Romanos 7

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Awak masnat a wǝr tǝgem ya imǝdrayan-in as ǝššǝriɣa wǝr ilzem ar aytedan win ǝddarnen? Ǝssânaɣ as ǝhân-kawan salan n ǝššǝriɣa.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Ǝmmǝk en daɣ as tantut tǝzlâfat iket iddar alǝs-net osaq-qat dǝr-ǝs ǝššǝriɣa. Mišan as aba alǝs-net ad taddafart daɣ ǝššǝriɣa was kala a tan-osaɣ.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Daɣ adi as imos as harwa ad iddar alǝs-net a tat-izlaf alǝs iyyan, wǝdi ǝzzǝna a tǝga, mišan as aba alǝs-net wǝdi tǝddǝrfa daɣ ǝššǝriɣa. Ǝddi kud tat-izlaf alǝs iyyan da wǝr zʼitǝwǝnnu tǝga ǝzzǝna.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Ǝmmǝk en da a tǝmosam kawanay da ya imǝdrayan-in: kawanay da aba-kawan daɣ batu ta n ǝššǝriɣa wa n Ǝttawret ǝs tarrayt ta n taɣǝssa n Ǝlmǝsix. Ǝmǝrǝdda tǝhâm tǝla iyyat taynayat a tat-imosan ta n Wa d-inkaran daɣ nǝmmǝttan fǝl a du-nǝsaxsal tǝnfa daɣ tarrayt ta n Mǝššina.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Harwa ad nǝlkâm i deranan ǝn wallan-nana, ǝhân-anaɣ arak deranan win d-itaway ǝššǝriɣa, ǝttâfan tanat ǝn tǝsǝllad-nana fǝl a du-nǝsaxsal aratan win tawaynen ǝs tǝmattant.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Mišan ǝmǝrǝdda, nǝddirfa daɣ ǝlxǝkum wa n Ǝššǝriɣa, ab-ana daɣ batu n aratan win danaɣ-ǝganen daɣ tǝla. Daɣ adi nǝfrâg ad nǝɣbǝd Mǝššina ǝs tǝmǝddurt taynayat ǝs tarrayt n Infas wa Zǝddigan, wǝrgeɣ s anamod wa irǝwan n ǝššǝriɣa wa n Ǝttawret imosan arat igmâdan.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Ma za nannu daɣ adi? Awak ǝššǝriɣa imitalla d abakkad? Kala kala! Mišan ya ǝššǝriɣa ǝnta a di-izzǝzdayan abakkad, id ǝnnar wǝr inna ǝššǝriɣa: «Ad wǝr tagaɣ attama-nak daɣ ares n awedan.» Wǝr zʼǝssǝnaɣ awa imos almaɣna n igi n attama daɣ ares n awedan.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Ǝmmǝk en daɣ as issolam abakkad daw alwajiban, tǝzzar iga-du daɣ ǝwǝl-in arak deranan as tu-wǝr-illa a daɣ wǝr ǝgen. Fǝlas as tu-wǝr-illa ǝššǝriɣa, wǝdi abakkad da zun as immut.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Dat awa harwa a tu-wǝr-illa ǝššǝriɣa nak ǝddâra. Mišan assaɣa wa d-osan alwajiban ǝnta ad iqqal abakkad arat iddâran,
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 nak amaran ab-i. Alwajiban win as a ihoran âs tǝmǝddurt as ǝtawayan, nak tǝmattant as di-ewayan
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 fǝlas abakkad a issolaman daw alwajib n ǝššǝriɣa, issǝxrak-i inɣ-i sǝr-ǝs.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Daɣ adi ǝššǝriɣa i zǝddigan, alwajib deɣ zǝddîg oɣâd olâɣ.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Awak nak arat olaɣan a di-iqqalan tǝmattant? Kala kala! Abakkad a imosan ǝssǝbab n awen kul. Daɣ adi abakkad isannafalal-du awa imos ǝs tidǝt. Iššǝšɣal awa olaɣan fǝl a sǝr-i d-awǝy tǝmattant. Ǝmmǝk en daɣ âs tarrayt n alwajib as tǝnafalal tallabǝst wǝr nǝla ǝddukad ta tǝhat abakkad.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Nǝssân as ǝššǝriɣa Infas ǝn Mǝššina a d-ifal. Mišan nak awedan a ǝmosa wǝr nǝlkem ar i deranan-net. Ǝnzeɣ-in ǝmosa zun akli n abakkad.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Fǝlas awa tagga wǝr t-ǝgre. Arat wa areɣ wǝr tu-tǝgga, amaran arat wa ǝkyada ǝnta a tagga.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Amaran as imos as taggaɣ awa wǝr ǝre, wǝdi ǝqbâlaɣ as ǝššǝriɣa olâɣ.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Ǝmǝrǝdda wǝrgeɣ nak a itaggin awen, kalar abakkad wa daɣ-i iɣsaran a t-itaggin.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Fǝlas ǝssânaɣ as arat wa olaɣan wǝr daɣ-i iɣser, almaɣna wǝr iha taɣǝssa-nin. Ǝfrâga tara n awa olaɣan, mišan wǝr ǝfregaɣ ǝmazal-net.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Wǝr tǝmizilaɣ awa olaɣan s ǝnta a areɣ, kalar awa wǝr noleɣ a tamazala s ǝnta a wǝr areɣ.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 As imos as tamazalaɣ awa wǝr areɣ, wǝdi wǝrgeɣ nak a t-itamazalan, kalar abakkad wa di-izdaɣan.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Ǝmmǝk en daɣ as d-ǝgreɣ as: Id areɣ igi n awa olaɣan, a dat-i d-imǝl awa wǝr noleɣ.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Ǝfrâya daɣ ǝwǝl-in y as areɣ ǝššǝriɣa ǝn Mǝššina,
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 mišan ǝfrâya daɣ tǝsǝllad-in y ǝššǝriɣa iyyan ibbillanan d ǝššǝriɣa wa ǝqbalan man-in. Ǝmmǝk en daɣ as ǝqqalaɣ akli n ǝššǝriɣa wa n abakkad ihân šisǝllad-in.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Iket aɣšud ǝn man igraw-i! Ma di-za-assafsin daɣ tǝɣǝssa tas tǝsǝlkamt-net tǝmattant?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Tǝmmalen i Mǝššina ǝs tarrayt n Ǝmǝli-nana Ɣaysa Ǝlmǝsix! Daɣ adi ǝs tayttay-nin za ǝmosaɣ akli n ǝššǝriɣa ǝn Mǝššina, ǝs tǝɣǝssa-nin amaran ǝmosaɣ akli n ǝššǝriɣa wa n abakkad.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.