Êxodo 12

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Õꞌacʉ̃ Moisére, Aarṍrẽ Egiptopʉ nirãrẽ aꞌtiro ni werecʉ niwĩ:
1 E falou o Senhor a Moisés e a Arão na terra do Egito, dizendo:
2 “Aꞌti mujĩpũ mʉsãrẽ mejõ nirĩ mujĩpũ mejẽta nirõsaꞌa. Aꞌti cʉ̃ꞌmarẽ ne ninʉꞌcãrĩ mujĩpũ nirõsaꞌa.
2 Este mesmo mês vos será o princípio dos meses; este vos será o primeiro dos meses do ano.
3 Nipeꞌtirã Israe curuacjãrãrẽ aꞌtiro ni wereya: ‘Aꞌti mujĩpũ diez nirĩ nʉmʉ nicã, niꞌcã wiꞌicjãrã niꞌcʉ̃ oveja wĩꞌmagʉ̃rẽ o cabracãrẽ ñeꞌe cʉoyuya.
3 Falai a toda a congregação de Israel, dizendo: Aos dez deste mês, tome cada um para si um cordeiro, segundo as casas dos pais, um cordeiro para cada casa.
4 Niꞌcã wiꞌicjãrã pejetirã nicã “Cʉ̃ waꞌicʉre baꞌapeꞌotibosaꞌa” nírã, aꞌtiro weerãsaꞌa. Mʉsã ya wiꞌi pʉꞌto nirĩ wiꞌicjãrãrẽ pijio, sʉꞌori baꞌarãsaꞌa. Mʉsã baꞌaro ejatuaro “Ticʉrã masã nima” ni, eti baꞌarãsaꞌa.
4 Mas, se a família for pequena para um cordeiro, então, tome um só com seu vizinho perto de sua casa, conforme o número das almas; conforme o comer de cada um, fareis a conta para o cordeiro.
5 Cʉ̃ waꞌicʉ niꞌcã cʉ̃ꞌma cʉogʉ, ʉmʉ ne duti moogʉ̃, cãmi marĩgʉ̃ niato. Cʉ̃ oveja wĩꞌmagʉ̃ o cabracã niato.
5 O cordeiro, ou cabrito, será sem mácula, um macho de um ano, o qual tomareis das ovelhas ou das cabras
6 Cʉ̃ waꞌicʉre ñeꞌe, cʉoyuya. Téé aꞌti mujĩpũ catorce nirĩ nʉmʉpʉ cʉotʉorãsaꞌa. Mʉsã nipeꞌtirã Israe curuacjãrã, niꞌcã wiꞌicjãrã ñamicaꞌa naꞌiqueꞌari cura waꞌicʉre wẽjẽrãsaꞌa.
6 e o guardareis até ao décimo quarto dia deste mês, e todo o ajuntamento da congregação de Israel o sacrificará à tarde.
7 Beꞌro te díre míí, mʉsã waꞌicʉre baꞌari wiꞌi sope sumutorire waꞌrerãsaꞌa.
7 E tomarão do sangue e pô-lo-ão em ambas as ombreiras e na verga da porta, nas casas em que o comerem.
8 Ñamipʉ te pecameꞌepʉ pʉ̃oꞌque diꞌire, tá sʉ̃ꞌese meꞌrã morẽꞌquere baꞌarãsaꞌa. Tojo nicã pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌarãsaꞌa.
8 E naquela noite comerão a carne assada no fogo, com pães asmos; com ervas amargosas a comerão.
9 Ne cãꞌrõ catise diꞌire, ne doꞌaꞌque diꞌire baꞌaticãꞌña. Waꞌicʉ cʉ̃ dʉpoa, cʉ̃ dʉꞌpocãrĩ, cʉ̃ ʉꞌtamisĩ nipeꞌtise meꞌrã pecameꞌepʉ pʉ̃onoꞌato.
9 Não comereis dele nada cru, nem cozido em água, senão assado ao fogo; a cabeça com os pés e com a fressura.
10 Tere ape nʉmʉpʉ baꞌarãti nírã, ne dʉꞌaticãꞌña. Dʉꞌsacãma, mejõ ʉ̃jʉ̃apeꞌocãꞌña.
10 E nada dele deixareis até pela manhã; mas o que dele ficar até pela manhã, queimareis no fogo.
11 Suꞌti, sapatu sãña, mʉsã tuacjʉre cʉo, sojaro meꞌrã baꞌarãsaꞌa. Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃ Egiptopʉre yʉꞌrʉasere wãcũrĩ nʉmʉ niꞌi.
