Romanos 8
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 Adi a fǝlas ǝmǝrǝdda abʼas t-illa attadib i win ǝrtaynen d Ǝlmǝsix Ɣaysa.
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 Fǝlas tarna ta n Infas wa ihakkin tǝmǝddurt ihân Ɣaysa Ǝlmǝsix tǝsiddarfat-kay daɣ tarna ta n abakkad ǝd tǝmattant.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Ǝššǝriɣa wa n Ǝttawret wǝr ifreg igi n awen, fǝlas igdal-as-tu rǝkkǝm ǝn tǝɣǝssa n aggadǝm. Adi a fǝl d-issǝgla Mǝššina Barar-net iman-net iha taɣǝssa zun ta n nasbakkadan a nǝmos, iqqal takutay ta tǝmmasat ibakkadan id Mǝššina a t-itǝwwǝddaban daɣ adag-nana. Ǝmmǝk en daɣ as zʼizzǝrǝz tarna ta fall-anaɣ ila abakkad.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 Arat wen ig-ay fǝl ad nǝfrǝg ǝmazal n Ǝššǝriɣa wa n Ǝttawret ǝs tǝmǝwit toɣadat nakkanay win ǝlkamnen i tara ta n Infas wa Zǝddigan, wǝrgeɣ ta n aggadǝm.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Aytedan win ǝlkamnen i tara ta n aggadǝm, win di imedranan ǝd deranan win aggadǝm a taggin, amaran win ǝlkamnen i tara ta n Infas wa Zǝddigan, win di imedranan ǝd deranan win Infas wa Zǝddigan a taggin.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Lǝkkum i medranan ǝd deranan win aggadǝm tǝmattant as itaway, amaran lǝkkum i medranan ǝd deranan win Infas wa Zǝddigan, tǝmǝddurt taynayat as itaway d agaraw n alxer ɣur Mǝššina.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Fǝlas imedranan ǝd deranan win aggadǝm ǝzzingen Mǝššina id aggadǝm wǝr ibbǝrdag y ǝššǝriɣa wa n Mǝššina, amaran wǝr t-ifreg.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Aytedan win ǝlkamnen i deranan ǝn tǝɣǝssa-nasan wǝr ǝfregan gǝrrezat i Mǝššina.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Kawanay, as imos as izdâɣ-kawan Infas ǝn Mǝššina wǝdi ab-as tǝlkamam i medranan ǝd deranan n aggadǝm, kalar win Infas wa Zǝddigan as tǝlkamam. Awedan wa wǝr iha Infas wa n Ǝlmǝsix, wǝdi wǝrgeɣ i n Ǝlmǝsix.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Mišan as imos as tǝrtâyam d Ǝlmǝsix, wǝdi kud imos as taɣǝssa-nawan tǝsǝlkamt-net tǝmattant fǝl ǝddǝlil n abakkad, da Infas wa Zǝddigan ikf-iwan tǝmǝddurt taynayat fǝlas aytedan oɣadnen a tǝmosam dat Mǝššina.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Šiɣǝswen-nawan tǝsǝlkamt-nasnat tǝmattant; dǝr iga awen da ya as imos as ih-iwan Infas ǝn Wa d-issǝnkaran Ɣaysa Ǝlmǝsix daɣ tǝmattant, wǝdi Wa d-issǝnkaran Ɣaysa Ǝlmǝsix daɣ tǝmattant ad agu tǝmǝddurt taynayat daɣ tǝɣǝswen-nawan s Infas-net Zǝddigan a kawan-ihân.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Daɣ adi, imǝdrayan-in, ǝllan-tu aratan a danaɣ-ǝhhiššalnen, mišan wǝrgeɣ daɣ anamod wa n deranan n aggadǝm ǝranen ad nǝlkǝm y awa ǝran man-nana.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 Fǝlas as tǝgam tǝmǝddurt tǝlkâmam y awa ǝran man-nawan, wǝdi a kawan-iba tǝggǝzam Jahannama. Mišan as toyyam imazalan win ǝran man n aggadǝm, tǝlkamam i win ira Infas wa Zǝddigan a kawan-ihân, wǝdi ad tǝddǝram har faw.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Fǝlas aytedan kul win daɣ innoda Infas ǝn Mǝššina, win di bararan ǝn Mǝššina a mosan.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Infas wa tǝgrawam ǝddi, wǝr kawan-iga eklan, wǝr tu-tǝgrewam fǝl a taglim tah-iwan tasa, kalar tǝgrâwam-tu fǝl a tǝqqǝlam bararan ǝn Mǝššina. Infas en daɣ a sǝr-na d-ewayan as nǝdkâl imaslan-nana nǝgannu i Mǝššina: «Abba! Abba!»
