Mateus 27
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 As affaw aɣôra, immǝnay asaggawar ǝn muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ketnasan, ad taggin šinaden daɣ batu ǝn Ɣaysa y a das-tǝtǝwǝxkǝm tǝmattant.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Ǝkradan-tu, ewayan-tu s ǝnaxkim Bilatǝs.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Yahuza wa igan Ɣaysa daɣ fassan, as inay as Ɣaysa itawaxkam-as attadib ǝn tǝmattant, udanat daɣ-as tǝmǝgraz, eway-du karadat tǝmǝrwen ǝn tafelt n ǝzrǝf šin igraw y tanat-issuɣal i muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Inn-asan: «Nak ǝgeɣ abakkad. Awedan wǝr nǝɣšed wala, a ǝge daɣ fassan, y ad itǝwǝnɣu!» Mišan ǝnnan-as: «Nakkanay wǝr nǝzlay daɣ tǝdi! Batu tǝdi kay a tǝqqal!»
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Igar Yahuza azrǝf wen daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, igla, iššolay iman-net ašǝk.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Ǝkkǝmmen-du muzaran ǝn limaman azrǝf wen, ǝnnan: «Ǝššǝriɣa-nana issixǝram fall-ana igi n ǝzrǝf wa daɣ ǝssǝnduq wa iha ǝrrǝzǝɣ n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, fǝlas azrǝf wa azni a d-igmad.»
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Ǝgan šinaden, ǝzzǝnzan daɣ ǝzrǝf wen tawagost as itawannu: «Tawagost n akanaw», y a tat-agin edag ǝn zǝkwan n aytedan win wǝr ila akal.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Awen daɣ a fǝlas tawagost ten, har azalada itawann-as: «Tawagost ta n ǝzni.»
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Ǝmmǝk en daɣ as inda awal wa iga ǝnnǝbi Irmǝya, as inna: «Ǝdkalan-du karadat tǝmǝrwen ǝn tafelt, ǝmosnen ǝlqimat tas t-ǝdkadan maddanǝs n Israyil.
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 Ǝzzǝnzan sǝr-ǝsnat tawagost ta n akanaw, s ǝmmǝk was di-omar Ǝmǝli.»
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Itawasabdad Ɣaysa dat ǝnaxkim Bilatǝs. Issǝstan-tu ǝnaxkim, inn-as: «Awak kay daɣ a imosan ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud?» Inn-as Ɣaysa: «Kay iman-nak as tǝnneɣ adi.»
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Mišan wǝr inna Ɣaysa wala daɣ batu ǝn lahanan win t-ǝssǝwaran muzaran ǝn limaman ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Tǝzzar inn-as Bilatǝs: «Wǝr tǝsǝlla i lahanan aggotnen win kay-ǝssǝwaran aytedan win?»
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Mišan wǝr das-inna Ɣaysa wala tǝfert iyyadda daɣ batuten šin. Arat wen isammaklal wǝllen s ǝnaxkim.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Imos alɣadat n ǝnaxkim as id d-iɣlay ǝmud wa n Akkay ad ikkǝs amaskasaw was tara tamattay agamad.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Azzaman en, ill-ay amaskasaw a fǝl tǝga masnat, igân esǝm Ɣaysa Barɣabbas.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Tǝzzar inna Bilatǝs y aytedan win ǝddewnen den: «Ma imos daɣ meddan win was taram a dawan-t-ǝkkǝsa? Awak Barɣabbas, me Ɣaysa was itawannu Ǝlmǝsix?»
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Bilatǝs issân as aššaddat ǝn manzaɣ a fǝl ǝgan muzaran ǝn limaman Ɣaysa daɣ fassan.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Amazay wa daɣ iqqim Bilatǝs daɣ adag wa n ǝššǝriɣa den, ǝnta as sǝr-ǝs du-tǝzammazal taɣurǝs tǝnn-as: «Alǝs di oɣâd, ad wǝr tǝggǝza batu-net, fǝlas ǝndod, ǝnâya daɣ targǝt alɣazab aggen fǝl ǝddǝlil-net.»
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Ǝnkaran muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝssǝrḍan tamattay s ad tǝgmǝy ad itǝwǝkkǝs Barɣabbas, tǝwǝkkǝsan man daɣ Ɣaysa.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Iššewal ǝnaxkim, inn-asan: «Ma imos daɣ ǝššin meddan win di was tǝram ad t-ǝkkǝsa?» Ǝnnan-as: «Barɣabbas.»
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Inn-asan Bilatǝs: «Ma zʼaga za i Ɣaysa, was itawannu Ǝlmǝsix?» Ǝnnan-as ketnasan: «Itǝwǝtǝytǝyet fǝl tǝgǝttawt!»
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Mišan ya inn-asan ǝnaxkim: «Mafel za? Ma iɣšad?» Iqqal-asan awen as sahhaken imaslan-nasan wǝllen, ǝnnan: «Itǝwǝtǝytǝyet!»