11 Assim, pois, o comereis: os vossos lombos cingidos, os vossos sapatos nos pés, e o vosso cajado na mão; e o comereis apressadamente; esta é a Páscoa do Senhor .
12 Ti ñamita yʉꞌʉ nipeꞌtiro Egiptopʉre yʉꞌrʉagʉsaꞌa. Tojo yʉꞌrʉagʉ, nipeꞌtirã Egiptocjãrã masã maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽgʉ̃saꞌa. Tojo nicã na yarã ecarã ʉmʉa bajuamʉꞌtãꞌcãrãrẽ wẽjẽgʉ̃saꞌa. Nipeꞌtirã Egiptocjãrã ẽjõpeorãnojõrẽ buꞌiri daꞌregʉti. Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃, mʉsã wiogʉ weretojapʉ. Israe curuacjãrã sope sumutorire dí waꞌreꞌque niꞌi|alt="Israelite putting blood on doorposts" src="CO00810B.TIF" size="col" ref="Ex 12.7-13"
12 E eu passarei pela terra do Egito esta noite e ferirei todo primogênito na terra do Egito, desde os homens até aos animais; e sobre todos os deuses do Egito farei juízos. Eu sou o Senhor .
13 ” ’Mʉsã dí waꞌreꞌque wiꞌserire ĩꞌagʉ̃, “Israe curuacjãrã te wiꞌseripʉ nima”, ni masĩgʉ̃saꞌa. Tojo weegʉ Egiptocjãrãrẽ wẽjẽgʉ̃, te díre ĩꞌagʉ̃, diacjʉ̃ yʉꞌrʉa waꞌagʉsaꞌa. Ne niꞌcʉ̃ mʉsã wẽrĩsome.
13 E aquele sangue vos será por sinal nas casas em que estiverdes; vendo eu sangue, passarei por cima de vós, e não haverá entre vós praga de mortandade, quando eu ferir a terra do Egito.
14 Aꞌti nʉmʉrẽ mʉsã wãcũsiruturãsaꞌa. Tere wãcũrã, niꞌcã bosenʉmʉ yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃rẽ weepeorãsaꞌa. Mʉsã ti bosenʉmʉrẽ weepeorã, tojo weenuꞌcũcãꞌrãsaꞌa. Cʉ̃ꞌmarĩnʉcʉ̃ mʉsã, mʉsã beꞌrocjãrã quẽꞌrã ti bosenʉmʉrẽ weenuꞌcũcãꞌrãsama. Aꞌte dutisere mʉsãrẽ cũuꞌu.
14 E este dia vos será por memória, e celebrá-lo-eis por festa ao Senhor ; nas vossas gerações o celebrareis por estatuto perpétuo.
15 Siete nʉmʉrĩ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌarãsaꞌa. Bosenʉmʉ nʉꞌcãrĩ nʉmʉ meꞌrã mʉsã ye wiꞌseripʉre pã́ bʉcʉacã weesere ne cʉoticãꞌña. Noꞌo te siete nʉmʉrĩrẽ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌquere baꞌarãnojõ Israe curuacjãrã meꞌrã nimiꞌcãrã cõꞌawĩrõnoꞌrãsama.
15 Sete dias comereis pães asmos; ao primeiro dia, tirareis o fermento das vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado, desde o primeiro até ao sétimo dia, aquela alma será cortada de Israel.
16 Bosenʉmʉ nʉꞌcãrĩ nʉmʉ mʉsã nerẽ, yʉꞌʉre eꞌcatipeori nʉmʉ nirõsaꞌa. Yapatiri nʉmʉ quẽꞌrãrẽ nerẽ, yʉꞌʉre eꞌcatipeori nʉmʉ nirõsaꞌa. Te nʉmʉrĩrẽ ne daꞌraticãꞌña. Baꞌase diaꞌcʉ̃rẽ doꞌacã, añurõsaꞌa.
16 E, ao primeiro dia, haverá santa convocação; também, ao sétimo dia, tereis santa convocação; nenhuma obra se fará neles, senão o que cada alma houver de comer; isso somente aprontareis para vós.
17 Pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌari bosenʉmʉrẽta mʉsãrẽ nipeꞌtirã Egiptopʉ níꞌcãrãrẽ miiwijagʉsaꞌa. Tojo weerã mʉsã ti nʉmʉrẽ bosenʉmʉ weepeorãsaꞌa. Cʉ̃ꞌmarĩnʉcʉ̃ mʉsã, mʉsã beꞌrocjãrã quẽꞌrã ti bosenʉmʉrẽ tojo weenuꞌcũcãꞌrãsaꞌa. Mʉsãrẽ te dutisere cũuꞌu.
