Êxodo 12

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Õꞌacʉ̃ Moisére, Aarṍrẽ Egiptopʉ nirãrẽ aꞌtiro ni werecʉ niwĩ:
1 Disse o Senhor a Moisés e a Arão na terra do Egito:
2 “Aꞌti mujĩpũ mʉsãrẽ mejõ nirĩ mujĩpũ mejẽta nirõsaꞌa. Aꞌti cʉ̃ꞌmarẽ ne ninʉꞌcãrĩ mujĩpũ nirõsaꞌa.
2 Este mês vos será o principal dos meses; será o primeiro mês do ano.
3 Nipeꞌtirã Israe curuacjãrãrẽ aꞌtiro ni wereya: ‘Aꞌti mujĩpũ diez nirĩ nʉmʉ nicã, niꞌcã wiꞌicjãrã niꞌcʉ̃ oveja wĩꞌmagʉ̃rẽ o cabracãrẽ ñeꞌe cʉoyuya.
3 Falai a toda a congregação de Israel, dizendo: Aos dez deste mês, cada um tomará para si um cordeiro, segundo a casa dos pais, um cordeiro para cada família.
4 Niꞌcã wiꞌicjãrã pejetirã nicã “Cʉ̃ waꞌicʉre baꞌapeꞌotibosaꞌa” nírã, aꞌtiro weerãsaꞌa. Mʉsã ya wiꞌi pʉꞌto nirĩ wiꞌicjãrãrẽ pijio, sʉꞌori baꞌarãsaꞌa. Mʉsã baꞌaro ejatuaro “Ticʉrã masã nima” ni, eti baꞌarãsaꞌa.
4 Mas, se a família for pequena para um cordeiro, então, convidará ele o seu vizinho mais próximo, conforme o número das almas; conforme o que cada um puder comer, por aí calculareis quantos bastem para o cordeiro.
5 Cʉ̃ waꞌicʉ niꞌcã cʉ̃ꞌma cʉogʉ, ʉmʉ ne duti moogʉ̃, cãmi marĩgʉ̃ niato. Cʉ̃ oveja wĩꞌmagʉ̃ o cabracã niato.
5 O cordeiro será sem defeito, macho de um ano; podereis tomar um cordeiro ou um cabrito;
6 Cʉ̃ waꞌicʉre ñeꞌe, cʉoyuya. Téé aꞌti mujĩpũ catorce nirĩ nʉmʉpʉ cʉotʉorãsaꞌa. Mʉsã nipeꞌtirã Israe curuacjãrã, niꞌcã wiꞌicjãrã ñamicaꞌa naꞌiqueꞌari cura waꞌicʉre wẽjẽrãsaꞌa.
6 e o guardareis até ao décimo quarto dia deste mês, e todo o ajuntamento da congregação de Israel o imolará no crepúsculo da tarde.
7 Beꞌro te díre míí, mʉsã waꞌicʉre baꞌari wiꞌi sope sumutorire waꞌrerãsaꞌa.
7 Tomarão do sangue e o porão em ambas as ombreiras e na verga da porta, nas casas em que o comerem;
8 Ñamipʉ te pecameꞌepʉ pʉ̃oꞌque diꞌire, tá sʉ̃ꞌese meꞌrã morẽꞌquere baꞌarãsaꞌa. Tojo nicã pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌarãsaꞌa.
8 naquela noite, comerão a carne assada no fogo; com pães asmos e ervas amargas a comerão.
9 Ne cãꞌrõ catise diꞌire, ne doꞌaꞌque diꞌire baꞌaticãꞌña. Waꞌicʉ cʉ̃ dʉpoa, cʉ̃ dʉꞌpocãrĩ, cʉ̃ ʉꞌtamisĩ nipeꞌtise meꞌrã pecameꞌepʉ pʉ̃onoꞌato.
9 Não comereis do animal nada cru, nem cozido em água, porém assado ao fogo: a cabeça, as pernas e a fressura.
10 Tere ape nʉmʉpʉ baꞌarãti nírã, ne dʉꞌaticãꞌña. Dʉꞌsacãma, mejõ ʉ̃jʉ̃apeꞌocãꞌña.
10 Nada deixareis dele até pela manhã; o que, porém, ficar até pela manhã, queimá-lo-eis.
11 Suꞌti, sapatu sãña, mʉsã tuacjʉre cʉo, sojaro meꞌrã baꞌarãsaꞌa. Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃ Egiptopʉre yʉꞌrʉasere wãcũrĩ nʉmʉ niꞌi.
