Romanos 9
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARC
1 Tidǝt a ǝmmala s esǝm n Ǝlmǝsix, wǝr tǝgga bahu, iman-in ǝggǝyyen-i fǝl awen ǝs tarrayt n Infas wa Zǝddigan.
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 Ǝɣšâdan man-in wǝllen, ǝššiwaša deɣ wǝllen.
2 tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 Awalla wǝr di-ikma ilɣan-i Mǝššina ammazzaya d Ǝlmǝsix fǝl ǝlɣillas ǝn kǝl tamet-in d aytedan win di-erawnen,
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 a tan-imosan Kǝl-Israyil. Ǝntanay a ǝlanen almaqam ǝn tišit ǝn bararan ǝn Mǝššina win d-iskat i man-net. Ǝntanay deɣ a mosnen aytedan win daɣ du-tǝnafalal tǝmust ǝn Mǝššina ǝs tanaya, nafalalan-du deɣ daɣ-san arkawalan ǝn tassaq, ǝd tǝhǝkkut ta n Ǝššǝriɣa, d ǝlɣibada, d arkawalan.
4 que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e os concertos, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Ǝntanay deɣ a mosnen ǝzzurrǝyya ǝn marawan-nana win ǝrǝwnen, Ǝlmǝsix deɣ imos iyyan daɣ-san ǝs tišit-net aggadǝm. Ǝlmǝsix s ǝnta a illan dǝnnǝg ǝkkulluk n arat, imos Mǝššina. Attamalet esǝm-net har faw! Amin!
5 dos quais são os pais, e dos quais é Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém!
6 Arat wen wǝr imos almaɣna-net as awal ǝn Mǝššina ab-as ila almaqam. Kala kala! Ǝnta ya wǝrgeɣ aytedan kul win d-ǝgmadnen Israyil a mosnen Israyil.
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Win d-ǝgmadnen Ibrahim deɣ wǝrgeɣ kul ǝmosan bararan-net, kalar a inna Mǝššina y Ibrahim daɣ Ǝlkǝttaban: «Aytedan win d-ǝgmadnen Isǝhaq a zʼiqqǝlnen ǝzzurrǝyya-nak.»
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Almaɣna n awen as wǝrgeɣ bararan win ǝhǝwnen ǝs tǝmǝwit ta n aggadǝm a mosnen bararan ǝn Mǝššina. Kalar bararan win ǝhǝwnen ǝs tǝmǝwit ta tǝnamannakat d arkawal ǝn Mǝššina, ǝntanay a ixsab Mǝššina daɣ ǝzzurrǝyya n Ibrahim.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Ǝnta da awa inna arkawal: «A kay-d-ǝqqǝla adan a da âẓnin, ǝddi da tamahharak-nak Sarata tǝla barar.»
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Amaran wǝrgeɣ awen ɣas. Awen daɣ a tǝga Raqqiyetu, ǝnta da ǝššin bararan ǝn yayyan n eknewan a tǝla, amaran ketnasan aljad-nanaɣ Isǝhaq a dǝr tan-tǝla.
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 — ausente —
11 porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 foi-lhe dito a ela: O maior servirá o menor.
13 Inimannak awen d awa ihan Ǝlkǝttaban as ǝnnan: «Areɣ Yaqub, ǝkyâdaɣ Esaw.»
13 Como está escrito: Amei Jacó e aborreci Esaú.
14 Daɣ adi ma za nannu y awen? Awak Mǝššina wǝr oɣed? Kala kala!
14 Que diremos, pois? Que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma!
15 Fǝlas a inna i Musa: «Ad hǝnǝtteɣ i was areɣ a das-hanatteɣ, ilalaɣ i was areɣ a das-ilala.»
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Ǝmmǝk en daɣ as arat wen wǝrmad iqqân daɣ wa ira awedan, wala aratan win as ozal daɣ agamay-nasan. Kalar wǝr iqqen ar daɣ Mǝššina di n ǝmǝhhenǝn,
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 s ǝnta a innan i Firɣawna daɣ Ǝlkǝttaban: «Ǝnǝy! Ǝkfeq-qay almaqam fǝl ad assakna tarna-nin ǝs tarrayt-nak, tagu masnat fǝl esǝm-in daɣ ǝddǝnet ketnet.»
