Êxodo 12
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NVI
1 Õꞌacʉ̃ Moisére, Aarṍrẽ Egiptopʉ nirãrẽ aꞌtiro ni werecʉ niwĩ:
1 O Senhor disse a Moisés e a Arão, no Egito:
2 “Aꞌti mujĩpũ mʉsãrẽ mejõ nirĩ mujĩpũ mejẽta nirõsaꞌa. Aꞌti cʉ̃ꞌmarẽ ne ninʉꞌcãrĩ mujĩpũ nirõsaꞌa.
2 "Este deverá ser o primeiro mês do ano para vocês.
3 Nipeꞌtirã Israe curuacjãrãrẽ aꞌtiro ni wereya: ‘Aꞌti mujĩpũ diez nirĩ nʉmʉ nicã, niꞌcã wiꞌicjãrã niꞌcʉ̃ oveja wĩꞌmagʉ̃rẽ o cabracãrẽ ñeꞌe cʉoyuya.
3 Digam a toda a comunidade de Israel que no décimo dia deste mês todo homem deverá separar um cordeiro ou um cabrito, para a sua família, um para cada casa.
4 Niꞌcã wiꞌicjãrã pejetirã nicã “Cʉ̃ waꞌicʉre baꞌapeꞌotibosaꞌa” nírã, aꞌtiro weerãsaꞌa. Mʉsã ya wiꞌi pʉꞌto nirĩ wiꞌicjãrãrẽ pijio, sʉꞌori baꞌarãsaꞌa. Mʉsã baꞌaro ejatuaro “Ticʉrã masã nima” ni, eti baꞌarãsaꞌa.
4 Se uma família for pequena demais para um animal inteiro, deve dividi-lo com seu vizinho mais próximo, conforme o número de pessoas e conforme o que cada um puder comer.
5 Cʉ̃ waꞌicʉ niꞌcã cʉ̃ꞌma cʉogʉ, ʉmʉ ne duti moogʉ̃, cãmi marĩgʉ̃ niato. Cʉ̃ oveja wĩꞌmagʉ̃ o cabracã niato.
5 O animal escolhido será macho de um ano, sem defeito, e pode ser cordeiro ou cabrito.
6 Cʉ̃ waꞌicʉre ñeꞌe, cʉoyuya. Téé aꞌti mujĩpũ catorce nirĩ nʉmʉpʉ cʉotʉorãsaꞌa. Mʉsã nipeꞌtirã Israe curuacjãrã, niꞌcã wiꞌicjãrã ñamicaꞌa naꞌiqueꞌari cura waꞌicʉre wẽjẽrãsaꞌa.
6 Guardem-no até o décimo quarto dia do mês, quando toda a comunidade de Israel irá sacrificá-lo, ao pôr-do-sol.
7 Beꞌro te díre míí, mʉsã waꞌicʉre baꞌari wiꞌi sope sumutorire waꞌrerãsaꞌa.
7 Passem, então, um pouco do sangue nas laterais e nas vigas superiores das portas das casas nas quais vocês comerão o animal.
8 Ñamipʉ te pecameꞌepʉ pʉ̃oꞌque diꞌire, tá sʉ̃ꞌese meꞌrã morẽꞌquere baꞌarãsaꞌa. Tojo nicã pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌarãsaꞌa.
8 Naquela mesma noite comerão a carne assada no fogo, juntamente com ervas amargas e pão sem fermento.
9 Ne cãꞌrõ catise diꞌire, ne doꞌaꞌque diꞌire baꞌaticãꞌña. Waꞌicʉ cʉ̃ dʉpoa, cʉ̃ dʉꞌpocãrĩ, cʉ̃ ʉꞌtamisĩ nipeꞌtise meꞌrã pecameꞌepʉ pʉ̃onoꞌato.
9 Não comam a carne crua, nem cozida em água, mas assada no fogo: cabeça, pernas e vísceras.
10 Tere ape nʉmʉpʉ baꞌarãti nírã, ne dʉꞌaticãꞌña. Dʉꞌsacãma, mejõ ʉ̃jʉ̃apeꞌocãꞌña.
10 Não deixem sobrar nada até pela manhã; caso isso aconteça, queimem o que restar.
11 Suꞌti, sapatu sãña, mʉsã tuacjʉre cʉo, sojaro meꞌrã baꞌarãsaꞌa. Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃ Egiptopʉre yʉꞌrʉasere wãcũrĩ nʉmʉ niꞌi.
11 Ao comerem, estejam prontos para sair: cinto no lugar, sandálias nos pés e cajado na mão. Comam apressadamente. Esta é a Páscoa do Senhor.
