Mateus 9
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA
1 Tǝzzar iggaz Ɣaysa aɣlal n aman, iɣras agaraw, ikka taɣrǝmt-net Kafarnahum.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Ewayan-as-du aytedan anabdon ihân tǝssut-net. As inay Ɣaysa ǝzǝgzan-nasan, inna y anabdon: «A kay wǝr iššǝwǝš wala barar-in! Ibakkadan-nak tiwasarafan-ak!»
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Tǝzzar ǝnnan arat daɣ musanan n Ǝttawret wiyyad daɣ man-nasan: «Alǝs wa ǝmadraw a itaggu!»
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Inn-asan Ɣaysa issânan daɣ awa samadranan: «Mafel tǝtaggim arak medranan win daɣ wallan-nawan?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Awak ma ogaran tǝrɣǝsay gǝr i innan: "Ibakkadan-nak tiwasarafan-ak", meɣ ak i innan: "Ǝbdǝd jǝwǝnkǝt?"
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Amaran areɣ ad tǝssǝnam as nak Ag Aggadǝm, ǝleɣ daɣ ǝddǝnet tanaya a di-tǝšišawadat ad ǝssurǝfa y awedan ibakkadan-net.» Tǝzzar inna Ɣaysa y anabdon: «Ǝbdǝd, tǝdkǝla tǝssut-nak takkaɣ aɣaywan-nak.»
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Ibdad alǝs wen ikka aɣaywan-net.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 As ǝnayat tamattiwen arat wen, tǝɣrad-tanat tasa iguz, ad tagginat tǝmmalen i Mǝššina a ikfan tarna togdat d awen y aggadǝm.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Ifal Ɣaysa edag wen, illam-du dagma n alǝs iyyan igân esǝm Matta, iqqiman daɣ adag wa n ǝzǝrzǝm n ǝzrǝf wa n takǝs, inn-as: «Ǝlkǝm-i!» Tǝzzar ibdad Matta ilkam-as.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Ǝzǝl iyyan, iha Ɣaysa aɣaywan ǝn Matta, ǝnta d aytedan aggotnen ǝn nǝzzǝrzam ǝn takǝsen ǝd nasbakkadan, idrâw dǝr-san imensewan ǝnta ǝd nǝttulab-net.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Ǝnayan Farisaytan arat wa, ǝnnan i nǝttulab-net: «Mafel idrâw ǝššex-nawan ǝd nǝzzǝrzam ǝn takǝsen ǝd nasbakkadan?»
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Isl-asan Ɣaysa, inna: «Aytedan win wǝr nǝla ǝɣǝli, wǝr ǝddǝraran s anasmagal, imiranan a sǝr-ǝs ǝddǝrarnen.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Agliwat tǝssǝnam almaɣna ǝn batu ta iga Mǝššina as inna: "Tǝhanint a are, wǝrgeɣ šikutawen." Wǝr d-oseɣ fǝl a d-aɣraɣ aytedan win ɣur iga as oɣâdan, kalar inasbakkadan as d-ǝmmozala y a tan-d-aɣra ǝqqǝlan inalkiman-in.»
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Tǝzzar ǝkkan-in nǝttulab ǝn Yaxya Ɣaysa ǝnnan-as: «Mafel nakkanay ǝd Farisaytan nǝtuzam faw, amaran kay inǝttulab-nak wǝr tuzaman?»
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Ijjǝwwab-asan Ɣaysa inn-asan: «Ak ilagatan a ɣur illa amazlay zakanzaran? Mišan ǝlkâman adan a ɣur-san zʼammadkal ǝmazlay: ǝddi amaran ad zʼuzaman.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 Wǝr t-illa i zʼiwǝtan šikǝst taynayat daɣ tabdoq waššarat, fǝlas ǝddi šikǝst ta din-tǝttǝwatat, a du-tǝzǝkkǝwǝnzǝz tabdoq ta waššarat, tǝzzar tǝššit-as azarru wǝllen.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Wǝr t-illa deɣ i zʼagin esmad n alɣanab aynayan daɣ gǝdad, fǝlas as iga adi, ad abbaqqen gǝdad win, tǝzzar affatu daɣ esmad ǝd gǝdad. Kalar arat wa ihoran, ad itǝwǝggu esmad wa aynayan daɣ bǝyaɣ aynaynen, ǝmmǝk wǝdi daɣ as zʼiɣlǝs esmad harkid bǝyaɣ.»
