Mateus 9

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tǝzzar iggaz Ɣaysa aɣlal n aman, iɣras agaraw, ikka taɣrǝmt-net Kafarnahum.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Ewayan-as-du aytedan anabdon ihân tǝssut-net. As inay Ɣaysa ǝzǝgzan-nasan, inna y anabdon: «A kay wǝr iššǝwǝš wala barar-in! Ibakkadan-nak tiwasarafan-ak!»
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Tǝzzar ǝnnan arat daɣ musanan n Ǝttawret wiyyad daɣ man-nasan: «Alǝs wa ǝmadraw a itaggu!»
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Inn-asan Ɣaysa issânan daɣ awa samadranan: «Mafel tǝtaggim arak medranan win daɣ wallan-nawan?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 Awak ma ogaran tǝrɣǝsay gǝr i innan: "Ibakkadan-nak tiwasarafan-ak", meɣ ak i innan: "Ǝbdǝd jǝwǝnkǝt?"
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Amaran areɣ ad tǝssǝnam as nak Ag Aggadǝm, ǝleɣ daɣ ǝddǝnet tanaya a di-tǝšišawadat ad ǝssurǝfa y awedan ibakkadan-net.» Tǝzzar inna Ɣaysa y anabdon: «Ǝbdǝd, tǝdkǝla tǝssut-nak takkaɣ aɣaywan-nak.»
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Ibdad alǝs wen ikka aɣaywan-net.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 As ǝnayat tamattiwen arat wen, tǝɣrad-tanat tasa iguz, ad tagginat tǝmmalen i Mǝššina a ikfan tarna togdat d awen y aggadǝm.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Ifal Ɣaysa edag wen, illam-du dagma n alǝs iyyan igân esǝm Matta, iqqiman daɣ adag wa n ǝzǝrzǝm n ǝzrǝf wa n takǝs, inn-as: «Ǝlkǝm-i!» Tǝzzar ibdad Matta ilkam-as.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Ǝzǝl iyyan, iha Ɣaysa aɣaywan ǝn Matta, ǝnta d aytedan aggotnen ǝn nǝzzǝrzam ǝn takǝsen ǝd nasbakkadan, idrâw dǝr-san imensewan ǝnta ǝd nǝttulab-net.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Ǝnayan Farisaytan arat wa, ǝnnan i nǝttulab-net: «Mafel idrâw ǝššex-nawan ǝd nǝzzǝrzam ǝn takǝsen ǝd nasbakkadan?»
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Isl-asan Ɣaysa, inna: «Aytedan win wǝr nǝla ǝɣǝli, wǝr ǝddǝraran s anasmagal, imiranan a sǝr-ǝs ǝddǝrarnen.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Agliwat tǝssǝnam almaɣna ǝn batu ta iga Mǝššina as inna: "Tǝhanint a are, wǝrgeɣ šikutawen." Wǝr d-oseɣ fǝl a d-aɣraɣ aytedan win ɣur iga as oɣâdan, kalar inasbakkadan as d-ǝmmozala y a tan-d-aɣra ǝqqǝlan inalkiman-in.»
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Tǝzzar ǝkkan-in nǝttulab ǝn Yaxya Ɣaysa ǝnnan-as: «Mafel nakkanay ǝd Farisaytan nǝtuzam faw, amaran kay inǝttulab-nak wǝr tuzaman?»
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Ijjǝwwab-asan Ɣaysa inn-asan: «Ak ilagatan a ɣur illa amazlay zakanzaran? Mišan ǝlkâman adan a ɣur-san zʼammadkal ǝmazlay: ǝddi amaran ad zʼuzaman.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 Wǝr t-illa i zʼiwǝtan šikǝst taynayat daɣ tabdoq waššarat, fǝlas ǝddi šikǝst ta din-tǝttǝwatat, a du-tǝzǝkkǝwǝnzǝz tabdoq ta waššarat, tǝzzar tǝššit-as azarru wǝllen.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Wǝr t-illa deɣ i zʼagin esmad n alɣanab aynayan daɣ gǝdad, fǝlas as iga adi, ad abbaqqen gǝdad win, tǝzzar affatu daɣ esmad ǝd gǝdad. Kalar arat wa ihoran, ad itǝwǝggu esmad wa aynayan daɣ bǝyaɣ aynaynen, ǝmmǝk wǝdi daɣ as zʼiɣlǝs esmad harkid bǝyaɣ.»