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Infas wa Zǝddigan ǝd nakkanay iman-nana a tagayyatnen as nǝmos bararan ǝn Mǝššina.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Amaran, dad zamas bararan ǝn Mǝššina a nǝmos, wǝdi imǝkkusa n arraxmaten-net a nǝmos, amaran nǝdrâw tǝkasit ten d Ǝlmǝsix dad zamas nǝddew dǝr-ǝs daɣ alɣazab fǝl ad nǝgrǝw tǝdagart-nana daɣ tanaya-net.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Iga ɣur-i âs alɣazab wa nǝtaggu ǝmǝrǝdda wǝr ewed wala daɣ tanaya ta dana-du-z-isǝnnǝfilǝl Mǝššina.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Awa d-ixlakan kul ikna ǝddǝguz daɣ anay n alwaq wad zʼisǝnnǝfilǝl Mǝššina bararan-net.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Fǝlas awa d-ixlakan kul iggâz tǝla ǝn taɣmar ta n tǝbǝnnan. Wǝrgeɣ ǝntanay a ǝranen awen, kalar Mǝššina a tan-igan daɣ fassan ǝn taɣmar ten. Ill-ay attama n
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 as taxlǝk ten ǝnta iman-net da ketnet ad taddarfat daɣ ǝhluk wa tǝga imosan ǝkkǝlu, fǝl ad ǝgrǝwan ǝntanay da ǝllǝllu igân daɣ tanaya ta zʼǝgrǝwan bararan ǝn Mǝššina.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Amaran nǝssân wǝllen as har harwa da taxlǝk ketnet tǝddew daɣ tǝhǝnǝffa ǝd tǝlawayt zun tǝntut tǝtaggazat amzur.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Mišan wǝrgeɣ ǝntanay ɣas a tihǝnǝffitnen, nakkanay a ǝgrawnen Infas wa Zǝddigan imosan tǝdagart ta tazzarat daɣ tǝhǝk ǝn Mǝššina, da nǝtihǝnǝffit daɣ man-nana nǝkna ǝddǝguz daɣ a danaɣ-agu Mǝššina bararan-net akf-anaɣ tǝdarfit tǝkmâlat.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Fǝlas nǝgrâw efsan, s attama wa nǝga. As nǝhannay awas nǝga attama-net, wǝdi abʼas imos attama. Ma imos wa zʼagin attama n arat ihannay?
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Mišan as nǝga attama-nana daɣ awa wǝr nǝhǝnnǝy, wǝdi a das-nǝqqǝl ǝs zǝmmerat.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 As nǝga awen a d-asu Infas wa Zǝddigan idhǝl-ana daɣ rǝkkǝm-nana fǝlas nakkanay wǝr nǝssen arat was ihor a tu-nansǝy daɣ tǝwatriwen-nana. Mišan Infas wa Zǝddigan iman-net itaggu šihǝnǝffa as wǝr ifreg awedan emel-nasnat.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Amaran wa itamayyazan iwallan, issân awa tǝmos ǝnnǝyat n Infas wa Zǝddigan id ǝnta agna wa n Mǝššina as itattar s esǝm ǝn mǝzzǝgzan.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Amaran nǝssân âs aratan kul ǝmosan tǝnfa n aytedan win ǝranen Mǝššina tiwaɣran-du deɣ ǝs tarrayt-net.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Fǝlas win isannafran harwa daɣ tizarat win di otâs-asan ad ǝqqǝlan ǝlmital ǝn Barar-net, fǝl ad iqqǝl Barar-net en aɣafadday daɣ bararan aggotnen.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Amaran win as otas Mǝššina teɣaray-nasan kala da, win di iɣr-ên, amaran ig-en aytedan oɣâdnen, ikf-en deɣ tanaya.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Daɣ adi ma za nannu daɣ batu ta? As imos as Mǝššina iwâr aganna-nana, ma ifragan ad iqqǝl ǝllid-nana?
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Mǝššina as Barar-net an iyyanda da wǝr t-oyya, kalar ikf-ay fǝl ǝddǝlil-nana ketnana, manǝmmǝk as dana-wǝr-z-akfu arat kul s arraxmat-net, nǝdrâw awen ǝd Barar-net?
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 Ma zʼabǝzan s ǝššǝriɣa aytedan win isannafran Mǝššina? Awak aytedan win, wǝrgeɣ Mǝššina a tan-ikfan taqqat.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 Ma imos za wa tan-z-abǝzan s ǝššǝriɣa? Ǝlmǝsix [Ɣaysa] iman-net as t-aba, amaran wǝrgeɣ awen ɣas, kalar itawasankar-du daɣ tǝmattant. Iha ǝmǝrǝdda aɣil ǝn Mǝššina imos almawakkil-nanaɣ a danaɣ-itaggin šiwatriwen.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Ma ifragan a danaɣ-izǝmmǝzzǝy ǝd tara n Ǝlmǝsix? Awak tǝssust? Meɣ tǝmaɣatirt, meɣ ǝtǝwǝdgaz, meɣ gǝlǝk, meɣ ẓǝllǝm, meɣ igguz n alɣarar ǝn tamattant, meɣ takoba?
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Ǝnnan Ǝlkǝttaban: «Tâwakkasan daɣ-na man ǝzǝl kul fǝl ǝddǝlil-nak. Nǝtiwaxsab zun ayfǝd tawagzamnen.»
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Mišan daɣ awen ketnet nǝgarraw tarna ta togarat ǝs tarrayt ǝn wa danaɣ-iran.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 Fǝlas ǝkkasaɣ aššak as gǝr za tǝmattant, wala tǝmǝddurt, wala angalosan win ǝmmǝzraynen Mǝššina, wala taɣmaren n ǝššur šin ǝhanen ǝtǝnkul, wala azzaman win nǝha ǝmǝrǝdda, wala azzaman win d-ǝzaynen, wala šiɣurad,
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 wala awa ihan afalla, wala wa ihan eres, wala arat waliyyan a d-ixlâkan, xasil wǝr t-illa a ifragan a danaɣ-izǝmmǝzzǝy ǝd tara ta danaɣ-isannafalal Mǝššina ǝs tarrayt n Ǝmǝli-nana Ǝlmǝsix Ɣaysa.
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.