Êxodo 2
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NVT
1 Faraṍ cʉ̃ Israe curuacjãrã põꞌrã ʉmʉarẽ wẽjẽdutiri cura niꞌcʉ̃ ʉmʉ Leví ya curuacjʉ̃ ti curuacjõ meꞌrãta omocã dʉꞌtecʉ niwĩ.
1 Por essa época, um homem e uma mulher da tribo de Levi se casaram.
2 Co nijĩpaco waꞌa, ʉmʉrẽ põꞌrãtico niwõ. Cʉ̃ wĩꞌmagʉ̃ añugʉ̃ nicã ĩꞌagõ, iꞌtia mujĩpũ cʉ̃rẽ nʉocʉoco nimiwõ.
2 A mulher engravidou e deu à luz um menino. Viu que era um lindo bebê e o escondeu por três meses.
3 Co cʉ̃rẽ nʉopõtẽotibosaꞌa majã nígõ, niꞌcã bati na suꞌáca batire mii, aco sãjãrĩ nígõ, ope meꞌrã biꞌaco niwõ. Tojo weetuꞌajanʉꞌcõ, wĩꞌmagʉ̃rẽ ti batipʉ sãaco niwõ. Sãatoja, dia Nilo sumuto nise queri waꞌteropʉ poꞌobʉroco niwõ.
3 Quando não conseguia mais escondê-lo, pegou um cesto feito de juncos de papiro e o revestiu com betume e piche. Acomodou o bebê no cesto e o colocou entre os juncos, à margem do rio Nilo.
4 Poꞌobʉrotoja, cʉ̃ maꞌmiorẽ “¿Deꞌro waꞌagʉsari?” nígõ, “Yoacureropʉ tojanʉꞌcã ĩꞌaoꞌoña”, nico niwõ. Moisé paco cʉ̃rẽ bati meꞌrã diapʉ poꞌobʉroꞌque niꞌi|alt="Mother putting Moses and basket in river" src="CO00763B.TIF" size="col" ref="Ex 2.2-4"
4 A irmã do bebê ficou observando a certa distância, para ver o que lhe aconteceria.
5 To beꞌro faraṍ macõ diapʉ uꞌago buꞌaco niwõ. Core daꞌracoꞌterã numia ti maa sumuto sijabaqueꞌari cura, co peꞌe ti batire te queri waꞌteropʉ paꞌsacã ĩꞌabocaco niwõ. Ĩꞌa, niꞌcõ core daꞌracoꞌtegore piji, ti batire miitidutico niwõ.
5 Pouco depois, a filha do faraó desceu ao Nilo para tomar banho, e suas servas foram caminhar pela margem do rio. Quando a princesa viu o cesto entre os juncos, mandou sua serva buscá-lo.
6 Ti batire pão, wĩꞌmagʉ̃ utigʉre ĩꞌaco niwõ. Cʉ̃rẽ ĩꞌagõ, pũrõ pajañaꞌco niwõ.
6 Ao abrir o cesto, a princesa viu o bebê. O menino chorava, e ela sentiu pena dele. “Deve ser um dos meninos hebreus”, disse ela.
7 Co tojo weecã ĩꞌagõ, cʉ̃ maꞌmio ĩꞌawãꞌcã, faraṍ macõrẽ nico niwõ:
7 Então a irmã do menino se aproximou e perguntou à princesa: “A senhora quer que eu chame uma mulher hebreia para amamentar o bebê?”.
8 —Ʉ̃ʉ, niꞌcõ pijigo waꞌaya, nico niwõ.
8 “Quero”, respondeu a princesa. A moça foi e chamou a mãe do bebê.
9 Beꞌro cʉ̃ paco etacã ĩꞌagõ, faraṍ macõ core nico niwõ:
9 A princesa disse à mãe do bebê: “Leve este menino e amamente-o para mim. Eu pagarei por sua ajuda”. A mulher levou o bebê para casa e o amamentou.
