Romanos 9
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs BKJ
1 Tidǝt a ǝmmala s esǝm n Ǝlmǝsix, wǝr tǝgga bahu, iman-in ǝggǝyyen-i fǝl awen ǝs tarrayt n Infas wa Zǝddigan.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Ǝɣšâdan man-in wǝllen, ǝššiwaša deɣ wǝllen.
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Awalla wǝr di-ikma ilɣan-i Mǝššina ammazzaya d Ǝlmǝsix fǝl ǝlɣillas ǝn kǝl tamet-in d aytedan win di-erawnen,
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 a tan-imosan Kǝl-Israyil. Ǝntanay a ǝlanen almaqam ǝn tišit ǝn bararan ǝn Mǝššina win d-iskat i man-net. Ǝntanay deɣ a mosnen aytedan win daɣ du-tǝnafalal tǝmust ǝn Mǝššina ǝs tanaya, nafalalan-du deɣ daɣ-san arkawalan ǝn tassaq, ǝd tǝhǝkkut ta n Ǝššǝriɣa, d ǝlɣibada, d arkawalan.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Ǝntanay deɣ a mosnen ǝzzurrǝyya ǝn marawan-nana win ǝrǝwnen, Ǝlmǝsix deɣ imos iyyan daɣ-san ǝs tišit-net aggadǝm. Ǝlmǝsix s ǝnta a illan dǝnnǝg ǝkkulluk n arat, imos Mǝššina. Attamalet esǝm-net har faw! Amin!
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Arat wen wǝr imos almaɣna-net as awal ǝn Mǝššina ab-as ila almaqam. Kala kala! Ǝnta ya wǝrgeɣ aytedan kul win d-ǝgmadnen Israyil a mosnen Israyil.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Win d-ǝgmadnen Ibrahim deɣ wǝrgeɣ kul ǝmosan bararan-net, kalar a inna Mǝššina y Ibrahim daɣ Ǝlkǝttaban: «Aytedan win d-ǝgmadnen Isǝhaq a zʼiqqǝlnen ǝzzurrǝyya-nak.»
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Almaɣna n awen as wǝrgeɣ bararan win ǝhǝwnen ǝs tǝmǝwit ta n aggadǝm a mosnen bararan ǝn Mǝššina. Kalar bararan win ǝhǝwnen ǝs tǝmǝwit ta tǝnamannakat d arkawal ǝn Mǝššina, ǝntanay a ixsab Mǝššina daɣ ǝzzurrǝyya n Ibrahim.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Ǝnta da awa inna arkawal: «A kay-d-ǝqqǝla adan a da âẓnin, ǝddi da tamahharak-nak Sarata tǝla barar.»
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Amaran wǝrgeɣ awen ɣas. Awen daɣ a tǝga Raqqiyetu, ǝnta da ǝššin bararan ǝn yayyan n eknewan a tǝla, amaran ketnasan aljad-nanaɣ Isǝhaq a dǝr tan-tǝla.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 — ausente —
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Inimannak awen d awa ihan Ǝlkǝttaban as ǝnnan: «Areɣ Yaqub, ǝkyâdaɣ Esaw.»
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Daɣ adi ma za nannu y awen? Awak Mǝššina wǝr oɣed? Kala kala!
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Fǝlas a inna i Musa: «Ad hǝnǝtteɣ i was areɣ a das-hanatteɣ, ilalaɣ i was areɣ a das-ilala.»
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Ǝmmǝk en daɣ as arat wen wǝrmad iqqân daɣ wa ira awedan, wala aratan win as ozal daɣ agamay-nasan. Kalar wǝr iqqen ar daɣ Mǝššina di n ǝmǝhhenǝn,
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 s ǝnta a innan i Firɣawna daɣ Ǝlkǝttaban: «Ǝnǝy! Ǝkfeq-qay almaqam fǝl ad assakna tarna-nin ǝs tarrayt-nak, tagu masnat fǝl esǝm-in daɣ ǝddǝnet ketnet.»
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Daɣ adi Mǝššina itihǝnǝttit i was ira, isagarmam ǝwǝl ǝn was ira.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Amaran ǝssânaɣ as a di-tanna: «Mafel [daɣ adi] Mǝššina harwada itabaz aytedan ǝs mazalan-nasan, dad zamas wǝr t-illa i ifrâgan ǝmǝzrǝy ǝn tara-net?»
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Fadda, kay aggadǝm, ma tǝmosaɣ as tǝšarraɣa ǝd Mǝššina? Awak talaq tǝfrâg ad tannu i wa sǝr-ǝs išaqqalan: «Mafel tǝtaggaɣ-i ǝmmǝk wa?»
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Awak akanaw wǝrgeɣ ǝnta a ilăn talaq itaggu sǝr-ǝs ikassan âs wiyyad za tiwasansan y ǝzǝl a sǝr-san iskâtan, win hadatnen amaran tiwasataɣmalan ǝzǝl kul?
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 — ausente —
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 — ausente —
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Aytedan win den nakkanay a tan-imosan. Iɣr-ana-du Mǝššina daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud, iɣr-ana-du deɣ daɣ win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Awen daɣ a ihan ǝlkǝttab wa n ǝnnǝbi Osay as inna: «Win wǝr nǝmos tamattay-nin, a tan-d-aɣraɣ agaq-qan "tamattay-nin". Win wǝr nǝmos win ǝkneɣ tara, a tan-aga "win ǝkneɣ tara".
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Amaran idaggan win daɣ dasan-itawannu: "Wǝr tǝmosam tamattay ǝn Mǝššina!" Idaggan win di da a daɣ dasan-z-itawannu "bararan ǝn Mǝššina di iddaran".»
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Ǝnnǝbi Isayas deɣ iktâb daɣ batu n Israyil as: «As ǝgan maddanǝs n Israyil igǝt wa n tǝblalen n amaḍal, arat daɣ-san ɣas a zʼafsin.
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Fǝlas Amaɣlol ad assandu awal-net fǝl ǝddǝnet ǝs tǝmǝwit tǝkmâlat tǝtrabat.»
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Zun batu ta iga ǝnnǝbi Isayas dat awen as inna: «Kundaba as Ǝmǝli di ilan tarna a daɣ-na d-iglazan amasa, wǝdi ad nǝqqǝl zun Sǝdom, nalu ǝd Gamora.»
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Ma za nannu daɣ adi? Aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud wǝr ǝglayan daɣ agamay ǝn taqqat mišan ǝgrawan-tat ǝs tarrayt n ǝzǝgzan-nasan.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Kǝl-Israyil amaran a gammaynen a d-ǝssǝkmǝlan lǝkkum y ǝššǝriɣa fǝl ad ǝgrǝwan taqqat, indar-asan.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 Ma d-ewayan za awen? Adi za iba n agamay-nasan taqqat ten ǝs tarrayt ta n ǝzǝgzan, ǝgmayan-tat ǝs mazalan-nasan. Tǝnkaf-asan tǝhunt ta tǝsagadlit.
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Tǝhunt ten tǝmmittal Ǝlmǝsix, amaran ǝnnan Ǝlkǝttaban daɣ batu-net: «Ǝnǝyat, ǝssinsa daɣ Sǝyon tǝhunt tǝmosat tǝsǝnkǝft, tǝmos deɣ tǝsǝlit tǝtagadlit aytedan. Mišan awedan wa sǝr-ǝs izzǝgzanan wǝr zʼikǝrukǝd.»
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.