11 Desta maneira o comereis: lombos cingidos, sandálias nos pés e cajado na mão; comê-lo-eis à pressa; é a Páscoa do Senhor .
12 Ti ñamita yʉꞌʉ nipeꞌtiro Egiptopʉre yʉꞌrʉagʉsaꞌa. Tojo yʉꞌrʉagʉ, nipeꞌtirã Egiptocjãrã masã maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽgʉ̃saꞌa. Tojo nicã na yarã ecarã ʉmʉa bajuamʉꞌtãꞌcãrãrẽ wẽjẽgʉ̃saꞌa. Nipeꞌtirã Egiptocjãrã ẽjõpeorãnojõrẽ buꞌiri daꞌregʉti. Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃, mʉsã wiogʉ weretojapʉ. Israe curuacjãrã sope sumutorire dí waꞌreꞌque niꞌi|alt="Israelite putting blood on doorposts" src="CO00810B.TIF" size="col" ref="Ex 12.7-13"
12 Porque, naquela noite, passarei pela terra do Egito e ferirei na terra do Egito todos os primogênitos, desde os homens até aos animais; executarei juízo sobre todos os deuses do Egito. Eu sou o Senhor .
13 ” ’Mʉsã dí waꞌreꞌque wiꞌserire ĩꞌagʉ̃, “Israe curuacjãrã te wiꞌseripʉ nima”, ni masĩgʉ̃saꞌa. Tojo weegʉ Egiptocjãrãrẽ wẽjẽgʉ̃, te díre ĩꞌagʉ̃, diacjʉ̃ yʉꞌrʉa waꞌagʉsaꞌa. Ne niꞌcʉ̃ mʉsã wẽrĩsome.
13 O sangue vos será por sinal nas casas em que estiverdes; quando eu vir o sangue, passarei por vós, e não haverá entre vós praga destruidora, quando eu ferir a terra do Egito.
14 Aꞌti nʉmʉrẽ mʉsã wãcũsiruturãsaꞌa. Tere wãcũrã, niꞌcã bosenʉmʉ yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃rẽ weepeorãsaꞌa. Mʉsã ti bosenʉmʉrẽ weepeorã, tojo weenuꞌcũcãꞌrãsaꞌa. Cʉ̃ꞌmarĩnʉcʉ̃ mʉsã, mʉsã beꞌrocjãrã quẽꞌrã ti bosenʉmʉrẽ weenuꞌcũcãꞌrãsama. Aꞌte dutisere mʉsãrẽ cũuꞌu.
14 Este dia vos será por memorial, e o celebrareis como solenidade ao Senhor ; nas vossas gerações o celebrareis por estatuto perpétuo.
15 Siete nʉmʉrĩ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌarãsaꞌa. Bosenʉmʉ nʉꞌcãrĩ nʉmʉ meꞌrã mʉsã ye wiꞌseripʉre pã́ bʉcʉacã weesere ne cʉoticãꞌña. Noꞌo te siete nʉmʉrĩrẽ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌquere baꞌarãnojõ Israe curuacjãrã meꞌrã nimiꞌcãrã cõꞌawĩrõnoꞌrãsama.
15 Sete dias comereis pães asmos. Logo ao primeiro dia, tirareis o fermento das vossas casas, pois qualquer que comer coisa levedada, desde o primeiro dia até ao sétimo dia, essa pessoa será eliminada de Israel.
16 Bosenʉmʉ nʉꞌcãrĩ nʉmʉ mʉsã nerẽ, yʉꞌʉre eꞌcatipeori nʉmʉ nirõsaꞌa. Yapatiri nʉmʉ quẽꞌrãrẽ nerẽ, yʉꞌʉre eꞌcatipeori nʉmʉ nirõsaꞌa. Te nʉmʉrĩrẽ ne daꞌraticãꞌña. Baꞌase diaꞌcʉ̃rẽ doꞌacã, añurõsaꞌa.
16 Ao primeiro dia, haverá para vós outros santa assembleia; também, ao sétimo dia, tereis santa assembleia; nenhuma obra se fará nele, exceto o que diz respeito ao comer; somente isso podereis fazer.
17 Pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌari bosenʉmʉrẽta mʉsãrẽ nipeꞌtirã Egiptopʉ níꞌcãrãrẽ miiwijagʉsaꞌa. Tojo weerã mʉsã ti nʉmʉrẽ bosenʉmʉ weepeorãsaꞌa. Cʉ̃ꞌmarĩnʉcʉ̃ mʉsã, mʉsã beꞌrocjãrã quẽꞌrã ti bosenʉmʉrẽ tojo weenuꞌcũcãꞌrãsaꞌa. Mʉsãrẽ te dutisere cũuꞌu.