12 Ti ñamita yʉꞌʉ nipeꞌtiro Egiptopʉre yʉꞌrʉagʉsaꞌa. Tojo yʉꞌrʉagʉ, nipeꞌtirã Egiptocjãrã masã maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽgʉ̃saꞌa. Tojo nicã na yarã ecarã ʉmʉa bajuamʉꞌtãꞌcãrãrẽ wẽjẽgʉ̃saꞌa. Nipeꞌtirã Egiptocjãrã ẽjõpeorãnojõrẽ buꞌiri daꞌregʉti. Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃, mʉsã wiogʉ weretojapʉ. Israe curuacjãrã sope sumutorire dí waꞌreꞌque niꞌi|alt="Israelite putting blood on doorposts" src="CO00810B.TIF" size="col" ref="Ex 12.7-13"
12 "Naquela mesma noite passarei pelo Egito e matarei todos os primogênitos, tanto dos homens como dos animais, e executarei juízo sobre todos os deuses do Egito. Eu sou o Senhor!
13 ” ’Mʉsã dí waꞌreꞌque wiꞌserire ĩꞌagʉ̃, “Israe curuacjãrã te wiꞌseripʉ nima”, ni masĩgʉ̃saꞌa. Tojo weegʉ Egiptocjãrãrẽ wẽjẽgʉ̃, te díre ĩꞌagʉ̃, diacjʉ̃ yʉꞌrʉa waꞌagʉsaꞌa. Ne niꞌcʉ̃ mʉsã wẽrĩsome.
13 O sangue será um sinal para indicar as casas em que vocês estiverem; quando eu vir o sangue, passarei adiante. A praga de destruição não os atingirá quando eu ferir o Egito.
14 Aꞌti nʉmʉrẽ mʉsã wãcũsiruturãsaꞌa. Tere wãcũrã, niꞌcã bosenʉmʉ yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃rẽ weepeorãsaꞌa. Mʉsã ti bosenʉmʉrẽ weepeorã, tojo weenuꞌcũcãꞌrãsaꞌa. Cʉ̃ꞌmarĩnʉcʉ̃ mʉsã, mʉsã beꞌrocjãrã quẽꞌrã ti bosenʉmʉrẽ weenuꞌcũcãꞌrãsama. Aꞌte dutisere mʉsãrẽ cũuꞌu.
14 "Este dia será um memorial que vocês e todos os seus descendentes o comemorarão como festa ao Senhor. Comemorem-no como decreto perpétuo.
15 Siete nʉmʉrĩ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌarãsaꞌa. Bosenʉmʉ nʉꞌcãrĩ nʉmʉ meꞌrã mʉsã ye wiꞌseripʉre pã́ bʉcʉacã weesere ne cʉoticãꞌña. Noꞌo te siete nʉmʉrĩrẽ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌquere baꞌarãnojõ Israe curuacjãrã meꞌrã nimiꞌcãrã cõꞌawĩrõnoꞌrãsama.
15 Durante sete dias comam pão sem fermento. No primeiro dia tirem de casa o fermento, porque quem comer qualquer coisa fermentada, do primeiro ao sétimo dia, será eliminado de Israel.
16 Bosenʉmʉ nʉꞌcãrĩ nʉmʉ mʉsã nerẽ, yʉꞌʉre eꞌcatipeori nʉmʉ nirõsaꞌa. Yapatiri nʉmʉ quẽꞌrãrẽ nerẽ, yʉꞌʉre eꞌcatipeori nʉmʉ nirõsaꞌa. Te nʉmʉrĩrẽ ne daꞌraticãꞌña. Baꞌase diaꞌcʉ̃rẽ doꞌacã, añurõsaꞌa.
16 Convoquem uma reunião santa no primeiro dia e outra no sétimo. Não façam nenhum trabalho nesses dias, exceto o da preparação da comida para todos. É só o que poderão fazer.
17 Pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌari bosenʉmʉrẽta mʉsãrẽ nipeꞌtirã Egiptopʉ níꞌcãrãrẽ miiwijagʉsaꞌa. Tojo weerã mʉsã ti nʉmʉrẽ bosenʉmʉ weepeorãsaꞌa. Cʉ̃ꞌmarĩnʉcʉ̃ mʉsã, mʉsã beꞌrocjãrã quẽꞌrã ti bosenʉmʉrẽ tojo weenuꞌcũcãꞌrãsaꞌa. Mʉsãrẽ te dutisere cũuꞌu.
