Mateus 27

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 As affaw aɣôra, immǝnay asaggawar ǝn muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ketnasan, ad taggin šinaden daɣ batu ǝn Ɣaysa y a das-tǝtǝwǝxkǝm tǝmattant.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Ǝkradan-tu, ewayan-tu s ǝnaxkim Bilatǝs.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Yahuza wa igan Ɣaysa daɣ fassan, as inay as Ɣaysa itawaxkam-as attadib ǝn tǝmattant, udanat daɣ-as tǝmǝgraz, eway-du karadat tǝmǝrwen ǝn tafelt n ǝzrǝf šin igraw y tanat-issuɣal i muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Inn-asan: «Nak ǝgeɣ abakkad. Awedan wǝr nǝɣšed wala, a ǝge daɣ fassan, y ad itǝwǝnɣu!» Mišan ǝnnan-as: «Nakkanay wǝr nǝzlay daɣ tǝdi! Batu tǝdi kay a tǝqqal!»
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Igar Yahuza azrǝf wen daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, igla, iššolay iman-net ašǝk.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Ǝkkǝmmen-du muzaran ǝn limaman azrǝf wen, ǝnnan: «Ǝššǝriɣa-nana issixǝram fall-ana igi n ǝzrǝf wa daɣ ǝssǝnduq wa iha ǝrrǝzǝɣ n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, fǝlas azrǝf wa azni a d-igmad.»
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Ǝgan šinaden, ǝzzǝnzan daɣ ǝzrǝf wen tawagost as itawannu: «Tawagost n akanaw», y a tat-agin edag ǝn zǝkwan n aytedan win wǝr ila akal.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Awen daɣ a fǝlas tawagost ten, har azalada itawann-as: «Tawagost ta n ǝzni.»
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Ǝmmǝk en daɣ as inda awal wa iga ǝnnǝbi Irmǝya, as inna: «Ǝdkalan-du karadat tǝmǝrwen ǝn tafelt, ǝmosnen ǝlqimat tas t-ǝdkadan maddanǝs n Israyil.
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 Ǝzzǝnzan sǝr-ǝsnat tawagost ta n akanaw, s ǝmmǝk was di-omar Ǝmǝli.»
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Itawasabdad Ɣaysa dat ǝnaxkim Bilatǝs. Issǝstan-tu ǝnaxkim, inn-as: «Awak kay daɣ a imosan ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud?» Inn-as Ɣaysa: «Kay iman-nak as tǝnneɣ adi.»
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Mišan wǝr inna Ɣaysa wala daɣ batu ǝn lahanan win t-ǝssǝwaran muzaran ǝn limaman ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Tǝzzar inn-as Bilatǝs: «Wǝr tǝsǝlla i lahanan aggotnen win kay-ǝssǝwaran aytedan win?»
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Mišan wǝr das-inna Ɣaysa wala tǝfert iyyadda daɣ batuten šin. Arat wen isammaklal wǝllen s ǝnaxkim.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Imos alɣadat n ǝnaxkim as id d-iɣlay ǝmud wa n Akkay ad ikkǝs amaskasaw was tara tamattay agamad.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Azzaman en, ill-ay amaskasaw a fǝl tǝga masnat, igân esǝm Ɣaysa Barɣabbas.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Tǝzzar inna Bilatǝs y aytedan win ǝddewnen den: «Ma imos daɣ meddan win was taram a dawan-t-ǝkkǝsa? Awak Barɣabbas, me Ɣaysa was itawannu Ǝlmǝsix?»
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Bilatǝs issân as aššaddat ǝn manzaɣ a fǝl ǝgan muzaran ǝn limaman Ɣaysa daɣ fassan.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Amazay wa daɣ iqqim Bilatǝs daɣ adag wa n ǝššǝriɣa den, ǝnta as sǝr-ǝs du-tǝzammazal taɣurǝs tǝnn-as: «Alǝs di oɣâd, ad wǝr tǝggǝza batu-net, fǝlas ǝndod, ǝnâya daɣ targǝt alɣazab aggen fǝl ǝddǝlil-net.»
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Ǝnkaran muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝssǝrḍan tamattay s ad tǝgmǝy ad itǝwǝkkǝs Barɣabbas, tǝwǝkkǝsan man daɣ Ɣaysa.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Iššewal ǝnaxkim, inn-asan: «Ma imos daɣ ǝššin meddan win di was tǝram ad t-ǝkkǝsa?» Ǝnnan-as: «Barɣabbas.»
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Inn-asan Bilatǝs: «Ma zʼaga za i Ɣaysa, was itawannu Ǝlmǝsix?» Ǝnnan-as ketnasan: «Itǝwǝtǝytǝyet fǝl tǝgǝttawt!»
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Mišan ya inn-asan ǝnaxkim: «Mafel za? Ma iɣšad?» Iqqal-asan awen as sahhaken imaslan-nasan wǝllen, ǝnnan: «Itǝwǝtǝytǝyet!»
