Êxodo 12

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Õꞌacʉ̃ Moisére, Aarṍrẽ Egiptopʉ nirãrẽ aꞌtiro ni werecʉ niwĩ:
1 O Senhor disse a Moisés e a Aarão:
2 “Aꞌti mujĩpũ mʉsãrẽ mejõ nirĩ mujĩpũ mejẽta nirõsaꞌa. Aꞌti cʉ̃ꞌmarẽ ne ninʉꞌcãrĩ mujĩpũ nirõsaꞌa.
2 "Este mês será para vós o princípio dos meses: tê-lo-eis como o primeiro mês do ano.
3 Nipeꞌtirã Israe curuacjãrãrẽ aꞌtiro ni wereya: ‘Aꞌti mujĩpũ diez nirĩ nʉmʉ nicã, niꞌcã wiꞌicjãrã niꞌcʉ̃ oveja wĩꞌmagʉ̃rẽ o cabracãrẽ ñeꞌe cʉoyuya.
3 Dizei a toda a assembléia de Israel: no décimo dia deste mês cada um de vós tome um cordeiro por família, um cordeiro por casa.
4 Niꞌcã wiꞌicjãrã pejetirã nicã “Cʉ̃ waꞌicʉre baꞌapeꞌotibosaꞌa” nírã, aꞌtiro weerãsaꞌa. Mʉsã ya wiꞌi pʉꞌto nirĩ wiꞌicjãrãrẽ pijio, sʉꞌori baꞌarãsaꞌa. Mʉsã baꞌaro ejatuaro “Ticʉrã masã nima” ni, eti baꞌarãsaꞌa.
4 Se a família for pequena demais para um cordeiro, então o tomará em comum com seu vizinho mais próximo, segundo o número das pessoas, calculando-se o que cada um pode comer.
5 Cʉ̃ waꞌicʉ niꞌcã cʉ̃ꞌma cʉogʉ, ʉmʉ ne duti moogʉ̃, cãmi marĩgʉ̃ niato. Cʉ̃ oveja wĩꞌmagʉ̃ o cabracã niato.
5 O animal será sem defeito, macho, de um ano; podereis tomar tanto um cordeiro como um cabrito.
6 Cʉ̃ waꞌicʉre ñeꞌe, cʉoyuya. Téé aꞌti mujĩpũ catorce nirĩ nʉmʉpʉ cʉotʉorãsaꞌa. Mʉsã nipeꞌtirã Israe curuacjãrã, niꞌcã wiꞌicjãrã ñamicaꞌa naꞌiqueꞌari cura waꞌicʉre wẽjẽrãsaꞌa.
6 E o guardareis até o décimo quarto dia deste mês; então toda a assembléia de Israel o imolará no crepúsculo.
7 Beꞌro te díre míí, mʉsã waꞌicʉre baꞌari wiꞌi sope sumutorire waꞌrerãsaꞌa.
7 Tomarão do seu sangue e pô-lo-ão sobre as duas ombreiras e sobre a verga da porta das casas em que o comerem.
8 Ñamipʉ te pecameꞌepʉ pʉ̃oꞌque diꞌire, tá sʉ̃ꞌese meꞌrã morẽꞌquere baꞌarãsaꞌa. Tojo nicã pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌarãsaꞌa.
8 Naquela noite comerão a carne assada no fogo com pães sem fermento e ervas amargas.
9 Ne cãꞌrõ catise diꞌire, ne doꞌaꞌque diꞌire baꞌaticãꞌña. Waꞌicʉ cʉ̃ dʉpoa, cʉ̃ dʉꞌpocãrĩ, cʉ̃ ʉꞌtamisĩ nipeꞌtise meꞌrã pecameꞌepʉ pʉ̃onoꞌato.
9 Nada comereis dele que seja cru, ou cozido, mas será assado no fogo completamente com a cabeça, as pernas e as entranhas.
10 Tere ape nʉmʉpʉ baꞌarãti nírã, ne dʉꞌaticãꞌña. Dʉꞌsacãma, mejõ ʉ̃jʉ̃apeꞌocãꞌña.
10 Nada deixareis dele até pela manhã; se sobrar alguma coisa, queimá-la-eis no fogo.
11 Suꞌti, sapatu sãña, mʉsã tuacjʉre cʉo, sojaro meꞌrã baꞌarãsaꞌa. Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃ Egiptopʉre yʉꞌrʉasere wãcũrĩ nʉmʉ niꞌi.
11 Eis a maneira como o comereis: tereis cingidos os vossos rins, vossas sandálias nos pés e vosso cajado na mão. Comê-lo-eis apressadamente: é a Páscoa do Senhor.