17 Guardai, pois, a Festa dos Pães Asmos, porque naquele mesmo dia tirei vossos exércitos da terra do Egito; pelo que guardareis este dia nas vossas gerações por estatuto perpétuo.
18 Nimʉꞌtãrĩ mujĩpũ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌarãsaꞌa. Catorce nirĩ nʉmʉ ñamicaꞌa meꞌrã baꞌanʉꞌcã, téé veintiuno nirĩ nʉmʉ ti mujĩpũrẽta ñamicaꞌapʉ baꞌatʉorãsaꞌa.
18 No primeiro mês, aos catorze dias do mês, à tarde, comereis pães asmos até vinte e um do mês à tarde.
19 Mʉsã ye wiꞌseripʉre siete nʉmʉrĩ ne pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌque marĩato. Noꞌo niꞌcʉ̃ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌquere baꞌagʉnojõ, Israe curuacjʉ̃ waro, o ape macãcjʉ̃ Israe curuacjãrã meꞌrã nisetigʉnojõ quẽꞌrã cõꞌawĩrõnoꞌgʉ̃sami.
19 Por sete dias não se ache nenhum fermento nas vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado, aquela alma será cortada da congregação de Israel, assim o estrangeiro como o natural da terra.
20 Tere wãcũrã, mʉsã pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌquere baꞌaticãꞌña. Mʉsã noꞌo nirṍ ti bosenʉmʉ nicã, pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌque marĩrõ baꞌaya’ ”, ni werecʉ niwĩ Õꞌacʉ̃.
20 Nenhuma coisa levedada comereis; em todas as vossas habitações comereis pães asmos.
21 Beꞌro Moisé nipeꞌtirã Israe curuacjãrã wiorãrẽ pijidutioꞌocʉ niwĩ. Aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Waꞌaya. Waꞌa, oveja wĩꞌmagʉ̃rẽ o cabracãrẽ ñeꞌe, mʉsã ya wiꞌicjãrãrẽ ecarãtirã miitia. Miiti, Õꞌacʉ̃ Egiptopʉre yʉꞌrʉari nʉmʉrẽ baꞌacjʉre wẽjẽña.
21 Chamou, pois, Moisés a todos os anciãos de Israel e disse-lhes: Escolhei, e tomai vós cordeiros para vossas famílias, e sacrificai a Páscoa.
22 Díre niꞌcã pajopʉ cũuña. Beꞌro hisopo wãmetiri siti cja dʉpʉ mii, te díre yosoya. Beꞌro sope nipeꞌtiro sumutorire waꞌreya. Boꞌreati dʉporo ne niꞌcʉ̃ mʉsã ye wiꞌseripʉ níꞌcãrã wijaaticãꞌña. Topʉta tojacãꞌña.
22 Então, tomai um molho de hissopo, e molhai-o no sangue que estiver na bacia, e lançai na verga da porta, e em ambas as ombreiras, do sangue que estiver na bacia; porém nenhum de vós saia da porta da sua casa até à manhã.
23 Õꞌacʉ̃ Egiptocjãrã masã maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽgʉ̃ waꞌagʉ, wiꞌserire yʉꞌrʉagʉ, sope sumutorire dí waꞌreꞌquere ĩꞌagʉ̃, ti wiꞌire diacjʉ̃ yʉꞌrʉagʉsami. Tojo weegʉ Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ masãrẽ wẽjẽgʉ̃rẽ mʉsã ye wiꞌserire sãjãcã cãꞌmotaꞌagʉsami.
23 Porque o Senhor passará para ferir aos egípcios, porém, quando vir o sangue na verga da porta e em ambas as ombreiras, o Senhor passará aquela porta e não deixará ao destruidor entrar em vossas casas para vos ferir.
24 Aꞌte dutise cũuꞌquere mʉsã, mʉsã pãrãmerã nituriarã wiopesase meꞌrã cʉonuꞌcũrãsaꞌa. Mʉsã beꞌrocjãrã quẽꞌrãrẽ aꞌte dutise ninuꞌcũcãꞌrõsaꞌa.
24 Portanto, guardai isto por estatuto para vós e para vossos filhos, para sempre.
25 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ níꞌcaronojõta cʉ̃ mʉsãrẽ ‘Oꞌogʉti’ níca diꞌtapʉre sãjã́ca beꞌro aꞌti bosenʉmʉrẽ weenuꞌcũrãsaꞌa.