17 Guardai, pois, a Festa dos Pães Asmos, porque, nesse mesmo dia, tirei vossas hostes da terra do Egito; portanto, guardareis este dia nas vossas gerações por estatuto perpétuo.
18 Nimʉꞌtãrĩ mujĩpũ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌarãsaꞌa. Catorce nirĩ nʉmʉ ñamicaꞌa meꞌrã baꞌanʉꞌcã, téé veintiuno nirĩ nʉmʉ ti mujĩpũrẽta ñamicaꞌapʉ baꞌatʉorãsaꞌa.
18 Desde o dia catorze do primeiro mês, à tarde, comereis pães asmos até à tarde do dia vinte e um do mesmo mês.
19 Mʉsã ye wiꞌseripʉre siete nʉmʉrĩ ne pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌque marĩato. Noꞌo niꞌcʉ̃ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌquere baꞌagʉnojõ, Israe curuacjʉ̃ waro, o ape macãcjʉ̃ Israe curuacjãrã meꞌrã nisetigʉnojõ quẽꞌrã cõꞌawĩrõnoꞌgʉ̃sami.
19 Por sete dias, não se ache nenhum fermento nas vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado será eliminado da congregação de Israel, tanto o peregrino como o natural da terra.
20 Tere wãcũrã, mʉsã pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌquere baꞌaticãꞌña. Mʉsã noꞌo nirṍ ti bosenʉmʉ nicã, pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌque marĩrõ baꞌaya’ ”, ni werecʉ niwĩ Õꞌacʉ̃.
20 Nenhuma coisa levedada comereis; em todas as vossas habitações, comereis pães asmos.
21 Beꞌro Moisé nipeꞌtirã Israe curuacjãrã wiorãrẽ pijidutioꞌocʉ niwĩ. Aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Waꞌaya. Waꞌa, oveja wĩꞌmagʉ̃rẽ o cabracãrẽ ñeꞌe, mʉsã ya wiꞌicjãrãrẽ ecarãtirã miitia. Miiti, Õꞌacʉ̃ Egiptopʉre yʉꞌrʉari nʉmʉrẽ baꞌacjʉre wẽjẽña.
21 Chamou, pois, Moisés todos os anciãos de Israel e lhes disse: Escolhei, e tomai cordeiros segundo as vossas famílias, e imolai a Páscoa.
22 Díre niꞌcã pajopʉ cũuña. Beꞌro hisopo wãmetiri siti cja dʉpʉ mii, te díre yosoya. Beꞌro sope nipeꞌtiro sumutorire waꞌreya. Boꞌreati dʉporo ne niꞌcʉ̃ mʉsã ye wiꞌseripʉ níꞌcãrã wijaaticãꞌña. Topʉta tojacãꞌña.
22 Tomai um molho de hissopo, molhai-o no sangue que estiver na bacia e marcai a verga da porta e suas ombreiras com o sangue que estiver na bacia; nenhum de vós saia da porta da sua casa até pela manhã.
23 Õꞌacʉ̃ Egiptocjãrã masã maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽgʉ̃ waꞌagʉ, wiꞌserire yʉꞌrʉagʉ, sope sumutorire dí waꞌreꞌquere ĩꞌagʉ̃, ti wiꞌire diacjʉ̃ yʉꞌrʉagʉsami. Tojo weegʉ Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ masãrẽ wẽjẽgʉ̃rẽ mʉsã ye wiꞌserire sãjãcã cãꞌmotaꞌagʉsami.
23 Porque o Senhor passará para ferir os egípcios; quando vir, porém, o sangue na verga da porta e em ambas as ombreiras, passará o Senhor aquela porta e não permitirá ao Destruidor que entre em vossas casas, para vos ferir.
24 Aꞌte dutise cũuꞌquere mʉsã, mʉsã pãrãmerã nituriarã wiopesase meꞌrã cʉonuꞌcũrãsaꞌa. Mʉsã beꞌrocjãrã quẽꞌrãrẽ aꞌte dutise ninuꞌcũcãꞌrõsaꞌa.
24 Guardai, pois, isto por estatuto para vós outros e para vossos filhos, para sempre.
25 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ níꞌcaronojõta cʉ̃ mʉsãrẽ ‘Oꞌogʉti’ níca diꞌtapʉre sãjã́ca beꞌro aꞌti bosenʉmʉrẽ weenuꞌcũrãsaꞌa.