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Iššewal-asan Ɣaysa den daɣ as d-osa iyyan daɣ muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, issǝjad dat-ǝs, inn-as: «Tǝbarart-in a aba ǝmǝrǝdda, mišan ya, ǝssanaɣ âs as du-tose tǝssǝwǝraq-qat ǝfus-nak, a du-tǝnkǝr.»
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Tǝzzar inkar-du Ɣaysa, ilkam-as, ǝddewan dǝr-ǝs nǝttulab-net.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Tǝllat-tu tǝntut tǝgat maraw elan d ǝššin igammad-tat ǝzni, tǝhoz-du Ɣaysa sa sǝr tǝɣǝrden, tǝdas tǝbǝnik ǝn tǝkadkat-net,
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 fǝlas tǝnna a tǝga daɣ man-net: «Igda ɣas ad ǝdǝsa tǝkadkat-net, ad ǝzzǝya.»
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Imalallay-in Ɣaysa inay-tat, inn-as: «Ad wǝr tǝɣšǝda tǝbarart-in! Ǝzǝgzan-nam sǝr-i a kam-izzozayan.» Amazay wen da daɣ tǝzzay tǝntut ten.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Dǝffǝr awen ikka Ɣaysa ehan n ǝmuzar ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wanad. As din-ewad Ɣaysa, inay imawatan ǝn tǝsǝnsaɣ šin tǝfǝyyawt, d aytedan nijarwaynen, ǝgân tǝrmuq.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Inna: «Awedan kul irdǝɣet! Tǝbarart di wǝr tat-aba, etǝs ɣas a tǝga!» Tǝzzar ǝgan-tu ajjab.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 As tǝtawasardaɣ tamattay ten, iggaz Ɣaysa ehan wa tǝha tǝbarart ta aba, obaz ǝfus-net, issǝnkar-tat-du.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Wazawazan salan n awa igan den, daɣ akal ketnet.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 As ifal Ɣaysa edag wen, ǝlkâman-as ǝššin mǝddǝrɣal, saɣaren gannin: «Ya Ag ǝnnǝbi Dawǝd! Hǝnǝttǝt-ana!»
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 As din-ewad aɣaywan, iggaz ehan, ǝhozan-t-in mǝddǝrɣal win den, inn-asan: «Tǝzzigzanam as ǝfragaɣ igi n arat wa tǝram ǝddi?» Ǝnnan-as: «Awalla, Ǝmǝli.»
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Tǝzzar idas šittawen-nasan, igannu: «Itǝwǝggiwet-awan arat wa inamannakan d ǝzǝgzan-nawan.»
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Den daɣ ad ǝgrawan asawad-nasan. Ig-asan Ɣaysa tarɣǝmt tǝssohet, inn-asan: «Ǝnkǝdat y ad issǝn a imosan awedan daɣ awa dawan-ǝge da.»
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Mišan as ǝglan, ǝzǝwwazawazan isalan-net daɣ akal ketnet.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Ǝfalan Ɣaysa ɣas immeway-du sǝr-ǝs awedan as immidad ǝmi-net, id aggǝsuf a t-izdaɣan.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Ikkas Ɣaysa aggǝsuf wen ɣas, iggaz awedan was immǝdad ǝmi-net den šin awal. Isimaklal awen ǝs tamattay, ad tǝgannu: «Arat wa wǝr kala tǝtawanay tulat-net daɣ Israyil!»
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Farisaytan amaran ǝntanay gannin: «Ǝmǝnokal ǝn kǝlǝsuf a t-ikfan fǝrregat n ikus ǝn kǝlǝsuf daɣ aytedan.»
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Illil Ɣaysa iɣǝrman ǝd tǝɣarmaten kul, isasaɣru daɣ nan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, itaggu isalan n Ǝlinjil imosan isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, izuzǝy deɣ aytedan daɣ ǝzzǝnǝfan kul ǝn tǝwǝrnawen d ǝlɣiban.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 As inay tamattay, tǝggaz-tu tǝhanint-net, fǝlas arkanay a ǝnnayan, tiwayyan ǝd man-nasan, ǝmosan zun ayfǝd wǝr nǝla amadan.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Tǝzzar inna i nǝttulab-net: «Ɣarat tǝggǝt, mišan wǝr ǝggǝtan maššaɣalan win tat-z-alǝynen.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Daɣ adi ǝttǝrat s esǝm ǝn mǝššis ǝn ɣarat ta, a d-assaglu imaššaɣalan a tat-olaynen.»
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.