25 E acontecerá que, quando entrardes na terra que o Senhor vos dará, como tem dito, guardareis este culto.
26 Mʉsã põꞌrã mʉsãrẽ ‘¿Aꞌti bosenʉmʉ deꞌro nisĩꞌrĩrõ weeti?’ ni sẽrĩtiñaꞌcã,
26 E acontecerá que, quando vossos filhos vos disserem: Que culto é este vosso?
27 mʉsã aꞌtiro yʉꞌtiya: ‘Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeorã, ãꞌrĩnojõ ovejare aꞌti bosenʉmʉnojõrẽ wẽjẽnoꞌo. Õꞌacʉ̃ Egiptocjãrã masã maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽ́caterore cʉ̃ Israe curuacjãrã ye wiꞌseri peꞌere diacjʉ̃ yʉꞌrʉacʉ niwĩ. Aꞌtiro wéégʉ, marĩ acawererã Israe curuacjãrãrẽ yʉꞌrʉocʉ niwĩ’, ni wereya”, nicʉ niwĩ Moisé.
27 Então, direis: Este é o sacrifício da Páscoa ao Senhor , que passou as casas dos filhos de Israel no Egito, quando feriu aos egípcios e livrou as nossas casas. Então, o povo inclinou-se e adorou.
28 Beꞌro nipeꞌtise Õꞌacʉ̃ Moisére, Aarṍrẽ weedutiꞌcaronojõta weecãrã niwã.
28 E foram os filhos de Israel e fizeram isso; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
29 Ñami deco nicã, Õꞌacʉ̃ nipeꞌtirã Egiptocjãrã masã maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽcʉ niwĩ. Faraṍ ti diꞌta wiogʉ macʉ̃ masã maꞌmi meꞌrã wẽjẽnʉꞌcã, téé buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ dujirã põꞌrã masã maꞌmisʉmʉapʉre wẽjẽtʉocʉ niwĩ. Tojo nicã waꞌicʉrã bajuamʉꞌtãꞌcãrãrẽ wẽjẽcʉ niwĩ.
29 E aconteceu, à meia-noite, que o Senhor feriu todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito de Faraó, que se sentava em seu trono, até ao primogênito do cativo que estava no cárcere, e todos os primogênitos dos animais.
30 Tojo waꞌacã, faraṍ, tojo nicã nipeꞌtirã cʉ̃ docacjãrã wiorã, nipeꞌtirã Egiptocjãrã ti ñamirẽ wãꞌcãpeꞌtia waꞌacãrã niwã. Nipeꞌtiro Egiptopʉre bʉjawetirã uti, caricũcãrã niwã. Ne niꞌcã wiꞌi masã maꞌmi wẽrĩtiri wiꞌi dʉꞌsaticaro niwʉ̃.
30 E Faraó levantou-se de noite, ele, e todos os seus servos, e todos os egípcios; e havia grande clamor no Egito, porque não havia casa em que não houvesse um morto.
31 Ti ñamita faraṍ Moisére, Aarṍrẽ pijidutioꞌocʉ niwĩ. Narẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
31 Então, chamou a Moisés e a Arão de noite e disse: Levantai-vos, saí do meio do meu povo, tanto vós como os filhos de Israel; e ide, servi ao Senhor , como tendes dito.
32 Mʉsã ʉaꞌcaronojõta mʉsã yarã ovejare, wecʉare miaña. Yʉꞌʉre Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩbosapa, nicʉ niwĩ.
32 Levai também convosco vossas ovelhas e vossas vacas, como tendes dito; e ide e abençoai-me também a mim.
33 Egiptocjãrã Israe curuacjãrãrẽ na ya diꞌtare sojaro meꞌrã waꞌaduticãrã niwã. “Na maata wijaticãma, ʉ̃sã quẽꞌrã wẽrĩpeꞌtia waꞌabosaꞌa”, ni wãcũcãrã niwã.
33 E os egípcios apertavam ao povo, apressando-se para lançá-los da terra; porque diziam: Todos seremos mortos.
34 Tojo weerã Israe curuacjãrã na pã́ weeatjere, bʉcʉase marĩrõ miacãrã niwã. Te morẽse coꞌripʉ na ye suꞌti caseri meꞌrã oma weetjĩarã wʉacãrã niwã.
34 E o povo tomou a sua massa, antes que levedasse, e as suas amassadeiras atadas em suas vestes, sobre seus ombros.
35 Tojo nicã Moisé cʉ̃ dutiꞌcaronojõta Egiptocjãrãrẽ uru meꞌrã weeꞌquere, plata meꞌrã weeꞌquere, tojo nicã suꞌtire sẽrĩcãrã niwã.
