Romanos 7
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Awak masnat a wǝr tǝgem ya imǝdrayan-in as ǝššǝriɣa wǝr ilzem ar aytedan win ǝddarnen? Ǝssânaɣ as ǝhân-kawan salan n ǝššǝriɣa.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Ǝmmǝk en daɣ as tantut tǝzlâfat iket iddar alǝs-net osaq-qat dǝr-ǝs ǝššǝriɣa. Mišan as aba alǝs-net ad taddafart daɣ ǝššǝriɣa was kala a tan-osaɣ.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Daɣ adi as imos as harwa ad iddar alǝs-net a tat-izlaf alǝs iyyan, wǝdi ǝzzǝna a tǝga, mišan as aba alǝs-net wǝdi tǝddǝrfa daɣ ǝššǝriɣa. Ǝddi kud tat-izlaf alǝs iyyan da wǝr zʼitǝwǝnnu tǝga ǝzzǝna.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Ǝmmǝk en da a tǝmosam kawanay da ya imǝdrayan-in: kawanay da aba-kawan daɣ batu ta n ǝššǝriɣa wa n Ǝttawret ǝs tarrayt ta n taɣǝssa n Ǝlmǝsix. Ǝmǝrǝdda tǝhâm tǝla iyyat taynayat a tat-imosan ta n Wa d-inkaran daɣ nǝmmǝttan fǝl a du-nǝsaxsal tǝnfa daɣ tarrayt ta n Mǝššina.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Harwa ad nǝlkâm i deranan ǝn wallan-nana, ǝhân-anaɣ arak deranan win d-itaway ǝššǝriɣa, ǝttâfan tanat ǝn tǝsǝllad-nana fǝl a du-nǝsaxsal aratan win tawaynen ǝs tǝmattant.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Mišan ǝmǝrǝdda, nǝddirfa daɣ ǝlxǝkum wa n Ǝššǝriɣa, ab-ana daɣ batu n aratan win danaɣ-ǝganen daɣ tǝla. Daɣ adi nǝfrâg ad nǝɣbǝd Mǝššina ǝs tǝmǝddurt taynayat ǝs tarrayt n Infas wa Zǝddigan, wǝrgeɣ s anamod wa irǝwan n ǝššǝriɣa wa n Ǝttawret imosan arat igmâdan.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Ma za nannu daɣ adi? Awak ǝššǝriɣa imitalla d abakkad? Kala kala! Mišan ya ǝššǝriɣa ǝnta a di-izzǝzdayan abakkad, id ǝnnar wǝr inna ǝššǝriɣa: «Ad wǝr tagaɣ attama-nak daɣ ares n awedan.» Wǝr zʼǝssǝnaɣ awa imos almaɣna n igi n attama daɣ ares n awedan.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Ǝmmǝk en daɣ as issolam abakkad daw alwajiban, tǝzzar iga-du daɣ ǝwǝl-in arak deranan as tu-wǝr-illa a daɣ wǝr ǝgen. Fǝlas as tu-wǝr-illa ǝššǝriɣa, wǝdi abakkad da zun as immut.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Dat awa harwa a tu-wǝr-illa ǝššǝriɣa nak ǝddâra. Mišan assaɣa wa d-osan alwajiban ǝnta ad iqqal abakkad arat iddâran,
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 nak amaran ab-i. Alwajiban win as a ihoran âs tǝmǝddurt as ǝtawayan, nak tǝmattant as di-ewayan
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 fǝlas abakkad a issolaman daw alwajib n ǝššǝriɣa, issǝxrak-i inɣ-i sǝr-ǝs.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Daɣ adi ǝššǝriɣa i zǝddigan, alwajib deɣ zǝddîg oɣâd olâɣ.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Awak nak arat olaɣan a di-iqqalan tǝmattant? Kala kala! Abakkad a imosan ǝssǝbab n awen kul. Daɣ adi abakkad isannafalal-du awa imos ǝs tidǝt. Iššǝšɣal awa olaɣan fǝl a sǝr-i d-awǝy tǝmattant. Ǝmmǝk en daɣ âs tarrayt n alwajib as tǝnafalal tallabǝst wǝr nǝla ǝddukad ta tǝhat abakkad.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Nǝssân as ǝššǝriɣa Infas ǝn Mǝššina a d-ifal. Mišan nak awedan a ǝmosa wǝr nǝlkem ar i deranan-net. Ǝnzeɣ-in ǝmosa zun akli n abakkad.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Fǝlas awa tagga wǝr t-ǝgre. Arat wa areɣ wǝr tu-tǝgga, amaran arat wa ǝkyada ǝnta a tagga.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Amaran as imos as taggaɣ awa wǝr ǝre, wǝdi ǝqbâlaɣ as ǝššǝriɣa olâɣ.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Ǝmǝrǝdda wǝrgeɣ nak a itaggin awen, kalar abakkad wa daɣ-i iɣsaran a t-itaggin.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Fǝlas ǝssânaɣ as arat wa olaɣan wǝr daɣ-i iɣser, almaɣna wǝr iha taɣǝssa-nin. Ǝfrâga tara n awa olaɣan, mišan wǝr ǝfregaɣ ǝmazal-net.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Wǝr tǝmizilaɣ awa olaɣan s ǝnta a areɣ, kalar awa wǝr noleɣ a tamazala s ǝnta a wǝr areɣ.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 As imos as tamazalaɣ awa wǝr areɣ, wǝdi wǝrgeɣ nak a t-itamazalan, kalar abakkad wa di-izdaɣan.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Ǝmmǝk en daɣ as d-ǝgreɣ as: Id areɣ igi n awa olaɣan, a dat-i d-imǝl awa wǝr noleɣ.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Ǝfrâya daɣ ǝwǝl-in y as areɣ ǝššǝriɣa ǝn Mǝššina,
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 mišan ǝfrâya daɣ tǝsǝllad-in y ǝššǝriɣa iyyan ibbillanan d ǝššǝriɣa wa ǝqbalan man-in. Ǝmmǝk en daɣ as ǝqqalaɣ akli n ǝššǝriɣa wa n abakkad ihân šisǝllad-in.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Iket aɣšud ǝn man igraw-i! Ma di-za-assafsin daɣ tǝɣǝssa tas tǝsǝlkamt-net tǝmattant?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Tǝmmalen i Mǝššina ǝs tarrayt n Ǝmǝli-nana Ɣaysa Ǝlmǝsix! Daɣ adi ǝs tayttay-nin za ǝmosaɣ akli n ǝššǝriɣa ǝn Mǝššina, ǝs tǝɣǝssa-nin amaran ǝmosaɣ akli n ǝššǝriɣa wa n abakkad.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.