Mateus 9
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 Tǝzzar iggaz Ɣaysa aɣlal n aman, iɣras agaraw, ikka taɣrǝmt-net Kafarnahum.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Ewayan-as-du aytedan anabdon ihân tǝssut-net. As inay Ɣaysa ǝzǝgzan-nasan, inna y anabdon: «A kay wǝr iššǝwǝš wala barar-in! Ibakkadan-nak tiwasarafan-ak!»
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Tǝzzar ǝnnan arat daɣ musanan n Ǝttawret wiyyad daɣ man-nasan: «Alǝs wa ǝmadraw a itaggu!»
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 Inn-asan Ɣaysa issânan daɣ awa samadranan: «Mafel tǝtaggim arak medranan win daɣ wallan-nawan?
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 Awak ma ogaran tǝrɣǝsay gǝr i innan: "Ibakkadan-nak tiwasarafan-ak", meɣ ak i innan: "Ǝbdǝd jǝwǝnkǝt?"
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 Amaran areɣ ad tǝssǝnam as nak Ag Aggadǝm, ǝleɣ daɣ ǝddǝnet tanaya a di-tǝšišawadat ad ǝssurǝfa y awedan ibakkadan-net.» Tǝzzar inna Ɣaysa y anabdon: «Ǝbdǝd, tǝdkǝla tǝssut-nak takkaɣ aɣaywan-nak.»
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Ibdad alǝs wen ikka aɣaywan-net.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 As ǝnayat tamattiwen arat wen, tǝɣrad-tanat tasa iguz, ad tagginat tǝmmalen i Mǝššina a ikfan tarna togdat d awen y aggadǝm.
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 Ifal Ɣaysa edag wen, illam-du dagma n alǝs iyyan igân esǝm Matta, iqqiman daɣ adag wa n ǝzǝrzǝm n ǝzrǝf wa n takǝs, inn-as: «Ǝlkǝm-i!» Tǝzzar ibdad Matta ilkam-as.
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Ǝzǝl iyyan, iha Ɣaysa aɣaywan ǝn Matta, ǝnta d aytedan aggotnen ǝn nǝzzǝrzam ǝn takǝsen ǝd nasbakkadan, idrâw dǝr-san imensewan ǝnta ǝd nǝttulab-net.
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 Ǝnayan Farisaytan arat wa, ǝnnan i nǝttulab-net: «Mafel idrâw ǝššex-nawan ǝd nǝzzǝrzam ǝn takǝsen ǝd nasbakkadan?»
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 Isl-asan Ɣaysa, inna: «Aytedan win wǝr nǝla ǝɣǝli, wǝr ǝddǝraran s anasmagal, imiranan a sǝr-ǝs ǝddǝrarnen.
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 Agliwat tǝssǝnam almaɣna ǝn batu ta iga Mǝššina as inna: "Tǝhanint a are, wǝrgeɣ šikutawen." Wǝr d-oseɣ fǝl a d-aɣraɣ aytedan win ɣur iga as oɣâdan, kalar inasbakkadan as d-ǝmmozala y a tan-d-aɣra ǝqqǝlan inalkiman-in.»
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Tǝzzar ǝkkan-in nǝttulab ǝn Yaxya Ɣaysa ǝnnan-as: «Mafel nakkanay ǝd Farisaytan nǝtuzam faw, amaran kay inǝttulab-nak wǝr tuzaman?»
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 Ijjǝwwab-asan Ɣaysa inn-asan: «Ak ilagatan a ɣur illa amazlay zakanzaran? Mišan ǝlkâman adan a ɣur-san zʼammadkal ǝmazlay: ǝddi amaran ad zʼuzaman.
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 Wǝr t-illa i zʼiwǝtan šikǝst taynayat daɣ tabdoq waššarat, fǝlas ǝddi šikǝst ta din-tǝttǝwatat, a du-tǝzǝkkǝwǝnzǝz tabdoq ta waššarat, tǝzzar tǝššit-as azarru wǝllen.
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 Wǝr t-illa deɣ i zʼagin esmad n alɣanab aynayan daɣ gǝdad, fǝlas as iga adi, ad abbaqqen gǝdad win, tǝzzar affatu daɣ esmad ǝd gǝdad. Kalar arat wa ihoran, ad itǝwǝggu esmad wa aynayan daɣ bǝyaɣ aynaynen, ǝmmǝk wǝdi daɣ as zʼiɣlǝs esmad harkid bǝyaɣ.»
