Romanos 4
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Ma za nannu daɣ adi s Ibrahim imosan ǝmâraw-nanaɣ daɣ batu ta tǝqqalat tišit n aggadǝm? Ma igraw?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ǝnnar imos as Ibrahim tarrayt ǝn mazalan-net as igraw taqqat ɣur Mǝššina, wǝdi ila ǝddǝlil n igi ǝn baragan. Mišan wǝrgeɣ awen a igan ɣur Mǝššina.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Fǝlas ǝnnan Ǝlkǝttaban: Izzǝgzan Abram ǝs Mǝššina, awen daɣ a fǝl t-ikfa Mǝššina taqqat.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Awedan wa itaggan imazalan olaɣnen, wǝdi alak-net wǝr das-imos tǝnǝfust, kalar alxaq-net a imos.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Awedan amaran wa wǝr nǝga imazalan olaɣnen, mišan izzigzan ǝs Mǝššina s ǝnta ihakkin taqqat i nasbakkadan, wǝdi ad igrǝw taqqat s ǝssǝbab n ǝzǝgzan-net.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ǝmmǝk en daɣ as inna ǝnnǝbi Dawǝd daɣ batu n ǝbbǝlǝl n awedan wa ikfa Mǝššina taqqat da wala imazalan-net, inna:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 «Ǝbbilalan win as tawasarafan arak mazalan-nasan,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Ibbilal alǝs wa fǝl wǝr ixǝssǝb Mǝššina ibakkadan-net!»
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Awak ǝbbǝlǝl wa in Kǝl-Ǝlyǝhud ɣas, meɣ ak in aytedan kul harkid win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud? Fǝlas nǝgannu: Ǝzǝgzan n Ibrahim igraw sǝr-ǝs taqqat dat Mǝššina.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Awak ma dǝr ola Ibrahim as igraw ǝtǝwǝqbal wen ɣur Mǝššina? Awak imminkad meɣ wǝr immǝnkad harwa? Kalar harwa da dat ǝmǝnkǝd-net ad igraw ǝtǝwǝqbal wen.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Dǝffǝr awen ad igraw Ibrahim ɣur Mǝššina asannal wa n ǝmǝnkǝd imosan ǝsǝtǝddi ǝn taqqat ta igraw s ǝzǝgzan harwa dat ǝmǝnkǝd-net. Arat wen igâ fǝl ad iqqǝl Ibrahim ǝmâraw n aytedan kul win ǝzzǝgzannen ǝs Mǝššina da wǝr ǝmmǝnkadan, fǝl ad ǝgrǝwan ǝntanay da taqqat ɣur Mǝššina.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ibrahim imos harwa da abba n aytedan win ǝmmǝnkadnen, mišan wǝrgeɣ ǝmǝnkǝd-nasan ɣas a fǝl ǝffǝllan, kalar tilalt a ǝgan tarrayt n ǝzǝgzan ta iga ǝmaraw-nanaɣ Ibrahim harwa da wǝr immǝnkad.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Mǝššina iga arkawal y Ibrahim ǝd hayawan-net as ad ǝgrǝwan ǝddǝnet. Arkawal wen wǝr itawagga y Ibrahim fǝl lǝkkum-net y ǝššǝriɣa, kalar ig-as-tu Mǝššina ǝs tarrayt ǝn taqqat tat-t-ikfat ǝzǝgzan-net.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 As imos as tarrayt ǝn lǝkkum y ǝššǝriɣa as zʼǝgrǝwan aytedan arkawal wen, wǝdi ǝzǝgzan wǝr ila tarna waliyyat, arkawal wen deɣ ad ibʼas t-illa.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Fǝlas ǝššǝriɣa itaway-du tǝmazrǝyt id wǝr nǝfreg a t-idu-nǝsandu, tǝmazrǝyt amaran tǝtaway-du alham. Amaran edag wa wǝr iha ǝššǝriɣa, wǝdi wǝr tu-za-tǝggǝz tǝmazrǝyt.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ǝnta den daɣ ǝddǝlil wa fǝlas arkawal wen ad itǝwǝgrǝw ǝs tarrayt n ǝzǝgzan, fǝl ad iqqǝl tǝhǝkkut tǝmosat arraxmat. Ǝmmǝk en daɣ as arkawal wen ittidda y ǝzzurrǝyya n Ibrahim ketnet, almaɣna wǝrgeɣ win ǝlkamnen y ǝššǝriɣa ɣas, kalar harkid win obaznen tarrayt n ǝzǝgzan ta n Ibrahim imosan abba-nana ketnana.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Awen da a ihan Ǝlkǝttaban id ǝnnan: «Ǝgeq-qay ǝmaraw ǝn tǝmattiwen ǝknânen igǝt.» Imos abba-nana ketnana dat Mǝššina s ǝnta as izzǝgzan, Mǝššina s ǝnta a ihakkin tǝmǝddurt i win aba, ixallak-du awa tu-wǝr-nǝlla.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ibrahim iggaz alxalat a daɣ-as tu-wǝr-illa attama waliyyan, mišan izzǝgzan iga attama-net daɣ Mǝššina. Ǝmmǝk en daɣ as iqqal abba ǝn tǝmattiwen ǝknânen igǝt, s ǝmmǝk was das-itawanna: «Awen daɣ a dǝr zʼagdin hayawan-nak».
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Wǝr ides wala ǝzǝgzan n Ibrahim kuddeɣ as issân as taɣǝssa-net [zun as] tǝmmût fǝlas izay-in temeday n awatay, Sarata deɣ tǝwaššar tǝggigra.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ibrahim wǝr iga aššak daɣ arkawal ǝn Mǝššina zun awedan wǝr nǝzzǝgzan, kalar isassahat-tu ǝzǝgzan-net issǝɣmar tanaya ǝn Mǝššina.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Isannahal ikus n aššak as Mǝššina ila tarna n ad assandu arat was iga arkawal-net.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Awen daɣ a fǝl «das-itawaxsab awen ǝs tišit n awedan oɣâdan.»
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Mišan wǝrgeɣ ǝddǝlil-net ǝnta ɣas a fǝl itawaktab as: «Itawaxsab-as awen»,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 kalar nakkanay da itiwaktab fǝl ǝddǝlil-nana, amaran Mǝššina nakkanay da ad ixsǝb taqqat-nana. Nakkanay ǝzǝgzan a sǝr-ǝs nǝga, ǝnta a d-issǝnkaran Ǝmǝli-nana Ɣaysa daɣ tǝmattant
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 s ǝnta a itawakfan fǝl ǝddǝlil ǝn bakkadan-nana, itawasankar-du fǝl ad nǝgrǝw taqqat dat Mǝššina.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.