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Inay Bilatǝs as wǝr d-ixǝssǝl wala daɣ awen, amaran tǝnajarwayat tǝtittǝy, idkal-du aman, iššorad sǝr-san ifassan-net dat tamattay, inna: «Nak ǝrruda daɣ ǝzni n alǝs di. Batu tǝdi kawanay a tǝqqal!»
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Tǝjajjayat tamattay kul tǝnna: «Iwǝret-ana alxaq n ǝzni-net nakkanay ǝd bararan-nana!»
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Tǝzzar ikkas-asan-du Bilatǝs Barɣabbas, Ɣaysa amaran isassag-as tenaɣay labasat s ǝlǝkkud, ikf-ay i sojitan y ad t-attaytayan.
26 — ausente —
27 Tǝzzar ewayan sojitan n ǝnaxkim Bilatǝs Ɣaysa, ǝkkan dǝr-ǝs ammas n aɣarɣar n aɣalla n ahan wa n ǝššǝriɣa. Ǝššedawan-du sojitan kul win ǝllanen den, ǝɣalayɣalayan-tu.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Ǝkkasan daɣ-as tabdoq-net, ǝssǝlsan-tu ǝbǝrnuz igan tǝzuɣay tǝsimaɣmaɣat zun wa lasan mǝnokalan, imos awen tǝhǝlǝlet daɣ-as.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Ǝzdăn tǝkǝbbut zun ta n mǝnokalan tǝgat daɣ šǝnnanan, ǝssǝwaran-tat y aɣaf-net, ǝgan agabal ǝn telant daɣ ǝfus-net wa n ǝɣil. Tǝzzar a dat-ǝs tigǝrǝffen, taggan daɣ-as tǝmakkakkayt, gannin-as: «Oyy-ik, ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud!»
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 A fall-as sutufan, tabazan-du agabal ǝn telant wen, ǝggatan sǝr-ǝs eɣaf-net.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Dǝffǝr as daɣ-as ǝyyǝwanan igi ǝn tǝmakkakkayt, ǝkkasan daɣ-as ǝbǝrnuz wa t-ǝssǝlsan den, ǝssoɣalan-tu isǝlsa-net, ewayan-tu y ad itǝwǝtǝytǝy.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Ǝhân tarrayt as ǝmmǝnayan ǝd Simɣon, imosan alǝs n aɣrǝm ǝn Qǝrwan, šahhaššalan-tu aggay ǝn tǝgǝttawt ta fǝl zʼitǝwǝtǝytǝy Ɣaysa.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Ewadan edag as itawannu Golgota, almaɣna n awen «Edag wa n Tǝkǝyya».
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Ǝkfan-t-in esmad n alɣanab irtâyan d eẓay. Iram-tan Ɣaysa, ugay ǝs tassay-nasan.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Dǝffǝr as t-ǝttǝytayan fǝl tǝgǝttawt, ad tuzanan šibǝddaɣ-net ǝs tǝšaɣeren.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Tǝzzar ǝqqiman ewalan-tu.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Ǝššolayan dǝnnǝg aɣaf-net ǝsǝllum, a fǝl iktâb as: «Awa Ɣaysa wa n Ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud», imos awen arat isidaganan ǝddǝlil wa fǝl immut.
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Tawataytayan dagma-net ǝššin meddan ǝn jujab ǝn baydagan. Iha iyyan aɣil-net, wa hadan zalgat-net.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 A daɣ-as tajaban aytedan win tallamen den, taggin-as arak batuten,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 gannin: «Dew! Kay wǝrgeɣ tǝnneɣ tǝfragaɣ ǝjǝbbǝrǝjji n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, tǝlasaq-qu akaras daɣ karad adan? Kud kay Barar ǝn Mǝššina tassafsaɣ iman-nak, tazzabbe-du tǝgǝttawt di!»
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Ǝmmǝk en da as daɣ-as taggan muzaran ǝn limaman, ǝd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud tamakkakkayt ǝntanay da, gannin:
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 «Alǝs wa isafsin aytedan, wǝr ifreg ǝsǝfsi ǝn man-net! Kud ǝnta a imosan ǝmǝnokal n Israyil, azzabbatet-du tǝgǝttawt ten! Ǝddi a sǝr-ǝs nǝzzǝgzǝn.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Iga attama-net daɣ Mǝššina. Agǝzet-tu Mǝššina ǝmǝrǝdda, kud ir-ay. Fǝlas a inna: "Nak Barar ǝn Mǝššina a mosa."»
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Ijujab ǝn baydagan win dagman-ǝs ǝttǝytaynen, da ǝhân šin-net s ǝmmǝk en da.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Ǝlsanat šiyyay akal ketnet, a obazan ɣur ammasnazal, har dǝffǝr tazzar.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Ɣur attayan ǝn tazzar, idkal Ɣaysa ǝmǝsli-net wǝllen, inna: «Eli, Eli, lama sabaxtani?» Almaɣna n awen: "Ǝmǝli-nin, Ǝmǝli-nin, mafel toyyeɣ-i ǝd man-in?"