12 Ti ñamita yʉꞌʉ nipeꞌtiro Egiptopʉre yʉꞌrʉagʉsaꞌa. Tojo yʉꞌrʉagʉ, nipeꞌtirã Egiptocjãrã masã maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽgʉ̃saꞌa. Tojo nicã na yarã ecarã ʉmʉa bajuamʉꞌtãꞌcãrãrẽ wẽjẽgʉ̃saꞌa. Nipeꞌtirã Egiptocjãrã ẽjõpeorãnojõrẽ buꞌiri daꞌregʉti. Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃, mʉsã wiogʉ weretojapʉ. Israe curuacjãrã sope sumutorire dí waꞌreꞌque niꞌi|alt="Israelite putting blood on doorposts" src="CO00810B.TIF" size="col" ref="Ex 12.7-13"
12 "Naquela noite, passarei através do Egito, e ferirei os primogênitos no Egito, tanto os dos homens como os dos animais, e exercerei minha justiça contra todos os deuses do Egito. Eu sou o Senhor.
13 ” ’Mʉsã dí waꞌreꞌque wiꞌserire ĩꞌagʉ̃, “Israe curuacjãrã te wiꞌseripʉ nima”, ni masĩgʉ̃saꞌa. Tojo weegʉ Egiptocjãrãrẽ wẽjẽgʉ̃, te díre ĩꞌagʉ̃, diacjʉ̃ yʉꞌrʉa waꞌagʉsaꞌa. Ne niꞌcʉ̃ mʉsã wẽrĩsome.
13 O sangue sobre as casas em que habitais vos servirá de sinal {de proteção}: vendo o sangue, passarei adiante, e não sereis atingidos pelo flagelo destruidor, quando eu ferir o Egito.
14 Aꞌti nʉmʉrẽ mʉsã wãcũsiruturãsaꞌa. Tere wãcũrã, niꞌcã bosenʉmʉ yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃rẽ weepeorãsaꞌa. Mʉsã ti bosenʉmʉrẽ weepeorã, tojo weenuꞌcũcãꞌrãsaꞌa. Cʉ̃ꞌmarĩnʉcʉ̃ mʉsã, mʉsã beꞌrocjãrã quẽꞌrã ti bosenʉmʉrẽ weenuꞌcũcãꞌrãsama. Aꞌte dutisere mʉsãrẽ cũuꞌu.
14 Conservareis a memória daquele dia, celebrando-o com uma festa em honra do Senhor: fareis isso de geração em geração, pois é uma instituição perpétua.
15 Siete nʉmʉrĩ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌarãsaꞌa. Bosenʉmʉ nʉꞌcãrĩ nʉmʉ meꞌrã mʉsã ye wiꞌseripʉre pã́ bʉcʉacã weesere ne cʉoticãꞌña. Noꞌo te siete nʉmʉrĩrẽ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌquere baꞌarãnojõ Israe curuacjãrã meꞌrã nimiꞌcãrã cõꞌawĩrõnoꞌrãsama.
15 "Comereis pão sem fermento durante sete dias. Logo ao primeiro dia tirareis de vossas casas o fermento, pois todo o que comer pão fermentado, desde o primeiro dia até o sétimo, será cortado de Israel.
16 Bosenʉmʉ nʉꞌcãrĩ nʉmʉ mʉsã nerẽ, yʉꞌʉre eꞌcatipeori nʉmʉ nirõsaꞌa. Yapatiri nʉmʉ quẽꞌrãrẽ nerẽ, yʉꞌʉre eꞌcatipeori nʉmʉ nirõsaꞌa. Te nʉmʉrĩrẽ ne daꞌraticãꞌña. Baꞌase diaꞌcʉ̃rẽ doꞌacã, añurõsaꞌa.
16 No primeiro dia, assim como no sétimo, tereis uma santa assembléia. Durante esses dias não se fará trabalho algum, exceto a preparação da comida para todos.
17 Pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌari bosenʉmʉrẽta mʉsãrẽ nipeꞌtirã Egiptopʉ níꞌcãrãrẽ miiwijagʉsaꞌa. Tojo weerã mʉsã ti nʉmʉrẽ bosenʉmʉ weepeorãsaꞌa. Cʉ̃ꞌmarĩnʉcʉ̃ mʉsã, mʉsã beꞌrocjãrã quẽꞌrã ti bosenʉmʉrẽ tojo weenuꞌcũcãꞌrãsaꞌa. Mʉsãrẽ te dutisere cũuꞌu.
