Mateus 27
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 As affaw aɣôra, immǝnay asaggawar ǝn muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ketnasan, ad taggin šinaden daɣ batu ǝn Ɣaysa y a das-tǝtǝwǝxkǝm tǝmattant.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Ǝkradan-tu, ewayan-tu s ǝnaxkim Bilatǝs.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Yahuza wa igan Ɣaysa daɣ fassan, as inay as Ɣaysa itawaxkam-as attadib ǝn tǝmattant, udanat daɣ-as tǝmǝgraz, eway-du karadat tǝmǝrwen ǝn tafelt n ǝzrǝf šin igraw y tanat-issuɣal i muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Inn-asan: «Nak ǝgeɣ abakkad. Awedan wǝr nǝɣšed wala, a ǝge daɣ fassan, y ad itǝwǝnɣu!» Mišan ǝnnan-as: «Nakkanay wǝr nǝzlay daɣ tǝdi! Batu tǝdi kay a tǝqqal!»
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Igar Yahuza azrǝf wen daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, igla, iššolay iman-net ašǝk.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Ǝkkǝmmen-du muzaran ǝn limaman azrǝf wen, ǝnnan: «Ǝššǝriɣa-nana issixǝram fall-ana igi n ǝzrǝf wa daɣ ǝssǝnduq wa iha ǝrrǝzǝɣ n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, fǝlas azrǝf wa azni a d-igmad.»
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Ǝgan šinaden, ǝzzǝnzan daɣ ǝzrǝf wen tawagost as itawannu: «Tawagost n akanaw», y a tat-agin edag ǝn zǝkwan n aytedan win wǝr ila akal.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Awen daɣ a fǝlas tawagost ten, har azalada itawann-as: «Tawagost ta n ǝzni.»
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Ǝmmǝk en daɣ as inda awal wa iga ǝnnǝbi Irmǝya, as inna: «Ǝdkalan-du karadat tǝmǝrwen ǝn tafelt, ǝmosnen ǝlqimat tas t-ǝdkadan maddanǝs n Israyil.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Ǝzzǝnzan sǝr-ǝsnat tawagost ta n akanaw, s ǝmmǝk was di-omar Ǝmǝli.»
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Itawasabdad Ɣaysa dat ǝnaxkim Bilatǝs. Issǝstan-tu ǝnaxkim, inn-as: «Awak kay daɣ a imosan ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud?» Inn-as Ɣaysa: «Kay iman-nak as tǝnneɣ adi.»
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Mišan wǝr inna Ɣaysa wala daɣ batu ǝn lahanan win t-ǝssǝwaran muzaran ǝn limaman ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Tǝzzar inn-as Bilatǝs: «Wǝr tǝsǝlla i lahanan aggotnen win kay-ǝssǝwaran aytedan win?»
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Mišan wǝr das-inna Ɣaysa wala tǝfert iyyadda daɣ batuten šin. Arat wen isammaklal wǝllen s ǝnaxkim.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Imos alɣadat n ǝnaxkim as id d-iɣlay ǝmud wa n Akkay ad ikkǝs amaskasaw was tara tamattay agamad.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Azzaman en, ill-ay amaskasaw a fǝl tǝga masnat, igân esǝm Ɣaysa Barɣabbas.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Tǝzzar inna Bilatǝs y aytedan win ǝddewnen den: «Ma imos daɣ meddan win was taram a dawan-t-ǝkkǝsa? Awak Barɣabbas, me Ɣaysa was itawannu Ǝlmǝsix?»
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Bilatǝs issân as aššaddat ǝn manzaɣ a fǝl ǝgan muzaran ǝn limaman Ɣaysa daɣ fassan.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Amazay wa daɣ iqqim Bilatǝs daɣ adag wa n ǝššǝriɣa den, ǝnta as sǝr-ǝs du-tǝzammazal taɣurǝs tǝnn-as: «Alǝs di oɣâd, ad wǝr tǝggǝza batu-net, fǝlas ǝndod, ǝnâya daɣ targǝt alɣazab aggen fǝl ǝddǝlil-net.»
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Ǝnkaran muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝssǝrḍan tamattay s ad tǝgmǝy ad itǝwǝkkǝs Barɣabbas, tǝwǝkkǝsan man daɣ Ɣaysa.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Iššewal ǝnaxkim, inn-asan: «Ma imos daɣ ǝššin meddan win di was tǝram ad t-ǝkkǝsa?» Ǝnnan-as: «Barɣabbas.»
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Inn-asan Bilatǝs: «Ma zʼaga za i Ɣaysa, was itawannu Ǝlmǝsix?» Ǝnnan-as ketnasan: «Itǝwǝtǝytǝyet fǝl tǝgǝttawt!»
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Mišan ya inn-asan ǝnaxkim: «Mafel za? Ma iɣšad?» Iqqal-asan awen as sahhaken imaslan-nasan wǝllen, ǝnnan: «Itǝwǝtǝytǝyet!»