35 Fizeram, pois, os filhos de Israel conforme a palavra de Moisés e pediram aos egípcios vasos de prata, e vasos de ouro, e vestes.
36 Õꞌacʉ̃ Egiptocjãrãrẽ apeyenojõ tʉꞌsaro meꞌrã Israe curuacjãrãrẽ oꞌocã weecʉ niwĩ. Aꞌtiro weerã Egiptocjãrãrẽ na cʉomiꞌque wapatisenojõrẽ miapeꞌocãrã niwã.
36 E o Senhor deu graça ao povo em os olhos dos egípcios, e estes emprestavam-lhes, e eles despojavam os egípcios.
37 Israe curuacjãrã Ramsés wãmetiri macãpʉ níꞌcãrã wija, Sucot wãmetiropʉ waꞌacãrã niwã. Ʉmʉa seiscientos mil waꞌtero dʉꞌpocã meꞌrã waꞌacãrã niwã. Numia, wĩꞌmarã baꞌpaqueoya marĩrõ nicãrã niwã.
37 Assim, partiram os filhos de Israel de Ramessés para Sucote, coisa de seiscentos mil de pé, somente de varões, sem contar os meninos.
38 Na meꞌrã pãjãrã Israe curuacjãrã nitirã, tojo nicã pãjãrã oveja, wecʉa waꞌacãrã niwã.
38 E subiu também com eles uma mistura de gente, e ovelhas, e vacas, uma grande multidão de gado.
39 Egiptocjãrã Israe curuacjãrãrẽ sojaro meꞌrã waꞌaduticãrã niwã. Tojo weerã Israe curuacjãrã na baꞌatjere apoyuticãrã niwã. Na pã́ weeatje bʉcʉase marĩrõ na Egiptopʉ miitiꞌque meꞌrã opa caseri wee, pʉ̃ꞌobaꞌacãrã niwã.
39 E cozeram bolos asmos da massa que levaram do Egito, porque não se tinha levedado, porquanto foram lançados do Egito; e não se puderam deter, nem prepararam comida.
40 Na Israe curuacjãrã cuatrocientos treinta cʉ̃ꞌmarĩ Egiptopʉre nicãrã niwã.
40 O tempo que os filhos de Israel habitaram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.
41 Ticʉse cʉ̃ꞌmarĩ waꞌari nʉmʉrẽta Egiptopʉre Õꞌacʉ̃ yarã masã doce curari nirã́ wijapeꞌticãrã niwã.
41 E aconteceu que, passados os quatrocentos e trinta anos, naquele mesmo dia, todos os exércitos do Senhor saíram da terra do Egito.
42 Ti ñamirẽ Õꞌacʉ̃ narẽ añurõ ĩꞌanʉrʉ̃ coꞌtecʉ niwĩ. Egiptopʉ nirãrẽ miiwijagʉti nígʉ̃, tojo weecʉ niwĩ. Tojo weerã cʉ̃ꞌmarĩnʉcʉ̃ Israe curuacjãrã Õꞌacʉ̃ ti ñamirẽ narẽ coꞌteꞌquere wãcũrã, cãrĩtiboꞌreasama.
42 Esta noite se guardará ao Senhor , porque nela os tirou da terra do Egito; esta é a noite do Senhor , que devem guardar todos os filhos de Israel nas suas gerações.
43 — ausente —
43 Disse mais o Senhor a Moisés e a Arão: Esta é a ordenança da Páscoa; nenhum filho de estrangeiro comerá dela.
44 — ausente —
44 Porém todo servo de qualquer, comprado por dinheiro, depois que o houveres circuncidado, então, comerá dela.
45 — ausente —
45 O estrangeiro e o assalariado não comerão dela.
46 — ausente —
46 Numa casa se comerá; não levarás daquela carne fora da casa, nem dela quebrareis osso.
47 — ausente —
47 Toda a congregação de Israel o fará.
48 — ausente —
48 Porém, se algum estrangeiro se hospedar contigo e quiser celebrar a Páscoa ao Senhor , seja-lhe circuncidado todo macho, e, então, chegará a celebrá-la, e será como o natural da terra; mas nenhum incircunciso comerá dela.
49 — ausente —
49 Uma mesma lei haja para o natural e para o estrangeiro que peregrinar entre vós.
50 — ausente —
50 E todos os filhos de Israel o fizeram; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
51 — ausente —
51 E aconteceu, naquele mesmo dia, que o Senhor tirou os filhos de Israel da terra do Egito, segundo os seus exércitos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.