10 Cʉ̃ bʉcʉcure nicãpʉ, faraṍ macõrẽ wiaco niwõ. Co peꞌe co macʉ̃ diácjʉ̃rẽ weronojõ tojacã weeco niwõ. Cʉ̃rẽ Moisé wãme õꞌoco niwõ. “Diapʉ poꞌobʉroꞌcʉre miiwʉ̃” nígõ, tojo wãme õꞌoco niwõ. |alt="Moses mother giving her to Pharaoh daughter" src="CO00771B.TIF" size="col" loc="2.10" ref="Ex 2.10"
10 Quando o menino cresceu, ela o levou de volta à filha do faraó, que o adotou como seu próprio filho. A princesa o chamou de Moisés, pois disse: “Eu o tirei da água”.
11 Peje cʉ̃ꞌmarĩ beꞌro Moisé bʉcʉpʉ nígʉ̃, niꞌcã nʉmʉ cʉ̃ acawererãrẽ ĩꞌagʉ̃ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ hebreo masãrẽ ʉpʉtʉ daꞌradutipecã ĩꞌacʉ niwĩ. Niꞌcʉ̃ Egiptocjʉ̃ cʉ̃ acaweregʉ hebreo masʉ̃rẽ paacã ĩꞌacʉ niwĩ.
11 Anos depois, já adulto, Moisés foi visitar seu povo e descobriu que eles eram forçados a realizar trabalhos pesados. Durante sua visita, viu um egípcio espancar um hebreu, um homem de seu povo.
12 Cʉ̃rẽ tojo weecã ĩꞌa, añurõ ĩꞌastepeo, “Ãpẽrã marĩma” ni, Egiptocjʉ̃rẽ wẽjẽ, nucũporopʉ yaacũucãꞌcʉ niwĩ.
12 Olhou para todos os lados e, não avistando ninguém por perto, matou o egípcio. Em seguida, escondeu o corpo na areia.
13 Ape nʉmʉ cʉ̃ acawererã nirõpʉ waꞌacʉ niwĩ tja. Pʉarã hebreo masãrẽ aꞌmequẽcã ĩꞌacʉ niwĩ. Tojo wee, apĩrẽ paagʉre sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
13 No dia seguinte, quando Moisés saiu novamente para visitar seu povo, viu dois hebreus brigando. “Por que você está espancando seu amigo?”, perguntou Moisés ao que havia começado a briga.
14 Cʉ̃ peꞌe yʉꞌticʉ niwĩ:
14 O homem respondeu: “Quem o nomeou nosso príncipe e juiz? Vai me matar como matou o egípcio?”. Moisés teve medo e pensou: “Com certeza todos já sabem o que aconteceu!”.
15 Faraṍ cʉ̃ Egiptocjʉ̃rẽ wẽjẽꞌquere tʉꞌogʉ, Moisére wẽjẽsĩꞌrĩgʉ̃, cʉ̃rẽ ñeꞌeduticʉ nimiwĩ. Moisé peꞌe faraṍrẽ duꞌtigʉ, Madiã́ wãmetiropʉ nisetigʉ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ etagʉ, aco wijari pe na seꞌéca pe pʉꞌto ejanujãcʉ niwĩ.
15 E, de fato, o faraó tomou conhecimento do que havia acontecido e tentou matar Moisés, mas ele fugiu e foi morar na terra de Midiã. Quando chegou a Midiã, estabeleceu-se junto a um poço.
16 Madiã́cjʉ̃ paꞌi, Reuel wãmetigʉ siete numia põꞌrãticʉ niwĩ. Ti nʉmʉrẽta na numia ti pepʉ aco waarã waꞌacãrã niwã. Na pacʉ yarã ovejare tĩarãtirã, sĩꞌrĩse coꞌripʉ aco pio muꞌmuorã aꞌticãrã nimiwã.