17 Guardareis {a festa} dos ázimos, porque foi naquele dia que tirei do Egito vossos exércitos. Guardareis aquele dia de geração em geração: é uma instituição perpétua.
18 Nimʉꞌtãrĩ mujĩpũ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌarãsaꞌa. Catorce nirĩ nʉmʉ ñamicaꞌa meꞌrã baꞌanʉꞌcã, téé veintiuno nirĩ nʉmʉ ti mujĩpũrẽta ñamicaꞌapʉ baꞌatʉorãsaꞌa.
18 No primeiro mês, desde a tarde do décimo quarto dia do mês até a tarde do vigésimo primeiro, comereis pães sem fermento.
19 Mʉsã ye wiꞌseripʉre siete nʉmʉrĩ ne pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌque marĩato. Noꞌo niꞌcʉ̃ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌquere baꞌagʉnojõ, Israe curuacjʉ̃ waro, o ape macãcjʉ̃ Israe curuacjãrã meꞌrã nisetigʉnojõ quẽꞌrã cõꞌawĩrõnoꞌgʉ̃sami.
19 Durante sete dias não haverá fermento em vossas casas: se alguém comer pão fermentado, será cortado da assembléia de Israel, quer se trate de estrangeiro ou natural do país.
20 Tere wãcũrã, mʉsã pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌquere baꞌaticãꞌña. Mʉsã noꞌo nirṍ ti bosenʉmʉ nicã, pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌque marĩrõ baꞌaya’ ”, ni werecʉ niwĩ Õꞌacʉ̃.
20 Não comereis pão fermentado: em todas as vossas casas comereis ázimos".
21 Beꞌro Moisé nipeꞌtirã Israe curuacjãrã wiorãrẽ pijidutioꞌocʉ niwĩ. Aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Waꞌaya. Waꞌa, oveja wĩꞌmagʉ̃rẽ o cabracãrẽ ñeꞌe, mʉsã ya wiꞌicjãrãrẽ ecarãtirã miitia. Miiti, Õꞌacʉ̃ Egiptopʉre yʉꞌrʉari nʉmʉrẽ baꞌacjʉre wẽjẽña.
21 Moisés convocou todos os anciãos de Israel e disse-lhes: "Ide e escolhei um cordeiro por família, e imolai a Páscoa.
22 Díre niꞌcã pajopʉ cũuña. Beꞌro hisopo wãmetiri siti cja dʉpʉ mii, te díre yosoya. Beꞌro sope nipeꞌtiro sumutorire waꞌreya. Boꞌreati dʉporo ne niꞌcʉ̃ mʉsã ye wiꞌseripʉ níꞌcãrã wijaaticãꞌña. Topʉta tojacãꞌña.
22 Depois disso, tomareis um feixe de hissopo, ensopá-lo-eis no sangue que estiver na bacia e aspergireis com esse sangue a verga e as duas ombreiras da porta. Nenhum de vós transporá o limiar de sua casa até pela manhã.
23 Õꞌacʉ̃ Egiptocjãrã masã maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽgʉ̃ waꞌagʉ, wiꞌserire yʉꞌrʉagʉ, sope sumutorire dí waꞌreꞌquere ĩꞌagʉ̃, ti wiꞌire diacjʉ̃ yʉꞌrʉagʉsami. Tojo weegʉ Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ masãrẽ wẽjẽgʉ̃rẽ mʉsã ye wiꞌserire sãjãcã cãꞌmotaꞌagʉsami.
23 Quando o Senhor passar para ferir o Egito, vendo o sangue sobre a verga e sobre as duas ombreiras da porta, passará adiante e não permitirá ao destruidor entrar em vossas casas para ferir.
24 Aꞌte dutise cũuꞌquere mʉsã, mʉsã pãrãmerã nituriarã wiopesase meꞌrã cʉonuꞌcũrãsaꞌa. Mʉsã beꞌrocjãrã quẽꞌrãrẽ aꞌte dutise ninuꞌcũcãꞌrõsaꞌa.
24 Observareis esse costume como uma instituição perpétua para vós e vossos filhos.
25 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ níꞌcaronojõta cʉ̃ mʉsãrẽ ‘Oꞌogʉti’ níca diꞌtapʉre sãjã́ca beꞌro aꞌti bosenʉmʉrẽ weenuꞌcũrãsaꞌa.