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Inay Bilatǝs as wǝr d-ixǝssǝl wala daɣ awen, amaran tǝnajarwayat tǝtittǝy, idkal-du aman, iššorad sǝr-san ifassan-net dat tamattay, inna: «Nak ǝrruda daɣ ǝzni n alǝs di. Batu tǝdi kawanay a tǝqqal!»
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Tǝjajjayat tamattay kul tǝnna: «Iwǝret-ana alxaq n ǝzni-net nakkanay ǝd bararan-nana!»
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Tǝzzar ikkas-asan-du Bilatǝs Barɣabbas, Ɣaysa amaran isassag-as tenaɣay labasat s ǝlǝkkud, ikf-ay i sojitan y ad t-attaytayan.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Tǝzzar ewayan sojitan n ǝnaxkim Bilatǝs Ɣaysa, ǝkkan dǝr-ǝs ammas n aɣarɣar n aɣalla n ahan wa n ǝššǝriɣa. Ǝššedawan-du sojitan kul win ǝllanen den, ǝɣalayɣalayan-tu.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Ǝkkasan daɣ-as tabdoq-net, ǝssǝlsan-tu ǝbǝrnuz igan tǝzuɣay tǝsimaɣmaɣat zun wa lasan mǝnokalan, imos awen tǝhǝlǝlet daɣ-as.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Ǝzdăn tǝkǝbbut zun ta n mǝnokalan tǝgat daɣ šǝnnanan, ǝssǝwaran-tat y aɣaf-net, ǝgan agabal ǝn telant daɣ ǝfus-net wa n ǝɣil. Tǝzzar a dat-ǝs tigǝrǝffen, taggan daɣ-as tǝmakkakkayt, gannin-as: «Oyy-ik, ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud!»
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 A fall-as sutufan, tabazan-du agabal ǝn telant wen, ǝggatan sǝr-ǝs eɣaf-net.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Dǝffǝr as daɣ-as ǝyyǝwanan igi ǝn tǝmakkakkayt, ǝkkasan daɣ-as ǝbǝrnuz wa t-ǝssǝlsan den, ǝssoɣalan-tu isǝlsa-net, ewayan-tu y ad itǝwǝtǝytǝy.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Ǝhân tarrayt as ǝmmǝnayan ǝd Simɣon, imosan alǝs n aɣrǝm ǝn Qǝrwan, šahhaššalan-tu aggay ǝn tǝgǝttawt ta fǝl zʼitǝwǝtǝytǝy Ɣaysa.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Ewadan edag as itawannu Golgota, almaɣna n awen «Edag wa n Tǝkǝyya».
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Ǝkfan-t-in esmad n alɣanab irtâyan d eẓay. Iram-tan Ɣaysa, ugay ǝs tassay-nasan.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Dǝffǝr as t-ǝttǝytayan fǝl tǝgǝttawt, ad tuzanan šibǝddaɣ-net ǝs tǝšaɣeren.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Tǝzzar ǝqqiman ewalan-tu.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Ǝššolayan dǝnnǝg aɣaf-net ǝsǝllum, a fǝl iktâb as: «Awa Ɣaysa wa n Ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud», imos awen arat isidaganan ǝddǝlil wa fǝl immut.
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Tawataytayan dagma-net ǝššin meddan ǝn jujab ǝn baydagan. Iha iyyan aɣil-net, wa hadan zalgat-net.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 A daɣ-as tajaban aytedan win tallamen den, taggin-as arak batuten,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 gannin: «Dew! Kay wǝrgeɣ tǝnneɣ tǝfragaɣ ǝjǝbbǝrǝjji n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, tǝlasaq-qu akaras daɣ karad adan? Kud kay Barar ǝn Mǝššina tassafsaɣ iman-nak, tazzabbe-du tǝgǝttawt di!»
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Ǝmmǝk en da as daɣ-as taggan muzaran ǝn limaman, ǝd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud tamakkakkayt ǝntanay da, gannin:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 «Alǝs wa isafsin aytedan, wǝr ifreg ǝsǝfsi ǝn man-net! Kud ǝnta a imosan ǝmǝnokal n Israyil, azzabbatet-du tǝgǝttawt ten! Ǝddi a sǝr-ǝs nǝzzǝgzǝn.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Iga attama-net daɣ Mǝššina. Agǝzet-tu Mǝššina ǝmǝrǝdda, kud ir-ay. Fǝlas a inna: "Nak Barar ǝn Mǝššina a mosa."»
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Ijujab ǝn baydagan win dagman-ǝs ǝttǝytaynen, da ǝhân šin-net s ǝmmǝk en da.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Ǝlsanat šiyyay akal ketnet, a obazan ɣur ammasnazal, har dǝffǝr tazzar.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Ɣur attayan ǝn tazzar, idkal Ɣaysa ǝmǝsli-net wǝllen, inna: «Eli, Eli, lama sabaxtani?» Almaɣna n awen: "Ǝmǝli-nin, Ǝmǝli-nin, mafel toyyeɣ-i ǝd man-in?"
