Romanos 4

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ma za nannu daɣ adi s Ibrahim imosan ǝmâraw-nanaɣ daɣ batu ta tǝqqalat tišit n aggadǝm? Ma igraw?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Ǝnnar imos as Ibrahim tarrayt ǝn mazalan-net as igraw taqqat ɣur Mǝššina, wǝdi ila ǝddǝlil n igi ǝn baragan. Mišan wǝrgeɣ awen a igan ɣur Mǝššina.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Fǝlas ǝnnan Ǝlkǝttaban: Izzǝgzan Abram ǝs Mǝššina, awen daɣ a fǝl t-ikfa Mǝššina taqqat.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Awedan wa itaggan imazalan olaɣnen, wǝdi alak-net wǝr das-imos tǝnǝfust, kalar alxaq-net a imos.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Awedan amaran wa wǝr nǝga imazalan olaɣnen, mišan izzigzan ǝs Mǝššina s ǝnta ihakkin taqqat i nasbakkadan, wǝdi ad igrǝw taqqat s ǝssǝbab n ǝzǝgzan-net.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ǝmmǝk en daɣ as inna ǝnnǝbi Dawǝd daɣ batu n ǝbbǝlǝl n awedan wa ikfa Mǝššina taqqat da wala imazalan-net, inna:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 «Ǝbbilalan win as tawasarafan arak mazalan-nasan,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Ibbilal alǝs wa fǝl wǝr ixǝssǝb Mǝššina ibakkadan-net!»
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Awak ǝbbǝlǝl wa in Kǝl-Ǝlyǝhud ɣas, meɣ ak in aytedan kul harkid win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud? Fǝlas nǝgannu: Ǝzǝgzan n Ibrahim igraw sǝr-ǝs taqqat dat Mǝššina.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Awak ma dǝr ola Ibrahim as igraw ǝtǝwǝqbal wen ɣur Mǝššina? Awak imminkad meɣ wǝr immǝnkad harwa? Kalar harwa da dat ǝmǝnkǝd-net ad igraw ǝtǝwǝqbal wen.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Dǝffǝr awen ad igraw Ibrahim ɣur Mǝššina asannal wa n ǝmǝnkǝd imosan ǝsǝtǝddi ǝn taqqat ta igraw s ǝzǝgzan harwa dat ǝmǝnkǝd-net. Arat wen igâ fǝl ad iqqǝl Ibrahim ǝmâraw n aytedan kul win ǝzzǝgzannen ǝs Mǝššina da wǝr ǝmmǝnkadan, fǝl ad ǝgrǝwan ǝntanay da taqqat ɣur Mǝššina.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ibrahim imos harwa da abba n aytedan win ǝmmǝnkadnen, mišan wǝrgeɣ ǝmǝnkǝd-nasan ɣas a fǝl ǝffǝllan, kalar tilalt a ǝgan tarrayt n ǝzǝgzan ta iga ǝmaraw-nanaɣ Ibrahim harwa da wǝr immǝnkad.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Mǝššina iga arkawal y Ibrahim ǝd hayawan-net as ad ǝgrǝwan ǝddǝnet. Arkawal wen wǝr itawagga y Ibrahim fǝl lǝkkum-net y ǝššǝriɣa, kalar ig-as-tu Mǝššina ǝs tarrayt ǝn taqqat tat-t-ikfat ǝzǝgzan-net.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 As imos as tarrayt ǝn lǝkkum y ǝššǝriɣa as zʼǝgrǝwan aytedan arkawal wen, wǝdi ǝzǝgzan wǝr ila tarna waliyyat, arkawal wen deɣ ad ibʼas t-illa.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Fǝlas ǝššǝriɣa itaway-du tǝmazrǝyt id wǝr nǝfreg a t-idu-nǝsandu, tǝmazrǝyt amaran tǝtaway-du alham. Amaran edag wa wǝr iha ǝššǝriɣa, wǝdi wǝr tu-za-tǝggǝz tǝmazrǝyt.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ǝnta den daɣ ǝddǝlil wa fǝlas arkawal wen ad itǝwǝgrǝw ǝs tarrayt n ǝzǝgzan, fǝl ad iqqǝl tǝhǝkkut tǝmosat arraxmat. Ǝmmǝk en daɣ as arkawal wen ittidda y ǝzzurrǝyya n Ibrahim ketnet, almaɣna wǝrgeɣ win ǝlkamnen y ǝššǝriɣa ɣas, kalar harkid win obaznen tarrayt n ǝzǝgzan ta n Ibrahim imosan abba-nana ketnana.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Awen da a ihan Ǝlkǝttaban id ǝnnan: «Ǝgeq-qay ǝmaraw ǝn tǝmattiwen ǝknânen igǝt.» Imos abba-nana ketnana dat Mǝššina s ǝnta as izzǝgzan, Mǝššina s ǝnta a ihakkin tǝmǝddurt i win aba, ixallak-du awa tu-wǝr-nǝlla.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Ibrahim iggaz alxalat a daɣ-as tu-wǝr-illa attama waliyyan, mišan izzǝgzan iga attama-net daɣ Mǝššina. Ǝmmǝk en daɣ as iqqal abba ǝn tǝmattiwen ǝknânen igǝt, s ǝmmǝk was das-itawanna: «Awen daɣ a dǝr zʼagdin hayawan-nak».
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Wǝr ides wala ǝzǝgzan n Ibrahim kuddeɣ as issân as taɣǝssa-net [zun as] tǝmmût fǝlas izay-in temeday n awatay, Sarata deɣ tǝwaššar tǝggigra.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Ibrahim wǝr iga aššak daɣ arkawal ǝn Mǝššina zun awedan wǝr nǝzzǝgzan, kalar isassahat-tu ǝzǝgzan-net issǝɣmar tanaya ǝn Mǝššina.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Isannahal ikus n aššak as Mǝššina ila tarna n ad assandu arat was iga arkawal-net.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Awen daɣ a fǝl «das-itawaxsab awen ǝs tišit n awedan oɣâdan.»
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Mišan wǝrgeɣ ǝddǝlil-net ǝnta ɣas a fǝl itawaktab as: «Itawaxsab-as awen»,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 kalar nakkanay da itiwaktab fǝl ǝddǝlil-nana, amaran Mǝššina nakkanay da ad ixsǝb taqqat-nana. Nakkanay ǝzǝgzan a sǝr-ǝs nǝga, ǝnta a d-issǝnkaran Ǝmǝli-nana Ɣaysa daɣ tǝmattant
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 s ǝnta a itawakfan fǝl ǝddǝlil ǝn bakkadan-nana, itawasankar-du fǝl ad nǝgrǝw taqqat dat Mǝššina.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.