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Ǝslan-as arat daɣ aytedan win ǝbdadnen den, ǝnnan: «Awen ǝnnǝbi Ilyas a iɣarru.»
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Tarmad as ozal iyyan daɣ-san, idkal-du tǝduft, issǝlmaq-qat daɣ esmad n alɣanab ikkizbaran wǝllen, ittal-tat d ǝmi n alawag ǝn telant, izzal-t-in i Ɣaysa y ad ašǝw.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Mišan ǝnkaran win hadatnen ad gannin: Ayy-ay, ad nǝssǝn a d-asu Ilyas assafs-ay.
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Amazay wen da, a daɣ ilas Ɣaysa ikus n ǝmǝsli issohen, ǝgmadan-tu man.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Assaɣat ten da a daɣ izzǝrrat əfər wa zǝwwǝran imosan anaɣer gər adag wa zəddigan əd wa ogaran tazdak daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, issǝrrat-du anaɣer wen ɣur afalla har eres. Inagaynagay amaḍal, ad tasarratnat tǝsălăten.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Ǝnnolaman zǝkwan, ǝnkaran-du nǝmǝttan aggotnen ǝmosnen inaɣbidan ǝn Mǝššina,
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 ǝgmadan-du izǝkwan. Dǝffǝr tanakra ǝn Ɣaysa, ǝggazan aɣrǝm wa zǝddigan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud a t-imosan Yerusalam. Inǝmmǝttan win den nifalalan y aytedan aggotnen.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 As inay kabtan ǝd sojitan win ogazen Ɣaysa ǝnǝgǝynǝgǝy wa iga amaḍal, d aratan win ǝganen den, tǝggaz-tan tasa zǝwwǝrat, ǝnnan: «Illikan as Barar ǝn Mǝššina awen!»
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Ǝllanat tǝdoden aggotnen den, ǝbdadnen sǝdi, ǝswâdnat. Šidoden šin den harwa daɣ akal ǝn Galilaya ad ǝddewnat ǝd Ɣaysa ǝssânnat daɣ-as.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Tǝh-enat Maryama Madǝl, ǝd Maryama ta n anna ǝn Yaqub ǝd Yusǝf, d anna ǝn maddanǝs ǝn Zabaday.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ill-ay alǝs n ǝmǝggergǝs igân esǝm Yusǝf, n ǝɣrǝm n Arimatay, imosan iyyan daɣ mǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa. Osa-du ɣur agadal ǝn tǝfuk,
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 ikka Bilatǝs, igmay daɣ-as taɣǝssa ǝn Ɣaysa. Tǝzzar omar Bilatǝs s ad itǝwǝyyu Yusǝf awǝy taɣǝssa ǝn Ɣaysa.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Idkal Yusǝf taɣǝssa ten, ig-et daɣ šifit tǝhossayat.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Eway-tat, issǝns-et daɣ ǝzǝkka aynayan imosan akazam isisaga i man-net. Tǝzzar isaɣɣararad-du tǝhunt zǝwwǝrat, ihar sǝr-ǝs imi n ǝzǝkka, igla.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Tǝlla Maryama Madǝl den, ǝd Maryama ta hadat, ǝqqimnat daɣ tǝnǝmiwǝla n ǝzǝkka wen.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 As iga ǝzǝl wa dǝffǝr awen, imosan ǝzǝl wa dǝffǝr ǝsǝmmutǝg n ǝzǝl wa n tǝsanfawt ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝglan muzaran ǝn limaman, ǝd Farisaytan, ǝkkan Bilatǝs,
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 ǝnnan-as: «Ya ǝmuzar, nǝkittǝw as anasbahu en harwa da iddar ad inna y aytedan: "Dǝffǝr karad adan a du-tǝwǝsankara daɣ tǝmattant."
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Daɣ adi amǝr s ad itǝwigǝz ǝzǝkka wen har ǝzǝl wa n karad, fǝl a du-wǝr-asin nalkiman-net akǝran taɣǝssa-net, ad gannin y aytedan: "Itawasankar-du daɣ tǝmattant." Bahu wa, as iga, ad agǝr wa azzaran.»
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Inn-asan Bilatǝs: «Ǝnta ǝddi da! Idawat ǝd tǝsǝgǝrt ǝn sojitan, tǝzǝzzigǝzam-tan ǝzǝkka ǝs tǝmǝwit tas tǝram.»
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Tǝzzar ǝkkan ǝzǝkka, ǝɣfalan-tu ǝɣradan ǝzǝzzǝwi wǝllen i tǝhunt ta tu-tǝharat, zazzagazan-tu i sojitan wen den.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.