16 O sacerdote de Midiã tinha sete filhas, que foram ao poço tirar água e encher os bebedouros para o rebanho de seu pai.
17 Ãpẽrã ʉmʉa oveja, cabra coꞌterã peꞌe eta, na numiarẽ cõꞌatõrõcãꞌcãrã niwã. Na tojo weecã ĩꞌagʉ̃, Moisé wãꞌcãnʉꞌcã, na numiarẽ caribocã cãꞌmotaꞌacʉ niwĩ. Beꞌro acore waamíí, sĩꞌrĩse coꞌripʉ piosãa, na yarã ovejare tĩacʉ niwĩ.
17 Então alguns pastores chegaram e as expulsaram de lá. Moisés, porém, defendeu as moças e tirou água para o rebanho delas.
18 Na numia pacʉ tiropʉ dajacã, narẽ sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
18 Quando as moças voltaram para seu pai, Reuel, ele lhes perguntou: “Por que voltaram tão cedo hoje?”.
19 Na cʉ̃rẽ yʉꞌticãrã niwã:
19 Elas responderam: “Um egípcio nos defendeu dos pastores; depois, tirou água e deu de beber ao nosso rebanho”.
20 Na tojo nicã tʉꞌogʉ, narẽ sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
20 “E onde está ele?”, perguntou o pai. “Por que o deixaram lá? Convidem-no para comer conosco.”
21 Tojo wee Moisé Reuel ya wiꞌipʉ eja, baꞌacʉ niwĩ. Cʉ̃ “Ʉ̃sã meꞌrã tojayá” nicã, “Jaʉ” ni, na meꞌrã niseticʉ niwĩ. Beꞌro Reuel cʉ̃ macõ Séforare Moisére numisocʉ niwĩ.
21 Moisés aceitou o convite e foi morar com Reuel. Depois de algum tempo, Reuel entregou sua filha Zípora em casamento a Moisés.
22 Beꞌro co nijĩpaco waꞌa, niꞌcʉ̃ macʉ̃tico niwõ. Moisé cʉ̃rẽ Gersón wãme õꞌocʉ niwĩ. “Yʉꞌʉ ãpẽrã ye diꞌtapʉre aperocjʉ̃ weronojõ tʉꞌoñaꞌa. Tojo weegʉ cʉ̃rẽ Gersón wãme õꞌoꞌo”, nicʉ niwĩ.
22 Mais tarde, ela deu à luz um menino, a quem Moisés chamou de Gérson, pois disse: “Sou forasteiro em terra alheia”.
23 Peje cʉ̃ꞌmarĩ beꞌro Egiptocjʉ̃ wiogʉ wẽrĩa waꞌacʉ niwĩ. Tojo wẽrĩmicã, Egiptocjãrã Israe curuacjãrãrẽ ʉpʉtʉ daꞌradutipe, piꞌeticã weenuꞌcũcãꞌcãrã niwã. Tojo weerã na bʉjawetiyʉꞌrʉa, Õꞌacʉ̃rẽ “Ʉ̃sãrẽ weetamuña”, ni sẽrĩ, caricũnuꞌcũcãꞌcãrã niwã. Õꞌacʉ̃ na caricũsere tʉꞌocʉ niwĩ.
23 Depois de muitos anos, o rei do Egito morreu. Os israelitas, porém, continuavam a gemer sob o peso da escravidão. Clamaram por socorro, e seu clamor subiu até Deus.
24 Tere tʉꞌogʉ, cʉ̃ todʉporopʉ Abrahã, Isaa, Jacob meꞌrã apoꞌquere wãcũcʉ niwĩ.
24 Ele ouviu os gemidos e se lembrou da aliança que havia feito com Abraão, Isaque e Jacó.
25 Tojo weegʉ na piꞌetisere ĩꞌagʉ̃, pajañaꞌcʉ niwĩ.
25 Olhou para os israelitas e percebeu sua necessidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.