25 Quando tiverdes penetrado na terra que o Senhor vos dará, como prometeu, observareis esse rito.
26 Mʉsã põꞌrã mʉsãrẽ ‘¿Aꞌti bosenʉmʉ deꞌro nisĩꞌrĩrõ weeti?’ ni sẽrĩtiñaꞌcã,
26 E quando vossos filhos vos disserem: que significa esse rito? respondereis:
27 mʉsã aꞌtiro yʉꞌtiya: ‘Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeorã, ãꞌrĩnojõ ovejare aꞌti bosenʉmʉnojõrẽ wẽjẽnoꞌo. Õꞌacʉ̃ Egiptocjãrã masã maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽ́caterore cʉ̃ Israe curuacjãrã ye wiꞌseri peꞌere diacjʉ̃ yʉꞌrʉacʉ niwĩ. Aꞌtiro wéégʉ, marĩ acawererã Israe curuacjãrãrẽ yʉꞌrʉocʉ niwĩ’, ni wereya”, nicʉ niwĩ Moisé.
27 é o sacrifício da Páscoa, em honra do Senhor que, ferindo os egípcios, passou por cima das casas dos israelitas no Egito e preservou nossas casas." O povo inclinou-se e prostrou-se.
28 Beꞌro nipeꞌtise Õꞌacʉ̃ Moisére, Aarṍrẽ weedutiꞌcaronojõta weecãrã niwã.
28 Em seguida, retiraram-se os israelitas para fazerem o que o Senhor tinha ordenado a Moisés e a Aarão. Assim o fizeram.
29 Ñami deco nicã, Õꞌacʉ̃ nipeꞌtirã Egiptocjãrã masã maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽcʉ niwĩ. Faraṍ ti diꞌta wiogʉ macʉ̃ masã maꞌmi meꞌrã wẽjẽnʉꞌcã, téé buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ dujirã põꞌrã masã maꞌmisʉmʉapʉre wẽjẽtʉocʉ niwĩ. Tojo nicã waꞌicʉrã bajuamʉꞌtãꞌcãrãrẽ wẽjẽcʉ niwĩ.
29 Pelo meio da noite, o Senhor feriu todos os primogênitos no Egito, desde o primogênito do faraó, que devia assentar-se no trono, até o primogênito do cativo que estava no cárcere, e todos os primogênitos dos animais.
30 Tojo waꞌacã, faraṍ, tojo nicã nipeꞌtirã cʉ̃ docacjãrã wiorã, nipeꞌtirã Egiptocjãrã ti ñamirẽ wãꞌcãpeꞌtia waꞌacãrã niwã. Nipeꞌtiro Egiptopʉre bʉjawetirã uti, caricũcãrã niwã. Ne niꞌcã wiꞌi masã maꞌmi wẽrĩtiri wiꞌi dʉꞌsaticaro niwʉ̃.
30 O faraó levantou-se durante a noite, assim como todos os seus servos e todos os egípcios e fez-se um grande clamor no Egito, porque não havia casa em que não houvesse um morto.
31 Ti ñamita faraṍ Moisére, Aarṍrẽ pijidutioꞌocʉ niwĩ. Narẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
31 Naquela mesma noite, o rei mandou chamar Moisés e Aarão e disse-lhes: "Ide! Saí do meio do meu povo, vós e os israelitas. Ide prestar um culto ao Senhor, como o dissestes.
32 Mʉsã ʉaꞌcaronojõta mʉsã yarã ovejare, wecʉare miaña. Yʉꞌʉre Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩbosapa, nicʉ niwĩ.
32 Tomai vossas ovelhas e vossos bois, como o pedistes. Ide e abençoai-me".
33 Egiptocjãrã Israe curuacjãrãrẽ na ya diꞌtare sojaro meꞌrã waꞌaduticãrã niwã. “Na maata wijaticãma, ʉ̃sã quẽꞌrã wẽrĩpeꞌtia waꞌabosaꞌa”, ni wãcũcãrã niwã.
33 Os egípcios instavam com o povo para que saísse o quanto antes do país. "Vamos morrer todos", diziam eles.
34 Tojo weerã Israe curuacjãrã na pã́ weeatjere, bʉcʉase marĩrõ miacãrã niwã. Te morẽse coꞌripʉ na ye suꞌti caseri meꞌrã oma weetjĩarã wʉacãrã niwã.
34 O povo tomou a sua massa antes que fosse levedada; cada um carregava em seus ombros a cesta embrulhada em seu manto.
35 Tojo nicã Moisé cʉ̃ dutiꞌcaronojõta Egiptocjãrãrẽ uru meꞌrã weeꞌquere, plata meꞌrã weeꞌquere, tojo nicã suꞌtire sẽrĩcãrã niwã.