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para em ti mostrar o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Daɣ adi Mǝššina itihǝnǝttit i was ira, isagarmam ǝwǝl ǝn was ira.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer e endurece a quem quer.
19 Amaran ǝssânaɣ as a di-tanna: «Mafel [daɣ adi] Mǝššina harwada itabaz aytedan ǝs mazalan-nasan, dad zamas wǝr t-illa i ifrâgan ǝmǝzrǝy ǝn tara-net?»
19 Dir-me-ás, então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem resiste à sua vontade?
20 Fadda, kay aggadǝm, ma tǝmosaɣ as tǝšarraɣa ǝd Mǝššina? Awak talaq tǝfrâg ad tannu i wa sǝr-ǝs išaqqalan: «Mafel tǝtaggaɣ-i ǝmmǝk wa?»
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura, a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Awak akanaw wǝrgeɣ ǝnta a ilăn talaq itaggu sǝr-ǝs ikassan âs wiyyad za tiwasansan y ǝzǝl a sǝr-san iskâtan, win hadatnen amaran tiwasataɣmalan ǝzǝl kul?
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 — ausente —
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para perdição,
23 — ausente —
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 Aytedan win den nakkanay a tan-imosan. Iɣr-ana-du Mǝššina daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud, iɣr-ana-du deɣ daɣ win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Awen daɣ a ihan ǝlkǝttab wa n ǝnnǝbi Osay as inna: «Win wǝr nǝmos tamattay-nin, a tan-d-aɣraɣ agaq-qan "tamattay-nin". Win wǝr nǝmos win ǝkneɣ tara, a tan-aga "win ǝkneɣ tara".
25 Como também diz em Oseias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada.
26 Amaran idaggan win daɣ dasan-itawannu: "Wǝr tǝmosam tamattay ǝn Mǝššina!" Idaggan win di da a daɣ dasan-z-itawannu "bararan ǝn Mǝššina di iddaran".»
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Ǝnnǝbi Isayas deɣ iktâb daɣ batu n Israyil as: «As ǝgan maddanǝs n Israyil igǝt wa n tǝblalen n amaḍal, arat daɣ-san ɣas a zʼafsin.
27 Também Isaías clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Fǝlas Amaɣlol ad assandu awal-net fǝl ǝddǝnet ǝs tǝmǝwit tǝkmâlat tǝtrabat.»
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, completando-a e abreviando-a.
29 Zun batu ta iga ǝnnǝbi Isayas dat awen as inna: «Kundaba as Ǝmǝli di ilan tarna a daɣ-na d-iglazan amasa, wǝdi ad nǝqqǝl zun Sǝdom, nalu ǝd Gamora.»
29 E como antes disse Isaías: Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência, teríamos sido feitos como Sodoma e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Ma za nannu daɣ adi? Aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud wǝr ǝglayan daɣ agamay ǝn taqqat mišan ǝgrawan-tat ǝs tarrayt n ǝzǝgzan-nasan.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 Kǝl-Israyil amaran a gammaynen a d-ǝssǝkmǝlan lǝkkum y ǝššǝriɣa fǝl ad ǝgrǝwan taqqat, indar-asan.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 Ma d-ewayan za awen? Adi za iba n agamay-nasan taqqat ten ǝs tarrayt ta n ǝzǝgzan, ǝgmayan-tat ǝs mazalan-nasan. Tǝnkaf-asan tǝhunt ta tǝsagadlit.
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Tǝhunt ten tǝmmittal Ǝlmǝsix, amaran ǝnnan Ǝlkǝttaban daɣ batu-net: «Ǝnǝyat, ǝssinsa daɣ Sǝyon tǝhunt tǝmosat tǝsǝnkǝft, tǝmos deɣ tǝsǝlit tǝtagadlit aytedan. Mišan awedan wa sǝr-ǝs izzǝgzanan wǝr zʼikǝrukǝd.»
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha de escândalo; e todo aquele que crer nela não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.