17 "Celebrem a festa dos pães sem fermento, porque foi nesse mesmo dia que eu tirei os exércitos de vocês do Egito. Celebrem esse dia como decreto perpétuo por todas as suas gerações.
18 Nimʉꞌtãrĩ mujĩpũ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌarãsaꞌa. Catorce nirĩ nʉmʉ ñamicaꞌa meꞌrã baꞌanʉꞌcã, téé veintiuno nirĩ nʉmʉ ti mujĩpũrẽta ñamicaꞌapʉ baꞌatʉorãsaꞌa.
18 No primeiro mês comam pão sem fermento, desde o entardecer do décimo quarto dia até o entardecer do vigésimo primeiro.
19 Mʉsã ye wiꞌseripʉre siete nʉmʉrĩ ne pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌque marĩato. Noꞌo niꞌcʉ̃ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌquere baꞌagʉnojõ, Israe curuacjʉ̃ waro, o ape macãcjʉ̃ Israe curuacjãrã meꞌrã nisetigʉnojõ quẽꞌrã cõꞌawĩrõnoꞌgʉ̃sami.
19 Durante sete dias vocês não deverão ter fermento em casa. Quem comer qualquer coisa fermentada será eliminado da comunidade de Israel, seja estrangeiro, seja natural da terra.
20 Tere wãcũrã, mʉsã pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌquere baꞌaticãꞌña. Mʉsã noꞌo nirṍ ti bosenʉmʉ nicã, pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽꞌque marĩrõ baꞌaya’ ”, ni werecʉ niwĩ Õꞌacʉ̃.
20 Não comam nada fermentado. Onde quer que morarem, comam apenas pão sem fermento".
21 Beꞌro Moisé nipeꞌtirã Israe curuacjãrã wiorãrẽ pijidutioꞌocʉ niwĩ. Aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Waꞌaya. Waꞌa, oveja wĩꞌmagʉ̃rẽ o cabracãrẽ ñeꞌe, mʉsã ya wiꞌicjãrãrẽ ecarãtirã miitia. Miiti, Õꞌacʉ̃ Egiptopʉre yʉꞌrʉari nʉmʉrẽ baꞌacjʉre wẽjẽña.
21 Então Moisés convocou todas as autoridades de Israel e lhes disse: "Escolham um cordeiro ou um cabrito para cada família. Sacrifiquem-no para celebrar a Páscoa!
22 Díre niꞌcã pajopʉ cũuña. Beꞌro hisopo wãmetiri siti cja dʉpʉ mii, te díre yosoya. Beꞌro sope nipeꞌtiro sumutorire waꞌreya. Boꞌreati dʉporo ne niꞌcʉ̃ mʉsã ye wiꞌseripʉ níꞌcãrã wijaaticãꞌña. Topʉta tojacãꞌña.
22 Molhem um feixe de hissopo no sangue que estiver na bacia e passem o sangue na viga superior e nas laterais das portas. Nenhum de vocês poderá sair de casa até o amanhecer.
23 Õꞌacʉ̃ Egiptocjãrã masã maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽgʉ̃ waꞌagʉ, wiꞌserire yʉꞌrʉagʉ, sope sumutorire dí waꞌreꞌquere ĩꞌagʉ̃, ti wiꞌire diacjʉ̃ yʉꞌrʉagʉsami. Tojo weegʉ Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ masãrẽ wẽjẽgʉ̃rẽ mʉsã ye wiꞌserire sãjãcã cãꞌmotaꞌagʉsami.
23 Quando o Senhor passar pela terra para matar os egípcios, verá o sangue na viga superior e nas laterais da porta e passará sobre aquela porta; e não permitirá que o destruidor entre na casa de vocês para matá-los.
24 Aꞌte dutise cũuꞌquere mʉsã, mʉsã pãrãmerã nituriarã wiopesase meꞌrã cʉonuꞌcũrãsaꞌa. Mʉsã beꞌrocjãrã quẽꞌrãrẽ aꞌte dutise ninuꞌcũcãꞌrõsaꞌa.
24 "Obedeçam a estas instruções como decreto perpétuo para vocês e para os seus descendentes.
25 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ níꞌcaronojõta cʉ̃ mʉsãrẽ ‘Oꞌogʉti’ níca diꞌtapʉre sãjã́ca beꞌro aꞌti bosenʉmʉrẽ weenuꞌcũrãsaꞌa.
