Romanos 4

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ma za nannu daɣ adi s Ibrahim imosan ǝmâraw-nanaɣ daɣ batu ta tǝqqalat tišit n aggadǝm? Ma igraw?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ǝnnar imos as Ibrahim tarrayt ǝn mazalan-net as igraw taqqat ɣur Mǝššina, wǝdi ila ǝddǝlil n igi ǝn baragan. Mišan wǝrgeɣ awen a igan ɣur Mǝššina.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Fǝlas ǝnnan Ǝlkǝttaban: Izzǝgzan Abram ǝs Mǝššina, awen daɣ a fǝl t-ikfa Mǝššina taqqat.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Awedan wa itaggan imazalan olaɣnen, wǝdi alak-net wǝr das-imos tǝnǝfust, kalar alxaq-net a imos.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Awedan amaran wa wǝr nǝga imazalan olaɣnen, mišan izzigzan ǝs Mǝššina s ǝnta ihakkin taqqat i nasbakkadan, wǝdi ad igrǝw taqqat s ǝssǝbab n ǝzǝgzan-net.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ǝmmǝk en daɣ as inna ǝnnǝbi Dawǝd daɣ batu n ǝbbǝlǝl n awedan wa ikfa Mǝššina taqqat da wala imazalan-net, inna:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 «Ǝbbilalan win as tawasarafan arak mazalan-nasan,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Ibbilal alǝs wa fǝl wǝr ixǝssǝb Mǝššina ibakkadan-net!»
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Awak ǝbbǝlǝl wa in Kǝl-Ǝlyǝhud ɣas, meɣ ak in aytedan kul harkid win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud? Fǝlas nǝgannu: Ǝzǝgzan n Ibrahim igraw sǝr-ǝs taqqat dat Mǝššina.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Awak ma dǝr ola Ibrahim as igraw ǝtǝwǝqbal wen ɣur Mǝššina? Awak imminkad meɣ wǝr immǝnkad harwa? Kalar harwa da dat ǝmǝnkǝd-net ad igraw ǝtǝwǝqbal wen.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Dǝffǝr awen ad igraw Ibrahim ɣur Mǝššina asannal wa n ǝmǝnkǝd imosan ǝsǝtǝddi ǝn taqqat ta igraw s ǝzǝgzan harwa dat ǝmǝnkǝd-net. Arat wen igâ fǝl ad iqqǝl Ibrahim ǝmâraw n aytedan kul win ǝzzǝgzannen ǝs Mǝššina da wǝr ǝmmǝnkadan, fǝl ad ǝgrǝwan ǝntanay da taqqat ɣur Mǝššina.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ibrahim imos harwa da abba n aytedan win ǝmmǝnkadnen, mišan wǝrgeɣ ǝmǝnkǝd-nasan ɣas a fǝl ǝffǝllan, kalar tilalt a ǝgan tarrayt n ǝzǝgzan ta iga ǝmaraw-nanaɣ Ibrahim harwa da wǝr immǝnkad.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Mǝššina iga arkawal y Ibrahim ǝd hayawan-net as ad ǝgrǝwan ǝddǝnet. Arkawal wen wǝr itawagga y Ibrahim fǝl lǝkkum-net y ǝššǝriɣa, kalar ig-as-tu Mǝššina ǝs tarrayt ǝn taqqat tat-t-ikfat ǝzǝgzan-net.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 As imos as tarrayt ǝn lǝkkum y ǝššǝriɣa as zʼǝgrǝwan aytedan arkawal wen, wǝdi ǝzǝgzan wǝr ila tarna waliyyat, arkawal wen deɣ ad ibʼas t-illa.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Fǝlas ǝššǝriɣa itaway-du tǝmazrǝyt id wǝr nǝfreg a t-idu-nǝsandu, tǝmazrǝyt amaran tǝtaway-du alham. Amaran edag wa wǝr iha ǝššǝriɣa, wǝdi wǝr tu-za-tǝggǝz tǝmazrǝyt.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Ǝnta den daɣ ǝddǝlil wa fǝlas arkawal wen ad itǝwǝgrǝw ǝs tarrayt n ǝzǝgzan, fǝl ad iqqǝl tǝhǝkkut tǝmosat arraxmat. Ǝmmǝk en daɣ as arkawal wen ittidda y ǝzzurrǝyya n Ibrahim ketnet, almaɣna wǝrgeɣ win ǝlkamnen y ǝššǝriɣa ɣas, kalar harkid win obaznen tarrayt n ǝzǝgzan ta n Ibrahim imosan abba-nana ketnana.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Awen da a ihan Ǝlkǝttaban id ǝnnan: «Ǝgeq-qay ǝmaraw ǝn tǝmattiwen ǝknânen igǝt.» Imos abba-nana ketnana dat Mǝššina s ǝnta as izzǝgzan, Mǝššina s ǝnta a ihakkin tǝmǝddurt i win aba, ixallak-du awa tu-wǝr-nǝlla.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ibrahim iggaz alxalat a daɣ-as tu-wǝr-illa attama waliyyan, mišan izzǝgzan iga attama-net daɣ Mǝššina. Ǝmmǝk en daɣ as iqqal abba ǝn tǝmattiwen ǝknânen igǝt, s ǝmmǝk was das-itawanna: «Awen daɣ a dǝr zʼagdin hayawan-nak».
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Wǝr ides wala ǝzǝgzan n Ibrahim kuddeɣ as issân as taɣǝssa-net [zun as] tǝmmût fǝlas izay-in temeday n awatay, Sarata deɣ tǝwaššar tǝggigra.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ibrahim wǝr iga aššak daɣ arkawal ǝn Mǝššina zun awedan wǝr nǝzzǝgzan, kalar isassahat-tu ǝzǝgzan-net issǝɣmar tanaya ǝn Mǝššina.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Isannahal ikus n aššak as Mǝššina ila tarna n ad assandu arat was iga arkawal-net.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Awen daɣ a fǝl «das-itawaxsab awen ǝs tišit n awedan oɣâdan.»
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Mišan wǝrgeɣ ǝddǝlil-net ǝnta ɣas a fǝl itawaktab as: «Itawaxsab-as awen»,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 kalar nakkanay da itiwaktab fǝl ǝddǝlil-nana, amaran Mǝššina nakkanay da ad ixsǝb taqqat-nana. Nakkanay ǝzǝgzan a sǝr-ǝs nǝga, ǝnta a d-issǝnkaran Ǝmǝli-nana Ɣaysa daɣ tǝmattant
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 s ǝnta a itawakfan fǝl ǝddǝlil ǝn bakkadan-nana, itawasankar-du fǝl ad nǝgrǝw taqqat dat Mǝššina.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.