25 E, uma vez dentro na terra que o Senhor vos dará, como tem dito, observai este rito.
26 Mʉsã põꞌrã mʉsãrẽ ‘¿Aꞌti bosenʉmʉ deꞌro nisĩꞌrĩrõ weeti?’ ni sẽrĩtiñaꞌcã,
26 Quando vossos filhos vos perguntarem: Que rito é este?
27 mʉsã aꞌtiro yʉꞌtiya: ‘Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeorã, ãꞌrĩnojõ ovejare aꞌti bosenʉmʉnojõrẽ wẽjẽnoꞌo. Õꞌacʉ̃ Egiptocjãrã masã maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽ́caterore cʉ̃ Israe curuacjãrã ye wiꞌseri peꞌere diacjʉ̃ yʉꞌrʉacʉ niwĩ. Aꞌtiro wéégʉ, marĩ acawererã Israe curuacjãrãrẽ yʉꞌrʉocʉ niwĩ’, ni wereya”, nicʉ niwĩ Moisé.
27 Respondereis: É o sacrifício da Páscoa ao Senhor , que passou por cima das casas dos filhos de Israel no Egito, quando feriu os egípcios e livrou as nossas casas. Então, o povo se inclinou e adorou.
28 Beꞌro nipeꞌtise Õꞌacʉ̃ Moisére, Aarṍrẽ weedutiꞌcaronojõta weecãrã niwã.
28 E foram os filhos de Israel e fizeram isso; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
29 Ñami deco nicã, Õꞌacʉ̃ nipeꞌtirã Egiptocjãrã masã maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽcʉ niwĩ. Faraṍ ti diꞌta wiogʉ macʉ̃ masã maꞌmi meꞌrã wẽjẽnʉꞌcã, téé buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ dujirã põꞌrã masã maꞌmisʉmʉapʉre wẽjẽtʉocʉ niwĩ. Tojo nicã waꞌicʉrã bajuamʉꞌtãꞌcãrãrẽ wẽjẽcʉ niwĩ.
29 Aconteceu que, à meia-noite, feriu o Senhor todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito de Faraó, que se assentava no seu trono, até ao primogênito do cativo que estava na enxovia, e todos os primogênitos dos animais.
30 Tojo waꞌacã, faraṍ, tojo nicã nipeꞌtirã cʉ̃ docacjãrã wiorã, nipeꞌtirã Egiptocjãrã ti ñamirẽ wãꞌcãpeꞌtia waꞌacãrã niwã. Nipeꞌtiro Egiptopʉre bʉjawetirã uti, caricũcãrã niwã. Ne niꞌcã wiꞌi masã maꞌmi wẽrĩtiri wiꞌi dʉꞌsaticaro niwʉ̃.
30 Levantou-se Faraó de noite, ele, todos os seus oficiais e todos os egípcios; e fez-se grande clamor no Egito, pois não havia casa em que não houvesse morto.
31 Ti ñamita faraṍ Moisére, Aarṍrẽ pijidutioꞌocʉ niwĩ. Narẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
31 Então, naquela mesma noite, Faraó chamou a Moisés e a Arão e lhes disse: Levantai-vos, saí do meio do meu povo, tanto vós como os filhos de Israel; ide, servi ao Senhor , como tendes dito.
32 Mʉsã ʉaꞌcaronojõta mʉsã yarã ovejare, wecʉare miaña. Yʉꞌʉre Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩbosapa, nicʉ niwĩ.
32 Levai também convosco vossas ovelhas e vosso gado, como tendes dito; ide-vos embora e abençoai-me também a mim.
33 Egiptocjãrã Israe curuacjãrãrẽ na ya diꞌtare sojaro meꞌrã waꞌaduticãrã niwã. “Na maata wijaticãma, ʉ̃sã quẽꞌrã wẽrĩpeꞌtia waꞌabosaꞌa”, ni wãcũcãrã niwã.
33 Os egípcios apertavam com o povo, apressando-se em lançá-los fora da terra, pois diziam: Todos morreremos.
34 Tojo weerã Israe curuacjãrã na pã́ weeatjere, bʉcʉase marĩrõ miacãrã niwã. Te morẽse coꞌripʉ na ye suꞌti caseri meꞌrã oma weetjĩarã wʉacãrã niwã.
34 O povo tomou a sua massa, antes que levedasse, e as suas amassadeiras atadas em trouxas com seus vestidos, sobre os ombros.
35 Tojo nicã Moisé cʉ̃ dutiꞌcaronojõta Egiptocjãrãrẽ uru meꞌrã weeꞌquere, plata meꞌrã weeꞌquere, tojo nicã suꞌtire sẽrĩcãrã niwã.
