Mateus 27

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 As affaw aɣôra, immǝnay asaggawar ǝn muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ketnasan, ad taggin šinaden daɣ batu ǝn Ɣaysa y a das-tǝtǝwǝxkǝm tǝmattant.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Ǝkradan-tu, ewayan-tu s ǝnaxkim Bilatǝs.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Yahuza wa igan Ɣaysa daɣ fassan, as inay as Ɣaysa itawaxkam-as attadib ǝn tǝmattant, udanat daɣ-as tǝmǝgraz, eway-du karadat tǝmǝrwen ǝn tafelt n ǝzrǝf šin igraw y tanat-issuɣal i muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Inn-asan: «Nak ǝgeɣ abakkad. Awedan wǝr nǝɣšed wala, a ǝge daɣ fassan, y ad itǝwǝnɣu!» Mišan ǝnnan-as: «Nakkanay wǝr nǝzlay daɣ tǝdi! Batu tǝdi kay a tǝqqal!»
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Igar Yahuza azrǝf wen daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, igla, iššolay iman-net ašǝk.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Ǝkkǝmmen-du muzaran ǝn limaman azrǝf wen, ǝnnan: «Ǝššǝriɣa-nana issixǝram fall-ana igi n ǝzrǝf wa daɣ ǝssǝnduq wa iha ǝrrǝzǝɣ n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, fǝlas azrǝf wa azni a d-igmad.»
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Ǝgan šinaden, ǝzzǝnzan daɣ ǝzrǝf wen tawagost as itawannu: «Tawagost n akanaw», y a tat-agin edag ǝn zǝkwan n aytedan win wǝr ila akal.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Awen daɣ a fǝlas tawagost ten, har azalada itawann-as: «Tawagost ta n ǝzni.»
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Ǝmmǝk en daɣ as inda awal wa iga ǝnnǝbi Irmǝya, as inna: «Ǝdkalan-du karadat tǝmǝrwen ǝn tafelt, ǝmosnen ǝlqimat tas t-ǝdkadan maddanǝs n Israyil.
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 Ǝzzǝnzan sǝr-ǝsnat tawagost ta n akanaw, s ǝmmǝk was di-omar Ǝmǝli.»
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Itawasabdad Ɣaysa dat ǝnaxkim Bilatǝs. Issǝstan-tu ǝnaxkim, inn-as: «Awak kay daɣ a imosan ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud?» Inn-as Ɣaysa: «Kay iman-nak as tǝnneɣ adi.»
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Mišan wǝr inna Ɣaysa wala daɣ batu ǝn lahanan win t-ǝssǝwaran muzaran ǝn limaman ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Tǝzzar inn-as Bilatǝs: «Wǝr tǝsǝlla i lahanan aggotnen win kay-ǝssǝwaran aytedan win?»
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Mišan wǝr das-inna Ɣaysa wala tǝfert iyyadda daɣ batuten šin. Arat wen isammaklal wǝllen s ǝnaxkim.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Imos alɣadat n ǝnaxkim as id d-iɣlay ǝmud wa n Akkay ad ikkǝs amaskasaw was tara tamattay agamad.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Azzaman en, ill-ay amaskasaw a fǝl tǝga masnat, igân esǝm Ɣaysa Barɣabbas.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Tǝzzar inna Bilatǝs y aytedan win ǝddewnen den: «Ma imos daɣ meddan win was taram a dawan-t-ǝkkǝsa? Awak Barɣabbas, me Ɣaysa was itawannu Ǝlmǝsix?»
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Bilatǝs issân as aššaddat ǝn manzaɣ a fǝl ǝgan muzaran ǝn limaman Ɣaysa daɣ fassan.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Amazay wa daɣ iqqim Bilatǝs daɣ adag wa n ǝššǝriɣa den, ǝnta as sǝr-ǝs du-tǝzammazal taɣurǝs tǝnn-as: «Alǝs di oɣâd, ad wǝr tǝggǝza batu-net, fǝlas ǝndod, ǝnâya daɣ targǝt alɣazab aggen fǝl ǝddǝlil-net.»
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Ǝnkaran muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝssǝrḍan tamattay s ad tǝgmǝy ad itǝwǝkkǝs Barɣabbas, tǝwǝkkǝsan man daɣ Ɣaysa.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Iššewal ǝnaxkim, inn-asan: «Ma imos daɣ ǝššin meddan win di was tǝram ad t-ǝkkǝsa?» Ǝnnan-as: «Barɣabbas.»
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Inn-asan Bilatǝs: «Ma zʼaga za i Ɣaysa, was itawannu Ǝlmǝsix?» Ǝnnan-as ketnasan: «Itǝwǝtǝytǝyet fǝl tǝgǝttawt!»
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Mišan ya inn-asan ǝnaxkim: «Mafel za? Ma iɣšad?» Iqqal-asan awen as sahhaken imaslan-nasan wǝllen, ǝnnan: «Itǝwǝtǝytǝyet!»