25 Quando entrarem na terra que o Senhor prometeu lhes dar, celebrem essa cerimônia.
26 Mʉsã põꞌrã mʉsãrẽ ‘¿Aꞌti bosenʉmʉ deꞌro nisĩꞌrĩrõ weeti?’ ni sẽrĩtiñaꞌcã,
26 Quando os seus filhos lhes perguntarem: ‘O que significa esta cerimônia? ’,
27 mʉsã aꞌtiro yʉꞌtiya: ‘Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeorã, ãꞌrĩnojõ ovejare aꞌti bosenʉmʉnojõrẽ wẽjẽnoꞌo. Õꞌacʉ̃ Egiptocjãrã masã maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽ́caterore cʉ̃ Israe curuacjãrã ye wiꞌseri peꞌere diacjʉ̃ yʉꞌrʉacʉ niwĩ. Aꞌtiro wéégʉ, marĩ acawererã Israe curuacjãrãrẽ yʉꞌrʉocʉ niwĩ’, ni wereya”, nicʉ niwĩ Moisé.
27 respondam-lhes: É o sacrifício da Páscoa ao Senhor, que passou sobre as casas dos israelitas no Egito e poupou nossas casas quando matou os egípcios". Então o povo curvou-se em adoração.
28 Beꞌro nipeꞌtise Õꞌacʉ̃ Moisére, Aarṍrẽ weedutiꞌcaronojõta weecãrã niwã.
28 Depois os israelitas se retiraram e fizeram conforme o Senhor tinha ordenado a Moisés e a Arão.
29 Ñami deco nicã, Õꞌacʉ̃ nipeꞌtirã Egiptocjãrã masã maꞌmisʉmʉarẽ wẽjẽcʉ niwĩ. Faraṍ ti diꞌta wiogʉ macʉ̃ masã maꞌmi meꞌrã wẽjẽnʉꞌcã, téé buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ dujirã põꞌrã masã maꞌmisʉmʉapʉre wẽjẽtʉocʉ niwĩ. Tojo nicã waꞌicʉrã bajuamʉꞌtãꞌcãrãrẽ wẽjẽcʉ niwĩ.
29 Então, à meia-noite, o Senhor matou todos os primogênitos do Egito, desde o filho mais velho do faraó, herdeiro do trono, até o filho mais velho do prisioneiro que estava no calabouço, e também todas as primeiras crias do gado.
30 Tojo waꞌacã, faraṍ, tojo nicã nipeꞌtirã cʉ̃ docacjãrã wiorã, nipeꞌtirã Egiptocjãrã ti ñamirẽ wãꞌcãpeꞌtia waꞌacãrã niwã. Nipeꞌtiro Egiptopʉre bʉjawetirã uti, caricũcãrã niwã. Ne niꞌcã wiꞌi masã maꞌmi wẽrĩtiri wiꞌi dʉꞌsaticaro niwʉ̃.
30 No meio da noite o faraó, todos os seus conselheiros e todos os egípcios se levantaram. E houve grande pranto no Egito, pois não havia casa que não houvesse um morto.
31 Ti ñamita faraṍ Moisére, Aarṍrẽ pijidutioꞌocʉ niwĩ. Narẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
31 Naquela mesma noite o faraó mandou chamar Moisés e Arão e lhes disse: "Saiam imediatamente do meio do meu povo, vocês e os israelitas! Vão prestar culto ao Senhor, como vocês pediram.
32 Mʉsã ʉaꞌcaronojõta mʉsã yarã ovejare, wecʉare miaña. Yʉꞌʉre Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩbosapa, nicʉ niwĩ.
32 Levem os seus rebanhos, como tinham dito, e abençoem a mim também".
33 Egiptocjãrã Israe curuacjãrãrẽ na ya diꞌtare sojaro meꞌrã waꞌaduticãrã niwã. “Na maata wijaticãma, ʉ̃sã quẽꞌrã wẽrĩpeꞌtia waꞌabosaꞌa”, ni wãcũcãrã niwã.
33 Os egípcios pressionavam o povo para que se apressasse em sair do país, dizendo: "Todos nós morreremos! "
34 Tojo weerã Israe curuacjãrã na pã́ weeatjere, bʉcʉase marĩrõ miacãrã niwã. Te morẽse coꞌripʉ na ye suꞌti caseri meꞌrã oma weetjĩarã wʉacãrã niwã.
34 Então o povo tomou a massa de pão ainda sem fermento e a carregou nos ombros, nas amassadeiras embrulhadas em suas roupas.
35 Tojo nicã Moisé cʉ̃ dutiꞌcaronojõta Egiptocjãrãrẽ uru meꞌrã weeꞌquere, plata meꞌrã weeꞌquere, tojo nicã suꞌtire sẽrĩcãrã niwã.