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 Iššewal-asan Ɣaysa den daɣ as d-osa iyyan daɣ muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, issǝjad dat-ǝs, inn-as: «Tǝbarart-in a aba ǝmǝrǝdda, mišan ya, ǝssanaɣ âs as du-tose tǝssǝwǝraq-qat ǝfus-nak, a du-tǝnkǝr.»
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 Tǝzzar inkar-du Ɣaysa, ilkam-as, ǝddewan dǝr-ǝs nǝttulab-net.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 Tǝllat-tu tǝntut tǝgat maraw elan d ǝššin igammad-tat ǝzni, tǝhoz-du Ɣaysa sa sǝr tǝɣǝrden, tǝdas tǝbǝnik ǝn tǝkadkat-net,
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 fǝlas tǝnna a tǝga daɣ man-net: «Igda ɣas ad ǝdǝsa tǝkadkat-net, ad ǝzzǝya.»
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Imalallay-in Ɣaysa inay-tat, inn-as: «Ad wǝr tǝɣšǝda tǝbarart-in! Ǝzǝgzan-nam sǝr-i a kam-izzozayan.» Amazay wen da daɣ tǝzzay tǝntut ten.
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 Dǝffǝr awen ikka Ɣaysa ehan n ǝmuzar ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wanad. As din-ewad Ɣaysa, inay imawatan ǝn tǝsǝnsaɣ šin tǝfǝyyawt, d aytedan nijarwaynen, ǝgân tǝrmuq.
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 Inna: «Awedan kul irdǝɣet! Tǝbarart di wǝr tat-aba, etǝs ɣas a tǝga!» Tǝzzar ǝgan-tu ajjab.
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 As tǝtawasardaɣ tamattay ten, iggaz Ɣaysa ehan wa tǝha tǝbarart ta aba, obaz ǝfus-net, issǝnkar-tat-du.
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Wazawazan salan n awa igan den, daɣ akal ketnet.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 As ifal Ɣaysa edag wen, ǝlkâman-as ǝššin mǝddǝrɣal, saɣaren gannin: «Ya Ag ǝnnǝbi Dawǝd! Hǝnǝttǝt-ana!»
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 As din-ewad aɣaywan, iggaz ehan, ǝhozan-t-in mǝddǝrɣal win den, inn-asan: «Tǝzzigzanam as ǝfragaɣ igi n arat wa tǝram ǝddi?» Ǝnnan-as: «Awalla, Ǝmǝli.»
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 Tǝzzar idas šittawen-nasan, igannu: «Itǝwǝggiwet-awan arat wa inamannakan d ǝzǝgzan-nawan.»
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 Den daɣ ad ǝgrawan asawad-nasan. Ig-asan Ɣaysa tarɣǝmt tǝssohet, inn-asan: «Ǝnkǝdat y ad issǝn a imosan awedan daɣ awa dawan-ǝge da.»
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Mišan as ǝglan, ǝzǝwwazawazan isalan-net daɣ akal ketnet.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 Ǝfalan Ɣaysa ɣas immeway-du sǝr-ǝs awedan as immidad ǝmi-net, id aggǝsuf a t-izdaɣan.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 Ikkas Ɣaysa aggǝsuf wen ɣas, iggaz awedan was immǝdad ǝmi-net den šin awal. Isimaklal awen ǝs tamattay, ad tǝgannu: «Arat wa wǝr kala tǝtawanay tulat-net daɣ Israyil!»
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Farisaytan amaran ǝntanay gannin: «Ǝmǝnokal ǝn kǝlǝsuf a t-ikfan fǝrregat n ikus ǝn kǝlǝsuf daɣ aytedan.»
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 Illil Ɣaysa iɣǝrman ǝd tǝɣarmaten kul, isasaɣru daɣ nan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, itaggu isalan n Ǝlinjil imosan isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, izuzǝy deɣ aytedan daɣ ǝzzǝnǝfan kul ǝn tǝwǝrnawen d ǝlɣiban.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 As inay tamattay, tǝggaz-tu tǝhanint-net, fǝlas arkanay a ǝnnayan, tiwayyan ǝd man-nasan, ǝmosan zun ayfǝd wǝr nǝla amadan.
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Tǝzzar inna i nǝttulab-net: «Ɣarat tǝggǝt, mišan wǝr ǝggǝtan maššaɣalan win tat-z-alǝynen.
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Daɣ adi ǝttǝrat s esǝm ǝn mǝššis ǝn ɣarat ta, a d-assaglu imaššaɣalan a tat-olaynen.»
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.