Romanos 4
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Ma za nannu daɣ adi s Ibrahim imosan ǝmâraw-nanaɣ daɣ batu ta tǝqqalat tišit n aggadǝm? Ma igraw?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ǝnnar imos as Ibrahim tarrayt ǝn mazalan-net as igraw taqqat ɣur Mǝššina, wǝdi ila ǝddǝlil n igi ǝn baragan. Mišan wǝrgeɣ awen a igan ɣur Mǝššina.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Fǝlas ǝnnan Ǝlkǝttaban: Izzǝgzan Abram ǝs Mǝššina, awen daɣ a fǝl t-ikfa Mǝššina taqqat.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Awedan wa itaggan imazalan olaɣnen, wǝdi alak-net wǝr das-imos tǝnǝfust, kalar alxaq-net a imos.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Awedan amaran wa wǝr nǝga imazalan olaɣnen, mišan izzigzan ǝs Mǝššina s ǝnta ihakkin taqqat i nasbakkadan, wǝdi ad igrǝw taqqat s ǝssǝbab n ǝzǝgzan-net.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ǝmmǝk en daɣ as inna ǝnnǝbi Dawǝd daɣ batu n ǝbbǝlǝl n awedan wa ikfa Mǝššina taqqat da wala imazalan-net, inna:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 «Ǝbbilalan win as tawasarafan arak mazalan-nasan,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Ibbilal alǝs wa fǝl wǝr ixǝssǝb Mǝššina ibakkadan-net!»
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Awak ǝbbǝlǝl wa in Kǝl-Ǝlyǝhud ɣas, meɣ ak in aytedan kul harkid win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud? Fǝlas nǝgannu: Ǝzǝgzan n Ibrahim igraw sǝr-ǝs taqqat dat Mǝššina.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Awak ma dǝr ola Ibrahim as igraw ǝtǝwǝqbal wen ɣur Mǝššina? Awak imminkad meɣ wǝr immǝnkad harwa? Kalar harwa da dat ǝmǝnkǝd-net ad igraw ǝtǝwǝqbal wen.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Dǝffǝr awen ad igraw Ibrahim ɣur Mǝššina asannal wa n ǝmǝnkǝd imosan ǝsǝtǝddi ǝn taqqat ta igraw s ǝzǝgzan harwa dat ǝmǝnkǝd-net. Arat wen igâ fǝl ad iqqǝl Ibrahim ǝmâraw n aytedan kul win ǝzzǝgzannen ǝs Mǝššina da wǝr ǝmmǝnkadan, fǝl ad ǝgrǝwan ǝntanay da taqqat ɣur Mǝššina.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ibrahim imos harwa da abba n aytedan win ǝmmǝnkadnen, mišan wǝrgeɣ ǝmǝnkǝd-nasan ɣas a fǝl ǝffǝllan, kalar tilalt a ǝgan tarrayt n ǝzǝgzan ta iga ǝmaraw-nanaɣ Ibrahim harwa da wǝr immǝnkad.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Mǝššina iga arkawal y Ibrahim ǝd hayawan-net as ad ǝgrǝwan ǝddǝnet. Arkawal wen wǝr itawagga y Ibrahim fǝl lǝkkum-net y ǝššǝriɣa, kalar ig-as-tu Mǝššina ǝs tarrayt ǝn taqqat tat-t-ikfat ǝzǝgzan-net.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 As imos as tarrayt ǝn lǝkkum y ǝššǝriɣa as zʼǝgrǝwan aytedan arkawal wen, wǝdi ǝzǝgzan wǝr ila tarna waliyyat, arkawal wen deɣ ad ibʼas t-illa.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Fǝlas ǝššǝriɣa itaway-du tǝmazrǝyt id wǝr nǝfreg a t-idu-nǝsandu, tǝmazrǝyt amaran tǝtaway-du alham. Amaran edag wa wǝr iha ǝššǝriɣa, wǝdi wǝr tu-za-tǝggǝz tǝmazrǝyt.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ǝnta den daɣ ǝddǝlil wa fǝlas arkawal wen ad itǝwǝgrǝw ǝs tarrayt n ǝzǝgzan, fǝl ad iqqǝl tǝhǝkkut tǝmosat arraxmat. Ǝmmǝk en daɣ as arkawal wen ittidda y ǝzzurrǝyya n Ibrahim ketnet, almaɣna wǝrgeɣ win ǝlkamnen y ǝššǝriɣa ɣas, kalar harkid win obaznen tarrayt n ǝzǝgzan ta n Ibrahim imosan abba-nana ketnana.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Awen da a ihan Ǝlkǝttaban id ǝnnan: «Ǝgeq-qay ǝmaraw ǝn tǝmattiwen ǝknânen igǝt.» Imos abba-nana ketnana dat Mǝššina s ǝnta as izzǝgzan, Mǝššina s ǝnta a ihakkin tǝmǝddurt i win aba, ixallak-du awa tu-wǝr-nǝlla.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Ibrahim iggaz alxalat a daɣ-as tu-wǝr-illa attama waliyyan, mišan izzǝgzan iga attama-net daɣ Mǝššina. Ǝmmǝk en daɣ as iqqal abba ǝn tǝmattiwen ǝknânen igǝt, s ǝmmǝk was das-itawanna: «Awen daɣ a dǝr zʼagdin hayawan-nak».
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Wǝr ides wala ǝzǝgzan n Ibrahim kuddeɣ as issân as taɣǝssa-net [zun as] tǝmmût fǝlas izay-in temeday n awatay, Sarata deɣ tǝwaššar tǝggigra.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ibrahim wǝr iga aššak daɣ arkawal ǝn Mǝššina zun awedan wǝr nǝzzǝgzan, kalar isassahat-tu ǝzǝgzan-net issǝɣmar tanaya ǝn Mǝššina.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Isannahal ikus n aššak as Mǝššina ila tarna n ad assandu arat was iga arkawal-net.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Awen daɣ a fǝl «das-itawaxsab awen ǝs tišit n awedan oɣâdan.»
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Mišan wǝrgeɣ ǝddǝlil-net ǝnta ɣas a fǝl itawaktab as: «Itawaxsab-as awen»,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 kalar nakkanay da itiwaktab fǝl ǝddǝlil-nana, amaran Mǝššina nakkanay da ad ixsǝb taqqat-nana. Nakkanay ǝzǝgzan a sǝr-ǝs nǝga, ǝnta a d-issǝnkaran Ǝmǝli-nana Ɣaysa daɣ tǝmattant
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 s ǝnta a itawakfan fǝl ǝddǝlil ǝn bakkadan-nana, itawasankar-du fǝl ad nǝgrǝw taqqat dat Mǝššina.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.