35 Os israelitas obedeceram à ordem de Moisés e pediram aos egípcios objetos de prata e de ouro, bem como roupas.
36 Õꞌacʉ̃ Egiptocjãrãrẽ apeyenojõ tʉꞌsaro meꞌrã Israe curuacjãrãrẽ oꞌocã weecʉ niwĩ. Aꞌtiro weerã Egiptocjãrãrẽ na cʉomiꞌque wapatisenojõrẽ miapeꞌocãrã niwã.
36 O Senhor concedeu ao povo uma disposição favorável da parte dos egípcios, de modo que lhes davam o que pediam; assim eles despojaram os egípcios.
37 Israe curuacjãrã Ramsés wãmetiri macãpʉ níꞌcãrã wija, Sucot wãmetiropʉ waꞌacãrã niwã. Ʉmʉa seiscientos mil waꞌtero dʉꞌpocã meꞌrã waꞌacãrã niwã. Numia, wĩꞌmarã baꞌpaqueoya marĩrõ nicãrã niwã.
37 Os israelitas foram de Ramessés até Sucote. Havia cerca de seiscentos mil homens a pé, além de mulheres e crianças.
38 Na meꞌrã pãjãrã Israe curuacjãrã nitirã, tojo nicã pãjãrã oveja, wecʉa waꞌacãrã niwã.
38 Grande multidão de estrangeiros de todo tipo seguiu com eles, além de grandes rebanhos, tanto de bois como de ovelhas e cabras.
39 Egiptocjãrã Israe curuacjãrãrẽ sojaro meꞌrã waꞌaduticãrã niwã. Tojo weerã Israe curuacjãrã na baꞌatjere apoyuticãrã niwã. Na pã́ weeatje bʉcʉase marĩrõ na Egiptopʉ miitiꞌque meꞌrã opa caseri wee, pʉ̃ꞌobaꞌacãrã niwã.
39 Com a massa que haviam trazido do Egito, fizeram pães sem fermento. A massa não tinha fermentado, pois eles foram expulsos do Egito e não tiveram tempo de preparar comida.
40 Na Israe curuacjãrã cuatrocientos treinta cʉ̃ꞌmarĩ Egiptopʉre nicãrã niwã.
40 Ora, o período que os israelitas viveram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.
41 Ticʉse cʉ̃ꞌmarĩ waꞌari nʉmʉrẽta Egiptopʉre Õꞌacʉ̃ yarã masã doce curari nirã́ wijapeꞌticãrã niwã.
41 No dia quando se completaram os quatrocentos e trinta anos, todos os exércitos do Senhor saíram do Egito.
42 Ti ñamirẽ Õꞌacʉ̃ narẽ añurõ ĩꞌanʉrʉ̃ coꞌtecʉ niwĩ. Egiptopʉ nirãrẽ miiwijagʉti nígʉ̃, tojo weecʉ niwĩ. Tojo weerã cʉ̃ꞌmarĩnʉcʉ̃ Israe curuacjãrã Õꞌacʉ̃ ti ñamirẽ narẽ coꞌteꞌquere wãcũrã, cãrĩtiboꞌreasama.
42 Assim como o Senhor passou em vigília aquela noite para tirar do Egito os israelitas, estes também devem passar em vigília essa mesma noite, para honrar ao Senhor, por todas as suas gerações.
43 — ausente —
43 Disse o Senhor a Moisés e a Arão: "Estas são as leis da Páscoa: Nenhum estrangeiro poderá comê-la.
44 — ausente —
44 O escravo comprado poderá comer da Páscoa, depois de circuncidado,
45 — ausente —
45 mas o residente temporário e o trabalhador contratado dela não comerão.
46 — ausente —
46 "Vocês a comerão numa só casa; não levem nenhum pedaço de carne para fora da casa, nem quebrem nenhum dos ossos.
47 — ausente —
47 Toda a comunidade de Israel terá que celebrar a Páscoa.
48 — ausente —
48 "Qualquer estrangeiro residente entre vocês que quiser celebrar a Páscoa do Senhor terá que circuncidar todos os do sexo masculino da sua família; então poderá participar como o natural da terra. Nenhum incircunciso poderá participar.
49 — ausente —
49 A mesma lei se aplicará ao natural da terra e ao estrangeiro residente".
50 — ausente —
50 Todos os israelitas fizeram como o Senhor tinha ordenado a Moisés e a Arão.
51 — ausente —
51 No mesmo dia o Senhor tirou os israelitas do Egito, organizados segundo as suas divisões.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.