35 Os israelitas, segundo a ordem de Moisés, tinham pedido aos egípcios objetos de prata, objetos de ouro e vestes.
36 Õꞌacʉ̃ Egiptocjãrãrẽ apeyenojõ tʉꞌsaro meꞌrã Israe curuacjãrãrẽ oꞌocã weecʉ niwĩ. Aꞌtiro weerã Egiptocjãrãrẽ na cʉomiꞌque wapatisenojõrẽ miapeꞌocãrã niwã.
36 O Senhor lhes fizera ganhar o favor dos egípcios, que atenderam ao seu pedido. Foi assim que despojaram os egípcios.
37 Israe curuacjãrã Ramsés wãmetiri macãpʉ níꞌcãrã wija, Sucot wãmetiropʉ waꞌacãrã niwã. Ʉmʉa seiscientos mil waꞌtero dʉꞌpocã meꞌrã waꞌacãrã niwã. Numia, wĩꞌmarã baꞌpaqueoya marĩrõ nicãrã niwã.
37 Os israelitas partiram de Ramsés para Socot, em número de seiscentos mil homens, aproximadamente, sem contar os meninos.
38 Na meꞌrã pãjãrã Israe curuacjãrã nitirã, tojo nicã pãjãrã oveja, wecʉa waꞌacãrã niwã.
38 Além disso, acompanhava-os uma numerosa multidão, bem como rebanhos consideráveis de ovelhas e de bois.
39 Egiptocjãrã Israe curuacjãrãrẽ sojaro meꞌrã waꞌaduticãrã niwã. Tojo weerã Israe curuacjãrã na baꞌatjere apoyuticãrã niwã. Na pã́ weeatje bʉcʉase marĩrõ na Egiptopʉ miitiꞌque meꞌrã opa caseri wee, pʉ̃ꞌobaꞌacãrã niwã.
39 Cozeram bolos ázimos da massa que levaram do Egito, pois esta não se tinha fermentado, porque tinham sido lançados fora do país e não puderam deter-se nem fazer provisões.
40 Na Israe curuacjãrã cuatrocientos treinta cʉ̃ꞌmarĩ Egiptopʉre nicãrã niwã.
40 A permanência dos israelitas no Egito durara quatrocentos e trinta anos.
41 Ticʉse cʉ̃ꞌmarĩ waꞌari nʉmʉrẽta Egiptopʉre Õꞌacʉ̃ yarã masã doce curari nirã́ wijapeꞌticãrã niwã.
41 Exatamente no fim desses quatrocentos e trinta anos, todos os exércitos do Senhor saíram do Egito:
42 Ti ñamirẽ Õꞌacʉ̃ narẽ añurõ ĩꞌanʉrʉ̃ coꞌtecʉ niwĩ. Egiptopʉ nirãrẽ miiwijagʉti nígʉ̃, tojo weecʉ niwĩ. Tojo weerã cʉ̃ꞌmarĩnʉcʉ̃ Israe curuacjãrã Õꞌacʉ̃ ti ñamirẽ narẽ coꞌteꞌquere wãcũrã, cãrĩtiboꞌreasama.
42 Foi uma noite de vigília para o Senhor, a fim de tirá-los do Egito: essa mesma noite é uma vigília a ser celebrada de geração em geração por todos os israelitas, em honra do Senhor.
43 — ausente —
43 O Senhor disse a Moisés e a Aarão: "Eis a regra relativa à Páscoa: nenhum estrangeiro comerá dela;
44 — ausente —
44 todo escravo adquirido a preço de dinheiro, e que tiver sido circuncidado, comerá dela,
45 — ausente —
45 mas nem o estrangeiro nem o mercenário comerão dela.
46 — ausente —
46 O cordeiro será comido em uma mesma casa: tu não levarás nada de sua carne para fora da casa e não lhe quebrarás osso algum.
47 — ausente —
47 Toda a assembléia de Israel celebrará a Páscoa.
48 — ausente —
48 Se um estrangeiro, habitando em tua casa, quiser celebrar a Páscoa em honra do Senhor, que primeiro seja circuncidado todo varão de sua casa e somente depois poderá fazê-lo e será tratado com a mesma igualdade que o natural do país; mas nenhum incircunciso comerá a Páscoa.
49 — ausente —
49 Haverá uma mesma lei para o natural e o estrangeiro que peregrina entre vós".
50 — ausente —
50 Todos os israelitas fizeram o que o Senhor havia ordenado a Moisés e a Aarão. Obedeceram-lhes.
51 — ausente —
51 Naquele mesmo dia, o Senhor fez sair do Egito os israelitas, como fileiras de um exército.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.