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Inay Bilatǝs as wǝr d-ixǝssǝl wala daɣ awen, amaran tǝnajarwayat tǝtittǝy, idkal-du aman, iššorad sǝr-san ifassan-net dat tamattay, inna: «Nak ǝrruda daɣ ǝzni n alǝs di. Batu tǝdi kawanay a tǝqqal!»
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Tǝjajjayat tamattay kul tǝnna: «Iwǝret-ana alxaq n ǝzni-net nakkanay ǝd bararan-nana!»
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Tǝzzar ikkas-asan-du Bilatǝs Barɣabbas, Ɣaysa amaran isassag-as tenaɣay labasat s ǝlǝkkud, ikf-ay i sojitan y ad t-attaytayan.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Tǝzzar ewayan sojitan n ǝnaxkim Bilatǝs Ɣaysa, ǝkkan dǝr-ǝs ammas n aɣarɣar n aɣalla n ahan wa n ǝššǝriɣa. Ǝššedawan-du sojitan kul win ǝllanen den, ǝɣalayɣalayan-tu.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Ǝkkasan daɣ-as tabdoq-net, ǝssǝlsan-tu ǝbǝrnuz igan tǝzuɣay tǝsimaɣmaɣat zun wa lasan mǝnokalan, imos awen tǝhǝlǝlet daɣ-as.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Ǝzdăn tǝkǝbbut zun ta n mǝnokalan tǝgat daɣ šǝnnanan, ǝssǝwaran-tat y aɣaf-net, ǝgan agabal ǝn telant daɣ ǝfus-net wa n ǝɣil. Tǝzzar a dat-ǝs tigǝrǝffen, taggan daɣ-as tǝmakkakkayt, gannin-as: «Oyy-ik, ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud!»
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 A fall-as sutufan, tabazan-du agabal ǝn telant wen, ǝggatan sǝr-ǝs eɣaf-net.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Dǝffǝr as daɣ-as ǝyyǝwanan igi ǝn tǝmakkakkayt, ǝkkasan daɣ-as ǝbǝrnuz wa t-ǝssǝlsan den, ǝssoɣalan-tu isǝlsa-net, ewayan-tu y ad itǝwǝtǝytǝy.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Ǝhân tarrayt as ǝmmǝnayan ǝd Simɣon, imosan alǝs n aɣrǝm ǝn Qǝrwan, šahhaššalan-tu aggay ǝn tǝgǝttawt ta fǝl zʼitǝwǝtǝytǝy Ɣaysa.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Ewadan edag as itawannu Golgota, almaɣna n awen «Edag wa n Tǝkǝyya».
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Ǝkfan-t-in esmad n alɣanab irtâyan d eẓay. Iram-tan Ɣaysa, ugay ǝs tassay-nasan.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Dǝffǝr as t-ǝttǝytayan fǝl tǝgǝttawt, ad tuzanan šibǝddaɣ-net ǝs tǝšaɣeren.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Tǝzzar ǝqqiman ewalan-tu.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Ǝššolayan dǝnnǝg aɣaf-net ǝsǝllum, a fǝl iktâb as: «Awa Ɣaysa wa n Ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud», imos awen arat isidaganan ǝddǝlil wa fǝl immut.
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Tawataytayan dagma-net ǝššin meddan ǝn jujab ǝn baydagan. Iha iyyan aɣil-net, wa hadan zalgat-net.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 A daɣ-as tajaban aytedan win tallamen den, taggin-as arak batuten,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 gannin: «Dew! Kay wǝrgeɣ tǝnneɣ tǝfragaɣ ǝjǝbbǝrǝjji n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, tǝlasaq-qu akaras daɣ karad adan? Kud kay Barar ǝn Mǝššina tassafsaɣ iman-nak, tazzabbe-du tǝgǝttawt di!»
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Ǝmmǝk en da as daɣ-as taggan muzaran ǝn limaman, ǝd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud tamakkakkayt ǝntanay da, gannin:
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 «Alǝs wa isafsin aytedan, wǝr ifreg ǝsǝfsi ǝn man-net! Kud ǝnta a imosan ǝmǝnokal n Israyil, azzabbatet-du tǝgǝttawt ten! Ǝddi a sǝr-ǝs nǝzzǝgzǝn.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Iga attama-net daɣ Mǝššina. Agǝzet-tu Mǝššina ǝmǝrǝdda, kud ir-ay. Fǝlas a inna: "Nak Barar ǝn Mǝššina a mosa."»
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Ijujab ǝn baydagan win dagman-ǝs ǝttǝytaynen, da ǝhân šin-net s ǝmmǝk en da.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Ǝlsanat šiyyay akal ketnet, a obazan ɣur ammasnazal, har dǝffǝr tazzar.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Ɣur attayan ǝn tazzar, idkal Ɣaysa ǝmǝsli-net wǝllen, inna: «Eli, Eli, lama sabaxtani?» Almaɣna n awen: "Ǝmǝli-nin, Ǝmǝli-nin, mafel toyyeɣ-i ǝd man-in?"
