exército, acampou em Jasa e atacou o povo de Israel.
21 Beꞌro Õꞌacʉ̃, Israe curuacjãrã wiogʉ, narẽ Sehṍrẽ, cʉ̃ yarãrẽ docaqueꞌacã weecʉ niwĩ. Nipeꞌtise amorreo masã ya diꞌtare na ya diꞌta tojacã weecãrã niwã.
21 Mas o Senhor , o Deus de Israel, fez com que os israelitas derrotassem Seom e todos os seus homens. E assim os israelitas conquistaram toda a terra que era dos amorreus.
22 Dia Arnón meꞌrã nʉꞌcã, téé dia Jaboc na ye diꞌta tojacaro niwʉ̃. Tojo nicã, yucʉ marĩrõ meꞌrã téé dia Jordã́pʉ nitʉocaro niwʉ̃.
22 Tomaram toda a terra dos amorreus: desde o rio Arnom, ao Sul, até o rio Jaboque, ao Norte; e, desde o deserto, a Leste, até o rio Jordão, a Oeste.
23 ¿Niꞌcãrõacãrẽ Õꞌacʉ̃ amorreo masãrẽ cõꞌawĩrõꞌque diꞌtare, Israe curuacjãrãrẽ oꞌoꞌque diꞌtare ʉ̃sãrẽ cõꞌasĩꞌrĩti?
23 Assim, foi o Senhor , o Deus de Israel, quem expulsou os amorreus para o seu povo, os israelitas.
24 — ausente —
24 E agora vocês querem tentar tomar a terra de volta? Podem ficar com tudo o que Quemos, o deus de vocês, lhes deu. — Mas nós vamos ficar com tudo o que o
25 — ausente —
25 Você pensa que é melhor do que Balaque, filho de Zipor, que era rei de Moabe? Será que alguma vez ele desafiou Israel? Quando foi que ele guerreou contra nós?
26 — ausente —
26 Durante trezentos anos o povo de Israel morou em Hesbom e Aroer. Morou também nas cidades vizinhas e em todas as outras cidades das margens do rio Arnom. Por que foi que vocês não tomaram essas cidades de volta durante todo esse tempo?
27 Yʉꞌʉ mʉꞌʉrẽ ñaꞌarõ weetiapʉ. Mʉꞌʉ peꞌe ʉ̃sã meꞌrã aꞌmewẽjẽgʉ̃ aꞌtigʉ, yʉꞌʉre ñaꞌarõ weegʉ weeꞌe. Õꞌacʉ̃, nipeꞌtirãrẽ besegʉ ¿noa ye diꞌta nisari? nígʉ̃, Israe curuacjãrãrẽ, amorreo masãrẽ queoro besegʉsami’ ”, nicʉ niwĩ Jefté.
27 Não! Eu não fiz nada de errado contra vocês. Vocês é que fazem mal, querendo lutar contra mim. O Senhor é o juiz. Ele decidirá hoje entre os israelitas e os amonitas.
28 Cʉ̃ tojo nimicã, amonita masã wiogʉ Jefté níꞌquere tʉꞌosĩꞌrĩticʉ niwĩ.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir a mensagem que Jefté havia mandado.
29 Beꞌro Espíritu Santu Jeftére sãjãacʉ niwĩ. Cʉ̃ tutuaro meꞌrã Jefté Galaacjãrã ya diꞌta, tojo nicã Manasés ya curuacjãrã ya diꞌtare yʉꞌrʉtẽrĩcʉ niwĩ. Amonita masã ya diꞌtare sãjãgʉ̃, Mizpa Galaad nirĩ macã meꞌrã yʉꞌrʉacʉ niwĩ.
29 Então o Espírito do Senhor dominou Jefté, e ele atravessou Gileade e Manassés e voltou para Mispa, em Gileade. Dali foi para Amom
30 — ausente —
30 e prometeu ao Senhor o seguinte: — Se fizeres com que eu vença os amonitas,
31 — ausente —
31 eu queimarei em sacrifício aquele que sair primeiro da minha casa para me encontrar quando eu voltar da guerra. Eu o oferecerei em sacrifício a ti.
32 Jefté amonita masã meꞌrã aꞌmewẽjẽgʉ̃ waꞌacʉ niwĩ. Õꞌacʉ̃ Jeftére narẽ docaqueꞌacã weecʉ niwĩ.
32 Então Jefté atravessou o rio para lutar contra os amonitas, e o Senhor lhe deu a vitória.
33 Jefté pãjãrã cʉ̃rẽ ĩꞌatuꞌtirã meꞌrã aꞌmewẽjẽcʉ niwĩ. Veinte macãrĩcjãrãrẽ Aroer meꞌrã, téé Minit, Abel-keramimpʉ docaqueꞌacã weecʉ niwĩ. Tojo weerã Israe curuacjãrã amonita masãrẽ na doca tojacã weecãrã niwã.
33 Ele derrotou os amonitas desde Aroer até perto de Minite — vinte cidades ao todo — e continuou até Abel-Queramim. Houve uma grande matança, e os israelitas derrotaram os amonitas.
34 — ausente —
34 Quando Jefté voltou para a sua casa, em Mispa, a sua filha saiu ao seu encontro, dançando e tocando pandeiro. Era filha única; ele não tinha mais nenhuma filha ou filho.
35 — ausente —
35 Quando Jefté a viu, ficou desesperado, rasgou as suas roupas e disse: — Ah! Minha filha! Você está partindo o meu coração! Por que tem de ser você quem me vai fazer sofrer? Eu fiz uma promessa a Deus, o
36 — ausente —
36 Ela respondeu: — Se o senhor fez uma promessa ao
37 — ausente —
37 E continuou: — Só peço uma coisa: deixe que eu vá com as minhas amigas pelos montes e chore durante dois meses porque nunca chegarei a ser mãe.
38 — ausente —
38 E o pai deixou que ela fosse por dois meses. Então ela e as suas amigas saíram pelas montanhas, chorando porque ela nunca chegaria a ser mãe.
39 — ausente —
39 Depois dos dois meses, ela voltou para o pai. E ele fez o que havia prometido a Deus. Assim ela morreu virgem. Daí veio o costume de as mulheres israelitas
40 — ausente —
40 saírem durante quatro dias, todos os anos, para chorar pela filha de Jefté, o gileadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.