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Inay Bilatǝs as wǝr d-ixǝssǝl wala daɣ awen, amaran tǝnajarwayat tǝtittǝy, idkal-du aman, iššorad sǝr-san ifassan-net dat tamattay, inna: «Nak ǝrruda daɣ ǝzni n alǝs di. Batu tǝdi kawanay a tǝqqal!»
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Tǝjajjayat tamattay kul tǝnna: «Iwǝret-ana alxaq n ǝzni-net nakkanay ǝd bararan-nana!»
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Tǝzzar ikkas-asan-du Bilatǝs Barɣabbas, Ɣaysa amaran isassag-as tenaɣay labasat s ǝlǝkkud, ikf-ay i sojitan y ad t-attaytayan.
26 — ausente —
27 Tǝzzar ewayan sojitan n ǝnaxkim Bilatǝs Ɣaysa, ǝkkan dǝr-ǝs ammas n aɣarɣar n aɣalla n ahan wa n ǝššǝriɣa. Ǝššedawan-du sojitan kul win ǝllanen den, ǝɣalayɣalayan-tu.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Ǝkkasan daɣ-as tabdoq-net, ǝssǝlsan-tu ǝbǝrnuz igan tǝzuɣay tǝsimaɣmaɣat zun wa lasan mǝnokalan, imos awen tǝhǝlǝlet daɣ-as.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Ǝzdăn tǝkǝbbut zun ta n mǝnokalan tǝgat daɣ šǝnnanan, ǝssǝwaran-tat y aɣaf-net, ǝgan agabal ǝn telant daɣ ǝfus-net wa n ǝɣil. Tǝzzar a dat-ǝs tigǝrǝffen, taggan daɣ-as tǝmakkakkayt, gannin-as: «Oyy-ik, ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud!»
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 A fall-as sutufan, tabazan-du agabal ǝn telant wen, ǝggatan sǝr-ǝs eɣaf-net.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Dǝffǝr as daɣ-as ǝyyǝwanan igi ǝn tǝmakkakkayt, ǝkkasan daɣ-as ǝbǝrnuz wa t-ǝssǝlsan den, ǝssoɣalan-tu isǝlsa-net, ewayan-tu y ad itǝwǝtǝytǝy.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Ǝhân tarrayt as ǝmmǝnayan ǝd Simɣon, imosan alǝs n aɣrǝm ǝn Qǝrwan, šahhaššalan-tu aggay ǝn tǝgǝttawt ta fǝl zʼitǝwǝtǝytǝy Ɣaysa.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Ewadan edag as itawannu Golgota, almaɣna n awen «Edag wa n Tǝkǝyya».
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Ǝkfan-t-in esmad n alɣanab irtâyan d eẓay. Iram-tan Ɣaysa, ugay ǝs tassay-nasan.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Dǝffǝr as t-ǝttǝytayan fǝl tǝgǝttawt, ad tuzanan šibǝddaɣ-net ǝs tǝšaɣeren.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Tǝzzar ǝqqiman ewalan-tu.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Ǝššolayan dǝnnǝg aɣaf-net ǝsǝllum, a fǝl iktâb as: «Awa Ɣaysa wa n Ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud», imos awen arat isidaganan ǝddǝlil wa fǝl immut.
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Tawataytayan dagma-net ǝššin meddan ǝn jujab ǝn baydagan. Iha iyyan aɣil-net, wa hadan zalgat-net.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 A daɣ-as tajaban aytedan win tallamen den, taggin-as arak batuten,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 gannin: «Dew! Kay wǝrgeɣ tǝnneɣ tǝfragaɣ ǝjǝbbǝrǝjji n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, tǝlasaq-qu akaras daɣ karad adan? Kud kay Barar ǝn Mǝššina tassafsaɣ iman-nak, tazzabbe-du tǝgǝttawt di!»
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Ǝmmǝk en da as daɣ-as taggan muzaran ǝn limaman, ǝd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud tamakkakkayt ǝntanay da, gannin:
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 «Alǝs wa isafsin aytedan, wǝr ifreg ǝsǝfsi ǝn man-net! Kud ǝnta a imosan ǝmǝnokal n Israyil, azzabbatet-du tǝgǝttawt ten! Ǝddi a sǝr-ǝs nǝzzǝgzǝn.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Iga attama-net daɣ Mǝššina. Agǝzet-tu Mǝššina ǝmǝrǝdda, kud ir-ay. Fǝlas a inna: "Nak Barar ǝn Mǝššina a mosa."»
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Ijujab ǝn baydagan win dagman-ǝs ǝttǝytaynen, da ǝhân šin-net s ǝmmǝk en da.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Ǝlsanat šiyyay akal ketnet, a obazan ɣur ammasnazal, har dǝffǝr tazzar.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Ɣur attayan ǝn tazzar, idkal Ɣaysa ǝmǝsli-net wǝllen, inna: «Eli, Eli, lama sabaxtani?» Almaɣna n awen: "Ǝmǝli-nin, Ǝmǝli-nin, mafel toyyeɣ-i ǝd man-in?"