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Iššewal-asan Ɣaysa den daɣ as d-osa iyyan daɣ muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, issǝjad dat-ǝs, inn-as: «Tǝbarart-in a aba ǝmǝrǝdda, mišan ya, ǝssanaɣ âs as du-tose tǝssǝwǝraq-qat ǝfus-nak, a du-tǝnkǝr.»
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Tǝzzar inkar-du Ɣaysa, ilkam-as, ǝddewan dǝr-ǝs nǝttulab-net.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 Tǝllat-tu tǝntut tǝgat maraw elan d ǝššin igammad-tat ǝzni, tǝhoz-du Ɣaysa sa sǝr tǝɣǝrden, tǝdas tǝbǝnik ǝn tǝkadkat-net,
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 fǝlas tǝnna a tǝga daɣ man-net: «Igda ɣas ad ǝdǝsa tǝkadkat-net, ad ǝzzǝya.»
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Imalallay-in Ɣaysa inay-tat, inn-as: «Ad wǝr tǝɣšǝda tǝbarart-in! Ǝzǝgzan-nam sǝr-i a kam-izzozayan.» Amazay wen da daɣ tǝzzay tǝntut ten.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Dǝffǝr awen ikka Ɣaysa ehan n ǝmuzar ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wanad. As din-ewad Ɣaysa, inay imawatan ǝn tǝsǝnsaɣ šin tǝfǝyyawt, d aytedan nijarwaynen, ǝgân tǝrmuq.
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 Inna: «Awedan kul irdǝɣet! Tǝbarart di wǝr tat-aba, etǝs ɣas a tǝga!» Tǝzzar ǝgan-tu ajjab.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 As tǝtawasardaɣ tamattay ten, iggaz Ɣaysa ehan wa tǝha tǝbarart ta aba, obaz ǝfus-net, issǝnkar-tat-du.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Wazawazan salan n awa igan den, daɣ akal ketnet.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 As ifal Ɣaysa edag wen, ǝlkâman-as ǝššin mǝddǝrɣal, saɣaren gannin: «Ya Ag ǝnnǝbi Dawǝd! Hǝnǝttǝt-ana!»
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 As din-ewad aɣaywan, iggaz ehan, ǝhozan-t-in mǝddǝrɣal win den, inn-asan: «Tǝzzigzanam as ǝfragaɣ igi n arat wa tǝram ǝddi?» Ǝnnan-as: «Awalla, Ǝmǝli.»
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Tǝzzar idas šittawen-nasan, igannu: «Itǝwǝggiwet-awan arat wa inamannakan d ǝzǝgzan-nawan.»
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Den daɣ ad ǝgrawan asawad-nasan. Ig-asan Ɣaysa tarɣǝmt tǝssohet, inn-asan: «Ǝnkǝdat y ad issǝn a imosan awedan daɣ awa dawan-ǝge da.»
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Mišan as ǝglan, ǝzǝwwazawazan isalan-net daɣ akal ketnet.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Ǝfalan Ɣaysa ɣas immeway-du sǝr-ǝs awedan as immidad ǝmi-net, id aggǝsuf a t-izdaɣan.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Ikkas Ɣaysa aggǝsuf wen ɣas, iggaz awedan was immǝdad ǝmi-net den šin awal. Isimaklal awen ǝs tamattay, ad tǝgannu: «Arat wa wǝr kala tǝtawanay tulat-net daɣ Israyil!»
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Farisaytan amaran ǝntanay gannin: «Ǝmǝnokal ǝn kǝlǝsuf a t-ikfan fǝrregat n ikus ǝn kǝlǝsuf daɣ aytedan.»
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Illil Ɣaysa iɣǝrman ǝd tǝɣarmaten kul, isasaɣru daɣ nan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, itaggu isalan n Ǝlinjil imosan isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, izuzǝy deɣ aytedan daɣ ǝzzǝnǝfan kul ǝn tǝwǝrnawen d ǝlɣiban.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 As inay tamattay, tǝggaz-tu tǝhanint-net, fǝlas arkanay a ǝnnayan, tiwayyan ǝd man-nasan, ǝmosan zun ayfǝd wǝr nǝla amadan.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Tǝzzar inna i nǝttulab-net: «Ɣarat tǝggǝt, mišan wǝr ǝggǝtan maššaɣalan win tat-z-alǝynen.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Daɣ adi ǝttǝrat s esǝm ǝn mǝššis ǝn ɣarat ta, a d-assaglu imaššaɣalan a tat-olaynen.»
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.