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Ǝslan-as arat daɣ aytedan win ǝbdadnen den, ǝnnan: «Awen ǝnnǝbi Ilyas a iɣarru.»
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Tarmad as ozal iyyan daɣ-san, idkal-du tǝduft, issǝlmaq-qat daɣ esmad n alɣanab ikkizbaran wǝllen, ittal-tat d ǝmi n alawag ǝn telant, izzal-t-in i Ɣaysa y ad ašǝw.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Mišan ǝnkaran win hadatnen ad gannin: Ayy-ay, ad nǝssǝn a d-asu Ilyas assafs-ay.
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Amazay wen da, a daɣ ilas Ɣaysa ikus n ǝmǝsli issohen, ǝgmadan-tu man.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Assaɣat ten da a daɣ izzǝrrat əfər wa zǝwwǝran imosan anaɣer gər adag wa zəddigan əd wa ogaran tazdak daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, issǝrrat-du anaɣer wen ɣur afalla har eres. Inagaynagay amaḍal, ad tasarratnat tǝsălăten.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Ǝnnolaman zǝkwan, ǝnkaran-du nǝmǝttan aggotnen ǝmosnen inaɣbidan ǝn Mǝššina,
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 ǝgmadan-du izǝkwan. Dǝffǝr tanakra ǝn Ɣaysa, ǝggazan aɣrǝm wa zǝddigan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud a t-imosan Yerusalam. Inǝmmǝttan win den nifalalan y aytedan aggotnen.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 As inay kabtan ǝd sojitan win ogazen Ɣaysa ǝnǝgǝynǝgǝy wa iga amaḍal, d aratan win ǝganen den, tǝggaz-tan tasa zǝwwǝrat, ǝnnan: «Illikan as Barar ǝn Mǝššina awen!»
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Ǝllanat tǝdoden aggotnen den, ǝbdadnen sǝdi, ǝswâdnat. Šidoden šin den harwa daɣ akal ǝn Galilaya ad ǝddewnat ǝd Ɣaysa ǝssânnat daɣ-as.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Tǝh-enat Maryama Madǝl, ǝd Maryama ta n anna ǝn Yaqub ǝd Yusǝf, d anna ǝn maddanǝs ǝn Zabaday.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ill-ay alǝs n ǝmǝggergǝs igân esǝm Yusǝf, n ǝɣrǝm n Arimatay, imosan iyyan daɣ mǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa. Osa-du ɣur agadal ǝn tǝfuk,
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 ikka Bilatǝs, igmay daɣ-as taɣǝssa ǝn Ɣaysa. Tǝzzar omar Bilatǝs s ad itǝwǝyyu Yusǝf awǝy taɣǝssa ǝn Ɣaysa.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Idkal Yusǝf taɣǝssa ten, ig-et daɣ šifit tǝhossayat.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Eway-tat, issǝns-et daɣ ǝzǝkka aynayan imosan akazam isisaga i man-net. Tǝzzar isaɣɣararad-du tǝhunt zǝwwǝrat, ihar sǝr-ǝs imi n ǝzǝkka, igla.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Tǝlla Maryama Madǝl den, ǝd Maryama ta hadat, ǝqqimnat daɣ tǝnǝmiwǝla n ǝzǝkka wen.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 As iga ǝzǝl wa dǝffǝr awen, imosan ǝzǝl wa dǝffǝr ǝsǝmmutǝg n ǝzǝl wa n tǝsanfawt ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝglan muzaran ǝn limaman, ǝd Farisaytan, ǝkkan Bilatǝs,
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 ǝnnan-as: «Ya ǝmuzar, nǝkittǝw as anasbahu en harwa da iddar ad inna y aytedan: "Dǝffǝr karad adan a du-tǝwǝsankara daɣ tǝmattant."
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Daɣ adi amǝr s ad itǝwigǝz ǝzǝkka wen har ǝzǝl wa n karad, fǝl a du-wǝr-asin nalkiman-net akǝran taɣǝssa-net, ad gannin y aytedan: "Itawasankar-du daɣ tǝmattant." Bahu wa, as iga, ad agǝr wa azzaran.»
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Inn-asan Bilatǝs: «Ǝnta ǝddi da! Idawat ǝd tǝsǝgǝrt ǝn sojitan, tǝzǝzzigǝzam-tan ǝzǝkka ǝs tǝmǝwit tas tǝram.»
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Tǝzzar ǝkkan ǝzǝkka, ǝɣfalan-tu ǝɣradan ǝzǝzzǝwi wǝllen i tǝhunt ta tu-tǝharat, zazzagazan-tu i sojitan wen den.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.