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Ǝslan-as arat daɣ aytedan win ǝbdadnen den, ǝnnan: «Awen ǝnnǝbi Ilyas a iɣarru.»
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Tarmad as ozal iyyan daɣ-san, idkal-du tǝduft, issǝlmaq-qat daɣ esmad n alɣanab ikkizbaran wǝllen, ittal-tat d ǝmi n alawag ǝn telant, izzal-t-in i Ɣaysa y ad ašǝw.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Mišan ǝnkaran win hadatnen ad gannin: Ayy-ay, ad nǝssǝn a d-asu Ilyas assafs-ay.
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Amazay wen da, a daɣ ilas Ɣaysa ikus n ǝmǝsli issohen, ǝgmadan-tu man.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Assaɣat ten da a daɣ izzǝrrat əfər wa zǝwwǝran imosan anaɣer gər adag wa zəddigan əd wa ogaran tazdak daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, issǝrrat-du anaɣer wen ɣur afalla har eres. Inagaynagay amaḍal, ad tasarratnat tǝsălăten.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Ǝnnolaman zǝkwan, ǝnkaran-du nǝmǝttan aggotnen ǝmosnen inaɣbidan ǝn Mǝššina,
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 ǝgmadan-du izǝkwan. Dǝffǝr tanakra ǝn Ɣaysa, ǝggazan aɣrǝm wa zǝddigan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud a t-imosan Yerusalam. Inǝmmǝttan win den nifalalan y aytedan aggotnen.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 As inay kabtan ǝd sojitan win ogazen Ɣaysa ǝnǝgǝynǝgǝy wa iga amaḍal, d aratan win ǝganen den, tǝggaz-tan tasa zǝwwǝrat, ǝnnan: «Illikan as Barar ǝn Mǝššina awen!»
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Ǝllanat tǝdoden aggotnen den, ǝbdadnen sǝdi, ǝswâdnat. Šidoden šin den harwa daɣ akal ǝn Galilaya ad ǝddewnat ǝd Ɣaysa ǝssânnat daɣ-as.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Tǝh-enat Maryama Madǝl, ǝd Maryama ta n anna ǝn Yaqub ǝd Yusǝf, d anna ǝn maddanǝs ǝn Zabaday.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Ill-ay alǝs n ǝmǝggergǝs igân esǝm Yusǝf, n ǝɣrǝm n Arimatay, imosan iyyan daɣ mǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa. Osa-du ɣur agadal ǝn tǝfuk,
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 ikka Bilatǝs, igmay daɣ-as taɣǝssa ǝn Ɣaysa. Tǝzzar omar Bilatǝs s ad itǝwǝyyu Yusǝf awǝy taɣǝssa ǝn Ɣaysa.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Idkal Yusǝf taɣǝssa ten, ig-et daɣ šifit tǝhossayat.
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 Eway-tat, issǝns-et daɣ ǝzǝkka aynayan imosan akazam isisaga i man-net. Tǝzzar isaɣɣararad-du tǝhunt zǝwwǝrat, ihar sǝr-ǝs imi n ǝzǝkka, igla.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Tǝlla Maryama Madǝl den, ǝd Maryama ta hadat, ǝqqimnat daɣ tǝnǝmiwǝla n ǝzǝkka wen.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 As iga ǝzǝl wa dǝffǝr awen, imosan ǝzǝl wa dǝffǝr ǝsǝmmutǝg n ǝzǝl wa n tǝsanfawt ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝglan muzaran ǝn limaman, ǝd Farisaytan, ǝkkan Bilatǝs,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 ǝnnan-as: «Ya ǝmuzar, nǝkittǝw as anasbahu en harwa da iddar ad inna y aytedan: "Dǝffǝr karad adan a du-tǝwǝsankara daɣ tǝmattant."
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Daɣ adi amǝr s ad itǝwigǝz ǝzǝkka wen har ǝzǝl wa n karad, fǝl a du-wǝr-asin nalkiman-net akǝran taɣǝssa-net, ad gannin y aytedan: "Itawasankar-du daɣ tǝmattant." Bahu wa, as iga, ad agǝr wa azzaran.»
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Inn-asan Bilatǝs: «Ǝnta ǝddi da! Idawat ǝd tǝsǝgǝrt ǝn sojitan, tǝzǝzzigǝzam-tan ǝzǝkka ǝs tǝmǝwit tas tǝram.»
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Tǝzzar ǝkkan ǝzǝkka, ǝɣfalan-tu ǝɣradan ǝzǝzzǝwi wǝllen i tǝhunt ta tu-tǝharat, zazzagazan-tu i sojitan wen den.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.