35 Fizeram, pois, os filhos de Israel conforme a palavra de Moisés e pediram aos egípcios objetos de prata, e objetos de ouro, e roupas.
36 Õꞌacʉ̃ Egiptocjãrãrẽ apeyenojõ tʉꞌsaro meꞌrã Israe curuacjãrãrẽ oꞌocã weecʉ niwĩ. Aꞌtiro weerã Egiptocjãrãrẽ na cʉomiꞌque wapatisenojõrẽ miapeꞌocãrã niwã.
36 E o Senhor fez que seu povo encontrasse favor da parte dos egípcios, de maneira que estes lhes davam o que pediam. E despojaram os egípcios.
37 Israe curuacjãrã Ramsés wãmetiri macãpʉ níꞌcãrã wija, Sucot wãmetiropʉ waꞌacãrã niwã. Ʉmʉa seiscientos mil waꞌtero dʉꞌpocã meꞌrã waꞌacãrã niwã. Numia, wĩꞌmarã baꞌpaqueoya marĩrõ nicãrã niwã.
37 Assim, partiram os filhos de Israel de Ramessés para Sucote, cerca de seiscentos mil a pé, somente de homens, sem contar mulheres e crianças.
38 Na meꞌrã pãjãrã Israe curuacjãrã nitirã, tojo nicã pãjãrã oveja, wecʉa waꞌacãrã niwã.
38 Subiu também com eles um misto de gente, ovelhas, gado, muitíssimos animais.
39 Egiptocjãrã Israe curuacjãrãrẽ sojaro meꞌrã waꞌaduticãrã niwã. Tojo weerã Israe curuacjãrã na baꞌatjere apoyuticãrã niwã. Na pã́ weeatje bʉcʉase marĩrõ na Egiptopʉ miitiꞌque meꞌrã opa caseri wee, pʉ̃ꞌobaꞌacãrã niwã.
39 E cozeram bolos asmos da massa que levaram do Egito; pois não se tinha levedado, porque foram lançados fora do Egito; não puderam deter-se e não haviam preparado para si provisões.
40 Na Israe curuacjãrã cuatrocientos treinta cʉ̃ꞌmarĩ Egiptopʉre nicãrã niwã.
40 Ora, o tempo que os filhos de Israel habitaram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.
41 Ticʉse cʉ̃ꞌmarĩ waꞌari nʉmʉrẽta Egiptopʉre Õꞌacʉ̃ yarã masã doce curari nirã́ wijapeꞌticãrã niwã.
41 Aconteceu que, ao cabo dos quatrocentos e trinta anos, nesse mesmo dia, todas as hostes do Senhor saíram da terra do Egito.
42 Ti ñamirẽ Õꞌacʉ̃ narẽ añurõ ĩꞌanʉrʉ̃ coꞌtecʉ niwĩ. Egiptopʉ nirãrẽ miiwijagʉti nígʉ̃, tojo weecʉ niwĩ. Tojo weerã cʉ̃ꞌmarĩnʉcʉ̃ Israe curuacjãrã Õꞌacʉ̃ ti ñamirẽ narẽ coꞌteꞌquere wãcũrã, cãrĩtiboꞌreasama.
42 Esta noite se observará ao Senhor , porque, nela, os tirou da terra do Egito; esta é a noite do Senhor , que devem todos os filhos de Israel comemorar nas suas gerações.
43 — ausente —
43 Disse mais o Senhor a Moisés e a Arão: Esta é a ordenança da Páscoa: nenhum estrangeiro comerá dela.
44 — ausente —
44 Porém todo escravo comprado por dinheiro, depois de o teres circuncidado, comerá dela.
45 — ausente —
45 O estrangeiro e o assalariado não comerão dela.
46 — ausente —
46 O cordeiro há de ser comido numa só casa; da sua carne não levareis fora da casa, nem lhe quebrareis osso nenhum.
47 — ausente —
47 Toda a congregação de Israel o fará.
48 — ausente —
48 Porém, se algum estrangeiro se hospedar contigo e quiser celebrar a Páscoa do Senhor , seja-lhe circuncidado todo macho; e, então, se chegará, e a observará, e será como o natural da terra; mas nenhum incircunciso comerá dela.
49 — ausente —
49 A mesma lei haja para o natural e para o forasteiro que peregrinar entre vós.
50 — ausente —
50 Assim fizeram todos os filhos de Israel; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
51 — ausente —
51 Naquele mesmo dia, tirou o Senhor os filhos de Israel do Egito, segundo as suas turmas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.