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Ǝslan-as arat daɣ aytedan win ǝbdadnen den, ǝnnan: «Awen ǝnnǝbi Ilyas a iɣarru.»
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Tarmad as ozal iyyan daɣ-san, idkal-du tǝduft, issǝlmaq-qat daɣ esmad n alɣanab ikkizbaran wǝllen, ittal-tat d ǝmi n alawag ǝn telant, izzal-t-in i Ɣaysa y ad ašǝw.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Mišan ǝnkaran win hadatnen ad gannin: Ayy-ay, ad nǝssǝn a d-asu Ilyas assafs-ay.
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Amazay wen da, a daɣ ilas Ɣaysa ikus n ǝmǝsli issohen, ǝgmadan-tu man.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Assaɣat ten da a daɣ izzǝrrat əfər wa zǝwwǝran imosan anaɣer gər adag wa zəddigan əd wa ogaran tazdak daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, issǝrrat-du anaɣer wen ɣur afalla har eres. Inagaynagay amaḍal, ad tasarratnat tǝsălăten.
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 Ǝnnolaman zǝkwan, ǝnkaran-du nǝmǝttan aggotnen ǝmosnen inaɣbidan ǝn Mǝššina,
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 ǝgmadan-du izǝkwan. Dǝffǝr tanakra ǝn Ɣaysa, ǝggazan aɣrǝm wa zǝddigan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud a t-imosan Yerusalam. Inǝmmǝttan win den nifalalan y aytedan aggotnen.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 As inay kabtan ǝd sojitan win ogazen Ɣaysa ǝnǝgǝynǝgǝy wa iga amaḍal, d aratan win ǝganen den, tǝggaz-tan tasa zǝwwǝrat, ǝnnan: «Illikan as Barar ǝn Mǝššina awen!»
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Ǝllanat tǝdoden aggotnen den, ǝbdadnen sǝdi, ǝswâdnat. Šidoden šin den harwa daɣ akal ǝn Galilaya ad ǝddewnat ǝd Ɣaysa ǝssânnat daɣ-as.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Tǝh-enat Maryama Madǝl, ǝd Maryama ta n anna ǝn Yaqub ǝd Yusǝf, d anna ǝn maddanǝs ǝn Zabaday.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ill-ay alǝs n ǝmǝggergǝs igân esǝm Yusǝf, n ǝɣrǝm n Arimatay, imosan iyyan daɣ mǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa. Osa-du ɣur agadal ǝn tǝfuk,
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 ikka Bilatǝs, igmay daɣ-as taɣǝssa ǝn Ɣaysa. Tǝzzar omar Bilatǝs s ad itǝwǝyyu Yusǝf awǝy taɣǝssa ǝn Ɣaysa.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Idkal Yusǝf taɣǝssa ten, ig-et daɣ šifit tǝhossayat.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 Eway-tat, issǝns-et daɣ ǝzǝkka aynayan imosan akazam isisaga i man-net. Tǝzzar isaɣɣararad-du tǝhunt zǝwwǝrat, ihar sǝr-ǝs imi n ǝzǝkka, igla.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Tǝlla Maryama Madǝl den, ǝd Maryama ta hadat, ǝqqimnat daɣ tǝnǝmiwǝla n ǝzǝkka wen.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 As iga ǝzǝl wa dǝffǝr awen, imosan ǝzǝl wa dǝffǝr ǝsǝmmutǝg n ǝzǝl wa n tǝsanfawt ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝglan muzaran ǝn limaman, ǝd Farisaytan, ǝkkan Bilatǝs,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 ǝnnan-as: «Ya ǝmuzar, nǝkittǝw as anasbahu en harwa da iddar ad inna y aytedan: "Dǝffǝr karad adan a du-tǝwǝsankara daɣ tǝmattant."
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Daɣ adi amǝr s ad itǝwigǝz ǝzǝkka wen har ǝzǝl wa n karad, fǝl a du-wǝr-asin nalkiman-net akǝran taɣǝssa-net, ad gannin y aytedan: "Itawasankar-du daɣ tǝmattant." Bahu wa, as iga, ad agǝr wa azzaran.»
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Inn-asan Bilatǝs: «Ǝnta ǝddi da! Idawat ǝd tǝsǝgǝrt ǝn sojitan, tǝzǝzzigǝzam-tan ǝzǝkka ǝs tǝmǝwit tas tǝram.»
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Tǝzzar ǝkkan ǝzǝkka, ǝɣfalan-tu ǝɣradan ǝzǝzzǝwi wǝllen i tǝhunt ta tu-tǝharat, zazzagazan-tu i sojitan wen den.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.